In dit boekje heb ik de figuur van Kafka op een aangename, bevattelijke manier leren kennen.
Kafka werd besneden volgens de Joodse voorschriften, en toch kreeg hij de meest Duitse naam die je in die tijd kon bedenken : Franz - naar de keizer p. 33
Wat ik persoonlijk héél waardevol vond dat de auteur zich ook baseert op brieven en dagboeken van Kafka.
Kafka, Tsjech van geboorte, schreef in het Duits.
Hierover schreef Dora Diamant, Kafka's laatste geliefde : "Kafka's hele wereld verlangt naar een oudere taal : in hem school een oeroud bewustzijn, oude dingen en een oude vrees" p. 41.
Het hoofstuk over meisjes en vrouwen situeert de auteur in de Victoriaanse tijdsgeest. Kafka schrijft erover in één van zijn bekendste werken , Het proces: " Ik heb toch soms het gevoel dat dit contact in brieven, waarbij ik voortdurend naar de werkelijkheid verlang, het enige contact is dat mijn ellende toestaat (mijn ellende die ik natuurlijk niet altijd als ellende voel" p. 69. Gewoon geniaal!
De salons, de koffiehuizen, ontmoetingsplaatsen voor schrijvers en kunstenaars....wat een tijd!
Zijn werk als jurist staat zijn schrijverschap in de weg, Kafka lijdt hieronder en verblijft regelmatig in sanatoria.
Er wordt longtuberculose vastgesteld, Kafka is hoe langer hoe meer in ziekteverlof.
"In het schrijven kan hij een zuiverheid nastreven, die in het leven onbereikbaar is". p.121.
In juli 1923 leert hij Dora Diamant, de liefde van zijn leven, kennen in een sanatorium.
Op 3 juni 1924 sterft Kafka in het bijzijn van zijn vriend, Max Brod en Robert Klopstock, een medepatiënt en student medicijnen.
Het gedicht "Dora aan Franz K." is ontroerend, prachtig!