Τον Κερετ τον γνώρισα πριν περίπου 5 χρόνια στην εποχή της καραντίνας όπου τυχαία είχα διαβάσει μια από τις συλλογές διηγημάτων του . Περίπου τότε εκείνος έγραφε μια άλλη συλλογή,αυτή εδώ που κρατάμε σήμερα εμείς στα χέρια μας και που τα θέματα αυτών των 30+ ιστοριών είναι σίγουρα επηρεασμένα από εκείνη την κλεισούρα ,την υπαρξιακή ανασφάλεια ,την έλλειψη επικοινωνίας κλπ . ,διανθισμένη με πολύ σύγχρονα θέματα και μοτίβα όπως τα sites γνωριμιών ,τα reality shows, τον πόλεμο..φυσικά ,την κρίση αξιών ,την έλλειψη ουσιας.
Αυτό που με έχει κερδίσει στον συγκεκριμένο συγγραφεα και τον ακολουθώ και θα εξακολουθώ να τον ακολουθώ πιστά ,είναι ότι έχει ένα ευφυέστατο μυαλό,μια εξαιρετική αντίληψη της πραγματικότητας που όμως αυτά δεν είναι αρκετά για έναν συγγραφέα ,μιας και θα μπορούσε να μεταφέρει την πεζή ,βαρετή πραγματικότητα όπως κάνουν εκατοντάδες άλλοι συγγραφείς .ο ίδιος καταφέρνει να δημιουργεί μικροσκοπικά σύμπαντα σε ελάχιστες σελίδες και να δίνει την πραγματικότητα με αιχμηρό σχόλιο και πάντα με ένα απροσδόκητο twist . Συγκεκριμένα η συλλογή ξεκινά με μια ιστορία που μιλά για την αποξένωση του ανθρώπου και τη μοναξιά μέσω μιας ιστορίας όπου ο πρωταγωνιστής συνάπτει σχέση με μια τύπισσα που προέρχεται από ένα παράλληλο σύμπαν όπου συμμετέχει σε μια τηλεοπτική εκπομπη,το θέμα της οποίας είναι να βρει ένα αντικείμενο εδώ ,που δεν υπάρχει στο δικό της σύμπαν 🤯
Αυτό λοιπόν το χαρακτηριστικό της φρέσκιας ματιας και του μελαγχολικού τόνου που πηγάζει από τη σύγχρονη πραγματικότητα στην οποία ζούμε ,καθιστά για μενα τον Κερετ έναν σημαντικότατο συγγραφέα και κάποιον που αξίζει σίγουρα να διαβαστεί .
🌟🌟🌟🌟🌟/5 αστέρια
"τρεις τα ξημερώματα είναι ζώνη υψηλής τηλεθέασης για την ψυχή . Σε λίγο θα ξεκινήσει το πρόγραμμα κι ένας Θεός ξέρει τι θα περιλαμβάνει αυτή τη φορά . Δεν είναι να απορείς ,λοιπόν, που είσαι καθιδρος . Άλλοτε προβάλουν ανησυχία ,στο τέλος της εβδομάδας κατάθλιψη ,αλλά το πραγματικό χιτ είναι εκείνο το συναίσθημα που κάνει όλο το σώμα να τρέμει και σου φράζει το λάρυγγα. Δεν είναι ευτυχία . Αν ήταν ευτυχία ,θα το καταλαβαινες . Έχεις διαβάσει αρκετά για την ευτυχία ώστε να ξέρεις πως πονάει πολύ λιγότερο."
" δεν χρειάζεται να φοβάσαι τίποτα . Είναι σαν το ποδήλατο : το σώμα θυμάται τα πάντα κι αυτή η καρδιά που μαλάκωσε όσο έμεινες μόνη θα σκληρύνει πάλι μέσα σε λίγα λεπτά ."