Als blijkt dat Roberts huwelijk met Freija gebaseerd is op leugens, besluit hij een time-out in te lassen en betrekt hij het huis van zijn overleden tante. Mede door het gemis van zijn stiefzoon Mille luistert Robert naar zijn verborgen demonen en vervalt hij in oude gewoonten wanneer de fles naar hem lonkt. Dan wordt vlak bij zijn verblijf een lijk gevonden en realiseert Robert zich dat hij met het vertellen van de waarheid, het contact met Mille dreigt te verliezen. Verscheurd door schuldgevoel zet hij alles op alles om de schade te beperken.
Nico Torrenga (1971) begon in 2015 met het schrijven van toneelstukken. Na het uitgeven van twee humoristische bundels en een roman in het Groningerdialect, debuteerde hij in 2022 met zijn thriller "Samen Alleen".
Het is meteen raak in Zoetwaterparels. Nico Torrenga loodst zijn lezers naar een zwartgeblakerd lijk. Al snel draait het perspectief naar Robert. Een lichte suspense neemt het verhaal snel over. Subtiel wordt er een bepaalde serene spanning ontvouwt. Onderwerpen als ernstig ziek zijn, vreemdgaan, en familiebanden voeren een stevige boventoon. Een verhaallijn waarbij de rode draad soms als verstikkend kan worden ervaren. Een waarschuwing voor als de lezer niet zo lekker om kan gaan met het onderwerp oncologie. Daarnaast is er sprake van manipulatie en psychische stoornissen. De karakters maken een duidelijke ontwikkeling en gedegen groei door. Alle achtergrondverhalen zijn nauwkeurig met elkaar verbonden. Het verhaal is doorspekt met gepaste en aannemelijke emotie. Er ontwikkelt zich een wending die wellicht niet elke doorgewinterde thrillerliefhebber doorziet. De echte lezer die aan het begin heeft opgelet, zal zich gaan afvragen wat dat hele specifieke detail er op dat moment toe zal doen. Het is niet alleen een thriller met een knap staaltje psychologie, er is ook een sterk medisch verband in te vinden. Het einde komt echter niet in zijn geheel onverwacht door het eerdere voorspellende gedrag. Toch werd het allemaal solide afgewerkt.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
"Een duik in de diepte van menselijke emoties"
Nico Torrenga's 'Zoetwaterparels' is een meeslepend verhaal dat de lezer meeneemt op een emotionele rollercoaster. De roman biedt een intiem portret van een man, Robert, die worstelt met de brokken van zijn leven na een verwoestend huwelijk met Freija.
De plot is zorgvuldig opgebouwd en bevat meerdere lagen. Aan de oppervlakte gaat het over een man die probeert zijn leven weer op de rails te krijgen, maar onderhuids speelt een complex geheel van schuldgevoel, verlies en het verlangen naar verbinding. De vondst van een lijk in de buurt van Roberts nieuwe onderkomen voegt een extra laag spanning toe aan het verhaal en dwingt de lezer om voortdurend te blijven raden.
“Nog onthutst dat hij als een dief in de nacht verdween, open ik de schuurdeur. Waar ik een overweldigend rumoer van doldwaze wespen had verwacht, blijkt een angstaanjagende stilte de donkere schuur te overheersen.”
De personages in 'Zoetwaterparels' zijn geloofwaardig en veelzijdig. Sommige personages wil je niet je rug toekeren. Robert is een man met zowel sterke als zwakke kanten en zijn worsteling met zijn demonen maakt hem bijzonder herkenbaar. Drank kan verslavend werken. Ook de relatie tussen Robert en zijn stiefzoon Mille is ontroerend en voegt een extra dimensie toe aan het verhaal.
“Wekenlang was Freija ontroostbaar en werd haar intense verdriet afgewisseld met woedeaanvallen. Ze was boos op de falende zorg, die Tessa – haar beste vriendin en lotgenootje – had beloofd haar te genezen. Het ontnam Freija alle hoop die haar chirurg ons had gegeven. “Kroeg”, lees ik ineens. Mijn hart slaat over, wetend dat dit dé map is die ik zoek. Een dubbele klik ontvouwt de bestandsmap; drieënzeventig Wordbestanden vol met verhalen van Freija en haar lotgenoten openbaren zich aan me. Een gevoel van inbreuk op hun privacy borrelt in me op. Met enige gêne negeer ik mijn geweten en begin met het lezen van hun gezamenlijke haat tegenover dezelfde vijand.”
Torrenga's schrijfstijl is zowel beeldend als toegankelijk. Hij weet de lezer moeiteloos mee te voeren in de gedachten en gevoelens van zijn personages. De beschrijvingen zijn levendig en creëren een sterke sfeer. De achtergronden van de personages passen helemaal in het verhaal.
'Zoetwaterparels' is een indrukwekkend verhaal dat blijft hangen. Het is een verhaal over liefde, ziekte, verlies, wraak en schuldgevoel maar ook de zoektocht naar jezelf. Torrenga heeft met dit boek een meesterwerk gecreëerd dat zowel ontroert als intrigeert. Een absolute aanrader voor liefhebbers van thrillers met onderwerpen die heel dichtbij ons komen.
Ik heb ‘Zoetwaterparels’ van Nico Torrenga graag gelezen.
Robert komt tot het besef dat zijn huwelijk met Freija één grote klucht is en helaas al van in het begin gebaseerd op leugens. De enige reden waarom hij zijn biezen nog niet heeft gepakt, is zijn stiefzoon Mille. Hij houdt het niet langer uit thuis en besluit om voorlopig zijn intrek te nemen in het huis van zijn overleden tante Ida, waarvan hij de enige erfgename is. Wanneer er een verbrand lichaam wordt gevonden in de buurt wordt het Robert wel heel heet onder de voeten. Hij manoeuvreert zich in allerlei bochten om iedereen tevreden te houden, maar daardoor zet hij zichzelf met de rug tegen de muur. Hij zet alles op alles om zijn stiefzoon niet kwijt te spelen, maar dat het een hoge tol vraagt, wordt al snel duidelijk.
Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Robert. Algauw merk je dat hij een lamme goedzak is, aanvankelijk gelukkig met zijn vrouw, maar eigenlijk meer gek op zijn stiefzoon Mille. We leren Robert beter kennen, hij is open en eerlijk over zijn gevoelens en twijfels. Aan de hand van herinneringen die boven komen en zijn reflecties over zijn huwelijk komen we meer te weten over zijn vrouw Freija. Toch blijft het allemaal nog heel vreemd en geheimzinnig.
De schrijfwijze is heel direct en met veel gevoel waardoor je sympathie krijgt voor Robert, ondanks zijn foutjes die hij zelf ook maakt. De mijmeringen van Robert maken stap voor stap duidelijk hoe hij zich voelt en vooral hoe hij de afgelopen jaren bedrogen en voorgelogen werd. Ook de andere personages in het dorp, zoals zijn oude vriend Lex en de buurman Gerald worden duidelijk gekarakteriseerd en beschreven. Echte mensen met hun eigen zorgen en moeilijk verleden, maar ook met wat enge en minder mooie kantjes. Freija , de vrouw van Robert, komt zelf niet aan het woord, maar door de vele incidenten in het verleden waarover Robert toelicht, kun je je zo een voorstelling van haar maken. En goh wat kreeg ik een hekel aan dat mens. Mooi als de auteur zo’n gevoelens naar boven kan brengen bij de lezer.
Het plot zit goed in elkaar. Aanvankelijk wordt de situatie wat uitgebreider uit de doeken gedaan, maar naarmate het verhaal vordert en Robert meer en meer achterbakse gedragingen en smerige details te weten komt, hoe meer de spanning toeneemt en daardoor ook de relaties tussen de personages volledig veranderen.
Het is een psychologisch spel waarbij Freija vooral de uitblinkster en aanzetster ervan is maar hoe het allemaal ontwikkelt en wat er nu allemaal precies gaande is, blijft lang een groot raadsel. En met daar bovenop nog een verbrand lijk, is het mysterie helemaal compleet. Benieuwd naar de ware toedracht? Daarvoor zul je toch het boek moeten oppakken en de achterklap, de sappige details en de verrassende ontknopingen uit het verleden moeten trotseren.
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Zoetwaterparels, geschreven door Nico Torrenga gelezen. In dit boek ontmoeten we Robert. Hij is getrouwd met Freija en hij is de stiefvader van Mille. Robert komt tot de ontdekking dat zijn huwelijk met Freija is gebaseerd op de nodige leugens. Hij besluit daarom tijdelijk in het huis van zijn pas overleden tante, waarvan hij de enige erfgenaam is, te gaan wonen. Hij hoopt hierdoor de nodige afstand te creëren, waardoor hij kan gaan nadenken hoe hij toch verder wil met dit huwelijk. Hij ontmoet een wandelaarster die hij wel aantrekkelijk vindt. Daarnaast staat de buurman te pas en te onpas bij Robert op de stoep en hij geeft zijn mening over van alles en nog wat. Dat is ook iets waar Robert ook niet elke keer op zit te wachten. Daarnaast is er (A) Lex nog. Een vroegere vriend van Robert. Ze hebben elkaar lang niet gezien, maar ze pakken de draad samen weer op. Dan wordt er vlak bij het verblijf van Robert een lijk gevonden. De politie stelt een onderzoek in om te achterhalen wat er is gebeurd en ze komen ook in contact met Robert. Wat heeft Robert te maken met dit moordonderzoek? En wat zijn de gevolgen hiervan voor het contact van Robert met zijn stiefzoon Mille? De cover is wel mooi gedaan. Met de mooie blauwtinten en een opgaande of ondergaande zon. Het straalt, samen met de ondertitel, toch wel iets mysterieus uit. Het verhaal wordt beschreven vanuit het oogpunt van Robert. In het begin komt het verhaal langzaam op gang. Maar in de loop van het verhaal komt er duidelijk een versnelling, omdat er meerdere dingen tegelijk gebeuren. Toch is de schrijfstijl fijn om te lezen. De twijfels en onzekerheid van Robert met betrekking tot zijn huwelijk met Freija, met daarbij de angst dat hij het contact met zijn stiefzoon Mille kwijtraakt, is goed weergegeven. Alle lijntjes die zijn uitgezet, komen aan het eind van het verhaal goed bij elkaar. Dit boek is mijn eerste kennismaking met de schrijver Nico Torrenga. Deze kennismaking is mij goed bevallen en ik kijk al uit naar zijn andere boeken.
Het boek vertelt het verhaal van Robert die zijn huwelijk ziet instorten omdat het gebaseerd is op leugens . Hij erft een huis van zijn overleden tante en gaat daar tijdelijk wonen , waar hij vecht met zijn oude gewoontes door het gemis van zijn stiefzoon Mille .
Dan word er een lijk gevonden vlakbij zijn verblijf . Zal hij de waarheid vertellen en daarmee het contact met Mille verliezen ?
Zoetwaterparels is Nico zijn 2 e boek Het 1 e boek Samen alleen heb ik ook verslonden .
Mijn leeservaring
Het verhaal lees vlot weg , en neemt je mee in de rollercoaster van gebeurtenissen , die de spanning steeds wat meer opschroeven . Af een toe staan er cursief gedrukte flasbacks die wat meer inzicht verschaffen in het verhaal . De karakters gaan steeds meer leven voor je . De omgeving is duidelijk beschreven wat het verhaal ten goede komt . De twist aan het einde vond ik weer super .
Wat het verhaal nog meer diepte geeft is dat het deels autobiografisch is . Toch heel bijzonder dat dat erin verwerkt is , het komt het verhaal ten goede . Ik heb weer genoten van je boek Nico !
Ik las ‘zoetwaterparels’ van Nico Torrenga in een adem uit. Door de vlotte en prettige schrijfstijl werd ik vanaf het begin het verhaal in gezogen. De geheimzinnige gebeurtenissen en ontwikkelingen ontvouwen zich snel achter elkaar. Wat maakt dat ik deze spannende roman niet weg kon leggen. Er zitten hele verrassende plotwendingen in wat het verhaal ook een diepere laag geeft. Het verhaal gaat over Robert die vanwege problemen met zijn vrouw Freija het huis van zijn tante intrekt, wat hij onlangs heeft geërfd. Dan blijkt de vrouw waar hij een korte affaire mee had vermoord, komt hij weer in contact met een oude vriend en blijkt zijn vrouw niet te zijn wie hij altijd heeft gedacht dat ze was. Vervolgens komt bij zijn vrouw de borstkanker terug en wordt Robert heen en weer getrokken tussen zijn behoefte om voor zichzelf op te komen en het plichtsbesef van zijn vrouw en daarmee zijn stiefzoon niet in de steek te willen laten. Hoe dat afloopt en welke keus hij uiteindelijk maakt, moet je zelf maar lezen…..