Yeşil Bir At Sırtında

by Necati Cumalı

xxx

294 pages, Paperback

First published January 1, 1990

About the author

Necati Cumalı edebiyata yalın şiirlerle ve güçlü Sabahattin Ali etkileri taşıyan hikayelerle girmiş, giderek özgün bir soluk oluşturmuş usta bir Türk edebiyatçısıdır.

1921 yılında bugün Yunanistan sınırları içinde bulunan o dönemin Rumeli Vilayet-i Celilesine(Manasdır'a) bağlı ve Cuma beyleriyle meşhur olan Cuma'kazasında doğmuş, ailesi 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi kapsamında Türkiye'ye göç ederek İzmir'in Urla ilçesine yerleşmiştir. Ortaöğrenimini İzmir Atatürk Lisesi'nde (1938), yüksek öğrenimini ise Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde (1941) tamamlamıştır. Ankara'da Toprak Mahsulleri Ofisi'nde (1941-1942), Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü'nde (1945) çalışmıştır. Askerlik sonrası Urla ve İzmir'de avukatlık ve memurluk yapmıştır (1945-1957). 1957-1959 yıllarında Türkiye'nin Paris Büyükelçiliği Basın Ataşeliği'nde çalışmıştır. 1959 - 1963 yıllarında İstanbul Radyosu'nda redaktörlük yapan Cumalı, sonraki yıllarda yaşamını roman ve oyun yazarlığı ile sürdürdü. 10 Ocak 2001 tarihinde yakalandığı karaciğer kanserinden kurtulamayarak İstanbul'da hayata veda etti.

1940'lardan itibaren Varlık, Servet-i Fünun - Uyanış, Yeni İnsanlık gibi dergilerde şiirler yayımlamıştır. İlk kitabı "Kızılçullu Yolu" 1943 tarihlidir. İkinci kitabı askerliği esnasında terhisine yakın geçirdiği "zehirli sıtma" hastalığı yüzünden gönderildiği hava değişikliğinde yazılmış olan Harbe Gidenin Şarkıları'dır (1945). 1945 yılından itibaren şiir, öykü, roman ve tiyatro türlerinin hepsinde birden ürün veren Necati Cumalı, zaman zaman deneme alanına da el atmıştır

Reviews

[Neşet · Rating 4 out of 5]

Cumalı okumaya geç başladım ama sesi neden edebiyatımızda bu kadar arkalardan duyuluyor. İlgilendiği meseleler ilgi çekici değil mi? Tam bir edebiyat insanı. Şiirler, tiyatro oyunları, romanlar( Amerika’yı yeniden keşfediyor değilim sadece burada popüler değil gibi) Paris günleri ile tuttuğu notlar çok güzel ayrı bir kitap olarak bile basılabilir. Kitapta ilk yaşadığım şaşkınlık Carson Mccullers ile olan karşılaşması ve odasına çağırıp ayağına batan kıymığı temizlemesi. Kurgu mu doğru mu bilmiyorum ama şakına döndüm bu güzel anıdan. Nazım Hikmet ile olan anısı diğer favorim. Bu arada günlükler neden sürmemiş anlamadım çünkü 1980'li yıllar çalkantılı, dolu dolu geçmiş olmalı. Böyle bir yazarın elinden bu günleri okumak güzel olurdu. Film sektörü, edebiyat çevresi çok fazla detay vermemiş. Dedikodu sevmiyor gibi, eleştireceği biri olursa isim vermeden o kişinin karakterini tanımlıyor. Adalet Ağaolu günlüklerinde Oktay Akbal'ın bez bebeğini yapıp iğneyle vudu yapmadığı kalmıştı.

Adalet Ağaoğlu'nun günlüğü gibi daha zengin hale gelebilirdi. Çok iyi yine de.