อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 4

อาจารย์มารหวนภพ #4

by Kuang Shang Jia Kuang, 狂上加狂, ขวงซั่งจยาขวง

เล่ากันว่า บนเขาเจวี๋ยซานมียอดเขาชื่อว่า แท่นเซียน
บนยอดเขาแท่นเซียนมีต้นไม้ต้นหนึ่ง บนต้นไม้ติดผลโสมสองผล...

เซวียหรานหร่าน ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่แบเบาะ
ได้บิดามารดาบุญธรรมเก็บมาเลี้ยง เพื่อที่จะรักษาชีวิตให้ยืนยาว
เมื่อนางอายุสิบหกปีจึงต้องไปกราบเป็นศิษย์ของผู้บำเพ็ญเซียนซูอี้สุ่ย
อาจารย์ผู้เย็นชา น่ากลัว และมีท่าทีแปลกๆกับนาง

แต่นางผู้ไม่ฝักใฝ่การบำเพ็ญ นับตั้งแต่เข้ามาในสำนักก็เป็นศิษย์ไม่เอาไหน
นางได้ยินว่าอดีตอาจารย์ของอาจารย์เป็นจอมมารหญิงมู่ชิงเกอ
ถูกฝ่ายธรรมะลงทัณฑ์จนถึงแก่ความตาย
แต่ชั่วขณะสุดท้าย เสี้ยววิญญาณที่เหลือถูกชักนำไปพักพิงบนต้นไม้เซียน
เพื่อก่อกำเนิดใหม่ในผลโสม

ทว่าผลโสมมีสองผล หากผลหนึ่งคือมู่ชิงเกอ
แล้วอีกผลหนึ่งเล่าคือผู้ใด...
การอุบัติขึ้นของสองผลโสมมีอะไรผิดพลาด
หรือลึกลับซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลังหรือไม่...

Genres: China

304 pages, Paperback

Published May 28, 2024

About the author

Associated Names:
* 狂上加狂 (Chinese)
* Kuang Shang Jia Kuang (English)
* ขวงซั่งจยาขวง (Thai)
* Cuồng Thượng Gia Cuồng (Vietnamese)

Reviews

[Ahgase]

อั่กกกกก สนุกดีอะ
อ่านรวดเดียวจบเลย
คืออยากบอกว่ามันก็ไม่ได้สนุกจนใจขาดดิ้น
แต่มันก็มีแรงดึงดูดมากพอให้อ่านเรื่อยๆ
แบบนี้เรียกว่าสนุกได้ไหม (ได้สิวะ!!!)
ในมุมมองของคนที่ไม่ชอบแฟนตาซีผู้บำเพ็ญเลยนะ
ไม่ชอบแบบไม่ชอบเลยยยยอะ
คือสนุกใช้ได้ อ่านได้ โอเค
แต่ถามว่ามีเรื่องที่สนุกกว่านี้มั้ย ก็ต้องตอบว่ามี
แต่ๆมีไม่มาก ยิ่งเล่มนี้มีหวานมีขมมีดราม่ามันเลย
อ่านได้กลมกล่อมอร่อยหลาย
และสุดท้าย
คือกุอยากเตือนทุกคนว่าอย่ามัวแต่มองผชจนหน้ามืด
ต้นตอของปัญหาเรื่องนี้มันอยู่ที่นึ่แหละ!!!
5555555555

[Wanyiwa]

รีวิวรวม 4 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นเด็กสาวที่มีร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่แรกเกิด ไร้บิดามารดาเพราะพ่อแม่บุญธรรมของนางเก็บนางมาได้จากใต้ต้นไม้บรรพกาลต้นหนึ่ง และเพราะความขี้โรคอ่อนแอที่เกือบจะคร่าชีวิตของนาง นางจึงต้องไปกราบขอเป็นศิษย์ของผู้บำเพ็ญเพียรผู้แสนเย็นชา แม้นางจะอ่อนแอและไร้ฝีมือในการฝึกบำเพ็ญ แต่ฝีมือทำอาหารของนางรวมถึงรสนิยมในการเสพสุขกับอาหารนั้นเป็นเลิศยิ่งนัก ถึงขนาดที่ทำให้อาจารย์ของนางผู้เลี่ยงธัญญาหารมาได้หลายปี ต้องกลับมากินอาหารและติดในฝีมือทำอาหารของนางเป็นที่สุด

มีความผสมผสานระหว่างงานเซียนแนวจิ่วลู่เฟยเซียง และงานปราบปีศาจแนวหนิงหล่ง ในช่วงต้นเป็นโทนโรแมนติกคอเมดี้ นางเอกมีความน่าเอ็นดูบวกกับความโก๊ะแบบใส ๆ ที่ช่วยเพิ่มอารมณ์ขันได้ดี แต่พอเนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้น มีการพูดถึงปมอดีตของคู่พระนาง และการปราบปีศาจตัวร้าย โทนอารมณ์ก็จะหนักขึ้น เคมีคู่พระนางดีมากแต่ขอปักธงแดงไว้หน่อยว่าในช่วงแรก ๆ นั้นพระเอกจะเป็นอาจารย์ที่หลอกปล้ำจูบจากลูกศิษย์ที่ใสซื่อไร้เดียงสาอยู่หลายหน แต่หลัง ๆ ก็จะเห็นความรักที่ลึกซึ้งของทั้งคู่ชัดขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ

การวางไทม์ไลน์ของเรื่องทำให้อ่านสนุกมาก เพราะทำให้เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีตจนทำให้นางเอกกลายมาเป็นเด็กกำพร้าอ่อนแอ และยิ่งอ่านก็จะเห็นปมปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แบบที่รู้สึกได้ว่านักเขียนวางพล็อตมาดีและยังปิดปมหลัก ๆ ได้ครบทุกประเด็นด้วย แต่ใด ๆ ต้องขอชื่นชมการแปลที่ใช้คำได้สวยงามและเก็บอรรถรสมาได้ครบถ้วนด้วยค่ะ

[หลังอ่านของน้ำฝน]

#หลังอ่านของน้ำฝน 🌧
- อดีตอยากฉีกสัญญาศิษย์อาจารย์ ไม่เป็นแล้วศิษย์อยากเป็นอย่างอื่น
- ปัจจุบันร่างสัญญาอาจารย์ศิษย์เอง ฉีกสัญญาเอง ไม่เป็นแล้วอาจารย์ อยากเป็นที่รัก
- จากศิษย์(เด็ก)ผี สู่อาจารย์(แก่)ซึนเดเระ
- ต่างจากซีรีส์ไม่เยอะ อ่านก่อนดูหรือดูก่อนอ่านก็ได้
- อาจารย์แมวคือเริ่ด ซีรีส์ทำดี แค่น้อยไปหน่อย ในนิยายมีซีนน่ารักเยอะกว่า
- ความดื้อจนน่าทุบของพระเอก ทั้งนิยายและซีรีส์พอกัน
.
หลังอ่านแบบเต็ม ⬇️
🔗 https://wp.me/p6yYEv-3S6

[M]

สนุกมากกก
กว่าเค้าจะได้อยู่ด้วยกันต้องผ่านอะไรเยอะแท้ แต่ดีนะที่ตอนท้ายได้เห็นเหตุการณ์ระหว่างพระเอกนางเอกตั้งแต่ต้นจนจบ ตลกดี
เค้าเหมาะสมกันดีนะคู่นี้

ในส่วนของตัวบอสใหญ่ก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเป็นคนนี้
เอาเป็นว่าสนุกมาก อ่านเพลินๆ ยิ้มๆ ไม่ถึงกับขำก๊าก แต่ก็ยิ้มได้เรื่อยๆ
อ่านรวดเดียวจบ บ้าบอมาก

[Bobow]

โดยส่วนตัว เราชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่นๆของนักเขียนท่านนี้ อาจจะเพราะเส้นเรื่อง นิสัยตัวละคร โดยเฉพาะนางเอกและพระเอก ที่ทำให้เราอ่านแล้วสบายใจที่จะทำความรู้จักกับพวกเขา

เราเลยให้เรื่องนี้สนุกค่ะ ชอบมาก น่ารัก นิสัยนางเอกพระเอกน่ารักดีค่ะ

[Tee’s Tree]

-แนวเทพเซียน สนุก จบดีแฟนตาซี ผจญภัยมาครบ -นางเอกน่ารัก ฉลาด เล่มสุดท้ายเฉลยทุกปมไม่ทิ้งตัวละคร มีพีคเล็กๆ อ่านไปยิ้มไป สุขนิยม
-ส่วนตัวไม่อยากให้จบเลย มันสนุกมาก เหมือนเราไปผจญภัยไปกับตัวละคร หวังให้นักเขียนเขียนรุ่นลูกต่อนะ เพราะมีแววปูทางได้อยู่ ชอบสุดๆ 5/5เลย

[Dancha Sugar]

รีวิวรวม ๆ 4 เล่ม
เป็นเรื่องที่รีวิวยากมาก 4 เล่ม แบบเรื่องราวเยอะแยะไปหมด 🤣🤣🤣

แนวเทพเซียน & ยุทธภพ
แกนหลักเรื่องคือ…
นางเอก “เซวี่ยหรานหร่าน” ❤️ได้มาเกิดใหม่ใต้ต้นก่อกำเนิด แต่จำอดีตชาติอะไรไม่ได้เล้ยยย แถมอ่อนแอขี้โรคด้วย
โชคดี ได้คู่สามีภรรยาชาวบ้านแถวนั้นที่ไม่มีลูก เอาไปเลี้ยง
แต่ด้วยความที่มีจุดกำเนิดไม่ธรรมดาแถมมีอดีตพิเศษอีก พออายุได้ 16 ก็มีสำนักต่าง ๆ มาตามหาตัวกัน 1 ในนั้นก็มีสำนักพระเอกด้วย
พระเอกได้ไปจ้าาา 🤣🤣🤣
พระเอก“ซูอี้สุย” ❤️ เจ้าสำนักซีซาน เอาเรื่องที่นางเอกอ่อนแอ ขี้โรคมาบอกกับพ่อแม่ว่า ต้องให้นางเอกเข้าฝึกวิถีเซียน จะได้มีอายุยืนยาว
นางเอกเลยได้เข้าสำนักพระเอกในที่สุด…

ความเข้มข้นของเรื่องมีมาตลอดหลายเรื่อง หลายปม
- นางเอกเป็นใครมาเกิดใหม่กันแน่
- พระเอก//นางเอกในอดีตชาติมีความสัมพันธ์กันยังไง ทำไมพระเอกถึงขั้นแบ่งพลังของตัวเองเพื่อให้นางเอกได้เกิดใหม่เลยหรอ
- เควสต่าง ๆ ที่ทำให้นางเอกพัฒนาฝีมือหนทางเซียน : การปราบปีศาจครึ่งคนครึ่งปลา การเข้าทดสอบที่เขาเทียนซานเพื่อได้แช่บ่อน้ำพุวิเศษ การบุกไปเอาเพลิงอัคคีบนเขาซื่อเยี่ยน ฯลฯ
- ทีมศิษย์พี่ศิษย์น้อง ศิษย์เก่า ศิษย์ใหม่ ทุกคนมีคาแรกเตอร์แปลกใหม่ ไม่ค่อยเจอหลากหลายขนาดนี้ในเรื่องอื่น : แม่ทัพหัวดื้อแต่จิตใจใสซื่อบริสุทธิ์ , นักสร้างอาวุธแต่นิ้วด้วน , คนดวงดึด้านเงินทอง , ผู้เฒ่าขี้เหล้า , พระสนมชั้นเฟยผู้แสนโผงผาง , เทพมังกรที่จิตใจแข็งแกร่งเด็ดเดี่ยว ฯลฯ ไปจนฝั่งตัวร้าย ที่ทั้งร้ายทั้งเพี้ยน มีตัวร้ายหลายตัวด้วยนะ

พระเอกเป็นคนชั่วคนนึง 🤣 คือพระเอกเป็นคนมีความคิดวางแผนการแบบลึกล้ำ ชนิดที่ตัวร้ายบางตัวยังต้องพลาดท่าให้บ่อย ๆ แต่พระเอกก็ทำทุกอย่างได้เพื่อนางเอก ถึงขนาดสละชีวิตตัวเองให้ก็ยังได้ : แต่สุดท้ายจบดีนะคะ ไม่ต้องกลัวตับพัง 🤣🤣🤣

แต่สิ่งที่ดึงดูดเราให้อยู่กับเรื่องแบบติดหนึบหนับ คือคาแรกเตอร์นางเอกค่ะ !!! ❤️❤️❤️

นางเอกเป็นคนปล่อยวางในทุกสิ่ง
แต่ไม่ใช่แบบงอมืองอเท้านะคะ ไม่ใช่ว่าปล่อยวางว่าเจออะไรก็ไม่มีแรงใจ ปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตามธรรมชาติไม่ทำอะไรเลย ใช้ชีวิตลอยเหมือนผักตบสิ้นกำลังใจลอยไปตามกระแสน้ำแบบนั้น
แต่นางเอกจะปล่อยวางในลักษณะที่ว่า… ถ้าคนที่ตัวเองรัก เค้าไม่รักตอบ จนถึงขนาดมาทำร้ายตัวเอง ก็เสียใจไม่นาน เดินหน้าในสิ่งที่ถูกที่ควรต่อไป อะไรที่ควรช่วยเค้าก็ช่วยเพื่อไม่ให้มีอะไรติดค้างกัน ชาติก่อนนางเอกเลยไปแบบสงบมาก ถึงจะตุยเพราะโดนฆ่า แต่ตัวเองได้ทำในสิ่งที่ควรทำแล้ว ไม่มีติดค้างใครอีก

…ถ้าวาสนาที่มีต่อกันจบลง ไม่ว่าจะสัมพันธ์ศิษย์/อาจารย์ หรือคนรัก ก็ไม่ฝืน ยินดีจากไป วันข้างหน้ายังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ ไม่ว่าจะล่องเรือเที่ยวชมเมืองต่าง ๆ เอย ชิมอาหารเลิศรสในท้องที่ต่าง ๆ เอย , ทำอาหารหลากหลายชนิดเอย
ชีวิตยังมีอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกเยอะแยะ จะมามัวจมปลักกับความเศร้าทำไม เศร้าแบบสั้นมาก

…มีชีวิตอย่างอิสระ ไม่ยึดติดกับตัวตน ยศ ชื่อเสียง ต่อให้เคยเด่นดังขนาดไหน ตอนนี้เป็นแค่เด็กธรรมดา ก็ไม่รู้สึกเสียใจ

…ไม่ยึดติดกับความรัก ไม่ได้หมายความว่า ไม่รักใคร นางเอกมีความรัก ความเมตตาให้ทุกคน แต่ไม่เคยยึดติดถ้าคนพวกนั้นจำไม่ได้ หรือไม่ได้รักนางตอบ คนที่เคยชอบนางเคยดีกับนางแต่เปลี่ยนไปเพราะจำอะไรไม่ได้ ก็ไม่ได้เสียใจอยู่นาน และไม่ดันทุรังให้เค้าเปลี่ยนความคิด ให้กลับมาชื่นชอบนางใหม่ด้วย นางไปที่สิ่งที่อยากทำถัดไปเลย เพราะชีวิตยังมีอะไรที่น่าทำแล้วยังไม่ได้ทำอีกเยอะแยะ

เราชอบมุมมองในชีวิตของนางเอกมาก ❤️❤️❤️

…ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว ถ้ามีชีวิตเป็นอมตะแต่ไม่สามารถกินอาหารรสเลิศ-ดื่มสุราชั้นดี ไม่ได้ใช้ชีวิตกับคนที่ตนรักไม่ว่าจะพ่อแม่ภรรยาหรือบุตร นั่นต่างหากที่น่ากลัว
…ถ้าจะแต่งกับใคร ต่อให้รักเค้ามาก แต่ถ้าไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายรักเราจริง ๆ มั้ย หรือเป็น ค รู้สึกสงสาร หรือ ค รู้สึกผิดอยากชดเชยอะไรให้รึเปล่า ถ้าอีกฝั่งยังไม่ชัดเจนว่าแต่งเพราะรักจริง ๆ ยังไงก็ไม่แต่ง
เพราะไม่อยากให้ต่อไปจากคู่รัก กลายเป็นคู่ชังไปแทน ถ้าต้องมารู้สึกเสียใจภายหลัง ก็สู้อย่าแต่งแต่แรกดีกว่า

4 เล่ม เนื้อหาอัดแน่น
ได้มุมมองการใช้ชีวิตมากมาย
สนุกจนอ่านแบบโต้รุ่งกันไปเลย 😅

ถ้าเทียบงานของท่านขวง ฯ จริง ๆ เราอ่านมาไม่เยอะ เทียบกับวาสนาคนเขลา , ซ่อนรักชายาลับ
เราให้อาจารย์มารหวนภพ สนุกกว่าค่ะ
ทั้งความซับซ้อนของปมเรื่อง และคาแรกเตอร์ตัวละครที่หลากหลายและมีมิติมาก

บาดแผลในเรื่องมีเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น จุดที่เหมือนอยู่ ๆ ก็อยากให้มีก็มี อยากให้โผล่ก็โผล่ คืออธิบายลำบาก แต่ถ้าอ่านก็จะรู้เอง เหมือนเขียน ๆ ไป แล้วจุดนี้อยากใส่เรื่องนี้เข้ามา ก็เกิดอธิบายเรื่องนี้ขึ้นมาดื้อ ๆ เลย
แต่ก็ถือว่าเป็นริ้วรอยเล็กน้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับความสนุกค่ะ
สรุปว่า “เป็นเรื่องที่ห้ามพลาด” ❤️❤️❤️