ตัวเอกหญิงอย่างข้าขอทวงชะตากลับคืน เล่ม 2

ตัวเอกหญิงอย่างข้าขอทวงชะตากลับคืน #2

by Jiu Yue Liu Huo, จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว, เป๋าเป่า (Translator)

เพราะเหตุลอบสังหารขณะเดินทางกลับเมืองเกาผิงอวี๋ชิงจยาจึงได้มีโอกาสใกล้ชิดกับจิ่งหวนมากขึ้นคนผู้นี้ที่วันๆ เอาแต่ทำหน้าเฉยชาก็มีมุมที่อ่อนโยนและเป็นห่วงเป็นใยนางเช่นกันนางได้ล่วงรู้ความลับสำคัญของคนผู้นี้เข้าที่แท้อนุคนงามของบิดาก็เป็นบุรุษปลอมตัวมาเขาเข้ามาเพื่อซ่อนตัว หวังแก้แค้นท่านอาที่ทั้งวางยามารดา และมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของบิดาซึ่งเวลานี้ท่านอาก็ได้ครอบครอง ‘ตำแหน่งขุนนาง’ ของบิดาเขาหลังผจญเหตุการณ์ร้ายๆ กันมา อวี๋ชิงจยาก็มองจิ่งหวนต่างไปจากเดิมเขาเป็นสหายคนเดียวที่นางไว้เนื้อเชื่อใจได้ ไม่ทันได้เอะใจสักนิดว่าคนที่อยู่ข้างกายนางทุกวี่วัน จะเป็นคนเดียวกับที่นางอยากหลีกหนีให้ไกลห่างที่สุดคือหลางหยาอ๋อง... ผู้ที่โหดเหี้ยมและเป็นคนที่ถูกทางการตามล่าและเขาได้มองนางเป็น ‘ทรัพย์สินส่วนตัว’ ที่ไม่อนุญาตให้ใครมารังแกหรือแย่งนางไป!

344 pages, Paperback

Published June 6, 2024

About the author

Associated Names:
* Jiu Yue Liu Huo / September Flowing Fire (English)
* 九月流火 (Chinese)
* Cửu Nguyệt Lưu Hỏa (Vietnamese)
* จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว / จิ่วเยว่หลิวหั่ว (Thai)

Reviews

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม2 ให้3.6~3.7ดาว

ก็ยังคงสนุกนะ แต่ว่าก็อ่านไปเอ๊ะไปนะ🤔 ความสนุกเลยลดลงนิดนึง นอ.รู้เรื่องอิระบบดีแท้ประหนึ่งว่ามาจากอนาคตและเป็นคนสร้างอิระบบอ่ะ รู้ยันเรื่องต้องเก็บแต้มเอาแต้มไปแลกอะไรใดๆ เลยเอ๊ะๆๆเต็มไปหมดเลยคร่า

พออ่านๆไปเลยค่อยๆจูนสมองใหม่ อ่านแบบไม่ต้องเอาตรรกะเหตุผลอะไรใดๆ เอาแค่พล็อตสนุกก็พอ เพราะเส้นเรื่องมันก็กาวพอควรอยู่แล้ว🥴😅 จะได้ไม่หมดสนุกจนเทซะก่อนอ่ะ😁

ยัยชิงหย่านี่เรียกว่า โง่ซ้ำซ้อนได้เลยนะ แต่ละอย่างที่ทำ🙄

ชั้นลำใยอิทวดเหล่าจวินมากอ่ะ สมน้ำหน้ามากตอนที่โดนนอ.ย้อนศรเล่นงานจนไม้ได้นอน🤣

ยัยหลี่ซื่อนี่ก็น่ารำคาญ สมน้ำหน้านางเช่นกันที่โดนสามี(พ่อนอ.)รังเกียจ ไม่อยากนอนด้วย

ส่วนนอ.ชิงจยานั้น ยังดีที่แค่ใสๆแต่ไม่โง่ เหลี่ยมพอตัว เจ้าเล่ห์ตาใสใช้ได้😅

อิพอ.นี่ก็เริ่มๆรู้ตัวและว่าตัวเองรักนอ. แต่ว่าฮียึดติดนอ.น่ากลัวอยู่นะ อาการพอ.คือเป็นไซโคพาธเบาๆอ่ะ ดีค่ะ😂เจอพอ.แนวอบอุ่นแสนดีมาเยอะแล้ว มาลองแนวไซโคพาธดูบ้างสิจะเป็นไง😅

[M · Rating 5 out of 5]

สนุกดี
นางเอกดูไม่มีอะไร แต่ก็มีของเหมือนกันนะ เห็นนุ่มนิ่มก็ใช่ว่าจะยอมใคร
ส่วนพระเอก ยอมรับกับตัวเองแล้วว่าเริ่มจะหลงรักนางเอก แต่ไม่รู้จะเรียกว่าดีรึเปล่า 555
ชอบก็คือต้องเป็นของฉันเท่านั้น จิตๆ อ่ะ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็เอาไปไม่ได้!!
แต่ตอนนี้พระเอกยังไม่กระโตกกระตาก แต่การกระทำนำหน้าแล้วหลายประการ
นางเอกก็ยังคงไม่รู้ต่อไปว่าแกกำลังเจออะไรอยู่ววว

ตัวร้ายก็...โอเคอ่ะ ฆ่าตัวเองทีละนิดๆ สิ่งที่น่าสนใจยังเป็นพระนางมากกว่า

[Polyj · Rating 5 out of 5]

มู่หรงเหยียน vs อวี๋ชิงจยา

เรื่องนี้เริ่มตั้งแต่ตัวนางเอกยังเป็นเด็กอายุ 13-14 ถึงจะยังไม่เป็นสาวเต็มที่ความสวยก็ยังเปล่งประกาย ใครเห็นก็หลงใหล แต่เมื่อเทียบกับใบหน้าอันงดงามของ ‘จิ่งหวน’ อนุภรรยาของบิดาที่เพิ่งเข้าบ้านมาแล้วก็ดูเหมือนนางจะด้อยกว่าอีกฝ่าย

ความบันเทิงมันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ อนุภรรยา ที่ท่านพ่อของนางเอกพาเข้าบ้าน ที่แท้แล้วคือ มู่หรงเหยียน เด็กหนุ่มที่เป็นทายาทคนเดียวของอดีตรัชทายาทที่ถูกสังหาร ตอนนี้กำลังวางแผนแก้แค้นอยู่เลยต้องซ่อนตัว และด้วยความหน้าสวย เลยปลอมเป็นหญิง
ทีนี้ฝ่ายนางเอก ก็คิดว่าเขาเป็นหญิงไง เลยทำอะไรไม่ระวัง เข้าใกล้ชิดเขาตลอด และเมื่อมีเหตุการณ์ให้ได้หนีตายด้วยกัน ก็ยิ่งรู้สึกสนิทใจกับเขามากขึ้น
นางเอกขี้อ้อน แล้วก็ใสซื่อน่ารักน่าเอ็นดูมาก แต่นางไม่โง่นะ ถึงคราวที่ต้องมีไหวพริบก็สามารถแก้ปัญหาได้อย่างงดงามทีเดียว
ส่วนพระเอก เป็นพวกไร้หัวใจ เย็นชา ไม่ไว้หน้าใคร ถึงขั้นร้ายกับคนทั้งโลกได้ แบบว่าไม่มีใครกล้าพูดหรือทำอะไรให้ผิดหูผิดตาเลยไม่งั้นมีเสี่ยงหัวขาด แต่พอมาอยู่กับนางเอก ก็ค่อยๆ ใจอ่อนลงเรื่อยๆ ยอมนางแทบทุกอย่าง จนลูกน้องคิดว่าใช่ตัวจริงไหมเนี่ย 555
เราชอบช่วงที่สองคนนี้อยู่ด้วยกันมากน่ารักที่สุดเลย

ส่วนเรื่องของระบบ ... มันมากับตัวร้าย คือพี่สาวต่างแม่ของนางเอกค่ะ เจ้าระบบมาจากโลกอนาคต มาไงไม่รู้ แต่มันไปอยู่ในสมองของ อวี๋ชิงหย่า แล้วคอยชี้แนะ รวมทั้งหาพวกข้าวของจากโลกอนาคตมาให้อวี๋ชิงหย่าใช้เพื่อช่วงชิงตำแหน่งนางเอกมา ... ฟังแค่นี้ก็อาจจะเอ๊ะ แล้วแบบนี้นางเอกผู้อ่อนแอของเราจะรอดไหม ... ต้องบอกว่าโชคดีที่คนเขียนเขาปราณีค่ะ เขาจัดการให้นางเอกฝันถึงอนาคตที่นางจะถูกระบบกับอวี๋ชิงหย่าทำร้าย ก็เลยวางแผนหาทางหนีทีไล่ได้ แถมยังมีพระเอกที่สุดแสนจะเก่งกาจอัจฉริยะอยู่ทั้งคน ระบบก็ระบบเถอะ แพ้ราบคาบแน่นอนจ้า

ตัวเรื่องในช่วงแรก จะเป็นเรื่อง นางเอก-พระเอก และเรื่องราวในเรือนหลังของตระกูลอวี๋บ้านนางเอก ส่วนช่วงหลังจะมีเพิ่มเรื่องการชิงบัลลังก์ ตัวนางร้ายก็อัพเวลมีอำนาจมากขึ้น เวลาผ่านไป นางเอกก็โตขึ้น มีความสวยและความฉลาดรู้จักคิดวางแผนมากขึ้น
ตอนท้าย เราอึ้งมาก ที่อยู่ ๆ นางร้ายมีไอเท็มพิเศษ ... คือไม่นึกว่าเขาจะใส่มา แต่ก็ทำให้มีความแฟนตาซีขึ้นมาอีกหน่อย ซึ่งถ้าไม่มีเราก็ว่าเรื่องนี้อาจจะไม่ได้ต่างกับนิยายจีนโบราณเรื่องอื่นเท่าไหร่ เพราะเจ้าระบบมันไม่รู้ว่ามาช่วยหรือมาซ้ำ 555

อ่านไปรวดเดียวจบห้าเล่มแบบเพลิน ๆ น่ารักดี

[mandu man · Rating 5 out of 5]

คำเตือน
ใครไม่อยากค้างอย่าเพิ่งรีบอ่าน รอให้จบก่อนเพราะว่าเรื่องมันน่าติดตามมาก ไม่งั้นจะลงแดง
เล่มแรกว่าแปลดีแล้ว มาเจอเล่มสองยิ่งแปลดีขึ้นเรื่อยๆ แถมชั้นเชิงชองนักเขียนก็ยิ่งแพรวพราว คือบางฉากมันก็เดาได้แหละ แต่เพราะเวลที่สูงของนักเขียนมันเลยถ่ายทอดออกมาสนุกและน่าติดตาม คือเรียกว่าเป็นเอกลักษณ์ของนักเขียนเก่งๆ จริงๆ

ชมอีกรอบ แจ่มใสชิงเรื่องสนุกๆ ของนักเขียนท่านนี้มาได้เกือบทุกเรื่องเลย นับถือเลย

ใครว่าลู่เหิงร้าย มาเจอพระเอกท่านนี้ก็จะตบมือละบอก เออ นี่แหละก็ร้ายพอกัน ร้ายกับนางเอกปและคนรอบข้างไปพร้อมๆ กัน เชื่อแล้วว่าคือตัวร้ายจับฉลากได้พระเอก เอากับเค้าสิ

แต่ตอนที่จิตเพราะหวงนางเอกหรือทำอะไรเพื่อนางเอกนี่ก็ทำเอาซาบซึ้งเหมือนกัน น้องนางเอกนั้นก็ตลกและไร้เดียงสามากๆ น่ารักมากไม่แปลกที่จะโดนพระเอกแกล้ง

สนุกมาก ขออย่าแผ่วเลยย

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

คนที่ผิดที่สุดคือพ่อนางเอกอะ
กุเข้าใจนะว่าแบบผชสามารถนอนกับคนที่ไม่รักได้
แต่มึงรังเกียจเค้าขนนาดนี้ ยังมีลูกกับเค้า?
โอยยนน กุเป็นแม่นางเอกไม่เอาบักนี่หรอก
แล้วถ้ากุเป็นลูกสาวก็ขอลาออกอะ แบบมึง
บ้านรองห่าไร กุอยากจุดไฟเผาห้องพระมาก
ย่ามึงโคดบ้า หลานอยู่คนเดียว มึงไหว้พระ
โอ้ยยยย ละอีแก่ย่าทวดเมื่อไหร่ตาย
กุเบื๊ออออ ไม่พอใจมาก
เล่มนี้สนุกขึ้นมาหน่อย แค่ความรู้สึกกุคืออยากให้3.5พอ
แบบมันไม่ได้สนุกเหมือนเรื่องก่อนๆ อะ
บรรยายหนักหน่วงมาก กุเบื่อเหมือนเรื่องลูบคมอะ
แต่ลูบคมเบื่อตรงสืบคดี อันนี้ก็ถูกใจอ๋องแต��ยังไม่เท่าไหร่

[Atiya Surayuthpreecha · Rating 3 out of 5]

2 เล่มแล้ว นอ ยังไม่ระแคะระคายเลยว่า พอ คือใคร เล่มนี้โชว์ความซูแค่ตอนประลองพิณ โดยที่มี พอ ช่วย จึงสรุปได้ว่าเรื่องนี้ นอ ไม่ซูนาจา แค่นางร้ายไม่ฉลาด พอสายซัพพอร์ต ถ้าถามว่าสนุกมั้ย ก็เพลินอยู่แต่ไม่หนึบอ่ะ

[aida · Rating 4 out of 5]

ชอบเวลาที่พระเอกนางเอกอยู่ด้วยกัน มันน่ารักดี
นางเอกเวลาอยู่กับคนในตระกูลอวี่ก็ฉลาดดี แต่ทำไมพออยู่กับพระเอกจะต้องซึ่อได้ขนาดนั้น บางทีก็คิดว่าซื่อเกินไปจะชนะตัวร้ายได้เหรอ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 5 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นิยายเริ่มต้นมาแบบออกทะเลเลย เปิดเรื่องมาว่านางเอกฝันว่าตัวเองเป็นนางเอกนิยายสายแมรี่ซู ที่จะต้องได้พบรักกับพระเอกแล้วจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง ส่วนพี่สาวต่างแม่เป็นแค่ตัวประกอบที่ถูกผู้ชายที่แต่งงานด้วยทิ้งให้ตรอมใจ แล้วยังไงไม่รู้พี่สาวได้เกิดใหม่มาพร้อมระบบที่เป็นเอไอจากอนาคตและช่วยอำนวยความสะดวกสารพัด พี่สาวเลยพยายามเปลี่ยนอนาคตให้ตัวเองได้พบรักกับพระเอกแทนด้วยการหลอกให้นางเอกกินยาพิษที่ได้มาจากระบบ แต่นางเอกก็ดันฝันเห็นตัวเองตายเพราะฝีมือพี่สาวซะก่อน นางก็เลยต้องพยายามป้องกันตัวเองจากการถูกฆ่า และพร้อมกันนั้นก็พยายามหลีกเลี่ยงการพบเจอพระเอกด้วยเพราะในฝันนั้นคือเห็นว่าพระเอกแม้จะได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้แต่ก็บ้าคลั่งจนทำลายตระกูลนางเอกจนแทบสิ้นตระกูล

พระเอกเรื่องนี้เป็นสายตระกูลมู่หรงที่กล่าวกันว่ามีเชื้อวิปริตบ้าคลั่งแฝงอยู่ในสายเลือด สุรา นารีและเลือดล้วนเป็นสิ่งเร้าให้เกิดอาการได้ ยิ่งคนไหนฉลาดแบบอัจฉริยะก็จะยิ่งเป็นหนัก และพระเอกก็เป็นอัจฉริยะที่เลือดเย็นจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะการได้บังเอิญใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับนางเอกมาตอนที่ต้องซ่อนตัว และได้รับความอ่อนโยนจากนางเอกเป็นตัวช่วยชุบชูใจ ก็คิดว่าพระเอกน่าจะจิตแบบกู่ไม่กลับ แต่ถึงอย่างนั้นในความสัมพันธ์กับนางเอกก็ toxic อยู่มากนะ คือเธอเป็นของฉันและของฉันเท่านั้น (คือจับจองเป็นเจ้าของตั้งแต่นางเอกยังไม่ได้มองพระเอกฉันท์ชู้สาวเลย)

แต่นักเขียนเดินเรื่องเร็ว แม้จะดูเหมือนออกทะเลช่วงแรก แต่กลับเป็นเนื้อเรื่องที่อ่านได้เพลิน คู่พระนางอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักเพราะพระเอกแพ้ทางและยอมอ่อนข้อให้นางเอกตลอด นางร้ายมีระบบคอยช่วยแต่ก็ยังสู้ความฉลาดของนางเอกไม่ได้ นางเอกแม้จะอ่อนโยนแต่ฝีปากกล้าและเชือดได้แบบนิ่ม ๆ แต่ก็ยังแอบมีความเว่อร์ที่พระเอกนางเอกในยุคโบราณ ดูจะเข้าใจในตัวระบบที่เป็นเอไอจากอนาคตและยังสู้กับมันได้แบบไม่พลาดท่าด้วย