เพชรพระอุมา เล่ม 7 ตอน ดงมรณะ

เพชรพระอุมา #7

by พนมเทียน

ร่างที่มีลักษณะเหมือนภาพสัตว์นรกในอบายภูมิอันเกิดจากฝันร้าย แต่ละตัวกำยำดูแข็งแรง เต็มไปด้วยความประเปรียวว่องไวและมากด้วยพลัง ผิวกายเขียวคล้ำเหมือนปกลุมไปด้วยตะไคร่น้ำ ทาหน้าขาววอก ผมยาวรุงรังเป็นกระเซิงปรกไหล่ที่กว้างหนาประหนึ่งลิงกอริลล่า มันคือ สางเขียว มนุษย์เผ่าที่ดุร้าย อำมหิตเหนือกว่ามนุษย์เผ่าใดในโลก ทั้งสี่ระดมปล่อยกระสุนจากปืนในมือของตนออกไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถ ทุกคนบัดนี้ ไม่มีสติหยั่งคิดใดๆ เหลืออยู่อีก สำนึกมีอยู่ประการเดียวเท่านั้น นั่นคือรู้สึกตนเหมือนเผชิญกับฝูงสัวต์ร้ายยิ่งกว่าโขลงไอ้แหว่ง จำต้องใช้การสังหารอย่างรวดเร็วที่สุดเพื่อรักษาตนเอง สุดชีวิต!

Genres: Fantasy

404 pages, Hardcover

Published January 1, 2013

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Clairdenoon]

#เพชรพระอุมา
#เล่ม7
#ใช้เวลาในการอ่านทั้งสิ้น...1ปี7เดือน29วัน!!อ่านจริงๆราวๆ4วันนอกนั้นคือค้างอยู่ที่หล่มช้างเป็นปี🐌😅
"ชาตินี้ทั้งชาติ ผมเห็นจะไม่มีภรรยาหรอกครับคุณหญิง"

รวมเด็ดประเด็นเด่นประเด็นดังพอสังเขป ที่ได้พบเจอ ได้รับรู้ในเล่มนี้...(ที่เราคิดเองว่าเด่นดัง😆)


■มาเรียมาแล้วจ้าาา!!!!!!สวยเอ็กซ์เซ็กซี่ขยี้ใจร้อนแรงแซ่บเว่อรรรรรร์ฟีโรโมนฟุ้งกระจายจนป่าลุกเป็นไฟไปเลยจ้าาาา(มาที่ท้ายๆบทที่57)
■งูจงอางจากภาพปกในเล่ม6 ตายในเล่มนี้(มี2ตัวผัวเมีย)
■ดารินคือแม่ของชาวหล่มช้าง สร้างวีรกรรมคุณงามความดีไว้มากมายจนเป็นที่รักของชาวหล่มช้าง (#ดารินแม่ทุกสถาบัน)
■คะหยิ่นผู้นำหล่มช้างเลื่อมใสในตัวดารินมากกกก เลยขอติดตามรับใช้เดินทางไปด้วย
■คณะเดินทางและลูกหาบได้ร่ำลาอาลัยกันที่หล่มช้าง จำกัดปริมาณเหลือผู้ร่วมเดินทางเพียง10คน
■เดินทางออกจากหล่มช้างแล้ว มุ่งหน้าสู่เขาหัวแร้ง
■ ดึกๆดื่นๆกลางค่ำกลางคืนดารินก็ยังคงมีเรื่องราวให้นอนไม่หลับ....ก็เลยชอบลุกจากที่นอนมาวอแวโวยวายเหวี่ยงวีนเวิ่นเว้อกับรพินทร์ก่อนนอนเช่นเคย
■ได้พบร่องรอยการเดินทางของพี่ชายกลาง(คุณชายอนุชา) เป็นซองบุหรี่ และความในใจที่เขียนไว้บนฝาผนังถ้ำ
■มีสางเขียว (เรานึกภาพตามว่า สางเขียวให้ฟีลเหมือนซอมบี้ของเกาหลี พวกTrain to Busan,#ALIVE ขึ้นคร่อมแล้วจกตับไตหัวใจกินสดๆ ฟีลนี้เลย #คหสต)
■ได้รู้ว่าดารินกับไชยยันต์สนิทกันมากกก จนถึงขั้นเคยคิดจะแต่งงานกัน แต่ความรู้สึกของทั้งคู่คือเพื่อนรักที่พร้อมยอมตายแทนกันได้แต่ไม่ใช่คนรัก ดารินรู้ ไชยยันต์รู้ แต่รพินทร์ที่นอนเงี่ยหูฟังทั้งคู่คุยกันไม่รู้ ก็คิดก็เข้าใจไปเองว่าเค้ารักกันเดี๋ยวเค้าก็จะแต่งงานกันถูกแล้วดีแล้ว (#กัดฟัน)
■มีตองเหลืองที่ถูกสางเขียวฆ่าตายอย่างสยดสยองแหวกอกควักหัวใจ
■คณะได้เจอส่างปานายพรานคนสนิทกับรพิทร์ ในเวลาไล่เลี่ยก็ได้เจอ มาเรียและสามี สเตเกล ฮอฟมัน นายจ้างของส่างปา
■มาเรียกับดาริน ต่างปิติยินดีที่ได้เจอคนเพศเดียวกัน ตกลงเป็นเพื่อนกันทันใด ฟีล#เพื่อนหญิงพลังหญิงสุดๆ
■มาเรียกับสเตเกล ศีลเสมอกันมากกกก ชอบทำตัวประหนึ่งพระเอก-นางเอกpornhub
■ได้รู้เช่นเห็นชาติในเล่มนี้ว่าที่ใครๆชอบเรียก บุญคำว่า"ตาเฒ่าลามก"นั้นมีมูลความจริงอยู่มากกก
■ซีนบุญคำชวนรพินทร์คุย เพราะนอนไม่หลับกระสับกระส่าย เนื่องจากมาเรียกับสามีxxxกันเสียงดังหลังโขดหินคืออย่างฮาาา
■ดารินแอบเห็นรพินทร์กับมาเรียคุยกัน มีจับมือถือแขนกันด้วย(ดารินแอบเห็นแต่ไม่ได้ยินว่าคุยอะไรกัน)เรื่องนี้แงซายก็รู้ก็เห็นและได้ยินทุกอย่าง
■จริงๆคือมาเรียแซะรพินทร์ว่าที่รพินทร์ไม่ยอมรับเป็นพรานนำทางให้หล่อนกับสามีแต่รับเป็นนายพรานนำทางให้คณะนี้ เพราะรพินทร์ชอบน้องสาวของหัวหน้าคณะใช่ม๊าาา แล้วมาเรียก็ยังบอกรพินทร์ว่า ดารินก็ดูหวงๆรพินทร์อยู่ไม่น้อย
■มีซีนไชยยันต์หน้าแดงเพราะความแซ่บลืมกระดงกระดุมจะหลุดแหล่มิหลุดแหล่ของมาเรีย
■จบเล่ม7ที่ซีนชุลมุน...ดูเหมือนจะมีเหตุร้ายแรงเกิดขึ้นกับ2ผัวเมียมาเรีย-สเตเกลที่กำลังแก้ผ้าท้าทายเจ้าป่าเจ้าเขาเล่นน้ำเป็นอดัมกับอีฟที่ลำธาร..และทุกคนในคณะกำลังรีบรุดไปที่เกิดเหตุ!!!

ข้อคิดที่ชอบ:
ในชีวิตหนึ่งของคนเราถ้าแม้ว่าจะต้องตาย ก็สมควรแล้วถ้าจะตายเพราะความเพียรพยายามที่จะค้นคว้าบุกบั่นไปให้ถึงเพื่อพิสูจน์ว่ามันมีจริงหรือไม่

///////และเช่นเคย...10คำถามร่วมสนุกไก่กา😄😅..ที่คนอ่านเล่ม7น่าจะรู้!!(อย่างน้อยเราก็สนุกอ่ะนะ😄)

1.มะราบรีคือ?
2.10คนในคณะเดินทางที่ออกจากหล่มช้างมีไผบ้าง?
3.ดารินกับรพิทร์ไปช่วยกันทำคลอดให้ลูกของคะโหน่ง/คำถามคือได้ลูกชายหรือลูกสาว?
4.คะหยิ่นให้อะไรเป็นของขวัญกับดาริน?
5.ดารินตัดผมสั้นเทียมต้นคอพร้อมลุย!คำถามคือ ใครตัดผมให้ดาริน?
6.ซองบุหรี่ยี่ห้ออะไร?...ที่เป็นร่องรอยหลักฐานว่าคุณชายอนุชาผ่านมาทางนี้
7.ยางน่องคือ?และใครที่ได้รับสมญานามว่า"นักเลงยางน่อง"?
8. ใครคือ"นายเคราเหลือง"?
9."รูปร่างดีเหลือเกิน หน้าตาก็ไม่เลว เหมือนเทพบุตรอดอนิส!" มาเรียหวีดใคร?
10.เพลงเยอรมันเพลงเดียวที่ไชยยันต์รู้จักและรีเควสให้มาเรียร้องในคืนอำลา แต่จบเล่ม7ก็ยังไม่มีโอกาสได้ร้องคือ?

//////////
เฉลย

1. ชาวเผ่าตองเหลือง
2.1.เชษฐา 2.ไชยยันต์ 3.ดาริน 4.รพินทร์ 5.แงซาย 6.บุญคำ 7.เกิด 8.เส่ย 9.จัน 10.คะหยิ่น
3.ยินดีด้วยค่ะ คุณได้ลูกชาย!!!
4.ลูกเสือลายพลาดกลอน
5.เชษฐาซาลอน
6."ชัดแล้ว!ไม่มีคนป่าคนไหนสูบลัคกี้สไตร๊ค นอกจากอนุชาคนเดียวเท่านั้น"

7.ยางน่อง:คำนาม
ยางไม้ที่ได้จากพรรณไม้หลายชนิดเช่นเงาะป่าซาไก ใช้อาบหัวลูกดอก หรือลูกศรยิงสัตว์.
นักเลงยางน่อง=คะหยิ่น
8.ดร.สเตเกล ฮอฟมัน สามีมาเรีย
9.แงซาย
10. Auf wiedersehen อัฟวี่เดอเซน (ภาษาเยอรมันแปลว่า แล้วเจอกันใหม่นะ)


//////////ไปต่อเล่ม8!!!!

[Pairash Pleanmalai]

ช่วงต้นของหนังสือดีมาก มีความสุขกับบทบาทของคณะเชษฐากับชาวหล่มช้าง
โดยเฉพาะดารินถือว่ามีบทบาทอย่างสูง และผู้เขียนสร้างเรื่องราวได้อย่างงดงาม
ทำให้การจากลาเพื่อเดินทางต่อออกจากหล่มช้างน่าเศร้าเสียใจจนน้ำตาซึม
แต่พอช่วงกลาง งงๆกับพฤติกรรมของดารินและพระเอกของเราที่น่าผิดหวัง และแปลกๆ
กับอารมณ์

[Woranart]

บุญคำนอนไม่หลับ ชวนพรานใหญ่คุย อย่างฮา

[Chiratikan Sanguancheep]

เล่มนี้เปิดฉากมาตอนที่คณะกำลังพยายามหาทางกำจัดงูยักษ์ผัวเมียตัวใหญ่เท่ารถไฟ และการเดินทางออกจากหล่มช้างหลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นมาหนึ่งเดือนเต็ม สำหรับเล่มนี้ สิ่งที่ทำให้เราจดจำได้มากที่สุดไม่ใช่ฉากการฆ่างูยักษ์หรือการเจอเบาะแสปฐมภูมิของอนุชา แต่เป็น "ความรู้สึกโหวง" ตอนที่คณะต้องก้าวออกจากพื้นที่ที่คุ้นเคยไปสู่เส้นทางที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนค่อยๆ รู้ตัวว่า สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้ามันไม่มีอะไรมาการันตีแม้แต่นิดเดียว

ความโหวงนั้นมันสะท้อนกับอะไรบางอย่างในชีวิตของเรา เหมือนช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่ต้องเดินออกจากชีวิตแบบเดิมๆ สู่ความไม่แน่นอนเต็มรูปแบบ ถึงจะมีทักษะหรือสะสมประสบการณ์มามากแค่ไหน แต่ "ความไม่รู้" ก็ยังทำให้ใจสั่นอยู่ดี เล่มนี้คือจุดเริ่มต้นของการเดินทาง "นอกแผนที่" ของคณะ และของฉันเองด้วย

[P.Chang]

การปะทะกับงูยักษ์ค่อนข้างสนุกตื่นเต้น ลุ้นระทึก โดยรวมยังคงความสนุกเช่นเดิม และเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่นี้ ยังคงพบเจออะไรแปลก ๆ อีกมากมาย มีฉากพ่อแง่แม่งอนซะด้วย....

การเขียน คงความยอดเยี่ยมเช่นเดิม

เนื้อเรื่อง คณะเดินทางกำลังหาวิธีจัดการกับงูยักษ์ เพื่อช่วยชาวหล่มช้างจากภยันตราย แล้วถึงจะออกเดินทางต่ออีกครั้ง พวกเขาจัดคณะออกตามล่างูยักษ์ ตามล่าหาตัวมันในป่า แต่หารู้ไม่ภยันตรายนั้นกำลังจะกลับมาถล่มโจมตีบ้านหล่มช้าง...

#Panอ่าน

[Som-Ö]

เล่ม7

เป็นเล่มที่จัดการงูยักษ์ที่มีหงอนไก่ รวมทั้งถึงหล่มช้างซักที!!! เดินทางมา7เล่ม555555 ชอบความสัมพันธ์ของหมู่บ้านหล่มช้าง ตลกที่ทุกคนเห็นดารินเป็นแม่มดหมอผี แต่ก็คิดว่าในสมัยก่อนคงอะไรประมาณนี้ สามารถยกลูกให้คนอื่น พอเริ่มต้นก็เจอกับสางป่าเลย ตื่นเต้น! เจอมาเรียด้วย โหววว นางแซ่บมาก5555

[Lily 百合花]

อ่านจบ
11.59 น. 30 ก.ย. 2555

[Just Jim]

3.5⭐️

[Narikan]

เล่มนี้ก็สนุก