Frankenštajn: U ime oca

by Marco Cannavò

„Sva osećajna bića uživaju, s pravom, u svojoj sreći, a meni je ona okrutno oduzeta.”

Priča je svima poznata: Mladi naučnik Viktor Frankenštajn, u želji da otkrije tajne univerzuma i pomeri granicu između života i smrti, oživljava skrpljeno telo pomoću galvanske struje. I uspeva u tome – ali po koju cenu?

Slavni roman Meri Šeli, jedan od najupečatljivijih viktorijanskih romana i knjiga koju mnogi smatraju utemeljiteljem naučnofantastičnog i horor žanra, iznedrio je čudovište koje već dve stotine godina obitava u našoj kolektivnoj mašti, bezimenog monstruma koji nije želeo da bude stvoren, ali kad već jeste vraćen iz mrtvih, jedino za čim žudi jesu sreća i malo društva. Upravo to mu je uskraćeno, što ga odvodi na morbidno putovanje bez povratka...

Nakon što su u tandemu izvrsno stripski obradili Stokerovog Drakulu, Marko Kanavo i Korado Roi u stripu Frankenštajn: u ime oca iznova pričaju priču o čudovištu mitskih razmera, nudeći nam fantastično mračnu vizuelnu interpretaciju nepatvorene gotske atmosfere, kao i nov i efektan ugao u samoj pripovesti koji će je učiniti svežom i podložnom novim tumačenjima.

112 pages, Hardcover

Published January 1, 2024

Reviews

[Rose · Rating 5 out of 5]

È la prima volta che non trovo nulla da ridire su una graphic novel, che di solito mi annoiano o deludono. Questa rivisitazione di Frankenstein è molto più che fedele al romanzo originale: ne mantiene il tono e le atmosfere, ne riprende i temi, ne celebra l'inquietudine. E lo fa con successo. In tanti, prima, hanno rimaneggiato e reinterpretato la storia di Mary Shelley, spesso rischiando di restituire al pubblico solo una pallida imitazione della stessa. Nel Nome del Padre è, sia nelle illustrazioni che nella narrazione, assolutamente unico, e tutt'altro che una copia.

[marko · Rating 4 out of 5]

“Kad bi stvorenje Viktora Frankenštajna danas oživelo, mogla bi se dokučiti njegova razmišljanja, koja bi, manje-više, zvučala ovako: Stvorili ste džepove siromaštva usled blagostanja i bogatstva, tukući skitnice čijoj ste marginalizaciji doprineli; stvorili ste lažni estetski osećaj kojem stremite, klevećući i rugajući se onima koji, zato što su takvi rođeni ili zbog bolesti, ne zadovoljavaju kanone lepote; blaženi ste u svom neznanju dok svoju prazninu projektujete na druge; osećate se zadovoljeno dok život ispunjavate stvarima i navikama korisnim samo u očima društva, izvijajući obrvu ako drugi zatraže mrvice onog čega imate u izobilju; stvoritelji ste čudovišnosti koje vas okružuju i, umesto da pobegnete pred svojim gnusnim delom kao što je učinio moj stvoritelj, neprijateljski posmatrate tuđe patnje… Stoga recite vi meni: zar sam ja čudovište?”

Marko Graso, “Frankenštajn: Slavan i nepoznat”

[Luca Ruocco · Rating 4 out of 5]

Cannavò e Roi raccontano e in parte re-inventano il mito della creatura del dottor Frankenstein, con la stessa libertà e lo stesso senso del gotico con cui avevano lavorato tempo prima su DRACULA.
Ne vengono fuori diverse cose interessanti di cui parlo meglio qui: https://www.youtube.com/watch?v=ulD9D...