Verhalen van Jacob Israel de Haan over het dagelijks leven in Jeruzalem en omgeving aan het begin van de twintigste eeuw. De Haan emigreerde in 1919 als zionist naar Palestina. Hij ontwikkelde zich tot antizionist en werd in 1924 vermoord in opdracht van een Joodse paramilitaire organisatie.
Interessante verzameling korte tijdsbeelden van de journalist Jacob Israel de Haan. Hij brengt je terug naar het Jerusalem van de derde Aliyah, in het begin van de Britse mandaatsperiode. Met de terugblik van 100 jaar later lijkt het echt een verdwenen wereld, die eigenlijk zelfs niet bestaan kan hebben. De Haan bezoekt de mufti, bedoeïenensjeiks en worstelt innerlijk met de pogroms die tegelijkertijd in Oost-Europa plaatsvinden.
Het dagelijkse leven wordt beschreven in Jerusalem. Het zijn dus losse verhalen in "oud Nederlands". (1921) Weinig pagina,s (58) maar geeft wel een goed beeld van deze tijd.
Het proza van Jacob Israël de Haan is altijd boeiend, ook al verwijst hij in deze korte autobiografische stukken veel naar de complexe geschiedenis en samenleving van het Jeruzalem en Palestina van begin 20ste eeuw (het boek is in 1921 gepubliceerd). De Haan blinkt uit in sfeerbeschrijvingen en, meest liefdevolle, observaties van mensen.