Nooit moet je me vragen

by Natalia Ginzburg, Jan van der Haar (translator)

De eenzaamheid van de kindertijd en de verwondering van de ouderdom, geziene films en gelezen boeken, psychoana­lyse, huishoudelijke taken, politiek, wel of niet geloven in de korte essays in Nooit moet je me vragen gaan zoals we dat gewend zijn van Ginzburg over alle facetten van het dagelijkse le­ven, van hoog naar laag, van ernstig naar hilarisch. Ginzburgs toon is onderzoekend, eerlijk, streng en geestig en de essays lezen als pagina's uit het dagboek dat de auteur verklaarde niet bij te houden.



'Ginzburg lezen is als praten. Het liefst doe je dat met mensen, maar deze verhalen zijn een waardig alternatief.' – Trouw

Ginzburg geeft ons een nieuw sjabloon voor de vrouwelijke stem en hoe die moet klinken.' – Rachel Cusk

331 pages, Kindle Edition

Published July 18, 2024

About the author

Natalia Ginzburg (née Levi) was an Italian author whose work explored family relationships, politics during and after the Fascist years and World War II, and philosophy. She wrote novels, short stories and essays, for which she received the Strega Prize and Bagutta Prize. Most of her works were also translated into English and published in the United Kingdom and United States. An activist, for a time in the 1930s she belonged to the Italian Communist Party. In 1983 she was elected to Parliament from Rome as an Independent.

Reviews

[Peter Van der Boom · Rating 2 out of 5]

Verzameling essays van - wat mij betreft - wisselende kwaliteit. De beroemde Italiaanse weet niet alle onderwerpen (het zoeken naar een nieuwe woning bijvoorbeeld ) om te zetten in sprankelend proza. Ze lijkt sterker als auteur van romans.

[Hannah De · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek met korte, dagboekachtige essays van de schrijfster. Een bijzondere kindertijd en leven komt langs waarbij je een inkijkje krijgt in de gedachtes van de schrijfster. Niet alle verhalen trokken evenveel maar vooral ‘karweitjes in huis’ en ‘de ouderdom’ waren fantastisch!

[Gerard de Bruin · Rating 3 out of 5]

De puur autobiografische stukken, die aansluiten op haar Familielexicon en die over haar schrijverschap bevallen me beter dan de puur filosofische, zoals die over religie, geloof.
***1/2