人間標本

by Kanae Minato, 湊かなえ

人間も一番美しい時に標本にできればいいのにな

蝶が恋しい。蝶のことだけを考えながら生きていきたい。蝶の目に映る世界を欲した私は、ある日天啓を受ける。あの美しい少年たちは蝶なのだ。その輝きは標本になっても色あせることはない。五体目の標本が完成した時には大きな達成感を得たが、再び飢餓感が膨れ上がる。今こそ最高傑作を完成させるべきだ。果たしてそれは誰の標本か。――幼い時からその成長を目に焼き付けてきた息子の姿もまた、蝶として私の目に映ったのだった。イヤミスの女王、さらなる覚醒。15周年記念書下ろし作品。

280 pages, Hardcover

Published December 13, 2023

About the author

Kanae MINATO (湊 かなえ, born 1973) is a Japanese writer of crime fiction and thriller.

She started writing in her thirties. Her first novel Confessions (告白, Kokuhaku) became a bestseller and won the Japanese Booksellers Award. The movie Confession directed by Tetsuya Nakashima was nominated to 2011 Academy Award.

She has been described in Japan as "the queen of iyamisu"(eww mystery), a subgenre of mystery fiction which deals with grisly episodes and the dark side of human nature.

Reviews

[arthoreads · Rating 5 out of 5]

"ถ้าสตัฟฟ์มนุษย์ไว้ในตอนที่งดงามที่สุดได้ก็คงดีไม่น้อย..."

เป็นงานเขียนจิตวิทยาระทึกขวัญ ที่ควรค่าแก่ประโยคที่แม่ได้กล่าวไว้ว่า "ผลชิ้นเอกที่ดีที่สุดของฉัน..." มันเต็มไปด้วยความความบิดเบี้ยว ความรัก ความลุ่มหลง ความโหดร้าย ภายใต้เปลือกความเป็น 'มนุษย์' ที่ดึงเอาส่วนลึกที่สุดในจิตใจมานำเสนอได้อย่างชาญฉลาด พร้อมด้วยการโยน element ระหว่างทางไว้อย่างเงียบเชียบ แต่เมื่อดำเนินมาถึงบทสรุป กับทำงานได้อย่างทรงพลัง และรุนแรงอย่างถึงที่สุด
.
จุดที่โดดเด่นของงานเขียนชิ้นนี้คือการที่เรื่องราวถูกเล่าอย่าง slow burn เรื่อยๆ ไม่เร่ง เย็นๆ แต่เชือดเข้มๆ ในระหว่างที่เรื่องราวดำเนินไป มีรูปแบบการนำเสนอที่จับความเป็นเทรนด์ของงาน mocumentary เข้าไปเป็นส่วนผสม เราจะค้นพบว่าเราเชื่อทุกสิ่งอย่างสนิทใจ หลายอย่างอาจจะไม่เหวอขนาดนั้น ปมบางอย่างที่ถูกใส่ไว้ก็คงไม่ได้ surprise มากขนาดนั้น (หากอ่านด้วยเลนส์งานสืบสวน but เรื่องนี้ไม่ใช่งานสืบสวน แต่ฉันว่าคนอ่านสืบสวนน่าระหว่างออ่านน่าจะมองด้วยเลนส์อีกแบบ) เมื่อเราเจาะลึกเข้าไปถึงจิตใจของตัวละครทั้งหมดที่เกี่ยวพัน มันจึงเต็มไปด้วยความเข้าใจ ที่ไม่ควรจะเข้าใจเลยด้วยซ้ำ (ไม่เข้าใจอาจจะดีกว่าเข้าใจ) แต่เพราะไอ้สิ่งที่เรียกว่า 'มนุษย์' มันมาพร้อมการนิยามว่า 'งดงาม' 'สวยงาม' ไม่ใช่เหรอ มันถึงได้ทำให้ทุกอย่างไปไกลได้มากขนาดนั้น
.
เป็นเล่มที่ต้องบอกทุกคนไว้ก่อนจริงๆ ว่าอย่าหลงรู้สึกร่วม ด่ำดิ่งไปกับมันเยอะเกินไป พยายามผลักตัวเองออกมาเยอะๆ พยายามอย่าอินไปกับ mindset แบบที่ถูกนำเสนอนี้ ฮึบไว้ ไม่งั้นมันจะเจ็บปวดรวดร้าวอย่างถึงที่สุด และใช่ครับ หนังสือเล่มนี้ทำงานทางอารมณ์ได้อย่างรุนแรงและทรงพลังอย่างที่แม่คานาเอะบอกไว้จริงๆ
.
เป็นอีกครั้งที่ดีใจเหลือเกินที่ไดัอ่านงานเขียนของแม่ ทรงพลังหนักหน่วงจริงๆ ผมถึงกับร้องไห้หนักมากหลังอ่านจบ ดิ่งไหมก็ใช่แหละ แต่มันแบบ... ฮือออ

[Boonyaverse · Rating 3 out of 5]

Mentally prepared ก่อนอ่านมาประมาณนึง เลยไม่รู้สึกว่าดิ่งเท่าไหร่ แต่มีฉากอี๋ ละต้องอ่านแบบนี้คล้ายๆกัน 6 รอบ pacing แอบเนือยๆ ฉากชาวเน็ตที่แทรกมาค่อนข้าง real แต่ยิ่งทำให้เรื่องเนือยง่วงกว่าเดิม แต่ก็เข้าใจว่าต้องแทรกมาเพื่อเป็นตัวแทนของคนรับสารข้างเดียว ส่วนจะโน้มน้าวคนอ่านอย่างเราได้มั้ย ค่อนข้างกลางๆ ไม่รู้สึกว่าอยู่หมัดเท่าไหร่

แต่ใดๆ พาร์ทหลังนี้สุดจัดตามสไตล์นิยายอ.มินาโตะเลย อ่านจบแล้วเหม่อ รู้สึกสงสาร หดหู่ อย่างที่ควรจะมีให้กับตัวละครที่มีความเป็นมนุษย์อยู่บ้างในเรื่องนี้อะ เล่นกับประเด็นความเป็นมนุษย์ (และเด็กเป่ด) ได้ดีสมเป็นจารย์มินาโตะ

เป็นนิยายที่นำเสนอเรื่องศิลปินโรคจิตที่ฆ่าคนเพื่องานศิลปะ masterpiece ที่เล่าได้ชวนเหม่อดี (แปลว่าดี) แต่ส่วนตัวยังไม่ทำงานกับใจได้ตกใจมากเท่าตอนอ่าน last winter we parted 😂 อันนั้นเหม่อแบบเห้ วดฟ (ประเด็นนี้ก็นึกถึง das purfume ด้วย สงสัยได้ฤกษ์แกะมาอ่านแล้วมั้ยนะ)

[CW_GRAY · Rating 3 out of 5]

「湊佳苗自認寫出了最好的傑作。」可能是起得太高，尤其前半本的寫法是讓我感到嚴重疏離的，且它偏向資訊的供給，而非講述故事，坦白說好幾次想要放棄閱讀。直到篇章〈獨居房內〉才將故事牽動，化為層次，的確是帶來「反轉」之上的震撼及情緒價值。可是，之後似乎就轉為可預見的推理套路，亮點不再，結束得也就不怎麼享受了。（或許也是太不喜歡前半的觀感，影響到後面無法完全投入吧。）

[หมากฝรั่งตัวจริง · Rating 4 out of 5]

ปล่อยให้ความหลงใหลก่อตัว
ปล่อยให้ความงามครอบงำ
นัยน์ตาคุณมองเห็นอะไรอยู่
มนุษย์ หรือ ผีเสื้อ

ปีกที่กางออก นิ้วที่บี้ท้องจนเละ
ความประณีตที่บิดเบี้ยว
สร้างกรงล้อที่มิอาจหมุนกลับ
ผีเสื้อ, มนุษย์ สตัฟฟ์

การเล่าที่ลุ่มลึก เจาะไปยังกลางใจของคนอ่านถึงความไม่ปกติของ"ซาซากิ ชิโร่" บุคคลที่กำลังจะทำการสตัฟฟ์มนุษย์ ผ่านการเล่าเรื่องจากบันทึกตั้งแต่เด็กจนโต

การแปลดีมาก สื่ออารมณ์ความไม่ปกติได้อย่างดี ถึงจะพอเดาตอนจบได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสนุกลดลงแม้แต่น้อย สิ่งที่สำคัญของเล่มนี้คือการเข้าถึงห้วงความคิดว่าทำไมถึงได้ทำสิ่งนั้นลงไปได้อย่างเข้มข้น การสร้างสรรค์การสตัฟฟ์ที่ยังคงต้องตั้งคำถามถึงขอบเขตของมนุษย์ การส่งต่อวัฏจักรโดยไม่ตั้งใจ ความคิดอันแปลกประหลาดที่รอการประทุเหมือนดักแด้ที่รอวันเป็นได้กลายเป็นผีเสื้อ

ส่วนปกก็สวยมาก ปกติเป็นคนชอบปกแนวนี้อยู่แล้ว แถมที่คั่นเป็นผีเสื้อทั้ง 5 แบบอีก แค่ซื้อมาติดชั้นวางก็สวยละ

[Percy Yue · Rating 4 out of 5]

The pacing of the early part of the story is slow, and the narrative is largely straightforward, making it not particularly engaging. The only element that truly adds interest is the information about butterflies, which is at least educational. Later on, however, the plot undergoes twist after twist—especially the scene in the visitors’ room, which allows the work to still be regarded as a piece of suspense. By the end, it becomes clear that the novel touches on themes of toxic parenting and parental love, subjects in which Minato Kanae has always excelled. That said, the novel is riddled with logical inconsistencies, most notably the question of why 至 chose to help 杏奈, given that there was no special emotional bond between them. In addition, the book raises a thought-provoking philosophical question: is killing one’s own child a graver sin than killing someone else’s child?

[Reader · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรก รู้สึกว่าอ่านได้เรื่ิอยๆเหมือนอ่านชีวประวัติของใครสักคน ที่กำลังผิดเพี้ยน
ช่วงกลาง ชวนง่วง รู้สึกว่ากว่าจะผ่านช่วงนี้ไปได้มีเผลอหลับไปบ้าง
ช่วงท้าย สุดจริง ก็หักมุมตามที่เขาบอก อ่านจบแล้วเหม่อ ซึม ข้องใจ หดหู่
รู้สึกว่าแอบอ่านยากมันลงลึกเกี่ยวกับผีเสื้อระดับหนึ่ง จนบางทีรู้สึกเหมือนอ่านบทความวิชาการอยู่ เลยแอบเบื่อจุดนี้

[Qi · Rating 3 out of 5]

Very interesting story. Read before the show!

[purposeprose_ · Rating 3 out of 5]

史郎的手記很精彩
最後一章反轉又反轉有點牽強
人物塑造不夠鮮明

[Dearmadam · Rating 1 out of 5]

A work of art I can’t find a way to connect.