Σε έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς πόσες γυναίκες αγωνίζονται για να σηκώσουν το βάρος της καθημερινότητας; Πόσες θυσιάζουν τις επιθυμίες τους για να ικανοποιήσουν τους άλλους; Πόσες αφήνουν τα όνειρά τους να σβήνουν σιωπηλά;
Μία από αυτές είμαι κι εγώ.
Ονομάζομαι Δάφνη. Είμαι μία εργαζόμενη μητέρα και αγαπώ την οικογένειά μου όσο τίποτα άλλο.
Ένα όνειρο που είχα από μικρή χάθηκε στα βάθη της καρδιάς μου. Μια συγκλονιστική στιγμή ανατρέπει τα πάντα και αυτό το όνειρο ξεπηδά από μέσα μου. Τώρα το πάθος μου για να το κάνω πραγματικότητα δεν έχει όρια.
Συνταρακτικά γεγονότα θα κάνουν τη ζωή μου άνω κάτω, αλλά εγώ θα συνεχίζω να αντλώ όση δύναμη χρειάζομαι για να γίνω η κυρίαρχος του εαυτού μου.
Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ το όνειρό μου όσες προκλήσεις κι αν συναντήσω. Τίποτα πια δεν μπορεί να με σταματήσει.
Μια ιστορία για κάθε γυναίκα που τολμά να σπάσει τα φιλτραρισμένα στερεότυπα της κοινωνίας για να ανακαλύψει τον αληθινό εαυτό της.
~~~
«Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα από μία νέα συγγραφική φωνή που αξίζει την προσοχή του αναγνωστικού κοινού. Συναρπαστικό μέχρι την τελευταία σελίδα του».
Γεννήθηκα στην Πρέβεζα. Σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός στο ΑΠΘ και εργάστηκα για πολλά χρόνια σε τεχνικές εταιρείες του Λονδίνου. Το 2009 έκανα επαγγελματική στροφή και τα τελευταία χρόνια εργάζομαι από το σπίτι ως Social Media Manager για μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις. Γράφω από τα εφηβικά μου χρόνια. Το 2018 δημοσίευσα κείμενά μου στο διαδίκτυο και η άμεση ανταπόκριση του κοινού έγινε το κίνητρο για να εκδώσω το πρώτο μου βιβλίο. Αρθρογραφώ σε sites με θέματα που αφορούν τη γυναίκα, τη φιλία και γενικότερα τις ανθρώπινες σχέσεις. Ζω στο Χαλάνδρι, με τον σύζυγό μου και τα δύο παιδιά μας. Στον ελεύθερο χρόνο μου διαβάζω βιβλία λογοτεχνίας, ψυχολογίας και ποίησης. Λατρεύω τον χορό και το έξυπνο χιούμορ.
Όνειρα! Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσα από τα όνειρά μας αφήνουμε ανεκπλήρωτα, να στέκουν στο άπειρο, θεατές μιας ζωής που έχει διαλέξει ένα εναλλακτικό σενάριο; Ένα σενάριο, μάλλον, που εμείς διαλέξαμε κι εμείς ορίσαμε σαν αυτό που θα είναι το πρέπον και το ιδανικό. Τα όνειρα όμως υπάρχουν για να εκπληρώνονται, για να γίνουν κάποια μέρα αυτό που θα αποτελέσει τον σκοπό ζωής και αυτό που θα δίνει πνοή στο ξεκίνημα της κάθε ημέρας. Κάπως έτσι έγινε και με το όνειρο της Δάφνης, το οποίο αν και νόμιζε θαμμένο, ξεπήδηξε μια μέρα από μέσα της με τόση ορμή που τρόμαξε ακόμη και την ίδια! Για να το πετύχει δεν ήταν εύκολο. Την στήριξαν λίγοι. Αυτοί που δεν την στήριξαν, της είπαν ευθέως πως μια γυναίκα παντρεμένη και με παιδιά δεν έχει δικαίωμα στα όνειρα. Λες και τα όνειρα κατασκευάζονται με όρους και δεν έχει δικαίωμα σε αυτά ο καθένας από εμάς. Η Δάφνη θα μπορούσε να είναι η φίλη μας, η μητέρα μας, η ξαδέρφη μας, θα μπορούσε να είναι εσύ ή εγώ. Εσύ που διαβάζεις αύτη τη στιγμή το κείμενο και θυμήθηκες το όνειρο που δεν τόλμησες ποτέ αλλά σου κλείνει ξανά το μάτι, σήκω και κάνε το πραγματικότητα. Σήμερα. Γιατί σου αξίζει. Γιατί αξίζει σε όλες μας!!
Την Ελένη την γνωρίζω εδώ και κάποια χρόνια αλλά είναι σα να την ξέρω πολύ περισσότερα. Κάποια στιγμή μου είπε πως γράφει ένα μυθιστόρημα και μου ζήτησε να το διαβάσω πριν αυτό ακόμη εκδοθεί. Ξέροντας πόσο έχει παλέψει και βλέποντας το αποτέλεσμα, θέλω να της πω συγχαρητήρια που κι αυτή τόλμησε ένα όνειρό της! Ευχαριστώ, Ελένη μου, για την τιμή που μου έκανες!!
Η Δάφνη πέρασε μια ζωή στηρίζοντας τους άλλους και αφήνοντας τα δικά της όνειρα στη σκιά. Όταν, όμως, εκδίδει το πρώτο της βιβλίο, η χαρά της συναντά την αδιαφορία και την ειρωνεία του συζύγου της. Εκείνη νιώθει περηφάνεια για την προσπάθεια και το ταλέντο της, αλλά εκείνος συχνά αμφισβητεί τη χαρά της και βλέπει την επιτυχία της σαν απειλή.
Το βιβλίο είναι ένα ταξίδι στην αυτοεκτίμηση και στο θάρρος να ακούσει κανείς τη δική του φωνή. Με εναλλαγές στον χρόνο και στην αφήγηση, παρακολουθούμε τη Δάφνη να αντιστέκεται στη συνήθεια και στον φόβο του αγνώστου, να αδειάζει τη ζωή της από ό,τι την πονά και να ανοίγεται σε μια ζωή γεμάτη αγάπη, κατανόηση και θαυμασμό.
Δεν είναι απλώς μια ιστορία· είναι μια φωνή που αγγίζει όσες ένιωσαν περιορισμένες, που έθαψαν τα όνειρά τους ή ζούσαν στη σκιά, και ταυτόχρονα αναδεικνύει τη δύναμη των γυναικών: δείχνει ότι όταν θέλουν κάτι, είτε να το πετύχουν είτε να φύγουν από κάτι που δεν τις αξίζει, μπορούν να το κάνουν. Η Δάφνη γίνεται παράδειγμα αποφασιστικότητας και θάρρους, υπογραμμίζοντας την αξία της αυτοεκτίμησης και της προσωπικής δύναμης.
Το "Για όσα τόλμησα" διαβάζεται εύκολα και καθηλώνει, αφήνοντας το μήνυμα να συνεχίσει κανείς να τολμά για όλα όσα αξίζουν στη ζωή του.
Όταν κάποιος δε χαίρεται με τη χαρά σου, δε σε υποστηρίζει, δε δείχνει ενδιαφέρον για σένα, δε σέβεται και δεν εκτιμά την όποια προσπάθεια κάνεις είτε για τη σχέση που υπάρχει μεταξύ σας είτε για το προσωπικό σου όνειρο, τότε υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει έλλειψη αγάπης. Πόσο μάλλον όταν στα παραπάνω συμπληρώνεται η υποτίμηση και η ειρωνεία, σημάδια ίσως υποβόσκουσας ζήλιας ή επιθυμίας να μη σηκώσει ποτέ έστω και λίγο το ανάστημά του άλλος. Συμπτώματα πως ίσως υπάρχει και κάποια βαθύτερη αιτία που πηγαίνει αρκετά πίσω στον χρόνο. Η Δάφνη πραγματοποιεί το όνειρό της και εκδίδει το πρώτο της βιβλίο, αλλά ο σύζυγός της, ο Θάνος, δε στέκεται στιγμή στο πλευρό της και δε συμμερίζεται ποτέ την ευτυχία της. Αντιθέτως, της χαλάει σχεδόν κάθε στιγμή με τις απόψεις του. Η Δάφνη νιώθει για μια φορά πλήρης και απλώς έχει αποκτήσει αυτοπεποίθηση κι εκείνος θεωρεί πως έχουν πάρει αέρα τα μυαλά της. Η Δάφνη έχει κατακτήσει κάτι με το ταλέντο και την προσπάθειά της κι εκείνος πιστεύει πως της έχει κάνει χάρη ο εκδότης επειδή βγάζει το συμπέρασμα πως του αρέσει. Η Δάφνη ήταν αφοσιωμένη μια ζωή στις οικογενειακές της υποχρεώσεις, κάνοντας στην άκρη το όνειρό της, κι όταν επιτέλους το χώρεσε κι αυτό στη ζωή της, ο άντρας της θεωρεί ότι έχει παραμερήσει όλα τα υπόλοιπα. Η βαθιά και ουσιαστική σχέση που βλέπουμε, όμως, να έχει με την κόρη της τον διαψεύδει πλήρως. Στην πραγματικότητα εκείνος φαίνεται να είναι απών από όλα. Η Δάφνη δεν έχει παρά να ακολουθήσει τις συμβουλές που έχει γράψει και στο βιβλίο της με τον τίτλο "Για όσα τόλμησα". Οφείλει να τολμήσει. Οφείλει να προτάξει την αυτοεκτίμηση. Οφείλει να τολμήσει να αδειάσει τη ζωή της από κάτι νοσηρό και να προσπαθήσει να τη γεμίσει με κάτι υγιές. Οφείλει να τολμήσει να αντισταθεί στη δύναμη της συνήθειας και τον φόβο του άγνωστου. Και θα βρει το θάρρος να τολμήσει. Και τότε ένας έρωτας γεννιέται, ή μάλλον αναζωπυρώνεται. Ένας έρωτας αληθινός, αντισυμβατικός, πλήρης, παρά τα εμπόδια που υπάρχουν. Μια σχέση γεμάτη αγάπη, θαυμασμό, ενθάρρυνση, κατανόηση και σύμπνοια είναι ικανή να αναπληρώσει κάθε κενό. Κι είναι αυτό που αξίζει σε κάθε πληγωμένο άνθρωπο. Με εναλλαγές στον χρόνο και τον τόπο, λοιπόν, όπως και στην αφήγηση, που άλλοτε είναι πρωτοπρόσωπη και άλλοτε τριτοπρόσωπη, παρακολουθούμε το ταξίδι της ώριμης, ψύχραιμης και υπομονετικής Δάφνης προς όσα πρέπει να τολμήσει και τολμά για να γεμίσει τη ζωή της με αποδοχή, το όνειρό της και αγάπη. Ένα βιβλίο ευχάριστο και ξεκούραστο σαν ανάγνωσμα, χρήσιμο, με σημαντικά μηνύματα, με μια κινητήριο δύναμη, που πραγματεύτεται τα προβλήματα που κυριαρχούν στις σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις.
Η Δάφνη είναι μία γυναίκα που έχει την δουλειά της και έχει δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια. Τι γίνεται όμως όταν ένα απωθημένο που το έχεις κρύψει βαθιά στη ψυχή σου επιλέγεις να το κυνηγήσεις; Οι δικοί σου άνθρωποι θα σε στηρίξουν;
Η Ελένη Ισπόγλου στο πρώτο της βιβλίο ασχολείται με την λεκτική βία που βιώνουν μεγάλο μέρος των γυναικών στις σχέσεις τους. Έχουν επιλέξει συνειδητά να στηρίξουν την οικογένειά τους σε κάθε φάση της ζωής τους και όταν αποφασίζουν οι ίδιες να κάνουν κάτι για τον εαυτό τους δέχονται τα κακόβουλα σχόλια. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς είναι οι ναρκισσιστές.
Αυτό που μου άρεσε στο βιβλίο είναι ότι η συγγραφέας επίλεξε να μας παρουσιάσει μία ιστορία που αναφέρεται στους προβληματισμούς και τις δυσκολίες που έχουν τα ζευγάρια στο να συνυπάρξουν στην καθημερινότητά τους. Από το φόβο της μοναξιάς οι περισσότεροι αποφασίζουν να δεσμευτούν και στη πορεία αντιλαμβάνονται ότι έχουν μπει σε μία σχέση που δεν τους γεμίζει. Μένουν σε αυτή τη κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα και στο τέλος βαλτώνουν στην ανυπαρξία.
Στα θετικά του αναγνώσματος είναι οι ρεαλιστικοί διάλογοι και οι ωραίες περιγραφές που έκανε.
Αν σε μία σχέση δεν έχετε την υποστήριξη που σας αξίζει καλύτερα να φύγετε όσο δύσκολο και αν είναι. Αν και με το συγκεκριμένο βιβλίο θα ταυτιστούν περισσότερο οι γυναίκες θα πρότεινα να διαβαστεί και από τους άντρες.
Το «Για όσα τόλμησα» αναφέρεται στα λάθη, τα μυστικά και τα απωθημένα που έχει ένα ζευγάρι όταν δεν επιλέγει να πορευτεί με την αλήθεια.
Ξεκίνησα το βιβλίο της Ελένης Ισπόγλου χωρίς να διαβάσω την περίληψη, χωρίς να ξέρω τί με περιμένει, και τελικά βρήκα μια λογοτεχνική φίλη! Μια ιστορία και μια ηρωίδα ( με όλη την έννοια της λεξης), τη Δάφνη, η οποία μου έβγαλε αμέσως το αίσθημα της οικειότητας, της συμπαράστασης και της ενσυναίσθησης. Δεν διάβαζα απλώς ένα βιβλίο, αλλά επικοινωνούσα μαζί της, αντάλλασσα κοινές εμπειρίες, την άκουγα και με άκουγε, υπήρχε διαδραστικότητα. Και σε αυτό το σημείο κάποιοι θα με θεωρήσουν τρελή κι αλλοπαρμένη που "συνομιλώ" με τους λογοτεχνικούς χαρακτήρες, αλλά πολλές φορές (τις περισσότερες) με καταλαβαίνουν καλύτερα απ'ότι οι "πραγματικοί ". Για όλες, λοιπόν, τις γυναίκες που έζησαν στην σκιά ενός άντρα, που έθαψαν τα όνειρά τους, που κακοποιήθηκαν λεκτικά, που έβλεπαν τα σημάδια αλλά εθελοτυφλούσαν. Για μένα, για σένα, για τη φίλη, τη μαμά σου... Αλλά και για όλες εκείνες που αποφάσισαν να φύγουν, να βρουν τη δύναμη, να νιώσουν ότι αξίζουν και να γίνουν κυρίαρχοι του εαυτού τους. Να διεκδικήσουν όσα θυσίασαν και να πορευτούν προς το όνειρο ανακαλύπτοντας και πάλι τον πραγματικό τους εαυτό.
Το μυθιστόρημα της Ελένης Ισπόγλου διαβάζεται με μια ανάσα (κυριολεκτικά). Η γραφή της είναι σύγχρονη και απόλυτα εναρμονισμένη με το θέμα που πραγματεύεται. Η ανάγνωσή του με συνεπήρε και ήταν μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς. Δεν θα σας πω λεπτομέρειες για την πλοκή• είναι από τα βιβλία που μια απλή περίληψη θα το αδικούσε. Απλώς διαβάστε το και βρείτε τον εαυτό σας (ή και οχι) μέσα στις σελίδες του. Εγώ τον βρήκα και ένιωσα ακόμα πιο περήφανη για όσα μέχρι τώρα κατάφερα... για όσα τόλμησα!
Σ’ενα κόσμο γεμάτο περιορισμούς,πόσες γυναίκες αγωνίζονται για να σηκώσουν το βάρος της καθημερινότητας;Πόσες θυσιάζουν τις επιθυμίες τους για να ικανοποιήσουν τους άλλους;Πόσες αφήνουν τα όνειρα τους να σβήσουν σιωπηλά; Μια τέτοια γυναίκα είναι η Δάφνη.Μια εργαζόμενη μητέρα,με κόρη στην εφηβεία,που αγαπάει την οικογένεια. Όνειρο της από μικρή η συγγραφή και όταν αυτό το όνειρο γίνεται πραγματικότητα κάποιοι την στηρίζουν και κάποιος θέλει να της το γκρεμίσει, λέγοντας της πως μια παντρεμένη γυναίκα με παιδί δεν έχει το δικαίωμα να ονειρεύεται. Όταν κάποιος(είτε φίλος είτε σύντροφος) δεν χαίρεται με τη χαρά σου, δεν σέβεται τα θέλω σου,δεν σε στηρίζει τότε δεν σ αγαπάει πραγματικά και δεν αξιζει να υπάρχει στη ζωή σου.
Όπως λέει και μέσω της πρωταγωνίστριας το Για όσα τόλμησα είναι ένας ύμνος για την δύναμη που υπάρχει σε κάθε γυναικα.Να μη φοβηθεί να τολμήσει όσα εμπόδια κι αν συναντήσει μπροστά της.Να μπορεσει να βρει την μοναδικότητας της και να πιστέψει στον εαυτό της.Να βρει την αυτοεκτίμηση της. Ένα άλλο θέμα που θίγει είναι η βαθειά και ουσιαστική σχέση μεταξύ μητέρας-κόρης. Πως διαχειρίζονται την εφηβεία,το μπουλινγκ και ένα ενδεχόμενο διαζύγιο. Αρης-Δάφνη ένας έρωτας που δεν εξομολογήθηκε οταν επρέπε και λίγο με δίχασε σ’αυτο το κομμάτι αλλά δε θα πω κάτι περισσότερο.
Μου άρεσε η εναλλαγη παρελθόν-παρόν και η περιήγηση στα σοκάκια της Ναξου, που πολυ θα ηθελα να δω από κοντά την Παναγία Μυρτιδιωτισσα. Ενα βιβλιο που νιώθω ότι μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.
Η Δάφνη, μέσα από τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της ζωής της, ανακαλύπτει τη δύναμη που κρύβεται μέσα της και την ικανότητα να προχωρά μπροστά παρά τις αντιξοότητες. Έρχεται αντιμέτωπη με προσωπικές απώλειες, εσωτερικές συγκρούσεις και κοινωνικές πιέσεις, που τη δοκιμάζουν και την αναγκάζουν να επανεξετάσει τις αξίες και τις επιλογές της.
Ένα βιβλίο με σύγχρονη γραφή και ένα θέμα επίκαιρο. Πώς μπορούμε, παρά τις δυσκολίες, να τολμήσουμε να αλλάξουμε και να πορευτούμε με τα δικά μας θέλω και επιθυμίες.
Κεντρικό θέμα είναι η τόλμη, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος. Η τόλμη να ζήσει κανείς αυθεντικά, να αμφισβητήσει τα κατεστημένα, να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να βρει τη δική του αλήθεια.
Το ενδιαφέρον παραμένει μέχρι το τέλος, καθώς ως συνοδοιπόροι της Δάφνης, θέλουμε να μάθουμε πώς εξελίχθηκε η ζωή της ενώ υπάρχουν και γεγονότα που έχουν διαφορετική κατάληξη από την αναμενόμενη.
Μέσα από την ιστορία της Δάφνης, θα προβληματιστούμε και θα ερμηνεύσουμε τα γεγονότα και τις καταστάσεις με τον δικό μας ξεχωριστό τρόπο. Γι’ αυτό η ιστορία της μπορεί να είναι η ιστορία κάθε ανθρώπου που τολμά να αναζητήσει την αλήθεια του.
Η φράση που υπήρχε στην περιγραφή του βιβλίου <<μια ιστορία για κάθε γυναίκα που τολμά να σπάσει τα φιλτραρισμένα στερεότυπα της κοινωνίας για να ανακαλύψει τον αληθινό εαυτό της>> ήταν η φράση που με έκανε να αγοράσω το συγκεκριμένο βιβλίο. Πολύ σύγχρονη η γραφή του συγκεκριμένου βιβλίου και γενικότερα δημιουργεί πολλές εικόνες και σε ρουφάει για να διαβάσεις και να δεις πως εξελίσσετε η ιστορία. Παρόλα αυτά θεωρώ άστοχο το ότι ένα βιβλίο που αναφέρεται σε μία καταπιεσμένη γυναίκα που δεν έχει καμία υποστήριξη από τον άντρα της και προσπαθεί να σταθεί ανεξάρτητη υπάρχει στο αντίποδα μία άλλη γυναίκα , η γυναίκα ερωμένου της , η όποια αποφασίζει να εγκαταλείψει τη χώρα της και να σταθεί στο πλευρό του συντρόφου της σε μία ξένη χώρα ενώ παράλληλα προσπαθεί όλο αυτό το διάστημα να μείνει έγκυος. Συμπερασματικά λοιπόν θεωρώ ότι τόσο ο τίτλος του βιβλίου όσο και η περιγραφή είναι άστοχοι καθώς μιλώντας για μία γυναίκα η οποία τελικά καταφέρει να ανεξαρτητοποιηθεί και να πάρει στα χέρια της τη ζωή της , παρουσιάζεται μία άλλη γυναίκα η οποία ζει στο σκοτάδι μη γνωρίζοντας την ερωτική ζωή του συντρόφου της.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Το βιβλίο "Για όσα τόλμησα" της Ελένης Ισπόγλου ήταν σαν να διαβάζω ένα προσωπικό ημερολόγιο μια εξομολόγηση θα μπορούσα να πω. Με γλώσσα άμεση, ευαίσθητη αλλά και δυναμική, η συγγραφέας μέσω της ηρωίδας του βιβλίου ανοίγει την καρδιά της και μιλά για τις προσωπικές επιλογές, τα λάθη, τους φόβους αλλά κυρίως για το θάρρος να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να διεκδικήσει τη ζωή που ονειρεύεται. Το ανάγνωσμα αυτό εξερευνά θέματα όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία και οι δυσκολίες των προσωπικών σχέσεων, οι κοινωνικές προκαταλήψεις και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη γυναίκα. Το δικαίωμα της γυναίκας στην επιλογή, την ανεξαρτησία και την αυτοπραγμάτωση. Η γραφή της Ισπόγλου είναι ειλικρινής, ακατέργαστη και άμεση. Δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις, αλλά παρουσιάζει τις εμπειρίες της με έντονη συναισθηματική φόρτιση και τόλμη. Η γλώσσα της είναι πλούσια, χωρίς να γίνεται επιτηδευμένη, και διατηρεί έναν έντονο προσωπικό χαρακτήρα. Το "Για όσα τόλμησα" είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται ιδιαίτερα σε όσους αγαπούν τις ιστορίες με ψυχή και ουσία. Εμπνέει, συγκινεί και ενθαρρύνει τον αναγνώστη να στραφεί μέσα του και να αναρωτηθεί και ο ίδιος το κατά πόσο τόλμησε. Είναι ένα κάλεσμα προς όλους να μην φοβούνται να διεκδικήσουν τη φωνή και τη θέση τους.
🎀 Καταρχάς να πω ότι όταν το βιβλίο ξεκινάει και βλέπω Θεσσαλονίκη με κατακλύζει μία ανιδιοτελής αγάπη.. Οι χαρακτήρες εκτός απο καλοδουλεμένοι, είναι και χαρακτήρες της διπλανής πόρτας..είναι εγώ, εσύ , οι φίλοι, οι σύντροφοι!Αυτό φυσικά σε κάνει να νιώθεις πως όσα διαδραματιζονται δεν απέχουν και πολύ απο την πραγματικότητα που λίγο πολύ όλοι ζούμε..
🎀Οι περγραφές είναι άκρως ρεαλιστικές, συγκινητικές οι οποίες με ταξίδεψαν πίσω στα παιδικά-εφηβικά μου χρόνια, περιπλανήθηκα στις γειτονιές και στα πάρκα που μεγάλωσα, ακόμα και μυρωδιές αισθάνθηκα..Αναπολώ τις παλιές εποχές..
🎀Καταστάσεις ακραία τοξικές, ψυχολογική βία & μία γυναίκα πολυπράγμων να παλεύει με τον εσωτερικό και εξωτερικό της κόσμο..Πόσο συνηθισμένο και πόσες φορές έρχονται στ'αυτιά μας τέτοιες ειδήσεις καθημερινά..Πολύ λυπηρό και απάνθρωπο..
🎀Δεν πρέπει να μπαίνουμε σε καλούπια και να ξεχνάμε τα όνειρα μας και το που θα θέλαμε να φτάσουμε!
🎀Παρόλα αυτά η Δάφνη μας, μας δείχνει ότι τα όνειρα είναι για τους δυνατούς και καλό θα ήταν να μην τα εγκαταλέιπουμε ποτέ..
Στην κάθε Δάφνη που υπάρχει εκεί έξω στέλνω ένα γλυκό φιλί και μια ζεστή αγκαλιά! 🫂
Στον κάθε Θάνο που υπάρχει εκέι έξω..στέλνω μία μπουνιά ! 👊
Εάν βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο της ζωής σου που σκέφτεσαι τι θα ήθελες να κάνεις και δεν πρόλαβες ή νιώθεις την ανάγκη για μια μεγάλη αλλαγή αυτό το βιβλίο θα σου δώσει την ώθηση να ξεκινήσεις!!
Θα γίνει η κινητήρια δύναμη σου!!
Όσα εμπόδια και αν υπάρχουν,πρέπει να τα προσπεράσεις ώστε να πραγματοποιησεις τα όνειρα σου!
Πολλές φορές αυτοί που θα σας μειώσουν για την επιτυχία σας θα είναι οι δικοί σας άνθρωποι,εσείς όμως θα πρέπει να παλέψετε για την ευτυχία σας!!
Να μην κλέψει κανείς τον ενθουσιασμό σας!!
Η Δάφνη είναι μια γυναίκα που τόλμησε! Όσο και αν προσπάθησαν να μπουν εμπόδια και να την κρατήσουν πίσω..
Έκανε το μέγιστο και απολαυσε τους κόπους της!!
Μέσα στο βιβλίο θίγονται πολλά θέματα..
Και το πεπρωμενο της αλλάζει ροτα , θα γεμισει την ψυχή της στα στενά της Νάξου που είμαι σίγουρη ότι θα θελήσεις να επισκεφτείς και εσύ φέτος!!
Η Δάφνη (ηρωίδα) μας φέρνει στο προσκήνιο μια ιστορία προκειμένου να μας δείξει πως η ζωή θέλει να τολμάς και να διεκδικείς! Ένα ταξίδι ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη, Λονδίνο και Νάξο, στο σήμερα μα και στο χθες! Η συγγραφέας καταφέρνει με πολύ ζωντανές περιγραφές και αφηγήσεις να δώσει πνοή στις σελίδες και να ξεδιπλώσει τους χαρακτήρες με δεξιότητα!
Τόλμα• ονειρεψου• ζήσε. Αυτό πιστεύω είναι το μότο της ηρωίδας αλλά και της συγγραφέως!
Την Ελένη Ισπόγλου είχα την χαρά να την γνωρίσω από κοντά στην παρουσίαση της στη Θεσσαλονίκη και εκεί συνειδητοποίησα πόσο γλυκός και δοτικός άνθρωπος είναι. Αυτή η ζεστασιά και η αλήθεια της αποτυπώνονται ξεκάθαρα και στο βιβλίο της «Για όσα τόλμησα».
Μέσα από τις σελίδες της μιλάει για στιγμές, επιλογές και συναισθήματα με τρόπο που σε κάνει να βλέπεις και τη δική σου ζωή μέσα από ένα νέο πρίσμα, έναν καινούργιο καθρέφτη. Ένα ταξίδι αυτογνωσίας, όπου ο αναγνώστης καλείται να νιώσει, να σκεφτεί και ίσως να βρει θάρρος να κάνει τα δικά του βήματα, για όσα κι εκείνος τόλμησε ή θέλει να τολμήσει. Η γραφή της αληθινή, μεστή και γλυκιά συντρόφευε αρκετά μου βράδια.. Ελένη μου πάντα επιτυχίες!
Σήμερα θα ξεκινήσω να καταγράφω τις σκέψεις μου για το βιβλίο που διάβασα και σας παρουσιάζω με ένα ερώτημα προς όλους κι όλες εσάς που θα διαβάσετε το παρόν κείμενο. Θέλω να είστε ειλικρινείς, όχι με μένα, αλλά με τον εαυτό σας. Κάντε λίγο υπομονή και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ελάχιστες φορές, καθ'όλη τη διάρκεια της αναγνωστικής μου εμπειρίας, έχει τύχει να παρατείνω -παντελώς εσκεμμένα- την παραμονή ενός βιβλίου στα ράφια της βιβλιοθήκης μου με εκείνα προς ανάγνωση. Όχι, γιατί δεν επιθυμώ να το διαβάσω! Αντιθέτως, το κάνω διότι θέλω να κρατήσω όσο περισσότερο γίνεται αυτήν τη γλυκειά αναμονή σε σχέση με όσα θα λάβω από εκείνο. Πώς να σας το εξηγήσω; Ίσως πάλι να αντιλαμβάνεστε τι εννοώ και να έχετε νιώσει κάτι ανάλογο... Έτσι δεν είναι;
Όταν έφτασε στα χέρια μου το μυθιστόρημα της συγγραφέως Ελένης Ισπόγλου, με τίτλο ''Για Όσα Τόλμησα'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος) είναι αλήθεια ότι μου κέντρισε το ενδιαφέρον η εικόνα του εξωφύλλου του. Η εντέχνως παντελής έλλειψη χαρακτηριστικών του προσώπου της απεικονιζόμενης γυναίκας με έκανε να μπορώ να δω τόσο δικά μου στοιχεία όσο και άλλων γυναικών που γνωρίζω πάνω της. Ναι, μου εξέπεμπε μία καθολικότητα που θεωρώ ότι θα βοηθούσε κάθε γυναίκα που θα διάβαζε το βιβλίο να ταυτιστεί με την κεντρική πρωταγωνίστρια κι όχι μόνο. Κι εκεί που το είχα τοποθετήσει πάνω πάνω για να το διαβάσω σύντομα, έμαθα ότι ένα μέρος της ιστορίας του συνδέεται με την πολυαγαπημένη μου Νάξο. Ε, τότε πήρε παράταση η ανάγνωσή του. Το βιβλίο ταξίδεψε μαζί μου στη Νάξο, έκανε στάση στη λατρεμένη παραλία της Αγίας Άννας, ''πότισε'' η αλμύρα και ο αιγαιοπελαγίτικος αέρας πάνω του, μα και πάλι δε διαβάστηκε τότε. Όχι, δεν επιθυμούσα να ''ξεβάψουν'' τόσο γρήγορα αυτές οι αναμνήσεις. Πέρασε, όμως, ο καιρός και να που σήμερα δεν ένιωσα μόνο ότι διάβασα το βιβλίο, αλλά ότι γυρνούσα πάλι εκεί...
Δε νομίζω ότι έχει υπάρξει κάποιος άνθρωπος, που έστω και για μερικές φορές, δεν έχει αφήσει στην άκρη τα όνειρα, τις επιθυμίες, τους στόχους και ό,τι άλλο μπορεί να ''γεμίζει'' την ψυχή του, απλώς και μόνο για να μπορέσει να ικανοποιήσει και να ευχαριστήσει τους άλλους ανθρώπους γύρω του... Τρανά παραδείγματα -κατά κόρον, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κι εξαιρέσεις- είναι οι γυναίκες, των οποίων η θέση μέσα στην κοινωνία τόσο σε ατομικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο, από τα παλαιότερα χρόνια έως και τις μέρες μας, δείχνει να έχει μία περιορισμένη και προορισμένη εκ προοιμίου δράση (εντός και εκτός εισαγωγικών), αναφορικά με το τι επιτρέπεται να πράττει, το πώς να συμπεριφέρεται, σκέφτεται, καθώς και το τι θέλει. Πόσες, άραγε, βρίσκουν τη δύναμη και το κουράγιο για να διεκδικήσουν όλα όσα επιθυμούν, δίχως να νοιαστούν για το τι θα πει ο κόσμος, το πόσα εμπόδια θα βρουν στο δρόμο τους, μα επιλέγουν να σταθούν πιστές στα όνειρά τους ώστε να τα πραγματοποιήσουν;
''Σε έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς πόσες γυναίκες αγωνίζονται για να σηκώσουν το βάρος της καθημερινότητας; Πόσες θυσιάζουν τις επιθυμίες τους για να ικανοποιήσουν τους άλλους; Πόσες αφήνουν τα όνειρά τους να σβήνουν σιωπηλά; Μία από αυτές είμαι κι εγώ. Ονομάζομαι Δάφνη. Είμαι μία εργαζόμενη μητέρα και αγαπώ την οικογένειά μου όσο τίποτα άλλο. Ένα όνειρο που είχα από μικρή χάθηκε στα βάθη της καρδιάς μου. Μια συγκλονιστική στιγμή ανατρέπει τα πάντα και αυτό το όνειρο ξεπηδά από μέσα μου. Τώρα το πάθος μου για να το κάνω πραγματικότητα δεν έχει όρια. Συνταρακτικά γεγονότα θα κάνουν τη ζωή μου άνω κάτω, αλλά εγώ θα συνεχίζω να αντλώ όση δύναμη χρειάζομαι για να γίνω η κυρίαρχος του εαυτού μου. Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ το όνειρό μου όσες προκλήσεις κι αν συναντήσω. Τίποτα πια δεν μπορεί να με σταματήσει." (Από το οπισθόφυλλο)
Το ''Για Όσα Τόλμησα'' είναι ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που ''πιάνει'' τον παλμό της κοινωνίας. Μην κάνετε το λάθος να νομίζετε ότι απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε γυναίκες αναγνώστριες. Όχι! Είναι ιδανικό και για τους άνδρες αναγνώστες που θέλουν να δουν τα πράγματα γύρω τους από μία αντίθετη και αντικειμενικά ξένη προς αυτούς οπτική. Όσοι/ες θα επιλέξετε να το διαβάσετε, θα μπείτε στη διαδικασία να αναλογιστείτε πολλά, κάποια να τα αναθεωρήσετε, μα πάνω απ'όλα να δείτε ότι ήρθε η στιγμή να τολμήσετε να πάρετε το ρίσκο για να δείτε τους στόχους σας να πραγματοποιούνται. Όχι! Μη σταθείτε σε κακόβουλες πράξεις και σκέψεις τρίτων γύρω σας. Μας/σας αξίζει κάθε ευτυχία! Κανείς και καμία δεν έχει το οποιοδήποτε δικαίωμα να μας/σας τη στερήσει, ούτε καν να υποβιβάσει την προσπάθειά μας/σας. Να μειώσει την αξία μας/σας ως άνθρωπο. Αντισταθείτε σε όλα αυτά. Προσηλωθείτε στο σκοπό σας και θα τα καταφέρετε! Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Ένα βιβλίο για την γενιά του '80, που γνώρισε το Πολυτεχνείο όχι ως πράξη αντίστασης αλλά ως ως μια σχολική γιορτή. Η γενιά που την μοναδική επανάσταση που έζησε ήταν η αλλαγη του Ανδρέα Παπανδρέου. Γεννημένοι την δεκαετία του '70, πετούσαν με την Ολυμπιακή για Λονδίνο όταν ακόμα επιτρεπόταν το κάπνισμα στις πίσω θέσεις.
Πιο συγκεκριμένα, για μερίδα της γενιάς που πέρασε από την πόρτα του Πολυτεχνείου ως φοιτητές με τις καλύτερες φοιτήτριες να σπουδάζουν Φιλολογία και Φιλοσοφική. Αρκετοί θα βρισκόταν τέσσερα - πέντε χρόνια αργότερα στην Αγγλία, για το μάστερ τους. Ήπιαν με τα λεφτά του μπαμπά τον πρώτο φραπέ στο Bayswater (συνοικία κοντά στην ελληνική εκκλησία της Αγίας Σοφίας με μεγάλη συγκέντρωση ελληνικών εστιατορίων και καφέ) και το πρώτο sushi στο Soho, με τα δικά τους πλέον λεφτά.
Σήμερα έχουν ήδη φορέσει τα γυαλιά πρεσβυωπίας. Είναι οι άνθρωποι της 'διπλανής πόρτας'. Μένουν σε κάποιο διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη, το Μαρούσι, την Καλαμαριά ή την Μαρτίου στην Θεσσαλονίκη αν όχι και στην επαρχία. Κάποια αντί να πάρουν τα αντικαταθλιπτικά, πήραν το πληκτρολόγιο για να γράψουν τις εμπειρίες και τις σκέψεις τους.
Η Ισπόγλου γράφει για προσωπικές στιγμές από την πενταήμερη, την ζωή της στο Λονδίνο και τις συζητήσεις με τον σύζυγο και τα παιδιά της. Οι διάλογοι είναι αληθινοί και εμπλουτίζονται με τις σκέψεις και τους προβληματισμούς της. Όπως είναι αναμενόμενο, ειδικά για το πρώτο βιβλίο, υπάρχει έντονος συσχετισμός με προσωπικές εμπειρίες, Πολλοί από τους διαλόγους νομίζεις ότι τους έχεις ακούσει πίσω από τους τοίχους όταν μαλώνουν οι γείτονες. Ή νομίζεις πως ακούς την φωνή ενός φίλου που ξέρεις για χρόνια.
Το κεντρικό μέρος του βιβλίου περιγράφει δύο εικοσιτετράωρα, με ρεαλισμό βγαλμένο από σήριαλ με άπειρα επεισόδια. Απευθύνεται ίσως στο κοινό που καταναλώνει τηλεοπτικές σειρές και τα ερωτικά βίπερ που βρίσκονται κάθε καλοκαίρι στις τσάντες που προσφέρουν τα περιοδικά στις αναγνώστριες, σαν να έχουν φτιαχτεί εφήμερα, ίσα για να αντέξουν όσο οι διακοπές.
Παρά την έλλειψη βάθους στην ανάπτυξη χαρακτήρων περιγράφει με απόλυτα φυσικό τρόπο τόσο τους θηλυκούς όσο και τους αρσενικούς χαρακτήρες. Μπορεί η ιστορία να εκτυλίσσεται από το χθες στο σήμερα και σε μερικά σημεία το πέρασμα να μοιάζει επιτηδευμένο, αλλά η πλοκή της σε κρατά σε εγρήγορση και φεύγουν οι σελίδες γρήγορα και απολαυστικά.
Η περιγραφή των εντάσεων ανάμεσα στα ζευγάρια των πρωταγωνιστών είναι ρεαλιστική και παρουσιάζονται κυρίως από την σκοπιά μιας γυναίκας και μάνας. Αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα στις συμπεριφορές ανάμεσα στους συζύγους και τα παιδιά. Κάποιοι θα αναγνωρίσουμε τους εαυτούς μας και τις σκέψεις μας στις ατάκες και στις σκέψεις των ηρώων.
Αν ήταν μουσική, θα ήταν lounge, σαν την μουσική που ακούγεται σε μερικές σκηνές του βιβλίου. Αλλά αξίζει την προσοχή σας. Και φυσικά διαβάζεται με την προσμονή της ανάγνωσης του επόμενου κεφαλαίου.
Ανυπομονούσα για αυτό το βιβλίο. Ο τίτλος σου δίνει αυτό το έναυσμα για να χαθείς μέσα στην ιστορία. Το εξώφυλλο ιδιαίτερο και απλό ταυτόχρονα, δείχνε μια γυναίκα χωρίς πρόσωπο ώστε η καθεμία να μπορεί να βάζει το δικό της στην θέση της. Μου αρέσει πολύ που είναι απλό αλλά αποπνέει και έναν δυναμισμό. Από τις πρώτες κιόλας λέξεις αντιλαμβάνεσαι ότι η ιστορία θα σε παρασύρει στα μονοπάτια της πένας της συγγραφέως. Ένα πολύ καλοδουλεμένο βιβλίο, με πολύ καλή γραφή. Η Ελένη ξέρει πως να χρησιμοποιεί λέξεις και να τις ενώνει με την εσωτερική φωνή και το συναίσθημα. Η ροή κυλάει αβίαστα και δεν θες να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ταξίδεψα με αυτό το βιβλίο με εικόνες που κατάφερε να μου δημιουργήσει η συγγραφέας. Γνώρισα την Νάξο και ήταν σαν να βρισκόμουν εκεί. Τα μηνύματα είναι πολλά κι εγώ αποκόμισα εκτός από αυτά και μια παραπάνω θέληση να κάνω ακόμα περισσότερα όνειρα. Ένα βιβλίο για τα όνειρα, τους στόχους που αφήσαμε πίσω. Ένα βιβλίο δύναμης και διεκδίκησης των θέλω γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Η Δάφνη η πρωταγωνίστρια είναι μια γυναίκα με οικογένεια, με την δουλειά της και υποτίθεται μια στρωμένη ζωή. Τι γίνεται όμως όταν ένα όνειρο που είχε θα αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά, θα το δεχτούν οι γύρω της, θα την στηρίξουν; Είναι έτοιμη η Δάφνη να παλέψει για μια ζωή που θα την κάνει απόλυτα ευτυχισμένη; Το διάβασα σε μόλις λίγες μέρες και το προτείνω γιατί τέτοια βιβλία αποτελούν παράδειγμα για να τολμήσεις. Καλοταξιδο εύχομαι και είμαι σίγουρη ότι θα φτάσει ψηλά. Να τολμάτε να διαβάζετε τέτοια βιβλία γεμάτα με συναισθήματα, δύναμη και αληθινές αξίες ζωής. Πολλές φορές χρειαζόμαστε αυτό το κάτι για να γίνει το κλικ στο μυαλό μας και αυτό μπορεί να είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου. Το "Για όσα τόλμησα" έχει να δώσει πολλά στον καθένα. Εδώ μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα από την πρώτη παρουσίαση που έγινε στην Αθήνα.
Ένα μυθιστόρημα που ολοκλήρωσα σε λιγότερο από 18 ώρες. Πρόκειται για την ιστορία της Δάφνης, η οποία έρεε σαν γάργαρο νερό στην καρδιά μου. Μία γυναίκα κυνηγά το όνειρό της, με αγάπη, λαχτάρα και σεβασμό κι όταν καταφέρει να το υλοποιήσει, όταν τελικά διεκδικήσει όλα όσα της αξίζουν πραγματικά, τότε η ζωή θα της επιστρέψει στην αγκαλιά της πολλαπλάσια. Ταυτίστηκα σε πολλά σημεία μαζί της και άφησα τη Δάφνη να μου ξαναθυμίσει πόσο σπουδαίο είναι να πραγματοποιείς τα όνειρά σου την στιγμή που είναι η καταλληλότερη για σένα. Αγάπησα το ρομαντισμό της μα και την εσωτερική της δύναμη να αντιμετωπίσει όσα διογκώθηκαν στη ζωή της με την ανοχή και τη σιωπή της. Θαύμασα την αξιοπρέπεια με την οποία διεκδίκησε τα πιο αγνά της "θέλω" "Αν η καρδιά ποθεί θα βρει τον τρόπο. Η καρδιά δεν παραιτείται ποτέ" Η γραφή της Ελένης είναι άμεση, τρυφερή, πραγματική και το μυθιστόρημά της είναι - τολμώ να πω - έμπνευση κι ένας οδηγός ζωής. Ένα από τα μηνύματα που με άγγιξε πιότερο, είναι πως ένας άνθρωπος με ρομαντική φύση δεν στερείται πρακτικότητας, δύναμης και αποφασιστικότητας όταν η φλόγα στην καρδιά του καίει για το πιο τρυφερό του όνειρο. Και τελικά το να νιώθει η καρδιά είναι μεγάλη δύναμη.
Πραγματικά είναι από τα βιβλία που κρατούν το ενδιαφέρον σου από την αρχή μέχρι το τέλος. Η συγγραφέας με το δικό της μοναδικό τρόπο μας οδηγεί σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και δύναμης. Αυτό που κάνει το βιβλίο πραγματικά ξεχωριστό είναι η αυθεντικότητα της κεντρικής ηρωίδας. Η εσωτερική της πάλη, η αναζήτηση της προσωπικής της ταυτότητας και η αποφασιστικότητά της να μην εγκαταλείψει, δημιουργούν έναν χαρακτήρα που είναι ταυτόχρονα εύθραυστος και ισχυρός. Η ιστορία της Δάφνης, είναι μια ιστορία που σε εμπνέει και σου θυμίζει ότι η αληθινή δύναμη κρύβεται μέσα μας. Ότι η επιμονή και η πίστη στον εαυτό μας μπορούν να μας οδηγήσουν στο να τολμήσουμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Ένα βιβλίο ιδανικό για να σε κινητοποιήσει και να σε γεμίσει ελπίδα.!
Διάβασα το Για όσα τόλμησα! Μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ! Συγχαρητήρια! Ένα βιβλίο με άμεση γραφή που ρέει, με χαρακτήρες ξεκάθαρους, με πλούσια συναισθήματα, με μηνύματα. Εξαιρετικό. Η βασική ιστορία που μιλά για έναν έρωτα καρμικό που δεν βρίσκει τον χώρο να αναπτυχθεί όπως θα του άξιζε είναι συγκινητική. Το βιβλίο αν και σε πρώτο επίπεδο μιλά για τη δύναμη που κάθε γυναίκα μπορεί να βρει μέσα της για να τολμήσει πράγματα, στην πραγματικότητα απευθύνεται εξίσου και στους άντρες. Είναι το στοίχημα της εποχής μας, να έρθουμε σε επαφή με το συναίσθημα και να επιδιώξουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, γυναίκες και άντρες.
Ένα βιβλίο για την αυτό αναπτυξη και τις ερωτικές σχέσεις. Η συγγραφέας με λόγο εύγλωττο μας οδηγεί να παρακολουθήσουμε την ανάγκη βαθύτερης σύνδεσης της ηρωίδας της με τελικό προορισμό τη σύνδεση με τον εαυτό της.
Ένα υπέροχο βιβλίο! Η ηρωίδα είναι μια γυναίκα της διπλανής πόρτας, που αποφασίζει τελικά να αφήσει πίσω της στερεότυπα και καθωσπρεπισμούς, και να πραγματοποιήσει το όνειρο της ζωής της. Ένα βιβλίο που μιλά για δύναμη και αγάπη, αληθινή αγάπη. Αυτήν που δεν μπαίνει σε καλούπια, που δεν πληγώνει. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Όταν ξεκίνησα για να το διαβάσω, το έκανα τμηματικά. Ο λόγος ήταν ότι διάβαζα ένα άλλο βιβλίο και συνήθως αποφεύγω το μπλέξιμο. Καθώς, όμως έφτιαχνα την βιβλιοθήκη με τα αδιαβαστα και διαβασμενα, το έπιασα στα χέρια μου. Σε εκείνο το ξεφύλλισμα, έμεινα μια ώρα να έχω διαβάσει εκατό σελίδες. Ένα ξεφύλλισμα ήταν, και όμως είχε διάρκεια. Πρόδωσα το άλλο βιβλίο και ένιωθα για μέρες ενοχές. Κάποια στιγμή με μάλωσα, γτ ήταν ένα βιβλιο και όχι άνθρωπος. Έτσι, ελάφρυνα από τις σκέψεις και μπόρεσα να συνέχισω το διάβασμα του χωρίς τύψεις... Η γραφή της συγγραφέως κυλούσε αβίαστα και η ιστορία της ηρωίδας Δάφνης ξετυλιγοταν με ένα κλιμακωτό ενδιαφέρον. Μια γυναίκα με καίρια θέματα και ανησυχίες αντιμετωπίζει όλα αυτά που μένουν στο περιθώριο για να μην ταραχθουν τα 'στάσιμα νερά της ρουτίνας'. Μιας ρουτίνας, που εμείς οι άνθρωποι δημιουργούμε και ύστερα διαμαρτυρόμαστε πως η κατάσταση αυτή είχε την συγκεκριμένη πορεία. Μια γυναίκα που η δική της μάχη , έχει ξεκινήσει από τα χρόνια της εφηβείας και χαράξε με ανεξίτηλο μελάνι μέσα της. Σε εκείνο το μέσα, θα έρθει αντιμέτωπη και δεν χωράνε άλλες παρατάσεις, δεν χωράνε δικαιολογίες. Είναι η δική της στιγμή και εκείνη θα κρίνει τη δράση που θα λάβει. Ένας έρωτας, με κυκλαδίτικο αέρα, μια νοσταλγία, ένα όνειρο που ανθίζει και ένα Ελληνικό στοιχείο τόσο μα τόσο έντονο που λάτρεψα μέσα από την ιστορία που μας εξιστόρησε η συγγραφέας. Ταυτιστικα, αγάπησα, ερωτεύτηκα και ονειρεύτηκα.. Μου χάρισε ένα πολύ όμορφο χαμόγελο και μια γλυκιά γεύση το τέλος του... Εύχομαι από καρδιάς να είναι καλόταξιδο ♥️