Sanne weet het groep 8 wordt anders! Al jaren zit ze in een vreselijke klas, maar met meneer Bart krijgen ze dit laatste schooljaar de vrolijkste en leukste leraar van De Appeltuin. Hij zal ongetwijfeld iets leuks van dit jaar weten te maken. Sannes hoop valt echter al snel in duigen. Door de komst van een nieuwe leerling zakt de sfeer in de groep juist naar een ijskoud dieptepunt. Dennis zet zijn klasgenoten aan tot pesten, discrimineren, vechten. Hij zoekt dagelijks de grenzen op en dat leidt ertoe dat meneer Bart het lastigste schooljaar uit zijn loopbaan beleeft.
Gelukkig heeft meneer Bart, naast alle ellende die hij op zijn pad krijgt, ook genoeg moois om naar uit te kijken. Zo staat er om te beginnen een spectaculaire rondreis naar Australië gepland in de zomervakantie. Op 17 juli 2014 stapt hij samen met zijn vriendin aan boord van vlucht MH17...
Joost Schijns is 42 jaar, getrouwd en vader van twee kinderen. In het dagelijks leven geeft hij les op de basisschool en in zijn vrije uren schrijft hij graag. De inspiratie voor zijn meest recente verhaal is gebaseerd op een van de grootste vliegrampen uit de geschiedenis. Op 17 juli 2014 vertrok zijn collega Bart Lambregts, samen met zijn vriendin Astrid Hornikx, op vakantie naar Indonesië. Zij zaten aan boord van vlucht MH17.
Vijf weken na de ramp vond er een herdenking plaats op de school waar hij destijds werkte. De voorzitter van het bestuur sprak daar over Barts grote passie, toneelspelen. Hij daagde alle aanwezigen uit je eigen passie te vinden of die te ontwikkelen. Dat heeft Joost gedaan door serieus met zijn hobby aan de slag te gaan. Hij heeft intussen twee avonturenboeken uit mogen geven. En nu vond hij het tijd voor een verhaal ter ere van Bart.
Sanne weet het zeker: groep 8 wordt anders! Al jaren zit ze in een vreselijke klas, maar met meneer Bart krijgen ze dit laatste schooljaar de vrolijkste en leukste leraar van De Appeltuin. Hij zal ongetwijfeld iets leuks van dit jaar weten te maken.
Sannes hoop valt echter al snel in duigen. Door de komst van een nieuwe leerling zakt de sfeer in de groep juist naar een ijskoud dieptepunt. Dennis zet zijn klasgenoten aan tot pesten, discrimineren, vechten. Hij zoekt de grenzen op en dat leidt ertoe dat meneer Bart het lastigste schooljaar uit zijn loopbaan beleeft.
Gelukkig heeft meneer Bart ook genoeg moois om naar uit te kijken. Zo staat er een spectaculaire rondreis naar Australië gepland in de zomervakantie. Op 17 juli 2014 stapt hij samen met zijn vriendin aan boord van vlucht MH17...
'Een Mooie toekomst samen, na een Heftig schooljaar voor de klas Toen werd het 17 juli...'
Woensdag 17 juli 2024
Vandaag is het 10 jaar geleden. 10 jaar geleden dat het leven van 298 mensen abrupt ten einde kwam.
Stilte. En het is zo stil in mij Ik heb nergens woorden voor Het is zo stil in mij En de wereld draait maar door...
Het voorwoord van Joost Schijns komt binnen. Ik hoor, voel en zie even niets. Alleen stilte.
Joost Schijns was de collega van Bart Lambregts. Meneer Bart. En werd door de voorzitter van het bestuur uitgedaagd om zijn eigen passie te vinden of die te ontwikkelen. Dát heeft Joost gedaan. Hij schreef dit boek. Het verhaal van Bart. Al is niet alles in dit verhaal op feiten gebaseerd.
Joost heeft een hele fijne schrijfstijl, waarmee hij herinneringen in woorden gevangen heeft. Het is alsof je er zelf bij bent. In de klas. Terug in de tijd toen je zelf nog in groep 8 zat.
Het deed mij denken aan de boeken die ik als kind graag las. Van Carry Slee en Jacques Vriens. En wat mij betreft past Joost Schijns príma in dat rijtje. Het is, hoe schrijnend ook, een prachtig verhaal geworden. Een eerbetoon. Subliem verteld. De symboliek. Een Parel! Mét een hoofdletter. Het is ontzettend knap hoe Joost over zo'n verschrikkelijke gebeurtenis, zo'n mooi verhaal kon schrijven. Kippenvel. *****
Met dit boek is MH17 en meneer Bart heel dichtbij. De reden dat ik af en toe niet verder wilde lezen was omdat ik wist dat ik uiteindelijk over de dood van meneer Bart zou lezen. Het verhaal is zo geschreven dat ik als lezer meevoel hoe Bart uitkeek naar zijn welverdiende vakantie en hoe pittig zijn schooljaar was. Ik vind wel dat Dennis als pester erg ver kan gaan zonder consequenties. Ik hoop dat op de meeste scholen een beter waarschuwingssysteem is dan deze. In het hoofdstuk over MH17 had ik tranen in mijn ogen. Het boek vind ik goed beschreven. Fijn dat dit voor jeugdlezers geschreven is.
Ik zou dit boek in de klas gebruiken bij een geschiedenisles over MH17 of om de kinderen meer te leren over een enorme pester in de klas en wat het doet als kinderen mee lopen met deze pester.
Lezers die geïnteresseerd zijn in MH17, over een pittig schooljaar in groep 8 raad ik dit boek ook aan.
Gelezen via KoboPlus Leeftijd volgens de uitgever: 10+ Relaxte-leraar-zomer-lees-bingo 2024
De kinderen aan wie ik het boek voorlees, vinden het boek mooi. Vandaar 4 sterren. Zelf vind ik het 3 sterren. De schrijfstijl en het tempo spreken me niet zo aan. Het boek had prima 100 pagina's dunner gekund.
Heel ontroerend verhaal, besef momentje dat je echt moet genieten van elke dag. Bijzonder hoe dit verhaal is opgebouwd door een heel schooljaar “mee te maken” in een verhaal. Dat maakt dat je je nog meer verbonden voelt met meneer Bart en zijn omgeving.
Indrukwekkend verhaal, vooral omdat je weet dat meneer Bart in het vliegtuig is gestapt en daarmee er een einde aan zijn leven is gekomen. De onmacht van hem voor de klas kwam duidelijk naar voren. Die raakt me als onderwijsmens zeker.
Oh jeetje wat een aangrijpend boek. Zeker omdat het over 2 mensen gaat die overleden zijn door het MH17 ongeluk. Echter is het verhaal eromheen zo goed als verzonnen.
Echter heb ik daar wel mijn eigen mening over. Ik sta zelf voor de groep, en ook voor groep 8. Bij bepaalde keuzes die gemaakt zijn voor en in de groep, had ik mij bedenkingen en liep ik tegenaan, omdat ik dat heel anders zou doen of het er niet mee eens was. Maar daar komt dan mijn eigen beroep bij kijken. Verder is het wel gewoon een heel goed verhaal en loopt het verhaal goed!
Joost Schijns is 44 jaar, getrouwd en vader van twee kinderen. In het dagelijks leven geeft hij les op de basisschool en in zijn vrije uren schrijft hij graag.
Als basisschoolleraar vindt hij natuurlijk alle vakken belangrijk, maar als schrijver springt er voor hem toch eentje net een beetje meer uit. ‘Lezen prikkelt je fantasie, vergroot je woordenschat. Lezen leert je een mening vormen, zorgt voor betere schoolprestaties. En lezen is, als je tenminste het juiste boek hebt, zo ontzettend leuk om te doen,’ aldus Joost.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar hardback ontvangen van uitgeverij Veltman Boeken in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
Veltman Boeken
Genre:
*De leesleeftijd is 11+ maar ook zeker voor volwassenen een must om te lezen*
Cover en flaptekst:
Heel veel zonnebloemen. Met een blauwe kleur. Daarin weerspiegelen leerlingen in een klas.
De flaptekst is indrukwekkend en hartverscheurend.
De auteursfoto en informatie vind ik een waardevolle toevoeging.
Mooie tekst:
Een mooie toekomst samen na een heftig schooljaar. Toen werd het 17 juli….
Het verhaal:
Sanne weet het zeker: groep 8 wordt anders! Al jaren zit ze in een vreselijke klas, maar met meneer Bart krijgen ze dit laatste schooljaar de vrolijkste en leukste leraar van De Appeltuin. Hij zal ongetwijfeld iets leuks van dit jaar weten te maken. Sannes hoop valt echter al snel in duigen. Door de komst van een nieuwe leerling zakt de sfeer in de groep juist naar een ijskoud dieptepunt. Dennis zet zijn klasgenoten aan tot pesten, discrimineren, vechten. Hij zoekt dagelijks de grenzen op en dat leidt ertoe dat meneer Bart het lastigste schooljaar uit zijn loopbaan beleeft. Gelukkig heeft meneer Bart, naast alle ellende die hij op zijn pad krijgt, ook genoeg moois om naar uit te kijken. Zo staat er om te beginnen een spectaculaire rondreis naar Australië gepland in de zomervakantie. Op 17 juli 2014 stapt hij samen met zijn vriendin aan boord van vlucht MH17...
Mijn leesbeleving:
Meneer Bart is een boek dat ontroert en raakt tot diep in je ziel. Meneer Bart was de collega van auteur Joost Schijns.
Zijn mijn verwachtingen van tevoren uitgekomen?
Mijn verwachtingen van tevoren waren om de persoon achter meneer Bart te leren kennen. Niet alleen zijn tragische lot. Dat is meer dan uitgekomen. Dit verhaal geeft een inzicht in het dagelijks leven van een meester van een groep 8. Een groep 8 met daarin een leerling die pest, treitert, terroriseert en het bloed onder ieders nagels vandaan haalt. Ik vond het heel interessant dat Joost Schijns ook schreef vanuit het perspectief van deze pestende leerling. Waar komt zijn gedrag op school vandaan. En ook die reden geeft je best wel tranen in je ogen. Ook ik ben altijd gepest op school dus dat het over pesten ging in dit boek was voor mij best wel traumatisch. Ik voelde en beleefde alles weer. Maar doordat de kant van de pester ook belicht werd kreeg ik ook hernieuwde inzichten. Vergeving is nog te vroeg voor mij maar ik ben wel een andere weg ingeslagen. Ik had altijd al diep respect voor meesters en juffen. Maar na dit verhaal nog meer.
Ook de gedeelten van meneer Bart en zijn relatie met vriendin Astrid vond ik mooi beschreven. Zijn en haar ideeën om een verre reis naar Australië te maken en hun tastbare enthousiasme daarover. De liefde en steun voor elkaar in dat moeilijke laatste schooljaar. Hun contact met Sanne en haar opa. Waardevol en mooi.
Personages:
Alle personages in dit boek zijn gedetailleerd uitgewerkt en zijn voor mij levensecht. Ik zeg personages omdat ik naast meneer Bart en Astrid niet weet welke namen echt en fictief zijn. Ik kon het boek moeilijk wegleggen. Als ik weer begon met lezen dan zat ik gelijk weer in het verhaal. Dit boek las ik in een dag uit. Op een gegeven moment merkte ik dat ik wilde vertragen omdat ik opkeek tegen het onvermijdelijke einde. Ook het gegeven dat meneer Bart en Astrid echt bestaan hebben gaf me een brok in mijn keel. Een rauw verdriet en tranen in mijn ogen.
MH17
Het hoofdstuk MH17 vond ik heftig. Ik heb niet echt een quote uit het boek. Maar de constatering van Joost Schijns dat de mensen wereldwijd op 17 juli hun leven leidden in hetzelfde tempo als altijd maar dat de passagiers van MH17 daar nooit meer onderdeel van uit gingen maken trof me diep in mijn hart.
Ik weet het nog. We keken naar de NOS-nieuwsuitzendingen op tv; een grasveld vol wrakstukken, persoonlijke spullen, verslaggevers van hun meest menselijke en kwetsbare kant. Mark Rutte die een interview gaf. Mijn vader vierde zijn verjaardag met ons en familie net als alle jaren op die dag. Wij vierden het leven terwijl die dag de levens van velen abrupt eindigde.
Op 23 juli kreeg ik een achterneefje, nieuw leven, wij waren in het zwembad en het hele zwembad hield een indrukwekkende een minuut stilte. De dagen daarna alle verhalen, beelden van gerepatrieerde slachtoffers, klappende mensen, lijkauto’s in eindeloze rijen. Nog steeds volg ik het nieuws over MH17. Toevallig ook het nieuwsbericht over het schuldig bevinden van Rusland door het internationale strafhof van Straatsburg. De familie van Bart Lambregts en Astrid Hornikx die demonstreren en bij de uitspraak zijn. En je dan beseffen ik heb net een boek gelezen waarin deze mensen voor kwamen. Dan wordt het nog echter.
Dit boek is rauw, oprecht, diepgaand, informerend, hartverscheurend, motiverend en reflecterend. Joost Schijns schrijft beeldend en filmisch. Je beleeft dit boek met al je zintuigen. Ik vind dit boek geschikt voor kinderen uit groep 7 en 8. Helaas is de oorlog tussen Rusland en Oekraïne nog steeds onverminderd afschuwelijk en mensonterend.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van Joost Schijns.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een beeldend en filmisch geschreven boek waardoor je eerste rang zit en dit verhaal met al je zintuigen beleeft. Je krijgt een inkijk in het leven van een meester en zijn leerlingen. Het fenomeen pesten wordt belicht maar ook de oorsprong van pestgedrag en of een pester een tweede kans verdient of niet.
Je kunt alles worden wat je wilt als je maar in jezelf gelooft. Een raket die mensenlevens in een split second verwoest en versplintert in miljoenen scherven. Scherven die harten doorboren, die een leven lang harten laten bloeden maar die de liefde niet laten doven. Liefde is sterker dan de dood.
Dit boek een waardevol eerbetoon aan twee geliefden, twee mensen, iemands zoon, broer, neef, vriend, collega, dochter, nicht, vriendin en collega. De foto achterin het boek die je diep raakt.
Dit boek heb ik cadeau gegeven aan de juf van groep 5/6. Haar man heet Joost, meester op dezelfde school voor groep 7. Mijn dochter die Astrid (18) heet, de oudste en mijn jongste dochter die Femke(8) heet. Beide hebben les gehad van deze juf.
Joost Schijns’ boek Meneer Bart, genomineerd voor de Kinderjury 2025 in de categorie 10-12 jaar, is een aangrijpend en krachtig eerbetoon aan een geliefde leraar. De lezer volgt Sanne, een leerling uit groep 8, die hoopt dat haar laatste basisschooljaar eindelijk een fijne ervaring zal worden onder leiding van de enthousiaste meester Bart. Maar de komst van Dennis – een nieuwe leerling die de groepsdynamiek verstoort – zet alles op scherp. Het boek biedt een eerlijke, soms pijnlijke inkijk in de gevolgen van pestgedrag en de machteloosheid van volwassenen die wanhopig proberen het tij te keren. Wat een ettertjes zitten daarbij, denk je als lezer soms, en tegelijk groeit het besef dat achter zo’n kind vaak ook een groter verhaal schuilt.
Wat dit boek uitzonderlijk maakt, is dat de lezer vanaf het begin weet dat het verhaal tragisch eindigt: meester Bart komt om bij de ramp met vlucht MH17. Deze wetenschap geeft het verhaal een wrange spanning. Het raakte me extra omdat onze jongste zoon in diezelfde periode via Kuala Lumpur uit Borneo kwam voor zijn werk. Mijn man bleef die nacht wakker om zijn vlucht te volgen, zó bezorgd was hij. Enkele dagen later gebeurde het ondenkbare. Het had evengoed ons kind kunnen zijn. Gelukkig veranderde hij in 2015 van baan. Meneer Bart maakt die ramp weer tastbaar – niet via feiten, maar via gevoelens, herinneringen en gemis.
Ook als voormalig groepsleerkracht herkende ik veel in de klasdynamiek die Schijns zo scherp neerzet. Ik heb zelf ook een pester in de klas gehad, met een meeloper erbij. Pas later bleek dat de pester thuis een moeder had die ernstig ziek was. Zo laat dit boek ook zien dat gedrag vaak een oorzaak heeft – en dat begrip en nabijheid net zo hard nodig zijn als grenzen. Meneer Bart is meer dan een boek over school; het is een verhaal over hoop, veerkracht, verlies en herinnering. De schrijfstijl is toegankelijk, meeslepend en raakt diep – voor kinderen én volwassenen. De thematiek nodigt uit tot belangrijke gesprekken over pesten, klasdynamiek en rouw. Hoewel het boek in omvang best stevig is voor jonge lezers, zorgt de emotionele betrokkenheid ervoor dat je blijft lezen. Meneer Bart is een boek dat raakt, troost, confronteert en blijft hangen. Een verhaal dat je in je hart sluit en niet meer loslaat.
Joost Schijns weet de lezer stil te krijgen met zijn prachtige, maar krachtige voorwoord! Hoe verdrietig en heftig dit verhaal ook is, weet hij dit indrukwekkende verhaal prachtig neer te zetten. Het is een fictief verhaal, maar gebaseerd op feiten. Wat een onwijs fijne schrijfstijl heeft Joost! Ik zat zo in het verhaal dat ik niet kon stoppen met lezen. Dit boek is alles behalve alleen voor kinderen. Een prachtig eerbetoon aan Meneer Bart en zijn vriendin! 💫
Ik heb dit indrukwekkende verhaal, met onwijs veel mooie boodschappen erin, geannoteerd voor mijn leerlingen. Ik zal dit boek dan ook absoluut aanraden aan mijn leerlingen die dit aankunnen.
Een boek dat ik in mijn hart sluit en nooit meer zal vergeten! ♥️
Een indrukwekkend verhaal natuurlijk. Mooi om het verhaal te lezen van het schooljaar dat meneer Barts laatste zou worden. Helaas vind ik het boek niet zo lekker geschreven. Het perspectief is grotendeels vanuit leerling Sanne, maar verandert soms een stuk, dat vond ik storend. Ik vind de taal die de groep 8 leerlingen gebruiken vaak veel te volwassen. De gebeurtenissen tijdens het schooljaar, worden na een tijdje ook veel van het zelfde. De klas gaat iets doen, Dennis verstoort de boel. Het boek moet het vooral hebben van het laatste deel, als de ramp gebeurt. Dat stuk bracht zeker tranen in mijn ogen.
Een boek ter nagedachtenis aan alle 298 onnodige slachtoffers van de MH-17 ramp in 2014. Geschreven door een vriend/collega van een van de inzittende, meneer Bart. Meester van groep 8. Na een moeilijk schooljaar zou hij samen met zijn vriendin gaan reizen door Australië. Helaas kwamen zij daar nooit aan.
Een heel mooi en ontroerend boek, heb dan ook een traantje gelaten. Ik geef het boek 4 sterren omdat de schrijfstijl van het boek mij niet volledig te pakken had. Het verhaal zelf was verder echt prachtig en er zat een mooie opbouw in! Echt een aanrader 🌻
Met pijn in m’n buik heb ik veel passages gelezen. Wat omschrijft de schrijver ontzettend goed hoe het er in een klas aan toe kan gaan, hoe leerlingen kunnen irriteren, hoe machteloos je je kan voelen en wat een effect dit allemaal kan hebben op de sfeer en de leraar. Vanmiddag ontmoet ik de schrijver en ik ben heel benieuwd wat dan wel gebaseerd is op waarheid. De grote lijn is dat zeker wel, dat weet ik. En natuurlijk wat een heftig einde aan het verhaal van Bart en Astrid.
Zéker niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen is dit een heel mooi boek. In één adem uitgelezen! Een mooi eerbetoon aan meester Bart en zijn vriendin, maar ook een reëel beeld hoe het er in een klas aan toe kan gaan én wat voor impact het neerhalen van de lucht MH17 op iedereen had. Knap debuut!
Veel kinderen willen dit boek lezen. En terecht! Het gaat over meneer Bart die les geeft aan groep 8. een zware, moeilijke groep. er wordt vooral aandacht besteed aan pesten. ik lees daarin ook hoe weinig je kunt doen als leerkracht. Dat herken ik. Natuurlijk gaat het ook over MH17. Het boek leest als een trein.
Mooi verhaal over een groep 8 met een grote pestkop in de groep. Als je van school verhalen houdt is dit een aanrader. Het hield me tegen om te lezen omdat je weet dat er iets ergs gaat gebeuren, was te nieuwsgierig naar het boek. Het liep ook hoopvol af.
Jeugdboek, makkelijk te lezen. Pittig verhaal, heb me ontzettend op lopen vreten over de pesters in de klas. Uiteindelijk treft het noodlot hun meester in de zomervakantie omdat hij zich bevindt op de vlucht MH17. Traantje weggepinkt 😢
Heel indrukwekkend… kon niet stoppen met lezen… wat een heftig jaar had meneer Bart… en zijn klas met hem… en toen die welverdiende vakantie… die nooit een vakantie werd 🥲
Dit is zo’n boek waarvan ik er tientallen zou willen lezen. Ik had steeds moeite om het weg te leggen, maar tegelijk wilde ik niet te snel lezen, omdat ik niet wilde dat het uit zou zijn. Het maakte een enorme indruk op me – misschien kan ik het zelfs een beslissend boek noemen. Ik bleef erover nadenken, leefde mee met de personages en kon me echt inbeelden wat ze doormaakten. Dit boek raakte me diep. Echt een fantastisch boek.