What do you think?
Rate this book
In Sisterhood—Lea at Lualhati
ANG MASASABI NILA TUNGKOL SA AWTOR:
Lea Bustamante: Nuknukan ng yabang 'yan. Kung sabihin ba naman, 'yung pangit na obra daw niya ang mas mabili nang mahal. Kasi daw, bihira lang iyon.
Magda No Name: Hindi ako hanga sa kanya, ha! Tignan n'yo 'ko sa 'Gapo', ni wala akong apelyido. Wala akong magulang, wala akong kamag-anak. Ano 'ko, putok sa buho?
Amanda Bartolome: Basta ako, wala na 'ko diyan.
Leo Dee Rogierro: Ako, matagal ko na siyang gustong isulat. Hindi ko pa lang maisip kung anong sakit ang ibibigay ko sa kanya para mamatay siya sa hulihan ng kuwento ko.
ANG MASASABI SA KANILA NG AWTOR: Magsitigil nga kayo.
Lea Bustamante: Nuknukan ng yabang 'yan. Kung sabihin ba naman, 'yung pangit na obra daw niya ang mas mabili nang mahal. Kasi daw, bihira lang iyon.
Magda No Name: Hindi ako hanga sa kanya, ha! Tignan n'yo 'ko sa 'Gapo', ni wala akong apelyido. Wala akong magulang, wala akong kamag-anak. Ano 'ko, putok sa buho?
Amanda Bartolome: Basta ako, wala na 'ko diyan.
Leo Dee Rogierro: Ako, matagal ko na siyang gustong isulat. Hindi ko pa lang maisip kung anong sakit ang ibibigay ko sa kanya para mamatay siya sa hulihan ng kuwento ko.
ANG MASASABI SA KANILA NG AWTOR: Magsitigil nga kayo.
- GenresDrama
178 pages, Paperback
First published January 1, 2013
28 people are currently reading
393 people want to read
About the author
Lualhati Bautista
25 books650 followersLualhati Bautista was a Filipina writer, novelist, liberal activist and political critic. She was one of the foremost Filipino female novelists in the history of Contemporary Philippine Literature. Her most famous novels include Dekada '70; Bata, Bata, Pa'no Ka Ginawa?; and ‘GAPÔ.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
March 21, 2014
Pang 61 na librong nabasa ko ngayong 2014 at pang-lima pa lang na binigyan ko ng 5 stars. Pangalawang Pinoy book ngayong taon na amazing (gandang di inakala) para sa akin. Pang 7 libro ito ni Lualhati Bautista na nabasa ko at unang 5 stars nya sa akin. Lahat ng rating sa GR naibigay ko na sa kanya: 4 stars ang Buwan, Buwan, Hulugan Mo Ako ng Sundang: Dalawang Dekada ng Maiikling Kuwento, Desaparesidos at 'Gapô. Tapos yong iba: Dekada '70 (3 stars), Bulaklak sa City Jail (2 stars) at Bata, Bata... Pa'no Ka Ginawa? (1 star). Pero matapos kung basahin ang latest na libro na ito ni Bautista parang gusto kong basahin uli o at least i-review ulit ang Bata, Bata kasi ngayon ko lang naintindihan ang puntong gustong ipahatid ni Bautista sa katauhan ni Lea Bustamante ang nanay na may dalawang anak sa magkaibang lalaki: ang pagiging feminista.
"Feminist" si Bautista at ang karakter nyang si Lea. Sa mga huling pahina na librong ito, may interview kay Bautista at ipinaliwanag niya kung bakit siya isang feminista. Bata pa siya, marami na siyang nakitang mga pagbabawal sa isang babae kumpara sa mga lalaki. Bawal tumalon, bawal tumakbo, bawal magpakita ng gusto o motibo kapag sa crush na lalaki, atbp. Hindi niya nagustuhan ito. Kaya sa nobelang ito, puro mga tauhang babae ang mga karakter. At di lamang mga tauhan niya kundi tauhan ng ibang manunulat - sa nobela man (bukod kay Leah, narito si Mai Somsong na isang karakter ng paborito ni Bautista na Thai writer) o sa pelikula (kagaya ni Elsa sa pelikulang "Himala" o si Ligaya sa obra ni Edgardo Reyes na "Sa Mga Kuko ng Liwanag")o kahit sa biography (kagaya ni Yoko Ono na asawa ni John Lennon).
So bakit maganda ito?
"Feminist" si Bautista at ang karakter nyang si Lea. Sa mga huling pahina na librong ito, may interview kay Bautista at ipinaliwanag niya kung bakit siya isang feminista. Bata pa siya, marami na siyang nakitang mga pagbabawal sa isang babae kumpara sa mga lalaki. Bawal tumalon, bawal tumakbo, bawal magpakita ng gusto o motibo kapag sa crush na lalaki, atbp. Hindi niya nagustuhan ito. Kaya sa nobelang ito, puro mga tauhang babae ang mga karakter. At di lamang mga tauhan niya kundi tauhan ng ibang manunulat - sa nobela man (bukod kay Leah, narito si Mai Somsong na isang karakter ng paborito ni Bautista na Thai writer) o sa pelikula (kagaya ni Elsa sa pelikulang "Himala" o si Ligaya sa obra ni Edgardo Reyes na "Sa Mga Kuko ng Liwanag")o kahit sa biography (kagaya ni Yoko Ono na asawa ni John Lennon).
So bakit maganda ito?
1. First time kong makabasa na ang karakter ng tauhan ang nagsusulat ng kuwento tungkol sa lumikha sa kanya - ang author. Mayroong kakaibang ginawa si Italo Calvino sa If on a winter's night a traveler (4 stars) kung saan ang nagbabasa ay naging tauhan. Pero sikat sa buong mundo si Calvino kaya parang alams na. Si Bautista, pinoy na pinoy pero nakaisip ng ganoong gimik. Nakakabilib lang. Bukod sa of course, nakakaaliw dahil kung di sya mahusay, she would not have pull that off.Tapos napatawa pa nya ako! Yong sa parteng sabi nya: "ang huling pamalo na nakasira sa likod ng kamelyo" (naku, inglesin na nga: the straw that broke the camel's back). Yong mga hirit nya na naka-parenthesis, di ko talagang maiwasang ngumiti o tumawa at parang katabi mo lang sya at nangungulit. Para tuloy gusto ko syang makapanayam o makadaupang palad. Sana ma-invite namin sya sa aming bookclub based dito sa Goodreads: ang sikat na sikat na Pinoy Reads Pinoy Books. (Sikat na sikat talaga, ha! ha! ha!).
2. Sinimulang sulatin ni Bautista ng unang kalahati ng libro noong 1993 at nagawa nyang tapusin noong nakaraang taon: 2013. Kaya ang payo nya sa mga manunulat: huwag na huwag magtatapon ng mga nasulat dahil pupwedeng ituloy. Sayang kung itatapon lang. I mean, nakakabilib dahil kahit lumipas ang dalawang dekada nagawa pa rin ni Bautista na maging interesante ang kuwento. Medyo nalisya lang sa tingin ko ay orihinal na tutubukin nya sanang kuwento: si John Lenon at si Yoko Ono. Si Mai Somsong at Pak. So, doon sa second half, siguro dahil kakaunti na ang makakarelate kay Yoko Ono at Mai Somsong, ang ginawa niya ay binigyan na lang niya ng Husband #3 si Lea Bustamante at ginawang nakaka-iyak ang kuwento ng huling lalaki sa buhay ni Lea. Revelation si Bautista rito, parang maiiyak ka sa kuwento noong dalawa. Kakaiba sa mga kuwento sa ibang nobela niya na laging may pulitika sa backdrop. Dito, pure lang na bawal na pag-ibig. Tapos sobrang tragic pa.
3. Makikilala mong maigi si Bautista sa huling bahagi ng libro dahil sa mga kuwento nya tungkol sa kanyang sarili lalong lalo na ang kanyang pagiging manunulat. Background stories ng mga nobela nya. Inspirasyong nya sa pagsulat. Hindi sya naniniwala sa "writer's block." Bakit ang Bata, Bata ang dinugtungan nya rito at bakit hindi ang kuwento ni Amanda Bartolome sa "Dekada '70." Kung bakit nagmumura ang mga tauhan niya. Tapos nabasa ko ang ang lahat halos ng libro nyang available sa mga bookstores (obvious ba, tagahanga nya ako?) kaya naka-relate ako sa mga pinagsasabi nya rito.
August 13, 2014
In Sisterhood 2013 published
Grabe! ang tawa ko sa aklat na ito, nakaka-aliw, maraming magagandang kasabihan o salita na binitiwan si Lea B. ukol sa buhay buhay na hindi makukuha sa paaralan tanging karanasan ang magpapatibay at magsisilbing guro sa hamon ng buhay.
Nakabibilib kung paano niya paglaruin ang mga karakter sa kanyag kuwento, ang tungkol sa Astral Travel, Character Nights, pulitika, Tsismisan, Hollywood scandal,
Matitindi ang mga binitiwang salita at pambibida ng mga karakter tulad ni Lea B.. at kung papaano kausapin ng mga karakter ang awtor. Na ang awtor naman ang ginagawang karakter din sa kwento.
Natutuwa ako kay Lea B. dahil naipaglaban niya ang kanyang mga saloobin at prinsipyo sa buhay. Ang babaing hindi nahihiyang makipag-diskusyon, ipaglaban ang karapatan, may tapang na adhikain sa buhay, at matindi rin kung umibig subalit alam niya kung saan siya lulugar.
Napapanahon ang mga kwento ni Lea B. sa ating mga kababaihan na minsan na rin tumayo bilang Tatay upang itaguyod ang sariling pamilya sa kabila ng kahirapan ng buhay tungo sa magandang bukas ng kanyang mga anak.
Binalikan niya ang mga dating karakter sa kanyang aklat tulad nila Michael. Magda, atbp. upang kamustahin at bigyan katuturan na kung minsan ay dapat alam mo rin kung paano bibigyang wakas ang bawat karakter sa iyong kwento.
Akala ko ay tungkol sa pagiging Madre ang aklat na In Sisterhood bagamat may karakter din siyang Madre na ginawa. Iyon pala ay sumasalamin sa grupo ng mga Kababaihan na may magkakaparehong isip, salita, at gawa.
Grabe! ang tawa ko sa aklat na ito, nakaka-aliw, maraming magagandang kasabihan o salita na binitiwan si Lea B. ukol sa buhay buhay na hindi makukuha sa paaralan tanging karanasan ang magpapatibay at magsisilbing guro sa hamon ng buhay.
Nakabibilib kung paano niya paglaruin ang mga karakter sa kanyag kuwento, ang tungkol sa Astral Travel, Character Nights, pulitika, Tsismisan, Hollywood scandal,
Matitindi ang mga binitiwang salita at pambibida ng mga karakter tulad ni Lea B.. at kung papaano kausapin ng mga karakter ang awtor. Na ang awtor naman ang ginagawang karakter din sa kwento.
Natutuwa ako kay Lea B. dahil naipaglaban niya ang kanyang mga saloobin at prinsipyo sa buhay. Ang babaing hindi nahihiyang makipag-diskusyon, ipaglaban ang karapatan, may tapang na adhikain sa buhay, at matindi rin kung umibig subalit alam niya kung saan siya lulugar.
Napapanahon ang mga kwento ni Lea B. sa ating mga kababaihan na minsan na rin tumayo bilang Tatay upang itaguyod ang sariling pamilya sa kabila ng kahirapan ng buhay tungo sa magandang bukas ng kanyang mga anak.
Binalikan niya ang mga dating karakter sa kanyang aklat tulad nila Michael. Magda, atbp. upang kamustahin at bigyan katuturan na kung minsan ay dapat alam mo rin kung paano bibigyang wakas ang bawat karakter sa iyong kwento.
Akala ko ay tungkol sa pagiging Madre ang aklat na In Sisterhood bagamat may karakter din siyang Madre na ginawa. Iyon pala ay sumasalamin sa grupo ng mga Kababaihan na may magkakaparehong isip, salita, at gawa.
January 29, 2016
Kapatiran ng Paglikha, Panulat, at Kababaihan
(Book Review ng In Sisterhood – Lea at Lualhati ni Lualhatio Bautista)
Buong akala ko lahat ng sasabihin ni Lualhati Bautista tungkol sa ating lipunan at sa kalagayan ng mga kababaihan ay tangi na lamang matutunghayan sa kanyang tatlong premyadong mga obra na ‘Gapô, Dekada ‘70, at Bata, Bata… Paano ka Ginawa?. Marahil, hindi naman ako masisis sa pagtataya kong ito dahil na rin sa manaka-manaka kung maglabas ng bagong aklat si Bautista. Oo, may bisa at kapangyarihan pa rin ang kanyang panulat lalo na nang mabasa ko ang Desparesidos, ngunit waring may hinahanap pa akong iba dahil umiinog pa rin ang nasabing nobela sa salimuot at bagsik ng buhay ng mga taong nasa Kilusan na lumaban sa diktadurya ng rehimeng Marcos lalo na sa kasagsagan ng Batas Militar.
Ang paratang kong ito ay mabibigyang tugon nang ilabas ni Bautista ang In Sisterhood – Lea at Lualhati noong 2013. Self-published ang nasabing aklat, at ginawa ko ang lahat ng aking makakaya makakuha lang kopya, na tipong nagtungo pa ko sa opisina ng isang NGO na naunang nagbebenta nito. Sulit naman ang pagod, dahil sa unang dapo pa lang ng mata ko sa unang pahina ng libro nasabi kong, “Ito na. Ito na ang akda ni Lualhati na hinahanap-hanap ko!”
Kung ihahalintulad sa mga nauna niyang aklat, iba ang atake ng In Sisterhood. Simula pa lang hahamunin na nito ang iyong pagtingin sa kung paano nga ba ang nararapat na paraan para isulat ng isang may-akda ang kanyang memoir. Mantakin mo kasi, imbes na diretsong ang manunulat ang maglalahad sa kanyang pinagdaanang buhay, dito’y ang tauhan ng may-akda—na si Lea Bustamante mula sa Bata, Bata—ang nagpupumilit na isulat ang talambuhay ng lumikha sa kanya. Sa unang bahagi pa lang, mahirap nang hindi mapaelib kay Bautista dahil sa buong tanan ng karanasan ko sa pagbabasa ng mga aklat mula sa atin bansa at maging sa mga dayuhang bansa, ngayon ko lang namalas ang ganitong estilo. Pihado, may hagod ng post-modernism ang akdang ito!
Hindi lang dito nagtatapos ang eksperimento sa pagkukuwento ni Bautista. Biro mo, may mga tauhang kumakawala mula sa libro kung saan sila nasusulat upang tahakin ang landas o hanapin ang takbo ng kuwento na nais nilang mangyari para sa kanilang sarili labas sa naunang intensyon ng kani-kanilang mga may-akda. Kumbaga, isang roller coaster ride ang pagbabasa ng pinkahuling nobela ni Bautista—hindi inaasahan ang mga kaganapan.
Sa pagpapatuloy ng pagbabasa ng In Sisterhood, mistulang magiging itong smorgasbord ng mga kaisipan na nais ipabatid ng manunulat sa kanyang mambabasa. Sa una’y isa itong memoir sa anyo ng isang nobela, o nobela sa anyo ng isang memoir, hanggang maging manifesto ito ng may-akda ukol sa paglikha, pagsulat, at sa malalim na pagtanaw ukol sa kung ano nga ba ang kahulugan at kahalagan ng pagiging isang babae sa kasalukuyang panahon. Hindi lang ito, may updates din si Lualhati ukol sa naging buhay ng ilan sa mga tauhan sa kanyang mga naunang nobela. Lubos ko mang isipin, hindi ko maiwasang mamangha sa bahaging ito ng nobela-memoir lalo na sa nais ipahiwatig ni Lualhati: na hindi nagtatapos ang buhay ng isang karakter matapos isara ang huling pahina.
Sa In Sisterhood tunay na ibang Lualhati Bautista ang matutunghayan ng mambabasa: mapaglaro, prangka, may pagkaluka-luka. Ngunit sa kabila ng eksperimentasyon, may mga aspektong nanatili pa rin: ang matapang na panulat, ang paninidigan sa prinsipyo ng kanyang sining, ang walang pag-aalinlangang pagmalas sa katotohanan. Kung inisip mong nananahimik lang si Lualhati sa mga nagdaang taon lalo na sa mga isyung may kinalaman sa kababaihan at sa iba’t ibang usapin sa lipunan, pasisinungalingan ka ng akdang ito. May ibubuga pa rin si Lualhati Bautista!
_________________________
Detayle ng Aklat:
Nilathala ng Dekada Publishing
(Mass Market Paperback, Hulyo 2015 Binagong Edisyon)
246 Pahina
Unang Binasa Noong: Hulyo 8-9, 2014
Pangalawang Binasa Noong: Nobyembre 22-26, 2015
[Mababasa ang book review na ito at iba pa mula sa aking book blog: Dark Chest of Wonders.]
(Book Review ng In Sisterhood – Lea at Lualhati ni Lualhatio Bautista)
Buong akala ko lahat ng sasabihin ni Lualhati Bautista tungkol sa ating lipunan at sa kalagayan ng mga kababaihan ay tangi na lamang matutunghayan sa kanyang tatlong premyadong mga obra na ‘Gapô, Dekada ‘70, at Bata, Bata… Paano ka Ginawa?. Marahil, hindi naman ako masisis sa pagtataya kong ito dahil na rin sa manaka-manaka kung maglabas ng bagong aklat si Bautista. Oo, may bisa at kapangyarihan pa rin ang kanyang panulat lalo na nang mabasa ko ang Desparesidos, ngunit waring may hinahanap pa akong iba dahil umiinog pa rin ang nasabing nobela sa salimuot at bagsik ng buhay ng mga taong nasa Kilusan na lumaban sa diktadurya ng rehimeng Marcos lalo na sa kasagsagan ng Batas Militar.
Ang paratang kong ito ay mabibigyang tugon nang ilabas ni Bautista ang In Sisterhood – Lea at Lualhati noong 2013. Self-published ang nasabing aklat, at ginawa ko ang lahat ng aking makakaya makakuha lang kopya, na tipong nagtungo pa ko sa opisina ng isang NGO na naunang nagbebenta nito. Sulit naman ang pagod, dahil sa unang dapo pa lang ng mata ko sa unang pahina ng libro nasabi kong, “Ito na. Ito na ang akda ni Lualhati na hinahanap-hanap ko!”
Kung ihahalintulad sa mga nauna niyang aklat, iba ang atake ng In Sisterhood. Simula pa lang hahamunin na nito ang iyong pagtingin sa kung paano nga ba ang nararapat na paraan para isulat ng isang may-akda ang kanyang memoir. Mantakin mo kasi, imbes na diretsong ang manunulat ang maglalahad sa kanyang pinagdaanang buhay, dito’y ang tauhan ng may-akda—na si Lea Bustamante mula sa Bata, Bata—ang nagpupumilit na isulat ang talambuhay ng lumikha sa kanya. Sa unang bahagi pa lang, mahirap nang hindi mapaelib kay Bautista dahil sa buong tanan ng karanasan ko sa pagbabasa ng mga aklat mula sa atin bansa at maging sa mga dayuhang bansa, ngayon ko lang namalas ang ganitong estilo. Pihado, may hagod ng post-modernism ang akdang ito!
Hindi lang dito nagtatapos ang eksperimento sa pagkukuwento ni Bautista. Biro mo, may mga tauhang kumakawala mula sa libro kung saan sila nasusulat upang tahakin ang landas o hanapin ang takbo ng kuwento na nais nilang mangyari para sa kanilang sarili labas sa naunang intensyon ng kani-kanilang mga may-akda. Kumbaga, isang roller coaster ride ang pagbabasa ng pinkahuling nobela ni Bautista—hindi inaasahan ang mga kaganapan.
Sa pagpapatuloy ng pagbabasa ng In Sisterhood, mistulang magiging itong smorgasbord ng mga kaisipan na nais ipabatid ng manunulat sa kanyang mambabasa. Sa una’y isa itong memoir sa anyo ng isang nobela, o nobela sa anyo ng isang memoir, hanggang maging manifesto ito ng may-akda ukol sa paglikha, pagsulat, at sa malalim na pagtanaw ukol sa kung ano nga ba ang kahulugan at kahalagan ng pagiging isang babae sa kasalukuyang panahon. Hindi lang ito, may updates din si Lualhati ukol sa naging buhay ng ilan sa mga tauhan sa kanyang mga naunang nobela. Lubos ko mang isipin, hindi ko maiwasang mamangha sa bahaging ito ng nobela-memoir lalo na sa nais ipahiwatig ni Lualhati: na hindi nagtatapos ang buhay ng isang karakter matapos isara ang huling pahina.
Sa In Sisterhood tunay na ibang Lualhati Bautista ang matutunghayan ng mambabasa: mapaglaro, prangka, may pagkaluka-luka. Ngunit sa kabila ng eksperimentasyon, may mga aspektong nanatili pa rin: ang matapang na panulat, ang paninidigan sa prinsipyo ng kanyang sining, ang walang pag-aalinlangang pagmalas sa katotohanan. Kung inisip mong nananahimik lang si Lualhati sa mga nagdaang taon lalo na sa mga isyung may kinalaman sa kababaihan at sa iba’t ibang usapin sa lipunan, pasisinungalingan ka ng akdang ito. May ibubuga pa rin si Lualhati Bautista!
_________________________
Detayle ng Aklat:
Nilathala ng Dekada Publishing
(Mass Market Paperback, Hulyo 2015 Binagong Edisyon)
246 Pahina
Unang Binasa Noong: Hulyo 8-9, 2014
Pangalawang Binasa Noong: Nobyembre 22-26, 2015
[Mababasa ang book review na ito at iba pa mula sa aking book blog: Dark Chest of Wonders.]
December 30, 2014
Okay, this is shamelessly my first Lualhati Bautista read. We were required to read one Filipino novel, back when I was in my 4th year in High School. I guess I started being a “hipster” early, because I chose a novel by an unknown author. To be fair, I didn’t know if the author is ‘known’ or not at that time. I just assumed that he/she is “not famous” because I didn’t know him/her. Hahaha!
In Sisterhood – Lea at Lualhati doesn’t have a specific or “clear” plot. It was more of a collection of LB’s random ramblings that started 20 years ago or so, and continued on until she decided, I guess, to have it published. It was so random that I didn’t mind stopping for a few hours/days, and not worry about what will happen next. There’s always a “new” story beginning in the next paragraphs.
Nakakatawa pala si LB. She is honestly funny. Hindi yung tipong tinatawan mo, kundi yung tipong “OMG, totoo yan!!!” na nakakatawa. Sobrang benta sakin yung mga pinagsasabi niya tungkol sa gubyerno, lalo na yung “now you see it, now you don’t” part….
Ano'ng malay niya na baka kaya ngang gawin ng Pilipina ang gano'n, butasin ang lupa at doon dumaan papunta sa ibang bayan? Mahusay pa naman sa magic ang mga Pilipino. Lalo na raw yung mga taga-gubyerno... ay, namaster na nila ang sining ng kung tawagi'y "now you see it-now you don't"! Napagsasayaw nila ang araw, napapalitaw ang birhen na lumuluha ng dugong type. O, napaglalaho ang salapi ng bayan, napapaliit ang pera, nagagawang gabi ang araw.
Pati nga lahat ng donasyon ng ibang bansa para sa mga nasalanta ng lindol noong 1990: damit, kumot, tent, de-lata, now you see it-now you don't.
I agree with her on several statements, but I also have some of my own opinions of the government and I won’t blast at them too much. They have their jobs, and I (we) might have put them there, but it’s not just their responsibility. May kanya-kanyang tayong papel (not the paper) sa mundo.
I think that this book will also be helpful for aspiring writers, as LB shared some insights.
Sa pagsusulat, hindi ka puwedeng bara-bara bay sa iyong lengguwahe, dahil ang lengguwahe ang pinakamakapangyarihang paraan hindi lang ng pagpapakilala sa kalidad ng panulat, kundi sa paghubog ng imahe sa isip at paglikha or pagpapalaganap ng paniniwala.
Marami pa siyang sinasabi dito sa sinulat niya, dahil nga hindi lang isang topic or istorya ang librong ito. Hindi na ako masyadong magccomment, baka hindi niyo na basahin. Syempre, nagshare lang ako dun sa mga tumatak sakin (okay fine, yung mga tinake note ko lang). Pero okay pala siyang writer? Hahaha! Medyo nanghihinayang tuloy ako sa pagigingepal pa-hipster ko, dahil hindi ako masyadong nagbabasa ng mga “sikat” na libro. Ayoko kasing nakikiuso, just for the sake of “uso”. Hahaha! Pero minsan pala, may ���malalim” na dahilan kung bakit nagiging bestseller ang mga bestsellers. Pero, I’m sure hindi lahat yan may kwenta. Wahahahaha!
To read: other LB books!
In Sisterhood – Lea at Lualhati doesn’t have a specific or “clear” plot. It was more of a collection of LB’s random ramblings that started 20 years ago or so, and continued on until she decided, I guess, to have it published. It was so random that I didn’t mind stopping for a few hours/days, and not worry about what will happen next. There’s always a “new” story beginning in the next paragraphs.
Nakakatawa pala si LB. She is honestly funny. Hindi yung tipong tinatawan mo, kundi yung tipong “OMG, totoo yan!!!” na nakakatawa. Sobrang benta sakin yung mga pinagsasabi niya tungkol sa gubyerno, lalo na yung “now you see it, now you don’t” part….
Ano'ng malay niya na baka kaya ngang gawin ng Pilipina ang gano'n, butasin ang lupa at doon dumaan papunta sa ibang bayan? Mahusay pa naman sa magic ang mga Pilipino. Lalo na raw yung mga taga-gubyerno... ay, namaster na nila ang sining ng kung tawagi'y "now you see it-now you don't"! Napagsasayaw nila ang araw, napapalitaw ang birhen na lumuluha ng dugong type. O, napaglalaho ang salapi ng bayan, napapaliit ang pera, nagagawang gabi ang araw.
Pati nga lahat ng donasyon ng ibang bansa para sa mga nasalanta ng lindol noong 1990: damit, kumot, tent, de-lata, now you see it-now you don't.
I agree with her on several statements, but I also have some of my own opinions of the government and I won’t blast at them too much. They have their jobs, and I (we) might have put them there, but it’s not just their responsibility. May kanya-kanyang tayong papel (not the paper) sa mundo.
I think that this book will also be helpful for aspiring writers, as LB shared some insights.
Sa pagsusulat, hindi ka puwedeng bara-bara bay sa iyong lengguwahe, dahil ang lengguwahe ang pinakamakapangyarihang paraan hindi lang ng pagpapakilala sa kalidad ng panulat, kundi sa paghubog ng imahe sa isip at paglikha or pagpapalaganap ng paniniwala.
Marami pa siyang sinasabi dito sa sinulat niya, dahil nga hindi lang isang topic or istorya ang librong ito. Hindi na ako masyadong magccomment, baka hindi niyo na basahin. Syempre, nagshare lang ako dun sa mga tumatak sakin (okay fine, yung mga tinake note ko lang). Pero okay pala siyang writer? Hahaha! Medyo nanghihinayang tuloy ako sa pagiging
To read: other LB books!
May 1, 2022
Isang libro na pinaghalo ang pagbabalik-tanaw at sequel sa mga obra-maestra ni Lualhati Bautista (Gapo, Dekada ‘70 at Bata, Bata…). Idagdag pa ang mga naging inspirasyon niya sa kanyang mga piling kuwento. Ang tunay na panghatak sa mambabasa ay ang paraan niya ng pagsasalaysay sa punto-de-bista ni Lea Bustamante. Tunay ngang kawili-wili at nakaaaliw ang bawat pahina subalit naroon pa rin ang kurot sa puso. Masasabi kong si Lualhati Bautista ang pangunahing Feministang Filipina Writer. At ang In Sisterhood ang katunayan nito.
February 24, 2023
Pinaghalong fiction at non-fiction ang aklat. Fiction siyempre yung part ni Lea Bustamante at non-fiction yung kay Lualhati Bautista. Sabi nga ni Ma'am Lualhati sa unahan ng aklat, "Hindi lahat ng nilalaman nito ay totoo, pero hindi lahat ay kathang-isip." Ito yung aklat na 20 years in the making: 1993 inumpisahan, itinigil, iprinintout, itinago, at tinapos noong 2013. Ito rin ang aklat na naging puhunan para makapag-print pa ng iba pang aklat si Ma'am Lualhati later on.
May kasalanan ako kay Ma'am Lualhati: hindi ko pa nababasa ang "Bata, Bata, Pa'no Ka Ginawa." Ha-ha. Hindi ko alam kung bakit sa tagal ng panahon, eh hindi ko pa naisipang buklatin ang aklat na 'yon. Marami nang dumaang kopya sa akin ng Bata, Bata, hiniram at hindi na naibalik, ngunit hindi ko pa rin ito nababasa. At 'ayun, wala kaming kopya ngayon dahil hindi nga naibalik. Maski ang pelikula ay di ko pa napapanood. Kaya aaminin ko na hindi ko kilala si Lea Bustamante. Siya pa naman ang pangunahing tauhan sa aklat na ito. (Patawad, ma'am. Hu-hu.)
Iba ang itinakbo ng aklat sa inaasahan. Sa unang parte, gustong isulat ni Lea ang memoir ng kanyang manunulat na si Lualhati (isusulat ng tauhan ang buhay ng kanyang manunulat), pero ang nangyari, nadugtungan ang kuwento ng buhay ni Lea. Sabi nga sa kanya ni Ma'am, "Lea . . . h'wag kang luka-luka. Ako ang iyong awtor at ikaw ay tauhan ko lang. Hindi mo ako isusulat dahil walang gano'n. Wala pang tauhan sa mundo na sumulat sa buhay ng kanyang awtor. Kalokohan iyon, hindi iyon katanggap-tanggap. Baligtarin mo man ang mundo." Timing na natapos isulat ang kuwento noong Marso 8, 2013, Araw ng Kababaihan. Punumpuno ang aklat ng mga paninindigan ni Lualhati Bautista hinggil sa kababaihan, kasarian, at mababasa rin dito ang ilang kasaysayan mula sa kanilang panahon, at ilang kasaysayan sa kontemporanyong panahon.
Nagustuhan ko yung paglitaw ng ilang tauhan dito tulad nina Magda ng 'Gapo, maging ni Mai Songsong na tauhan ni Chart Korbjitti sa "The Judgment" (isinalin ni Lualhati Bautista ang aklat noong 1988. Ang aklat na kauna-unahan niyang isinalin). Gusto ko rin yung paglitaw ni Yoko Ono maski totoong tao siya; may papel kasi siya sa kuwento. At siyempre, masayang makilala pa ang author at ang mga kuwento sa likod ng kanyang mga kuwento sa huling bahagi ng aklat: ang "Damput-dampot, pira-pirasong bahagi ng hindi matapus-tapos na memoirs." Hindi ko pa man nababasa ang Bata, Bata, masuwerteng nabasa ko na ang ilang aklat na nabanggit niya rito tulad ng "Sa Dulo ng Walang Hanggang Magdamag" (na-print bilang "Sa Loob ng Walang Katapusang Gabi" sa ilalim ng Valentine Romances) at "Sumakay tayo sa Buwan" (inilathala rin sa Valentine Romances). Pero pagkatapos nito, maghahanap na ako ng kopya at babasahin na ang "Bata, Bata, Pano Ka Ginawa" bago panoorin din ang pelikula.
Magagamit ang aklat na ito sa mga mag-aaral ng panitikan na kalaunan ay magsusulat tungkol kay Ma'am Lualhati Bautista at sa kaniyang mga akda.
May kasalanan ako kay Ma'am Lualhati: hindi ko pa nababasa ang "Bata, Bata, Pa'no Ka Ginawa." Ha-ha. Hindi ko alam kung bakit sa tagal ng panahon, eh hindi ko pa naisipang buklatin ang aklat na 'yon. Marami nang dumaang kopya sa akin ng Bata, Bata, hiniram at hindi na naibalik, ngunit hindi ko pa rin ito nababasa. At 'ayun, wala kaming kopya ngayon dahil hindi nga naibalik. Maski ang pelikula ay di ko pa napapanood. Kaya aaminin ko na hindi ko kilala si Lea Bustamante. Siya pa naman ang pangunahing tauhan sa aklat na ito. (Patawad, ma'am. Hu-hu.)
Iba ang itinakbo ng aklat sa inaasahan. Sa unang parte, gustong isulat ni Lea ang memoir ng kanyang manunulat na si Lualhati (isusulat ng tauhan ang buhay ng kanyang manunulat), pero ang nangyari, nadugtungan ang kuwento ng buhay ni Lea. Sabi nga sa kanya ni Ma'am, "Lea . . . h'wag kang luka-luka. Ako ang iyong awtor at ikaw ay tauhan ko lang. Hindi mo ako isusulat dahil walang gano'n. Wala pang tauhan sa mundo na sumulat sa buhay ng kanyang awtor. Kalokohan iyon, hindi iyon katanggap-tanggap. Baligtarin mo man ang mundo." Timing na natapos isulat ang kuwento noong Marso 8, 2013, Araw ng Kababaihan. Punumpuno ang aklat ng mga paninindigan ni Lualhati Bautista hinggil sa kababaihan, kasarian, at mababasa rin dito ang ilang kasaysayan mula sa kanilang panahon, at ilang kasaysayan sa kontemporanyong panahon.
Nagustuhan ko yung paglitaw ng ilang tauhan dito tulad nina Magda ng 'Gapo, maging ni Mai Songsong na tauhan ni Chart Korbjitti sa "The Judgment" (isinalin ni Lualhati Bautista ang aklat noong 1988. Ang aklat na kauna-unahan niyang isinalin). Gusto ko rin yung paglitaw ni Yoko Ono maski totoong tao siya; may papel kasi siya sa kuwento. At siyempre, masayang makilala pa ang author at ang mga kuwento sa likod ng kanyang mga kuwento sa huling bahagi ng aklat: ang "Damput-dampot, pira-pirasong bahagi ng hindi matapus-tapos na memoirs." Hindi ko pa man nababasa ang Bata, Bata, masuwerteng nabasa ko na ang ilang aklat na nabanggit niya rito tulad ng "Sa Dulo ng Walang Hanggang Magdamag" (na-print bilang "Sa Loob ng Walang Katapusang Gabi" sa ilalim ng Valentine Romances) at "Sumakay tayo sa Buwan" (inilathala rin sa Valentine Romances). Pero pagkatapos nito, maghahanap na ako ng kopya at babasahin na ang "Bata, Bata, Pano Ka Ginawa" bago panoorin din ang pelikula.
Magagamit ang aklat na ito sa mga mag-aaral ng panitikan na kalaunan ay magsusulat tungkol kay Ma'am Lualhati Bautista at sa kaniyang mga akda.
August 17, 2025
Reading In Sisterhood made me admire Lualhati Bautista's creativity and depth as a writer even more. This book feels like a novella — it contains stories, memoir elements, and personal anecdotes — but it’s so packed with insight and emotion that it goes far beyond a typical novella. It’s also the first book I’ve read where the characters talk about the author — namangha talaga ako.
With that premise, the book is at once funny (using p*t*ngama instead of p*t*ngina as a feminist and her side comments among others), sad (how another story of Lea B. ends), and profound — all while carrying the author's signature political stance. It focuses mainly on Lea Bustamante (from Bata, Bata... Pa'no Ka Ginawa?), but also includes other iconic female characters from Bautista’s works.
What’s even more amazing for me is that this book took 20 years to complete — started in 1993, finished in 2013. Towards the end of the book, you’ll get to know more of Lualhati Bautista. It features the author’s responses to common questions: Who or what inspires her writing? Why does she write? How does she deal with writer’s block?
Reading In Sisterhood made me want to explore more of Bautista’s works. I know I would’ve appreciated this book even more if I were already familiar with all of her works. I also enjoyed the references to other Filipino writers, a Southeast Asian author, and a biographer.
Highly recommended for anyone looking for unique and powerful local literature.
With that premise, the book is at once funny (using p*t*ngama instead of p*t*ngina as a feminist and her side comments among others), sad (how another story of Lea B. ends), and profound — all while carrying the author's signature political stance. It focuses mainly on Lea Bustamante (from Bata, Bata... Pa'no Ka Ginawa?), but also includes other iconic female characters from Bautista’s works.
What’s even more amazing for me is that this book took 20 years to complete — started in 1993, finished in 2013. Towards the end of the book, you’ll get to know more of Lualhati Bautista. It features the author’s responses to common questions: Who or what inspires her writing? Why does she write? How does she deal with writer’s block?
Reading In Sisterhood made me want to explore more of Bautista’s works. I know I would’ve appreciated this book even more if I were already familiar with all of her works. I also enjoyed the references to other Filipino writers, a Southeast Asian author, and a biographer.
Highly recommended for anyone looking for unique and powerful local literature.
April 10, 2025
Medyo magulo, medyo sabog sa umpisa, parang magical realism na hindi masyadong napanindigan pero medyo nabago ang tono ng nobela kalaunan — mas naging klaro lahat nang madugtungan ang mga unang kabanata at naging malinaw rin naman. Sa kabuuan, ito ay isang nobela na nagsusuma na ang awtor (si Lualhati B.) ay mahirap ihiwalay sa kanyang mga pangunanahing tauhan — na si lea at lualhati ay iisa. Ang paniniwalang ang kababaihan ay may pag-uunawaang malalim para sa isa't isa dahil pare-pareho silang biktima at pilit na kinukulong sa standards ng society. Na dapat tayong magtulungan at magsuportahan — manindigang maraming roles ang pwede nating gampanan higit pa sa mga dinidikta nila. Na tayo ay malalayang nilalang at hindi babae lang.
Read
October 24, 2019Isa sa mga nobela ng isa sa mga Nobelistang pinakahinahangaan ko.
Mula sa pananayalogo at hanggang sa pagkakasalaysay at paglalarawan, talagang saludo ako sa estilo ng panulat ni Lualhati sa pagpapatakbo niya ng mga pangungusap. [ Itatapat man o pagtatabi-tabihin lahat ng nobela ng mga manunulat na Pinoy, at halimbawang tatanggalan natin ng Byline ng Awtor, kahit pipikit ako ng mga mata at pustahan pa, maituturo ko sa inyo kung alin sa pangungusap na iyon ang mula kay Lualhati Bautista ]. Nangangahulugan lamang na si LB ay may kanya at sarili niyang estilo sa pagpapatakbo ng mga pangungusap at pananayalogo -- na kanyang-kanya lang talaga at hindi ko matatagpuan sa ibang manunulat.
Mula sa pananayalogo at hanggang sa pagkakasalaysay at paglalarawan, talagang saludo ako sa estilo ng panulat ni Lualhati sa pagpapatakbo niya ng mga pangungusap. [ Itatapat man o pagtatabi-tabihin lahat ng nobela ng mga manunulat na Pinoy, at halimbawang tatanggalan natin ng Byline ng Awtor, kahit pipikit ako ng mga mata at pustahan pa, maituturo ko sa inyo kung alin sa pangungusap na iyon ang mula kay Lualhati Bautista ]. Nangangahulugan lamang na si LB ay may kanya at sarili niyang estilo sa pagpapatakbo ng mga pangungusap at pananayalogo -- na kanyang-kanya lang talaga at hindi ko matatagpuan sa ibang manunulat.
November 24, 2016
Lualhati Bautista weaves an alternate universe in an attempt to write her own autobiography and ends up creating metafiction - or fiction about fiction, spanning 30+ years of the author's struggles to write, make sense of the world and most of all - REMEMBER what must never be forgotten. "In Sisterhood - Lea at Lualhati" renders the intersections of authorial power and the longevity of fictional characters in a world that doesn't always have happy endings.
January 16, 2019
Grabe. Halo-halong emosyon ang nararamdaman ko habang binabasa ko ito. At napakadami ding matututunan! Tungkol sa pagkatao't pagkababae, sa pag-ibig (sobrang na-hook ako sa istorya nila Lea at Anton), sa kasaysayan, sa ating bayan, sa kapangyarihan ng mga salita't pagsusulat, at marami pang iba. All-in-one, ika nga nila. Maraming salamat dito, Ms. Lualhati B.!
May 4, 2024
Memoir turned into a love story between Lualhati and herself; Lea; and Anton. Ang husay-husay talaga niyang magsulat, kaya ka niyang patawanin, paiyakin, at syempre, pangangahin sa galing. Walang bahid ng hiya at pagkukunwari kung magsulat. Nag-iisa ka, Lualhati. Habang buhay kang mabubuhay kasama ng mga tauhan mong kilala rin ng bawat Pilipino.
October 11, 2024
A different kind of autobiography where she mixed stories of her life while continuing the fictional life of her famous character, Lea Bustamante. Entertaining read but I wished she shared more stories about her writing journey—she did but info was scarce but whatever anecdotes she shared about writing, however little, can inspire other writers especially how to write about and for women.
May 22, 2017
Very nice and exciting to read, and i want to recommend this book with my friends
January 27, 2019
Tang ina, die-hard LB fan talaga ako! Haha. Binago ng mga libro n'ya ang buhay ko. Kaya sobrang saya ko nung lumabas 'to! Haha.
March 31, 2019
Bakit higit ko nararamdaman, ang manunulat na babae, may sensibilidad at pakiramdamdam, sa daigdig?
August 19, 2022
Phenomenal si Lualhati B! Galing!!
November 20, 2023
Ganda talaga magsulat
August 26, 2025
was laughing the whole book lol
July 20, 2023
Conversations between her characters and the author.
Powerful storytelling
Powerful storytelling
March 30, 2025
10/25 ⭐⭐⭐⭐⭐ When men write about cheating, they almost always convince readers that it was a boring wife, which led to the decision to chase something fun and exciting. Nakakatuwa lang how Lualhati wrote this. Pwede palang hindi sirain ang image ng asawa. Pero nakulangan ako kasi sinimplify lang siya bilang wagas na pag-ibig. Ul*l. Charot hahaha
In Sisterhood is my first Lualhati Bautista book; it took me 2-3 years to give it a go. Mahirap magbasa ng malalalim na words in Filipino pero mostly Taglish naman ito and may context clues to get the translation. May pahapyaw na commentaries on issues that concern women. It was a struggle to survive the first 100 pages pero narating naman ang exciting part.
In Sisterhood is my first Lualhati Bautista book; it took me 2-3 years to give it a go. Mahirap magbasa ng malalalim na words in Filipino pero mostly Taglish naman ito and may context clues to get the translation. May pahapyaw na commentaries on issues that concern women. It was a struggle to survive the first 100 pages pero narating naman ang exciting part.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 16, 2017
Para sa akin ang In Sisterhood ay grupo o malakas na puwersa ng mga kababaihan na dapat bigyang pansin dahil sila ang nagsisilbing Ilaw ng Tahanan, katuwang ng haligi ng isang pamilya, at isa sa mga nagdadala ng relasyon kaya naman dapat ay malinaw sa kanila ang malayang pagdadala o pagpapahayag ng kanilang saloobin sa paraang makatao.
In Sisterhood- tumutukoy din sila sa kalipunan ng mga kababaihan na may prinsipyong ipinaglalaban sa buhay, magkakasangga, magkakaibigan, at kung minsan ay nagtatalo rin. Kung may brotherhood ciempre may sisterhood.
Ang mga Tauhan sa kuwento gaya ni Lea B. ang sumusulat at kumakausap sa awtor. Kung hindi ako nagkakamali maging si Dr. Jose Rizal ay nakagawa na rin ng ganitong estilo ng pagsusulat sa kanyang Noli at Fili. Bagama’t may kaartehan o intense ang pakikipag-usap ni Lea B. sa awtor animo’y iisa sila ng naging karanasan o sadyang iisa lang talaga sila ng pagkatao? (Maging ang ibang karakter sa kuwento (Yoko Ono, Mai Somsong, Magda, Amanda B.)
Talaga naman masasabi kong may Arte o Sining ang pinupunto ni Lea B. sa kanilang pag-uusap o pagtatalo ng awtor dahil ito’y isyu sa lipunan, mga sitwasyon o karanasan na dapat may pakialam ang mga babae sa kanilang desisyon o saloobin. Halimbawa ay dapat bang mabilanggo ang mga babae sa kulturang kinalakhan nila?... Sa makabagong panahon natin ngayon masasabi bang may kalayaan na sila? O patuloy pa rin ang pang-aapi, pang- aabuso, at hindi pagrespeto sa kanilang karapatan?
Sa kuwento ni Lea B. at Lualhati ay malalaman natin ang boses na kanilang ipinapahayag patungo sa kalayaan ng kanilang saloobin at dapat bigyang respeto ayon sa karapatang pan-tao.
In Sisterhood- tumutukoy din sila sa kalipunan ng mga kababaihan na may prinsipyong ipinaglalaban sa buhay, magkakasangga, magkakaibigan, at kung minsan ay nagtatalo rin. Kung may brotherhood ciempre may sisterhood.
Ang mga Tauhan sa kuwento gaya ni Lea B. ang sumusulat at kumakausap sa awtor. Kung hindi ako nagkakamali maging si Dr. Jose Rizal ay nakagawa na rin ng ganitong estilo ng pagsusulat sa kanyang Noli at Fili. Bagama’t may kaartehan o intense ang pakikipag-usap ni Lea B. sa awtor animo’y iisa sila ng naging karanasan o sadyang iisa lang talaga sila ng pagkatao? (Maging ang ibang karakter sa kuwento (Yoko Ono, Mai Somsong, Magda, Amanda B.)
Talaga naman masasabi kong may Arte o Sining ang pinupunto ni Lea B. sa kanilang pag-uusap o pagtatalo ng awtor dahil ito’y isyu sa lipunan, mga sitwasyon o karanasan na dapat may pakialam ang mga babae sa kanilang desisyon o saloobin. Halimbawa ay dapat bang mabilanggo ang mga babae sa kulturang kinalakhan nila?... Sa makabagong panahon natin ngayon masasabi bang may kalayaan na sila? O patuloy pa rin ang pang-aapi, pang- aabuso, at hindi pagrespeto sa kanilang karapatan?
Sa kuwento ni Lea B. at Lualhati ay malalaman natin ang boses na kanilang ipinapahayag patungo sa kalayaan ng kanilang saloobin at dapat bigyang respeto ayon sa karapatang pan-tao.
November 17, 2015
So sino si Lualhati Bautista?
Ito ang unang libro niyang nabasa ko at yung feeling na may na-miss ako, pakiramdam ko wala naman. Fit for a beginner, siguro nga naisip ko, na ang magandang basahin ng isang taong nag-eexplore sa mga gawa ng author ay ang librong magpapakilala sa iyo ng author mismo. At ito na nga iyon, dahil ang librong ito ay buong ipinakilala kung sino si Lualhati Bautista at ang kanyang mga tauhan. Dito binuhay niya hindi lamang ang sariling pagkakakilalan, kung sino nga ba ang tunay na Lualhati. Pati na rin ang mga babaeng noon ay nasa isipan niya lamang. At kahit na may pakiramdam ako na medyo may pagka possesive si Ms. Lualhati B. dahil sa paggawa ng akdang ito ay parang mas inangkin niya lalo ang kanyang mga gawa at tauhan, naramdaman ko namang may isang bagay pa rin na magpapalambot ng puso ng isang tao. (Pero hindi naman pusong bato si Ms. Lualhati para masabing may magpapalambot ng puso niya. Ah basta...)
Sa huli ay mas naging interesado ako sa mga tauhan na binigyan ng sequel, kaya marahil ay mas halungkatin ko pa ang kanilang mga nakaraan.
Siguro ang tanong na lang na gumugulo sa akin ay kung kailan ang tunay na memoir ng isang taong kasing interesado gaya ni Lualhati B.?
Ito ang unang libro niyang nabasa ko at yung feeling na may na-miss ako, pakiramdam ko wala naman. Fit for a beginner, siguro nga naisip ko, na ang magandang basahin ng isang taong nag-eexplore sa mga gawa ng author ay ang librong magpapakilala sa iyo ng author mismo. At ito na nga iyon, dahil ang librong ito ay buong ipinakilala kung sino si Lualhati Bautista at ang kanyang mga tauhan. Dito binuhay niya hindi lamang ang sariling pagkakakilalan, kung sino nga ba ang tunay na Lualhati. Pati na rin ang mga babaeng noon ay nasa isipan niya lamang. At kahit na may pakiramdam ako na medyo may pagka possesive si Ms. Lualhati B. dahil sa paggawa ng akdang ito ay parang mas inangkin niya lalo ang kanyang mga gawa at tauhan, naramdaman ko namang may isang bagay pa rin na magpapalambot ng puso ng isang tao. (Pero hindi naman pusong bato si Ms. Lualhati para masabing may magpapalambot ng puso niya. Ah basta...)
Sa huli ay mas naging interesado ako sa mga tauhan na binigyan ng sequel, kaya marahil ay mas halungkatin ko pa ang kanilang mga nakaraan.
Siguro ang tanong na lang na gumugulo sa akin ay kung kailan ang tunay na memoir ng isang taong kasing interesado gaya ni Lualhati B.?
November 9, 2017
Natuwa ako sa librong ito ni Lualhati (paborito ko talaga siya, pramis!) dahil kakaiba. May mga bahaging sinulat niya sa mga taong hindi pa ako pinapanganak na dinugtungan niya sa mga taong may muwang na ako sa mundo. At kung babasahin mo, parang kahapon niya lang ginawa ang naunang parte na dinugtungan niya na sa totoo'y ilang taon na ang lumipas; 1993, 2003, 2013. Nagpapaalala siya sa mga batang manunulat na h'wag itapon ang mga gawa dahil maaaring magamit sa mga darating na panahon.
Kung babasahin mo ito, mas mainam kung nabasa mo na ang mga nauna niyang akda dahil marami sa mga tauhan ang mababanggit dito. Partikular na si Lea B. ng 'Bata...Bata...' At kung hindi pa man, walang problema't makasusunod ka parin naman sa daloy ng kwento.
Makikita rin ang ugnayan ng manunulat at ng tauhan; ang mga tauhan ay repleksyon ng kanilang manunulat. At sa pinupuntong ito, tinatalakay niya rin dito kung paano ba dapat sumulat at higit sa lahat kung bakit ba nagsusulat.
Mararamdaman mong muli ang feminism sa akda niyang ito (nang lantad) na talaga namang tatak na niya --- makikitang dahilan kung bakit 'In Sisterhood' ang pamagat.
Makikilala mo siyang lalo rito bilang awtor at karaniwang tao, nakakatawa, nakakatuwa, nakaka-inspire!
Kung babasahin mo ito, mas mainam kung nabasa mo na ang mga nauna niyang akda dahil marami sa mga tauhan ang mababanggit dito. Partikular na si Lea B. ng 'Bata...Bata...' At kung hindi pa man, walang problema't makasusunod ka parin naman sa daloy ng kwento.
Makikita rin ang ugnayan ng manunulat at ng tauhan; ang mga tauhan ay repleksyon ng kanilang manunulat. At sa pinupuntong ito, tinatalakay niya rin dito kung paano ba dapat sumulat at higit sa lahat kung bakit ba nagsusulat.
Mararamdaman mong muli ang feminism sa akda niyang ito (nang lantad) na talaga namang tatak na niya --- makikitang dahilan kung bakit 'In Sisterhood' ang pamagat.
Makikilala mo siyang lalo rito bilang awtor at karaniwang tao, nakakatawa, nakakatuwa, nakaka-inspire!
November 29, 2014
Backstories, unfinished manuscripts, and memoirs stitched together into one work. At times playful, at times melodramatic. But always full of insights about Lualhati Bautista and her world as a writer. Best read after reading most of Lualhati's other novels.
May 26, 2015
The first Lualhati Bautista book I've ever read! This book does away from her usual writings with strong social activism as demonstrated in Gapo, Dekada '70, etc. This is like a synthesis of Bautista's creative intellect with a hint of her playful character in person.
Good job!
Good job!
October 17, 2014
A good novel that represents the author and also, the women in our society.
January 4, 2015
maganda
March 17, 2015
this is exciting.
Read
July 30, 2018amazing
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 30 of 30 reviews