Ik heb Chris Keulemans ooit zien spreken in Rotterdam over zijn ervaring met het in huis nemen van een ongedocumenteerd iemand. Sindsdien stond dit boek op mijn lijstje.
Beter dan met Czeslaw Milosz kun je een boek niet beginnen. De verwijzingen door het boek heen zijn sowieso goed gekozen en interessant, zelfs het (geweldige!) grondbeginselprogramma van BIJ1 komt voorbij. Ik vind het boek op z'n sterkst als het of die verwijzingen behandelt (zo is er ook veel ruimte gemaakt voor Svetlana Aleksijevitsj), of wanneer het meer rapportagewerk betreft. Soms is het me iets te navelstaarderig, en verzandt het hier en daar in clichématige algemeenheden over verzet (je moet niemand achterlaten). Ook een raar "het was niet echt het was een droom" einde.
Desalniettemin een aanrader, Keulemans' integriteit en betrokkenheid staan buiten kijf, en als je een hedendaags Nederlands boek wilt lezen over hoe tegenwicht te bieden in het huidige politieke tijdsgewricht (zowaar een nieuw genre met een hausse aan saaie liberale Nederlandse schrijvers en journalisten die zich hier aan wagen) ga je niet beter vinden dan Verzet (ik sta open voor aanraders mocht ik iets over het hoofd zien).