1960. Η Γαλλία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Καμερούν, αλλά συνεχίζει να ελέγχει τη χώρα μέσω μιας κυβέρνησης ανδρεικέλων. Την ίδια χρονιά δολοφονείται στη Γενεύη ο Φελίξ Μουμιέ, από τις πιο χαρισματικές μορφές του αντιαποικιακού αγώνα.
Παρίσι 1962. Ο Λυκ Μπλανσάρ (που τον πρωτογνωρίσαμε ως αστυνομικό στο "Ρέκβιεμ για μια Δημοκρατία", αλλά που τώρα έχει παραιτηθεί από το Σώμα και εργάζεται ως δημοσιογράφος) αναζητά στοιχεία για την εμπλοκή των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών στη δολοφονία του Φελίξ Μουμιέ. Η έρευνά του τον οδηγεί στη Γιαουντέ, την πρωτεύουσα του Καμερούν. Εκεί θα μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης και των Γάλλων συμβούλων της, καθώς προσπαθεί να φέρει στο φως μία από τις πιο μαύρες σελίδες της γαλλικής αποικιοκρατίας: τον πόλεμο του Καμερούν, κατά τον οποίο το καθεστώς, υπό την καθοδήγηση της πρώην αποικιοκρατικής δύναμης, έπνιξε στο αίμα, με ιδιαίτερη βιαιότητα, με μαζικές σφαγές, με τη λειτουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, με τη χρήση ναπάλμ, και μέσα σε κλίμα γενικής αδιαφορίας και αποσιώπησης, το κίνημα εξέγερσης των πολιτών που ζητούσαν πλήρη και πραγματική ανεξαρτησία.
Diplômé de Sciences-Po Paris (1992) et du Centre de formation des journalistes (1995), il commence sa carrière aux Cahiers du cinéma. En 1997, il s'installe à Los Angeles en tant que journaliste pigiste. Là, il collabore aux Cahiers du Cinéma, à La Tribune, à L'Événement du jeudi, à BFM, à Croissance, à RAGE et à L'Humanité, dont il devient le correspondant aux États-Unis.
En 1999, à la faveur de la nouvelle formule de l'Humanité et de son ouverture à des journalistes non-communistes, il rentre en France et devient Rédacteur en chef adjoint de l'Humanité Hebdo. En parallèle de son travail de coordination, il effectue des reportages en Afrique, en Amérique du Sud et en Australie.
En 2001, en désaccord avec la ligne éditoriale du journal, il le quitte à la faveur d'un plan social et prend une année sabbatique, durant laquelle il effectue un tour du monde en onze mois, treize pays et trois continents.
En 2003, il part s'installer à Washington D.C. en tant que correspondant free-lance pour Le Parisien, Marianne et La Vie. Pendant trois ans dans la capitale américaine (2003-2005), puis deux ans à New York (2006-2007), il couvre l'actualité politique, diplomatique, sociale et culturelle pour ces trois journaux.
En 2008, il rentre en France pour participer au lancement de Mediapart. Pendant douze ans, il couvre l'actualité internationale pour le journal, effectuant de multiples reportages à l'étranger.
En janvier 2019, il publie son premier roman, "Requiem pour une république", une plongé dans les débuts de la Ve République sur fond de guerre d'Algérie entre 1959 et 1961. L'ouvrage est salué par la presse, de nombreux blogs consacrés au polar et obtient six prix littéraires dont le Prix Landerneau du Polar 2019 et le Prix des lecteurs du Quais du polar 2020.
En mars 2020, il quitte Mediapart pour se consacrer à l'écriture de fiction, romans et scénarios.
For anyone wanting to learn to read in a second language ....and by doing so open up a completely new library ...just get a book about smth you are interested in, find a good online dictionary and start reading. Coffee helps but the only thing that is important is never give up!
I just finished the 2nd book in Cantaloube's trilogy (Frakas). It took me 10 days of close reading and studying a new vocabulary. I am about to start the next book "Mai 67".
Remember: It gets easier. Tattoo this into your mind. Burn it into your bones.
Όσα και να έχω διαβάσει για την αποικιοκρατία στην Αφρική είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στη φρικαλεότητα αυτών που έχουν συμβεί και ακόμα συμβαίνουν. Να βράσω τον πολιτισμό μας και τις δημοκρατίες μας!
Καλογραμμένο βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και ευχάριστα. Ίσως υπάρχει μια υπερβολή στη σκηνή της φυγής στο τέλος, που θυμίζει (αχρείαστα) ταινία δράσης. Αν κάποιος δεν έχει ιδέα για την αποικιοκρατία της Γαλλίας στην Αφρική, θα αποκομίσει πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
«Μάθε, νεαρέ μου φίλε, πως όταν στρέφεις έναν φακό στο παρελθόν, φωτίζεις το παρόν και σκορπίζεις τις σκιές του μέλλοντος!»
Νουάρ ιστορία στα 1962, με ήρωες ένα νεαρό δημοσιογράφο και ένα λαθρέμπορο, που οι δρόμοι τους διασταυρόνονται στο Καμερούν, εν μέσω του αγώνα της χώρας για ανεξαρτησία από τη Γαλλία.
Η ίδια η ιστορία είναι ευχάριστη και ενδιαφέρουσα, παρότι τηλεοπτική με την κακή έννοια (ειδικά στο εξωφρενικό τέλος), καθώς μπορεί κανείς να συγχωρήσει τις σεναριακές ευκολίες
Παρόλα αυτά, θα ήταν πολύ καλύτερο αν ο συγγραφέας άφηνε στην άκρη το διδακτισμό, που είναι παρών στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Υπάρχουν σημεία στα οποία ο Cantaloube απλά γράφει την προσωπική του άποψη του για το θέμα της αποικιοκρατίας (δοσμένη μέσα από τη φωνή κάποιου ήρωα, η οποία όμως είναι φανερά η φωνή του συγγραφέα), και τα οποία είναι παντελώς αχρείαστα στην πλοκή, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τη "συνέντευξη" του Ανισέ στο Καμερούν. Οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες περισσότερο ενσαρκώνουν το θυμικό του συγγραφέα για κοινωνική δικαιοσύνη (εξ ου και είναι άμεμπτοι σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου), παρά δρουν σε λογικό πλαίσιο ως ήρωες ενός βιβλίου. Ομοίως και ο χαρακτήρας της Λουσίλ είναι αχρείαστος και μη ρεαλιστικός.
Άκαιρη και εκνευριστική η συνήθεια του συγγραφέα να παραθέτει πληροφορίες που είναι γνωστές στον αναγνώστη (και φυσικά στον ίδιο) το 2024, αλλά όχι στους ήρωες του 1962, π.χ. για βιβλία που είχαν μόλις κυκλολοφορήσει, τους πολιτικούς που αναφέρονται κλπ.
Τελικά ευχάριστο, παρότι ελαφρύ, βιβλίο, καλούτσικη η ιστορία και η πλοκή, αλλά μέτρια γραφή που το αδικεί.
3,5⭐️όπως αναμενόταν με καθαρά δημοσιογραφική γραφή ένα μυθιστόρημα γύρω από την αποικιοκρατική συμπεριφορά των Γάλλων στις πρώην αποικίες τους , βλ Καμερούν ,την δράση των μυστικών υπηρεσιών , και με κάποια στοιχεία για υπαρκτά πρόσωπα της γαλλικής πολιτικής σκηνής
Μια ωραία γραμμένη περιπέτεια γύρω από την Ουγκάντα. Αν θέλει κάποιος να μάθει και λίγα ιστορικά στοιχεία και να ζήσει την ατμόσφαιρα της πρώην αποικίας της Γαλλίας, είναι ιδανικό.
Όχι τόσο καλό όσο το "ρέκβιεμ για μια δημοκρατία". Η φυγή στο τέλος μπορούσε να ήταν μέρος και μιας ταινίας του Τζέϊμς Μποντ. Όχι ότι περιμένεις από ένα πολάρ. 3,5/5
Un suite de Requiem pour un république. J'ai été contente de retrouver des personnages Luc, Antoine et ... Un histoire sur l'action de la France dans son ex-colonie Cameroun.