What do you think?
Rate this book
Alleen met de goden
De elfjarige Aaron Bachman ziet op een avond een man roerloos in de deuropening liggen. Zijn vader staat met gebalde vuisten in de gang. Hij brult dat Aaron naar de huiskamer moet gaan. Zijn vader belt met de politie en geeft zichzelf aan. Zo opent deze overweldigende coming-of-age roman, waarin Alex Boogers al zijn thema's laat verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven, schrijven om te groeien. Tegelijk is deze ontroerende, meeslepende vertelling een zoektocht naar een vader.
581 pages, Kindle Edition
First published February 16, 2015
43 people are currently reading
1056 people want to read
About the author
Alex Boogers
23 books106 followersAlex Boogers is een Nederlandse schrijver. Hij woont en werkt in Vlaardingen, dat hij zelf steevast ‘het Naamloze Gat’ noemt. Ondanks een rommelige en turbulente jeugd waarin hij veel tijd op straat doorbracht en vocht, volgde Boogers het mavo, havo en vwo. Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof. Later begeleidde hij jonge aanstormende vechttalenten. Drievoudig wereldkampioene Soumia die hij vanaf haar vijftiende begeleidde is zijn bekendste pupil.
Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.
Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 205 reviews
February 19, 2018
Rauw...Alex Boogers confronteert je met de harde werkelijkheid van een opgroeiende puber in een liefdeloos, sociaal zwak milieu.
Het verhaal komt keihard bij je binnen, sleept je mee en blijft een hele tijd hangen.
Aaron groeit op bij een liefdeloze moeder. Zijn vader zit in de gevangenis wegens doodslag. Zijn leven speelt zich af op school en op straat. Hij is bevriend met Gerald, bij wie hij zich thuis voelt, zijn buurmeisje en de jongens met wie hij op straat samenkomt. Hij slaapt slecht en door zijn gedachten op papier te zetten komt hij tot rust. In schrijven vindt hij z'n uitlaatklep. Gerald gaat studeren en krijgt een vriendin...de rest van zijn vrienden blijft in hetzelfde milieu hangen of glijdt af. Om zijn agressie onder controle te krijgen gaat Aaron met succes, kickboksen. De discipline helpt hem ook op school goed te presteren. Uiteindelijk gaat het fout met kickboksen en besluit Alex een andere weg in te slaan.
Wat mij vooral raakte in het verhaal was de eenzaamheid waarin Aaron opgroeit. Al op hele jonge leeftijd staat hij er alleen voor. Door toeval en de juiste keuzes te maken weet hij zijn milieu te ontstijgen. Het had net zo goed ook de andere kant op kunnen gaan...
Het verhaal komt keihard bij je binnen, sleept je mee en blijft een hele tijd hangen.
Aaron groeit op bij een liefdeloze moeder. Zijn vader zit in de gevangenis wegens doodslag. Zijn leven speelt zich af op school en op straat. Hij is bevriend met Gerald, bij wie hij zich thuis voelt, zijn buurmeisje en de jongens met wie hij op straat samenkomt. Hij slaapt slecht en door zijn gedachten op papier te zetten komt hij tot rust. In schrijven vindt hij z'n uitlaatklep. Gerald gaat studeren en krijgt een vriendin...de rest van zijn vrienden blijft in hetzelfde milieu hangen of glijdt af. Om zijn agressie onder controle te krijgen gaat Aaron met succes, kickboksen. De discipline helpt hem ook op school goed te presteren. Uiteindelijk gaat het fout met kickboksen en besluit Alex een andere weg in te slaan.
Wat mij vooral raakte in het verhaal was de eenzaamheid waarin Aaron opgroeit. Al op hele jonge leeftijd staat hij er alleen voor. Door toeval en de juiste keuzes te maken weet hij zijn milieu te ontstijgen. Het had net zo goed ook de andere kant op kunnen gaan...
September 27, 2020
Wat een wonderlijk boek! Wonderlijk in de zin dat het geschreven is in een taal die niet de mijne is, grof en ruw en dat het vol met expliciete sex scenes zit waar ik helemaal niet van hou en ik het toch fantastisch vond. Ik was ontroerd door de oprechtheid en de vechtlust van Aaron, mijn hart ging naar hem uit. Hij had geen gemakkelijke jeugd maar hij heeft er uit gehaald wat erin zat.
Het werd in schitterend Rotterdams voorgelezen door Sander de Heer, die door de verschillende stemmen het boek nog levendiger maakte.
What an amazing book! Amazing in the sense that it is written in a language that is not mine, coarse and rough and it is full of explicit sex scenes that I definitely don't like and I still thought it was fantastic. I was moved by Aaron's sincerity and fighting spirit, my heart went out to him. He did not have an easy childhood but he got out of it what was in it.
It was read in beautiful Rotterdam language by Sander de Heer, who made the book even more lively through the different voices.
Het werd in schitterend Rotterdams voorgelezen door Sander de Heer, die door de verschillende stemmen het boek nog levendiger maakte.
What an amazing book! Amazing in the sense that it is written in a language that is not mine, coarse and rough and it is full of explicit sex scenes that I definitely don't like and I still thought it was fantastic. I was moved by Aaron's sincerity and fighting spirit, my heart went out to him. He did not have an easy childhood but he got out of it what was in it.
It was read in beautiful Rotterdam language by Sander de Heer, who made the book even more lively through the different voices.
January 18, 2018
-English below-
Een overweldigende coming-of-age roman met zoveel dieptepunten voor hoofdpersoon Aaron Bachman dat ik soms even op adem moest komen. Soms was het teveel, te deprimerend. Aaron Bachman groeit op als een ongewenst kind van een vader en een moeder die een continue strijd met het leven voeren. Het is één groot gevecht voor hen, en dus ook voor Aaron. En als op een dag Aarons vader iemand dood slaat, wordt het nog erger. Zijn vader gaat de gevangenis in en laat zijn gezin verbitterd en in armoede achter.
Hoe wel het een hard boek is, is het ook een positief boek. Ondanks alle tegenslagen worstel Aaron zich stukje bij beetje omhoog. Niks komt hem aanwaaien en alles wat tegen zit, zit ook tegen. Zijn woede en vechtlust spat van de bladzijn. Zeker als Aaron ook nog eens kickbokser wordt.
Ik moet eerlijk zeggen dat sommige stukken wat langdradig waren. Zoals de gevechten, en de trainingen. Ik denk dat het korter had gekund. En bij tijd en wijlen stond de manier van vertellen mij soms tegen. Stukken op school voelen als een opsomming: 'en toen...en toen... en toen...'. Toch is het een verhaal dat blijft hangen. Over de band tussen vader en zoon, tussen moeder en zoon. Over hoe belangrijk die band is voor hoe iemand later in het leven staat. Over een zoektocht naar eigenheid. En over de vraag wanneer je moet vechten, en waarvoor dan wel.
Een bijzonder boek.
---------------
-English-
An overwhelming coming-of-age novel with so many lows for main character Aaron Bachman that I sometimes had to catch my breath. Sometimes it was too much, too depressing. Aaron Bachman grows up as an unwanted child of a father and a mother who are in a continuous battle with life. It is one big fight for them, and so it also is for Aaron. And if one day Aaron's father kills someone, it gets even worse. His father goes to prison and leaves his family bitter and in poverty.
However tough the book is, it is also a positive book. In spite of all setbacks, Aaron is getting through it bit by bit. Nothing comes easy to him and everything that can go wrong does go wrong. His anger and fighting spirit splashes from the pages. Especially when Aaron also becomes a kickboxer.
I must honestly say that some pieces were somewhat tedious. Like the fights, and the training sessions. I think it could have been shorter. And at times the storytelling bothered me. It felt like an enumeration: 'and then ... and then ... and then ...'. Yet it is a story that lingers. About the bond between father and son, between mother and son. About how important that bond is for someone later in life. About a search for individuality. And about the question when you have to fight, and why.
A special book.
Een overweldigende coming-of-age roman met zoveel dieptepunten voor hoofdpersoon Aaron Bachman dat ik soms even op adem moest komen. Soms was het teveel, te deprimerend. Aaron Bachman groeit op als een ongewenst kind van een vader en een moeder die een continue strijd met het leven voeren. Het is één groot gevecht voor hen, en dus ook voor Aaron. En als op een dag Aarons vader iemand dood slaat, wordt het nog erger. Zijn vader gaat de gevangenis in en laat zijn gezin verbitterd en in armoede achter.
Hoe wel het een hard boek is, is het ook een positief boek. Ondanks alle tegenslagen worstel Aaron zich stukje bij beetje omhoog. Niks komt hem aanwaaien en alles wat tegen zit, zit ook tegen. Zijn woede en vechtlust spat van de bladzijn. Zeker als Aaron ook nog eens kickbokser wordt.
Ik moet eerlijk zeggen dat sommige stukken wat langdradig waren. Zoals de gevechten, en de trainingen. Ik denk dat het korter had gekund. En bij tijd en wijlen stond de manier van vertellen mij soms tegen. Stukken op school voelen als een opsomming: 'en toen...en toen... en toen...'. Toch is het een verhaal dat blijft hangen. Over de band tussen vader en zoon, tussen moeder en zoon. Over hoe belangrijk die band is voor hoe iemand later in het leven staat. Over een zoektocht naar eigenheid. En over de vraag wanneer je moet vechten, en waarvoor dan wel.
Een bijzonder boek.
---------------
-English-
An overwhelming coming-of-age novel with so many lows for main character Aaron Bachman that I sometimes had to catch my breath. Sometimes it was too much, too depressing. Aaron Bachman grows up as an unwanted child of a father and a mother who are in a continuous battle with life. It is one big fight for them, and so it also is for Aaron. And if one day Aaron's father kills someone, it gets even worse. His father goes to prison and leaves his family bitter and in poverty.
However tough the book is, it is also a positive book. In spite of all setbacks, Aaron is getting through it bit by bit. Nothing comes easy to him and everything that can go wrong does go wrong. His anger and fighting spirit splashes from the pages. Especially when Aaron also becomes a kickboxer.
I must honestly say that some pieces were somewhat tedious. Like the fights, and the training sessions. I think it could have been shorter. And at times the storytelling bothered me. It felt like an enumeration: 'and then ... and then ... and then ...'. Yet it is a story that lingers. About the bond between father and son, between mother and son. About how important that bond is for someone later in life. About a search for individuality. And about the question when you have to fight, and why.
A special book.
December 20, 2016
Eerste literatuurboek dat ik voor m'n lijst moest lezen waar ik echt over na begon te denken en eigenlijk meteen weer wilde lezen.
July 21, 2022
Zoek je inspiratie? Lees dit boek. Wil je weten wat knokken is? Lees dit boek. Een boek van zo’n ongelofelijk karakter, dat in al zijn (niet zo) subtiliteit niet van een andere schrijver kan zijn.
November 17, 2019
Heel mooi coming of age verhaal over Aaron Bachman, die als ongewenst kind opgroeit in een omgeving waarin niemand het goed lijkt te hebben. Dit boek is confronterend, deprimerend maar ook met vlagen prachtig mooi. Aaron Bachman is een jongen die geen kansen krijgt, zijn vader zit in de gevangenis en van zijn (haast) liefdeloze moeder ook vaak genoeg hoort waarom hij niks waard is. Maar Aaron is een jongen die wel kansen voor zichzelf maakt. Hij zorgt ervoor dat hij een baantje krijgt bij het asiel, relaties opbouwt, probeert op het goede pad te blijven (terwijl echt hoe dan?) en bovenal: hij kiest ervoor om (zoveel mogelijk) het beste in mensen te blijven zien. Je leeft ontzettend mee met Aaron en dat is de kracht van dit boek.
Kortom: prachtig. En dat is best grappig en mooi om te kunnen zeggen, denk ik, over zo'n no-nonsense boek.
Kortom: prachtig. En dat is best grappig en mooi om te kunnen zeggen, denk ik, over zo'n no-nonsense boek.
October 21, 2019
'Alleen met de Goden' vertelt het coming-of-age verhaal van Aaron Bachman die opgroeid in een hard, sociaal zwak milieu. Op elfjarige leeftijd ziet hij zijn vader met gebalde vuisten in de deuropening staan. Voor hem ligt een andere man. Dood. Vader geeft zichzelf aan en wordt veroordeeld voor doodslag, waardoor Aaron opgroeit bij zijn moeder, die vooral heel erg druk bezig is met zichzelf waardoor Aaron er eigenlijk alleen voor staat.
.
Een prachtige, rauwe roman over eenzaamheid, liefde, verlating, vechten om te kunnen overleven, en de zoektocht naar jezelf en vooral ook naar wie je wílt zijn. Ik voelde zó mee met Aaron en zijn pijn, en hij heeft na het lezen van dit boek ook echt een speciaal plekje in mijn hart.❤️ Dit was mijn eerste Alex Boogers, en na het lezen hiervan wist ik direct dat ik een nieuwe favoriete Nederlandstalige auteur gevonden had! 🙃
.
Een prachtige, rauwe roman over eenzaamheid, liefde, verlating, vechten om te kunnen overleven, en de zoektocht naar jezelf en vooral ook naar wie je wílt zijn. Ik voelde zó mee met Aaron en zijn pijn, en hij heeft na het lezen van dit boek ook echt een speciaal plekje in mijn hart.❤️ Dit was mijn eerste Alex Boogers, en na het lezen hiervan wist ik direct dat ik een nieuwe favoriete Nederlandstalige auteur gevonden had! 🙃
September 21, 2023
Een van de beste boeken die ik dit jaar las. Armoede ongelijkheid discriminatie racisme geweld, het zit er allemaal in. Het is rauw en hard en tegelijkertijd ook zo mooi. Ik moest af en toe ook terugdenken aan Wees onzichtbaar van Murat Isik, dat ik jaren geleden las en ook vijf sterren gaf.
May 13, 2018
Dit is een adembenemend boek, fantastisch goed geschreven, leest als een trein, raakt je tot het bot, schrijnend realistisch. Waw.
Read
March 8, 2016Ik heb werkelijk geen idee hoeveel sterren ik dit boek moet geven. De schrijfstijl is fantastisch, je wordt meegesleept in het boek en er staat geen woord te veel. Het is ook een verhaal dat verteld moet worden. Maar het is ook een rauw, beklemmend verhaal dat voor mij bijna too much was om te lezen. Dus: weinig sterren wegens weinig persoonlijk plezier in de leeservaring, maar veel sterren voor het vakmanschap van de auteur en het feit dat hij ons een blik op de helaas bestaande werkelijkheid in een arbeidersmilieu biedt. Het boek heeft overigens meerdere lagen, en is dus waarschijnlijk zeer geschikt voor leeslijsten van scholieren die minder de beklemming en meer de hoop zullen ervaren. En voor wie de berichtgeving rondom de prijzen en nominaties gelezen heeft: het is géén boek over kickboksen maar over vechten op vele letterlijke en figuurlijke niveaus.
August 19, 2025
Het is mijn missie om ervoor te zorgen dat meer mensen dit boek lezen.
June 20, 2016
Drie sterren, al had er meer ingezeten. De eerste 300 pagina's van het boek zijn erg sterk, rauw van de lever geschreven, zonder omhaal. Show not tell. Helaas kantelt het boek na de eerste helft. Overbodige hoofdstukken, vele herhalingen. Boogers kiest er steeds weer voor om de moraal van het verhaal uit te leggen (en herhaalt zich daarin eindeloos). Boogers had baat gehad bij een strengere redactie van zijn boek. Als hij de rauwe, directe stijl van de eerste 300 pagina's had doorgezet, had ik hem op zijn minst 4 sterren gegeven.
October 13, 2016
Wat een boek! Ik heb alweer gemerkt dat ik houd van boeken die bestaan uit relatief korte hoofdstukken, want die vormen mooie adempauzes. Dit 500 bladzijden tellende boek heb ik uitgelezen op één weekend. Ik kon gewoon niet stoppen. Ik leefde zo mee met Aaron, voelde zijn pijn bij momenten zelfs aan den lijve, en ik wou weten hoe het met hem afliep. Hoe vreselijk zijn opgroeien ook is, hij weet zich een weg te banen, weliswaar met vallen en opstaan. Ik houd van verhalen over mensen die eigenlijk niets mee krijgen van thuis, maar het toch niet opgeven en ervoor blijven gaan. Aaron groeit op in een volkswijk, zijn moeder geeft geen zier om wat hij doet en gooit hem alleen maar boze verwijten naar het hoofd omdat hij van haar leven een totale mislukking heeft gemaakt. Zijn vader slaat een man dood en belandt in de bak. Positief kan je zijn jeugd niet noemen. Gelukkig beschikt hij over een goed stel hersens, én komt hij mensen tegen die hem dat nodige zetje geven naar beter. Zijn leraar muziek merkt dat hij in staat is tot zoveel meer, en kickboxercoach Art leert hem heel wat meer dan boksen alleen. Ik moet nog twee Libris-shortlistboeken lezen, maar ik denk dat ik nu al weet aan wie ik de Libris zou toekennen. Aan dit ontroerende, meeslepende klasseboek van Alex Boogers. Ik heb mijn twijfels of Connie Palmen dit overtreft.
December 23, 2022
Citaat : Papa Leeuw had gelijk: ik was een tijgerwelp en ik moest leren brullen. Ik wist zeker dat het me zou lukken. Ooit. Nu nog niet, en morgen ook nog niet. Later. Mijn moeder zei dat ik mijn klauwen moest leren gebruiken. Brullen en mijn klauwen gebruiken. Dat was de weg van de tijger.
Review : Alex Boogers (1970) schreef zeven romans, waaronder 'Het boek Estee' en 'Alle dingen zijn schitterend.' Hij baarde veel opzien met de novelle 'Wanneer de mieren schreeuwen,' over de Rotterdamse jongen Sedar Soares die werd doodgeschoten toen hij sneeuwballen aan het gooien was. Schrijver Alex Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof.
In zijn nieuwe roman 'Alleen met de goden' laat hij al zijn eerdere thema's samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven en schrijven om te groeien. De elf-jarige Aaron Bachman groeit op in een gezin met als motto: 'als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje.' Op een avond ligt er een man gevloerd op de drempel. Dood. Aarons vader staat er vloekend bij. Nadat hij zelf de politie gebeld heeft, wordt hij gearresteerd en veroordeeld. Dit legt een enorme druk op de moeder van Aaron, die met haar schamele salaris ook alle gemaakte schulden moet aflossen. Nooit heeft ze een goed woord over voor Aaron
Beledigingen en vernederingen zijn aan de orde van de dag. Ze maakt hem vaak duidelijk dat hij nooit gewild is geweest. Aarons echte vader is hem al voor zijn geboorte gesmeerd en alle pogingen tot abortus mislukten. Ze is koppig, eigenzinnig en wantrouwend. Ook veel van de buren en familieleden laten zich niet van hun beste kant zien. Het scala loopt van extreem bemoeizuchtig tot oorlogstrauma. In deze sfeer groeit Aaron op. Het al ongewenste kind Aaron wordt fysiek en mentaal mishandeld en verwaarloosd door zijn moeder. Hij moet zelf maar voor zijn eten zorgen, iets dat lukt bij snackbarhouder Rinus (een patatje met) en de plaatselijke Chinees (witte rijst met vleesloze babipangangsaus en kroepoek).
Boogers weet heel treffend het leven op straat in een volksbuurt in een gemeente onder de rook van Rotterdam te schetsen. Hij plaatst Aaron in een milieu van rebellerende versus iets fortuinlijker jongeren en laat hem schrijven over zijn beresterke vader die in de gevangenis een huilende slappeling wordt, over zijn moeder die totaal verbitterd is, waar hij meer slaag dan eten van krijgt, over schaamteloze troostseks met buurmeisje Olivia, die het ook niet makkelijk heeft; over jongerengroepsseks in een kelder; over racistische pesterijen op school; over Otis – de verschopte asielhond die echter zijn beste maat wordt, over zinloos geweld; over hangjeugd op ‘het pleintje;’ over de disciplinerende kracht van het kickboksen, over de loutering van dingen opschrijven, en eigenlijk ook wel over liefde die misschien toch wel bestaat.
Op school doet hij niet echt zijn best en op straat gaat hij met verkeerde vrienden om. Dan komt er een ommekeer: Aaron besluit te gaan Thaiboksen. Dit helpt hem enorm het gaat beter op school en het geeft hem een manier om zich af te reageren. Met zijn vader in de gevangenis is Aaron op zoek naar een vaderfiguur en die vindt hij afwisselend in de kickbokstrainer Art en muziekleraar Broere. Daar waar Art hem traint om de vechter die hij is, tot bloei te laten komen, herkent Broere in hem de kunstenaar. Aaron schrijft namelijk al sinds jonge leeftijd in schriftjes. Het is voor hem een manier om zijn geest tot rust te brengen. Maar hij vertelt dit aan niemand. Alex Boogers laat zijn eenzame held in woede, vechten, zoeken, onzekerheid, gekweldheid, en minderwaardigheid opgroeien om tenslotte om tenslotte dàt te bereiken wat hij ook echt wilde bereiken.
'Alleen met de goden' is een bijzonder goed geschreven boek over een loser die tegen beter weten in een winner wil worden, en daar de lezer op een heel indringende manier van A tot Z bij betrekt.
Review : Alex Boogers (1970) schreef zeven romans, waaronder 'Het boek Estee' en 'Alle dingen zijn schitterend.' Hij baarde veel opzien met de novelle 'Wanneer de mieren schreeuwen,' over de Rotterdamse jongen Sedar Soares die werd doodgeschoten toen hij sneeuwballen aan het gooien was. Schrijver Alex Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof.
In zijn nieuwe roman 'Alleen met de goden' laat hij al zijn eerdere thema's samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven en schrijven om te groeien. De elf-jarige Aaron Bachman groeit op in een gezin met als motto: 'als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje.' Op een avond ligt er een man gevloerd op de drempel. Dood. Aarons vader staat er vloekend bij. Nadat hij zelf de politie gebeld heeft, wordt hij gearresteerd en veroordeeld. Dit legt een enorme druk op de moeder van Aaron, die met haar schamele salaris ook alle gemaakte schulden moet aflossen. Nooit heeft ze een goed woord over voor Aaron
Beledigingen en vernederingen zijn aan de orde van de dag. Ze maakt hem vaak duidelijk dat hij nooit gewild is geweest. Aarons echte vader is hem al voor zijn geboorte gesmeerd en alle pogingen tot abortus mislukten. Ze is koppig, eigenzinnig en wantrouwend. Ook veel van de buren en familieleden laten zich niet van hun beste kant zien. Het scala loopt van extreem bemoeizuchtig tot oorlogstrauma. In deze sfeer groeit Aaron op. Het al ongewenste kind Aaron wordt fysiek en mentaal mishandeld en verwaarloosd door zijn moeder. Hij moet zelf maar voor zijn eten zorgen, iets dat lukt bij snackbarhouder Rinus (een patatje met) en de plaatselijke Chinees (witte rijst met vleesloze babipangangsaus en kroepoek).
Boogers weet heel treffend het leven op straat in een volksbuurt in een gemeente onder de rook van Rotterdam te schetsen. Hij plaatst Aaron in een milieu van rebellerende versus iets fortuinlijker jongeren en laat hem schrijven over zijn beresterke vader die in de gevangenis een huilende slappeling wordt, over zijn moeder die totaal verbitterd is, waar hij meer slaag dan eten van krijgt, over schaamteloze troostseks met buurmeisje Olivia, die het ook niet makkelijk heeft; over jongerengroepsseks in een kelder; over racistische pesterijen op school; over Otis – de verschopte asielhond die echter zijn beste maat wordt, over zinloos geweld; over hangjeugd op ‘het pleintje;’ over de disciplinerende kracht van het kickboksen, over de loutering van dingen opschrijven, en eigenlijk ook wel over liefde die misschien toch wel bestaat.
Op school doet hij niet echt zijn best en op straat gaat hij met verkeerde vrienden om. Dan komt er een ommekeer: Aaron besluit te gaan Thaiboksen. Dit helpt hem enorm het gaat beter op school en het geeft hem een manier om zich af te reageren. Met zijn vader in de gevangenis is Aaron op zoek naar een vaderfiguur en die vindt hij afwisselend in de kickbokstrainer Art en muziekleraar Broere. Daar waar Art hem traint om de vechter die hij is, tot bloei te laten komen, herkent Broere in hem de kunstenaar. Aaron schrijft namelijk al sinds jonge leeftijd in schriftjes. Het is voor hem een manier om zijn geest tot rust te brengen. Maar hij vertelt dit aan niemand. Alex Boogers laat zijn eenzame held in woede, vechten, zoeken, onzekerheid, gekweldheid, en minderwaardigheid opgroeien om tenslotte om tenslotte dàt te bereiken wat hij ook echt wilde bereiken.
'Alleen met de goden' is een bijzonder goed geschreven boek over een loser die tegen beter weten in een winner wil worden, en daar de lezer op een heel indringende manier van A tot Z bij betrekt.
September 7, 2023
4,5 ster
September 10, 2025
Fuck it, toch 5. Wat een boek. Rauw, kwetsbaar, raak. Otis- je hoeft je niet meer te bewijzen voor mensen die nooit anders naar je zullen kijken ❤️
Het boek levert zowel Aaron als de lezer de bevestiging dat het niet allemaal (meteen) mooi, perfect, en goed hoeft te zijn. Een tijdje op je eigen eiland zitten mag, graag zelfs. In stilte met je eigen gedachten. Een eigen eiland in de hemel. Als je er maar weer af komt.
“Kleine stappen. Niet erg. Ik stond. Ik was op weg.”
Het boek levert zowel Aaron als de lezer de bevestiging dat het niet allemaal (meteen) mooi, perfect, en goed hoeft te zijn. Een tijdje op je eigen eiland zitten mag, graag zelfs. In stilte met je eigen gedachten. Een eigen eiland in de hemel. Als je er maar weer af komt.
“Kleine stappen. Niet erg. Ik stond. Ik was op weg.”
April 4, 2018
Heel vlot geschreven en goed leesbaar boek dat een inzicht geeft in het opgroeien in een ‘volksbuurt’ met alle ellende, armoe en achterstanden die daar bij horen. De bewoners internaliseren hun situatie en brengen die ook over op hun kinderen die vervolgens ook weer in de ellende blijven hangen. Hoe moeilijk het is om je aan deze achtergrond van vooroordelen (bij de ‘asociale’ groep zelf!) en cynisme te ontworstelen, laat de auteur zien aan de hand van het leven van zijn personage en alter ego Aaron Bachman. Het boek heeft wat zwakkere kanten zoals onnodige herhalingen en slordigheden maar die weerhielden mij er niet van om deze dikke pil uit te lezen.
January 3, 2025
Echt ZO mooi! Wat een prachtig taalgebruik, en wat een sterk verhaal. Ik ben zelden zo gegrepen door een prachtig karakter als dat van Aaron.
July 2, 2018
Een mooi en indringend boek. Je wordt vrijwel direct meegezogen in het leven van Aaron Bachman vol ups en downs. Indrukwekkend en een boek om over na te denken.
December 27, 2024
Prachtig. Heftig, rauw, en zo goed geschreven. Ga dit lezen!
June 23, 2023
Heftig en prachtig
May 21, 2017
Vorig jaar door honderd boekhandelaren gekozen tot vergeten-boek-dat-meer-aandacht-verdiende, deze week al elke avond mijn aandacht opslorpend... Geen voer voor fijnproevers, geen Michelin-ster maar wel rauw, ruw, authentiek en bijtend. Net als de pitbull die een sleutelrol speelt in het overlevingsverhaal van een White Trash Kid in Nederland. ***
May 24, 2015
Al bij de eerste zin dacht ik: dit belooft een goed verhaal te worden, maar de grofheid en viezigheid van de eerste hoofdstukken deed me twijfelen of ik wel verder wou lezen. De twijfel duurde maar even, want vanaf het moment dat papa Leeuw de man vermoord had kon ik het boek niet meer wegleggen. Het verhaal is niet altijd mooi, vaak zelfs walgelijk, maar er zit een enorme vaart en energie in en het is bijzonder goed geschreven. Het hoofdpersonage bezit een gevoeligheid en intelligentie die hem van zijn omgeving onderscheidt en die maakt dat je met hem meeleeft en hoopt dat het goed met hem afloopt. Een aanradertje!
December 14, 2015
De no nonsense schrijfstijl van Alex Boogers doet niets af aan de kwaliteit van dit boek. Zo kan literatuur dus ook zijn. Wellicht is het juist die primaire vertelstijl die ervoor zorgt dat je zo ontzettend meeleeft met de hoofdpersoon. Godverdomme, die moeder... Nee Otis, doe het niet...
Absoluut hoogtepunt uit dit boek is de scene in de ring, waar fysiek en mentaal gevecht samen komen en Boogers dit op een prachtige manier beschrijft. Alleen met de goden is niet alleen een vertelling, maar laat je ook inzien dat angst en twijfel uiteindelijk tot goede keuzes kunnen leiden.
Absoluut hoogtepunt uit dit boek is de scene in de ring, waar fysiek en mentaal gevecht samen komen en Boogers dit op een prachtige manier beschrijft. Alleen met de goden is niet alleen een vertelling, maar laat je ook inzien dat angst en twijfel uiteindelijk tot goede keuzes kunnen leiden.
December 22, 2015
Dit is zo'n boek dat "leest als een trein." Het is prachtig geschreven, en de hoofdpersoon gaat je echt aan het hart. Het is mooi hoe het taalgebruik van de ik-persoon langzamerhand verandert als hij verandert van straatvechter in beroeps-kickbokser in schrijver.
Ik hoef niet te weten (wist ik ook niet tot ik recensies opzocht) dat het allemaal autobiografisch is, het moet op papier overtuigend zijn en dat is het. Een bijzondere stem uit een voor mij onbekend milieu.
lees hier een mooie bespreking: http://joke-boekhappen.blogspot.nl/20...
Ik hoef niet te weten (wist ik ook niet tot ik recensies opzocht) dat het allemaal autobiografisch is, het moet op papier overtuigend zijn en dat is het. Een bijzondere stem uit een voor mij onbekend milieu.
lees hier een mooie bespreking: http://joke-boekhappen.blogspot.nl/20...
March 8, 2016
Ik las dit boek ergens vorig jaar. Hoorde zojuist van Mips dat dit boek genomineerd is voor de Libris Literatuurprijs. Terecht want dit is een fantastisch orgineel boek. Puur, wijs en recht uit het hart. Zeer aangenaam om te lezen. Voor mij heeft de schrijver de prijs zoiezo al gewonnen.
March 6, 2019
Wow. Wat een fantastisch boek. Het verhaal spat van de pagina’s en het knettert. Wat fijn geschreven. Heel direct. En wat een beeld. Wat een rauwheid. Een absolute aanrader. Lees dit boek zodra je de kans hebt!
May 10, 2016
Ik kon niet stoppen met lezen. Wat een boek. Heel mooi!
June 21, 2016
Een boek dat je omver blaast, een boek waarvan je moet bijkomen...
Moest ik schrijver zijn dan zou ik dit boek willen geschreven hebben!!
Moest ik schrijver zijn dan zou ik dit boek willen geschreven hebben!!
April 17, 2025
3x geleend bij de bieb, kwam er aanvankelijk niet lekker in. Wat een hekel had ik aan die moeder.
Displaying 1 - 30 of 205 reviews