Zevenpoot

by Arnon Grunberg, Thé Tjong-Khing (illustrator)

Een serenade aan de mens
Een unieke samenwerking van Arnon Grunberg en Thé Tjong-Khing

‘Onze liefde overwint alles,’ zeggen mevrouw en meneer Knoblauch wanneer ze een piepklein zoontje met acht beentjes krijgen, ‘we houden van hem zoals hij is.’ Maar de buitenwereld heeft haar bedenkingen. Is de achtbener een medisch wonder? Moderne kunst? Een vreemdeling?

Onder de titel Wit privilege met zeven benen (eentje brak per ongeluk af) wordt hij tentoongesteld in het Stedelijk Museum. Toch wil het met zijn maatschappelijke acceptatie niet vlotten. Nadat de ouders hun spaargeld kwijtraken aan een alternatieve genezer, ervaart de jongen in Ter Apel barmhartigheid, misschien ook dankzij zijn vader, die hem heeft voorgehouden: waarheid is wat de mensen willen horen. Uiteindelijk overwint de liefde inderdaad alles, maar altijd anders dan je denkt.

Arnon Grunbergs satirische vertelling, in de geest van Rabelais, is ook een zachtaardig commentaar op kunst, cultuur, ideologie en maatschappij. Thé Tjong-Khing zorgde voor de illustraties – zeker zo speels als de tekst.

Genres: Fiction, School, Roman, Audiobook

176 pages, Hardcover

First published June 18, 2024

About the author

Arnon Yasha Yves (Arnon) Grunberg is a Dutch writer. Some of his books were written using the heteronym Marek van der Jagt.

In 1989 Grunberg made his acting debut in Maria's Cunt (de Kut van Maria); a short film by Dutch enfant terrible filmmaker Cyrus Frisch.

Grunberg made his literary debut in 1994 with the novel Blauwe maandagen (Blue Mondays), which won the Dutch prize for the best debut novel that year. In 2000, under the heteronym Marek van der Jagt, he won the best debut prize again for his novel De geschiedenis van mijn kaalheid (The History of My Baldness).

Grunberg publishes novels about once a year but also writes columns and essays in a wide variety of Dutch and international newspapers and magazines. He does not restrict himself only to the written media, but also reads a story for the radio every week and for some time he was host of a cultural television program. He also writes a blog for the literary Internet magazine Words Without Borders and his own site ArnonGrunberg.com.

His novel Tirza won the Dutch Golden Owl Prize for Literature and the Libris Prize.[1] His books have been translated into many languages, including English, German, Japanese and Georgian.

From 2006 Grunberg wrote various journalistic reports, for example about working undercover in a Bavarian hotel and his visit to Guantánamo Bay. Also he visited the Dutch troops in Afghanistan and the US Army in Iraq. In 2009 these reports were collected in the book Chambermaids and Soldiers.

Reviews

[Ymke · Rating 4 out of 5]

Dit is verreweg het vreemdste verhaal dat ik ooit gelezen heb. Ik moest vaak hardop lachen vanwege het absurdisme en de toespelingen daarin op de realiteit.
Allereerst is het de moeite waard om te vermelden dat de tekeningen van Thé Tjong-Khing echt heel goed zijn en het verhaal prachtig illustreren. Boeken voor volwassenen zouden vaker geillustreerd mogen worden. Wie heeft er eigenlijk ooit bedacht dat illustraties alleen kleur mogen geven aan verhalen voor kinderen?!
Qua opmaak valt op, dat de hoofdstuktitels geen hoofdletters hebben, de regels niet netjes uitgelijnd zijn en de paginanummers op de rechterpagina zich aan de linker kant bevinden; een stukje nonconfirmisme dat het verhaal in zekere zin onderstreept.
Tijdens het lezen had ik vaak het gevoel dat ik niet te veel tegelijk moest lezen, omdat ik dan de ware betekenis niet goed zou kunnen vatten. Hoewel het boek kort en gemakkelijk te lezen is, valt het aan te raden het boek dus niet in één keer uit te lezen, maar juist tussendoor weg te leggen en nog even door te kauwen op het gelezene.
Daarnaast is het ook een boek waarbij je niet alles direct kunt vatten. Het vraagt erom herlezen te worden. Dat neem ik mij dus voor voor de al dan niet nabije toekomst.

[Simone Bais · Rating 4 out of 5]

Zevenpoot, in zowel titel (ik denk zelf meteen aan Zevensprong) als vormgeving overeenkomstig met een kinderboek, waarbij meteen de norm dat plaatjes niet bij een boek voor volwassenen zou passen wordt ontkracht, want de tekeningen van Thé Tjong-Khing zijn absoluut van toegevoegde waarde. Vooral Koning Poes, wat ook een fantastisch personage is, wordt vlijmscherp neergezet. In dit absurdistisch satirische verhaal wordt beschreven hoe Mom, een zevenbenig jongetje, de zevenpoot, als buitenbeentje (zou hij daarom zoveel benen hebben gekregen?) steeds de dupe wordt van ons systeem. Overal zag ik de verbanden met onze maatschappij, de monarchie, de kunstwereld en het individualisme dat steeds op de hak wordt genomen. Thé Tjong Khing zei echter vorig jaar in een interview met de Volkskrant:
'Ze verhouden zich tot de wereld. Ze willen een verband leggen tussen dit en dat. En dan zie ik een hoop stenen op elkaar en denk ik: ik zie dat verband helemaal niet.' Zo kan je dit verhaal ook lezen, als een lekker absurd verhaal en gewoon genieten. Ik kon mij tijdens het lezen vooral voorstellen hoe heerlijk het voor Arnon Grunberg moet zijn geweest om dit verhaal te schrijven, hoe hij ook heeft zitten gniffelen om zijn overdrijvingen, zijn analyses, zijn bizarre personages. Zo heerlijk vond hij het, dat hij voor mij net iets te lang is doorgegaan, maar hé, waar moet je anders ook eindigen met dit verhaal.

[Maria · Rating 5 out of 5]

Een komisch en tegelijkertijd ontroerend verhaal. Het blaast lucht in de kunst, de cultuur en zaken waar soms weinig lucht in zit. Maar raakt het hart ondertussen. Het emotioneerde mij. De tekeningen van The Tjong-Khing zijn schitterend en het design van Irma Boom simpel en understated. Ze laat Grünberg en Khing stralen. Geweldige samenwerking tussen schrijver, illustrator en vormgever.

[Vincent Sloeserwij · Rating 3 out of 5]

Absurdistisch en maatschappijkritisch verhaal over een piepklein jongetje met eerst acht en later zeven beentjes/pootjes. Hij wordt eerst voor kunst aangezien en later als vreemdeling ook niet geaccepteerd. De Knoblauchjes, die symbool staan voor het gematigde en bescheiden deel van de bevolking, ontmoeten een aantal - blijkens de tekeningen grotere - mensen die telkens de regie overnemen, deels door list en bedrog. Naar mijn smaak iets te absurdistisch: soms is het gissen naar de betekenis/symboliek en tijdens het lezen slechts één gniffel geteld.

[Sibrich van Baalen · Rating 4 out of 5]

Wat een idioot absurdistisch verhaal joh. Vaak hardop moeten lachen. Hoop niet dat ik binnenkort een zevenpoot baar ter grootte van een rat, maar wie weet heeft de echoscopist iets over het hoofd gezien... als je een diepere laag wil zoeken, kan je die in dit boek vinden, maar ik ging voor de lol. Prima boekje van ons Grun.

[Ineke Zuidema · Rating 4 out of 5]

Wat een bizar boek. Absurdisme met maatschappijkritische ondertoon en een bijrol voor Delfzijl 😅. Leuk om te lezen!

[Myrthe]

Lekker cynisch/absurdistisch en mooie illustraties!! Wel een ietwat onverwachts en vreemd einde. Maar in zijn geheel een zeer vermakelijk boek :)

[Bente · Rating 4 out of 5]

3.5 stars 💫 definitely the best/most fun dutch literature book that I've ever read

[Jord · Rating 1 out of 5]

Ik ben groot Grunbergfan. Ieder boek of essay dat hij ooit heeft geschreven, staat in mijn kast.

Dit vond ik echt verschrikkelijk. Waar de normaal absurde personages hilarisch zijn, zijn ze dat in dit geval totaal niet. Ook helemaal niet zo sterk geschreven.

De ene ster geef ik voor de hilarische tekening van Koning Poes.

[Lieve van Loon · Rating 4 out of 5]

Ik vind de koning als rode kater beter tot zijn recht komen. Misschien moet iemand eens aan de koning vertellen dat wij hier als burgers best voor open staan.

[Thomas Frik · Rating 3 out of 5]

Echt gelachen, maar het einde was te absurd.

[Marit · Rating 4 out of 5]

Altijd als ik iets van Arnon Grunberg lees, vraag ik me af waarom ik dat niet vaker doe, want ik vind het altijd of supergrappig of superintelligent en meestal allebei.

[Martine Geerardyn · Rating 5 out of 5]

Een cynisch en absurd sprookje voor volwassenen, grappig en intelligent. Schitterende oneliners en al even schitterende tekeningen van Thé Tjong-Khing.

[Aquilegia · Rating 5 out of 5]

Heerlijk. Absurdistisch. Lees het niet als realisme, dan zul je het flauw vinden. Het gegeven van een achtpoot is surrealistisch, bizar.
Maar vergis je niet, er zit heel wat in deze novelle, propvol. Kritiek, nadenkpunten over de realiteit en standpunten in de samenleving. Op de achterflap staat: 'in de geest van Rabelais' en dat is het, zie Gargantua en Pantagruel https://nl.wikipedia.org/wiki/Gargant...
Een luchtig boek over serieuze zaken.
De geweldige tekeningen van Thé Tjong Khing ( ;-) what's in a name) voegen echt wat toe.

De gynacoloog :""... Uw kindje zit hier, ver buiten de bandbreedte. Ver, Ver daarbuiten."Hij tikte met zijn pen op het beeldscherm, ..., Het was vreselijk om buiten de bandbreedte te vallen. Dat begrepen ze allebei. ..., .., blz. 9.

Er komen meer citaten.
Edit: later hoorde ik Arnon zeggen dat mensen er veel meer in lazen dan hij erin had gestopt. zelf denk ik dat zijn ideeën over de kunstwereld, asielbeleid, artsenwereld en meer zo dagelijks voor hem zijn dat hij ze gewoon gebruikt heeft als in het 'normale'leven en het dus wel degelijk kritiek is.

[Pien · Rating 4 out of 5]

Zevenpoot lezen is net als door het stedelijk museum lopen. Je loopt van de ene verbazing in het andere, abstract geschreven en dan weer heel concreet, je weet dat er een diepere laag onder ligt, maar wat die is..? Of is het het doel van de kunstenaar alleen om te vermaken, verbazen, prikkelen? Genieten en walgen. Heerlijk op z'n Grunbergs.

"Mevrouw Knoblauch keek naar haar jongen, die net met behoorlijk wat levenslust bezig was op de halve kreeft te klimmen en toen hij er eenmaal ook zat triomfantelijk om zich heen keek. 'Doe maar niet,' zei meneer Knoblauch tegen zijn zoon. 'Een halve kreeft is niet om op te klimmen. Zo hebben we je niet opgevoed.'"

[Eva · Rating 4 out of 5]

Love me some maatschappijkritiek, en het was ook lekker absurd.

[Camille · Rating 5 out of 5]

voeg deze aub toe aan je 'to-read' lijstje, echt een goed boek et mooie illustraties!
Elk hoofdstuk was exact wat ik niet verwacht had. LEZEN!

[Jolly · Rating 3 out of 5]

3.5*
Prikkelend =D

[Lune Visser · Rating 4 out of 5]

Raarste boek ooit

[milou :) · Rating 4 out of 5]

ik snap hier helemaal niks van maar de koning als kat is wel heel grappig

[Anton Segers · Rating 1 out of 5]

Flauw. Vergezochte ongein.
DNF.

[Klara · Rating 2 out of 5]

Satire heb ik er niet in kunnen ontdekken. Niks geweldige samenwerking van een gevierd schrijver en een veelgeprezen illustrator - het is gewoon een zeurderig, oninteressant en bij tijden onsmakelijk verhaal van een schrijver die ik over het algemeen waardeer, met bijpassende tekeningen van een man die veel van de kinderboeken in onze boekenkast prachtig heeft geïllustreerd. Overslaan is mijn advies.

[Gerdien · Rating 2 out of 5]

Dit boek heeft op mij de uitwerking dat ik me niet slim genoeg voel om Arnon te begrijpen. Het grote lettertype, de plaatjes en de wetenschap dat ik dit ga bespreken met de leesclub heeft gemaakt dat ik het toch uitgelezen heb, maar ik begrijp er niks van.

[Sauv · Rating 1 out of 5]

Over het algemeen waardeer ik dit soort verhalen. Over het algemeen waardeer ik Arnon Grunbergs werk. Maar dit is het echt helemaal niet.

[Roger B7]

Nul sterren! Dit is echt een volkomen bizar, absurd boek. Gaat het wel goed met Grunberg? Wat bedoelt hij hiermee? Wat moet ik hier mee? Waar slaat dit op???

[Angelique · Rating 4 out of 5]

Wat een heerlijke Grunberg weer en wat zijn de illustraties sterk. Ondanks dat Grunberg niet met het opgestoken dominees vingertje wil wijzen, houdt hij de lezer wel een duidelijke spiegel voor. Met de nodige humor word je 'gedwongen' na te denken over tal van bizarre situaties, toespelingen en verwijzigingen binnen onze hedendaagse maatschappij. De Zevenpoot gaat zoals hij zelf aangeeft over de feilbaarheid van de mens. De mens die nu eenmaal soms lelijke dingen doet, fouten maakt en dan is het regelmatig beter om er maar gewoon om te lachen. Is humor namelijk niet de enige manier om een beetje gelukkig in het leven te staan? De roman doet aan een modern sprookje voor volwassenen denken maar misschien nog wel meer aan een soort van impliciete cabaretvoorstelling, waarin je moet uitdokteren met wat dan wel met wie nu weer de draak wordt gestoken. In ieder geval komen aan bod het asielbeleid, de witte privileges, grensoverschrijdend gedrag, het koningshuis en uiteraard, waar het verhaal mee begint, de Zevenpoot: wat als je afwijkt van wat 'normaal' is.

[Katja Smit · Rating 4 out of 5]

Minimaal twintig keer hardop gelachen om dit boek. Soms dacht ik bijna dat ik de krant las, door de hoogst actuele thema's. Maar wel aan elkaar geregen zoals alleen Grunberg dat kan: vol kwinkslagen, U-turns en absurde verbanden.

Dit maatschappijkritische sprookje fileert haarscherp onze samenleving. Wie zich weet te profileren kan de baas spelen over het meer gematigde of bescheiden deel van de bevolking. De Knoblauchjes komen terecht in een onnavolgbare reeks gebeurtenissen, waarin anderen steeds met mooie en minder mooie praatjes de regie van het paar overnemen. Onmachtig de loop der dingen te beïnvloeden, staan ze symbool voor de onschuld die wordt ingehaald door list en bedrog.

Maar wat blijft is de liefde, al kun je je afvragen of dat wel echt zo is.

De illustraties van Thé Tjong-Khing zijn een onverwacht extraatje. De uitvergrotingen en verkleiningen versterken de geschreven boodschap.

2024

[Annelies Van Den Meerschaut · Rating 4 out of 5]

Dit is geen kinderboek. De llustraties zijn duidelijk ook niet voor een kinderboek, terwijl de illustrator vaker kinderboeken van tekeningen voorziet dan proza voor volwassenen. Wie durft dit boek aan? Denk er eerst maar even over na. Niets wat in dit gebeurt kun je van te voren bedenken. Het is uniek in zijn soort. Het leest gemakkelijk en vlot, maar vergis je niet. Het is geen makkelijk boek.
Ik wilde het lezen omdat Arnon Grunberg één van mijn favorieten is. En niet alles wat hij schrijft kan ik zo gretig lezen. Hij is veelzijdig en talentvol, is mijn mening.

Zevenpoot wordt een satire genoemd, vol persiflages en ook vol humor. Ik heb niet veel kunnen lachen om de verzinsels van Grunberg. Het zit daarentegen goed in elkaar, hij maakt steeds een punt. En vervolgens gaat een personage er weer mee aan de haal. De miskende kunstenaar in Assen bijvoorbeeld.

Voor wie lef heeft en een keer ook wil genieten van de volwassen kleurenprenten van Thé Tjong-Khing.

[Thalia · Rating 4 out of 5]

7/10

Absurditeit is zowel een zegen als een vloek voor Zevenpoot, het nieuwste boek van Arnon Grunberg. Vaak is het namelijk niet geheel duidelijk wat Grunberg nou namelijk wil zeggen met zijn satire. Is het progressieve kunstenaarscollectief bijvoorbeeld een commentaar op het zelfingenomen karakter van witte mannen die zelfs op thema's zoals postkolonialisme het woord van minderheden ontnemen? Of is het idee van betweterig links op zichzelf al grappig genoeg in Grunberg's optiek? Tegelijkertijd moet ik echter bekennen dat het deze ideologische incoherentie is die dit boek zo verassend en geestig maakt. Ook voegen de illustraties van Thé Tjong-Khing veel toe aan het boek. Al in al is Zevenpoot een goed gelukte satire die het huidige politieke klimaat in absurditeit weet te overtreffen.

[Jacques Thielen · Rating 3 out of 5]

In Zevenpoot beschrijft Grunberg op een speelse en anekdotische manier het wel een wee van een bijzonder kind, dat misschien geen kind is. Het staat voor de overlever van de menselijke soort, maar ook voor de white supremacy en voor een nieuwe kunstvorm. Op een tamelijk absurde manier laar Grunberg zien hoe het met dergelijke schepsels in onze samenleving afloopt. In dit geval is de route andersom dan in de meeste gevallen. Het schepsel, de zevenpoot, wordt geboren in Nederland, vraagt asiel af in Ter Apel en blijkt dat niet te kunnen omdat hij een ongeloofwaardig vluchtverhaal heeft. De bijzondere entourage en de sprookjesachtige verteltrant van dit boek, maken, samen met de doeltreffende illustraties van The Tjong - Khing, dit een bijzonder geestig en ook kritisch boek in het oeuvre van Grunberg.