อ่านจบเจอหน้าสุดท้ายนี่..ใจดิ่งลงเหว..วูบเลย...ปวดหัวตึ๊บ..หายใจไม่ทั่วท้อง..อยากอ้วกอ่ะT0T~
...สัมผัสได้ถึงลมหายใจของตัวเอง...
...หายใจเข้า~
...
...หายใจออก
...
...และพี่ตูนยังมากระซิบบอกอีกด้วยว่า..ฉันยังไม่ตาย..ฉันยังคงหายใจ...lol
///มา..เขียนรีวิว^^
.....
...อ่าน...เพราะอยากดาร์ก อยากมืดมน อยากต่ำตม
... อยากรับพลังงานหม่นเศร้าสิ้นหวังลบแสนลบของคนอื่น...มาเป็นพลังบวกบวกให้ตัวเอง
....ก็เลยสมใจนึกบางลำภูสุดๆไปเลย(=_=;)
...
...
...
....อ่าน...แบบมารับรู้...รับฟัง
...อ่าน...แบบไม่ตัดสินถูกผิด...
....อ่าน...แบบก้าวขาเข้าไปในโลกของเขา
...ไปเผชิญเรื่องราวที่เขาอยากบอก อยากเล่า
...เรื่องที่เขาประสบพบเจอ ความคิด ชีวิต จิตใจ ในมุมมองของเขา
...ที่น้อมนำให้เกิดการกระทำ...
...เขา...ผู้ที่ดูหมกมุ่น..ครุ่นคิด...หดหู่...เศร้าหมอง...
...เขา...ผู้ที่ดูฝักใฝ่กับการจากไปของบุคคลผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นตำนาน..เพราะตายก่อนวัยอันควร
....เขา...ผู้ที่ดูจะเชื่อว่าความตายมีแง่มุมที่สวยงาม เป็นเรื่องน่ายินดี..เป็นสิ่งที่เลือกได้ ..นำพาสู่ความอมตะ
....เขา...ที่ดูเหมือนมีคนให้คำจำกัดความไว้ว่าเป็น-โรคซึมเศร้า-
....เขา...ที่ดูเหมือนจะมีความตายเป็น..นิพพาน
....
....
...อ่านจบก็คือจบ..และก็ก้าวขาออกมา...
....
ชีวิตคนทั้งคน..เราไม่รู้อะไรลึกซึ้งมากมายไปกว่าแค่70หน้านี้..ที่เขานำเสนอ เราไม่ใช่เขาด้วย จะไปตัดสินว่าควรทำแบบนู้นแบบนี้นะก็คงไม่ได้
...แต่..เรารู้แค่ว่า...ก่อนตายมันคงเจ็บปวดมหาศาลและทรมานอย่างสุดแสนสาหัสสุดๆไปเลย....
และเขาได้เลือกแล้ว...
...ไม่ว่าจะเป็นนิยาย(มั้ง)หรือเรื่องจริงก็ตาม..
#R.I.P.ค่ะTT
ขนลุกเลย=_=