What do you think?
Rate this book
To tylko zabawa
Kiedy wszystkie tajemnice w końcu wychodzą na jaw…
Paula wraca pamięcią do pewnego deszczowego lata, które zmieniło jej życie na zawsze. Wtedy to, mając czternaście lat, zabiła Sarę, swoją najlepszą przyjaciółkę z dzieciństwa. Teraz po dłuższym czasie po raz kolejny odtwarza wszystkie zdarzenia.
To właśnie tamtego lata zbliżyła się do Grześka, miejscowego rozrabiaki, który razem z Sarą i jej bratem przesiadywał w osiedlowej kanciapie. Pogoda była wyjątkowo niewakacyjna, a nastolatkowie znudzeni, gra w wyzwania i używki to za mało, by zapewnić dobrą zabawę… Co się wtedy wydarzyło? Dlaczego pokłóciły się z Sarą kilka miesięcy wcześniej i już nie rozmawiały? Każda kolejna odpowiedź rodzi następne pytanie, a białych plam przybywa.
Mroczny klimat małej, zamkniętej społeczności, gdzie wszyscy się znają, potęguje poczucie wyobcowania, a górujące nad okolicą cmentarzysko zdaje się śledzić każdy krok bohaterów.
To tylko zabawa to nowa powieść Anny Kusiak, autorki dobrze przyjętej przez czytelników książki Cień judasza.
Paula wraca pamięcią do pewnego deszczowego lata, które zmieniło jej życie na zawsze. Wtedy to, mając czternaście lat, zabiła Sarę, swoją najlepszą przyjaciółkę z dzieciństwa. Teraz po dłuższym czasie po raz kolejny odtwarza wszystkie zdarzenia.
To właśnie tamtego lata zbliżyła się do Grześka, miejscowego rozrabiaki, który razem z Sarą i jej bratem przesiadywał w osiedlowej kanciapie. Pogoda była wyjątkowo niewakacyjna, a nastolatkowie znudzeni, gra w wyzwania i używki to za mało, by zapewnić dobrą zabawę… Co się wtedy wydarzyło? Dlaczego pokłóciły się z Sarą kilka miesięcy wcześniej i już nie rozmawiały? Każda kolejna odpowiedź rodzi następne pytanie, a białych plam przybywa.
Mroczny klimat małej, zamkniętej społeczności, gdzie wszyscy się znają, potęguje poczucie wyobcowania, a górujące nad okolicą cmentarzysko zdaje się śledzić każdy krok bohaterów.
To tylko zabawa to nowa powieść Anny Kusiak, autorki dobrze przyjętej przez czytelników książki Cień judasza.
248 pages, Paperback
First published July 16, 2024
13 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
April 22, 2025
Bardzo mi podeszła. I zaskoczyła.
April 12, 2025
3.5 fajne, ale wkurzyło mnie trochę
July 28, 2024
„To tylko zabawa” to powieść, która zanurza czytelnika w mrocznej, niezwykle emocjonalnej historii pełnej zaskakujących tajemnic. Anna Kusiak przedstawia opowieść łączącą w sobie elementy kryminału i literatury młodzieżowej, tworząc angażującą lekturę o millenialsach i dla millenialsów, ale oczywiście nie tylko.
Już tylko pierwsze zdanie tej książki wystarczy, aby zaintrygować czytelnika. Sprawdźcie sami: „Dwudziestego drugiego lipca dwa tysiące pierwszego roku, w przeddzień moich czternastych urodzin, zabiłam Sarę Seib”. Jak widać historia ta rozpoczyna się mocnym akcentem, bo od wyznania głównej bohaterki Pauli, która przypomina sobie wydarzenia sprzed lat. Paula wraca pamięcią do deszczowego lata, które na zawsze zmieniło jej życie. Tamtego lata zbliżyła się do Grześka, miejscowego łobuza, spędzając czas w osiedlowej kanciapie wraz z Sarą i jej bratem. Nastoletnia nuda, niebezpieczne zabawy i konflikty doprowadziły do tragicznych wydarzeń, których szczegóły Paula stara się teraz poukładać w swojej głowie.
Ciekawa jest konstrukcja książki. Jest ona podzielona na trzy części: Śmierć, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie. Dwie pierwsze zawierają kilkadziesiąt rozdziałów, ostatnia zaledwie pięć. Każda jest pisana w narracji pierwszoosobowej, przez co przypomina trochę pamiętnik głównej bohaterki. Taką formę narracji sugerują również tytuły poszczególnych rozdziałów. Każda z części przeplata przeszłość z teraźniejszością bohaterki i jej znajomych. Nie wiem czy to przez ową konstrukcję, czy dzięki temu, że autorka ma doskonałe pióro, ale czytało mi się tę książkę wyśmienicie. Jest dobrze napisana, lekko i z polotem. Wchodzi się w nią jak w masło i czyta z zapartym tchem, aby poznać odpowiedzi na nurtujące nas od początku pytania, a przede wszystkim na to jedno najważniejsze. Co stało się tamtego lata? Czy Paula, od lat katująca się tą sprawą, naprawdę jest winna?
Każda odpowiedź, która pojawia się w trakcie lektury, rodzi kolejne pytania, a czarnych dziur w naszej głowie, podobnie jak w głowie Pauli, zamiast ubywać, ciągle przybywa. Nie próbujcie nawet na własną rękę odnaleźć odpowiedzi, bo tego nie da się zrobić. Z biegiem czasu jednak wszystko się wyjaśnia, ale zanim to nastąpi, autorka serwuje niezły rollercoaster. Za każdym razem, kiedy wydaje nam się, że już jesteśmy blisko poznania prawdy, okazuje się, że to kolejny ślepy zaułek. Fajnie sobie obmyśliła autorka tę intrygę i doskonale ją poprowadziła. Dzięki temu powieść stale trzyma w napięciu i serwuje takie niespodzianki, że przecieramy oczy ze zdziwienia. Ja byłam w totalnym szoku właściwie podczas całej lektury. W życiu nie wpadłabym na takie rozwiązanie tej sprawy. I za to wielkie brawa dla autorki.
Klimat małej, zamkniętej społeczności, w której wszyscy się znają, potęguje poczucie wyobcowania bohaterów. Cmentarzysko górujące nad okolicą staje się natomiast symbolicznym strażnikiem ich tajemnic. Wszechobecny mrok, bolesne wspomnienia i duszna atmosfera blokowiska z przełomu XX i XXI wieku. To wszystko razem tworzy naprawdę genialny klimat. Opisane problemy młodzieży związane z dojrzewaniem, relacjami rówieśniczymi i rodzinnymi, były aktualne wtedy i są teraz, a to czyni tę historię uniwersalną. Rewelacyjna okładka, świetnie korespondująca z treścią, dodatkowo zachęca do sięgnięcia po książkę.
„To tylko zabawa” to wyjątkowy, pełen niepokoju i niezwykle sugestywny obraz nastoletniego życia, w którym z pozoru zwykła zabawa zmienia się w koszmar. Warto przeczytać, polecam.
Już tylko pierwsze zdanie tej książki wystarczy, aby zaintrygować czytelnika. Sprawdźcie sami: „Dwudziestego drugiego lipca dwa tysiące pierwszego roku, w przeddzień moich czternastych urodzin, zabiłam Sarę Seib”. Jak widać historia ta rozpoczyna się mocnym akcentem, bo od wyznania głównej bohaterki Pauli, która przypomina sobie wydarzenia sprzed lat. Paula wraca pamięcią do deszczowego lata, które na zawsze zmieniło jej życie. Tamtego lata zbliżyła się do Grześka, miejscowego łobuza, spędzając czas w osiedlowej kanciapie wraz z Sarą i jej bratem. Nastoletnia nuda, niebezpieczne zabawy i konflikty doprowadziły do tragicznych wydarzeń, których szczegóły Paula stara się teraz poukładać w swojej głowie.
Ciekawa jest konstrukcja książki. Jest ona podzielona na trzy części: Śmierć, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie. Dwie pierwsze zawierają kilkadziesiąt rozdziałów, ostatnia zaledwie pięć. Każda jest pisana w narracji pierwszoosobowej, przez co przypomina trochę pamiętnik głównej bohaterki. Taką formę narracji sugerują również tytuły poszczególnych rozdziałów. Każda z części przeplata przeszłość z teraźniejszością bohaterki i jej znajomych. Nie wiem czy to przez ową konstrukcję, czy dzięki temu, że autorka ma doskonałe pióro, ale czytało mi się tę książkę wyśmienicie. Jest dobrze napisana, lekko i z polotem. Wchodzi się w nią jak w masło i czyta z zapartym tchem, aby poznać odpowiedzi na nurtujące nas od początku pytania, a przede wszystkim na to jedno najważniejsze. Co stało się tamtego lata? Czy Paula, od lat katująca się tą sprawą, naprawdę jest winna?
Każda odpowiedź, która pojawia się w trakcie lektury, rodzi kolejne pytania, a czarnych dziur w naszej głowie, podobnie jak w głowie Pauli, zamiast ubywać, ciągle przybywa. Nie próbujcie nawet na własną rękę odnaleźć odpowiedzi, bo tego nie da się zrobić. Z biegiem czasu jednak wszystko się wyjaśnia, ale zanim to nastąpi, autorka serwuje niezły rollercoaster. Za każdym razem, kiedy wydaje nam się, że już jesteśmy blisko poznania prawdy, okazuje się, że to kolejny ślepy zaułek. Fajnie sobie obmyśliła autorka tę intrygę i doskonale ją poprowadziła. Dzięki temu powieść stale trzyma w napięciu i serwuje takie niespodzianki, że przecieramy oczy ze zdziwienia. Ja byłam w totalnym szoku właściwie podczas całej lektury. W życiu nie wpadłabym na takie rozwiązanie tej sprawy. I za to wielkie brawa dla autorki.
Klimat małej, zamkniętej społeczności, w której wszyscy się znają, potęguje poczucie wyobcowania bohaterów. Cmentarzysko górujące nad okolicą staje się natomiast symbolicznym strażnikiem ich tajemnic. Wszechobecny mrok, bolesne wspomnienia i duszna atmosfera blokowiska z przełomu XX i XXI wieku. To wszystko razem tworzy naprawdę genialny klimat. Opisane problemy młodzieży związane z dojrzewaniem, relacjami rówieśniczymi i rodzinnymi, były aktualne wtedy i są teraz, a to czyni tę historię uniwersalną. Rewelacyjna okładka, świetnie korespondująca z treścią, dodatkowo zachęca do sięgnięcia po książkę.
„To tylko zabawa” to wyjątkowy, pełen niepokoju i niezwykle sugestywny obraz nastoletniego życia, w którym z pozoru zwykła zabawa zmienia się w koszmar. Warto przeczytać, polecam.
August 8, 2024
Anna Kusiak stworzyła mroczny thiller, który od pierwszej strony wciąga. Ta historia oddała nam.klimat lat dziewięćdziesiątych - dla mnie lata wczesnego dzieciństwa, gdzie wszyscy się znają, spędzają razem czas.... Tak jak grupa znajomych w małomiasteczkowej społeczności. "To tylko zabawa" została podzielona na kilka przestrzeni czasowych, i każda z nich rzuca nam nowe światło na wydarzenia z feralnego lata. Książka podzielona została też na trzy części, kolejno zatytułowane: Śmierć, Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie. Te znamienne nazewnictwo w pełni oddaje treść, która jest w ich zawarta. Czytelnik dzięki temu nie gubi się w licznych retrospekcjach czasowych i przeskokach akcji. I pomimo, że dzieje się tu naprawdę sporo, autorka jest dosyć oszczędna w słowach. Książka licząca 245 stron zawiera w sobie to, co najważniejsze dla głównego wątku, poruszając przy tym inne, poboczne - jednak bezpośrednio z nim związane. Kwestie tutaj poruszane są jednak wciąż żywe, a autorka przedstawiła je w autenczyny sposób - mogą one dziać się tu i teraz. W mojej ocenie najbardziej na uwagę zasługuje tutaj klimat- charakterystyczny dla swojego gatunki. Czytelnik czuję ciągle ten specyficzny niepokój, lęk, napięcie związane z rozwojem wydarzeń i niepewność - do samego końca nie wiadomo co i jak. Umiejętne dawkowanie czytelnikowi i rzucanie mu pojedynczych tropów, pobieżnych informacji spowodowało, że czujemy się zaintrygowani i wciągnięci w fabułę,a wszystkie elementy tej misternie zaplanowanej intrygi, wskakują na swoje miejsce dopiero na sam koniec. Tam też poznajemy narrację innych bohaterów. Przez całą niemal książkę, narracja należy bowiem do Pauli. Smaczku do tego dodaję duszny klimat lat 90. w małej, zamkniętej, małomiasteczkowej społeczności. Finalnie powstaję nam to obraz - z pozoru normalnego życia nastolatków, którzy znudzeni codzienną monotonnością, postanawiają wymyślić sobie sposób, na zagwarantowanie sobie rozrywki w deszczowe lato. Na ich przykładzie można wysnuć wniosek na temat młodzieży, ich relacji, stosunków rodzinnych, toksycznych znajomość, poczucia osamotnienia.... Książkę czyta się na jedynym wdechu - ona was zaskoczy, przerazi, wprawi w osłupienie i zagwarantuje moc wrażeń oraz mnóstwo emocji. "To tylko zabawa" to przykład, jak nieprzemyślane i nieodpowiedzialne decyzję mogą zamienić się w koszmar, którego konsekwencje okażą się nieodwracalne i tragiczne. Polecam.
July 28, 2024
♡ PATRONAT MEDIALNY ♡
"Dwudziestego drugiego lipca dwa tysiące pierwszego roku, w przeddzień moich czternastych urodzin, zabiłam Sarę Seib."
Takim zdaniem rozpoczyna się książka autorstwa Anny Kusiak pod tytułem „To tylko zabawa”. Książka pełna mroku, niepokoju, emocji i hipnotyzującej intrygi, której finału nie da się przewidzieć do ostatnich rozdziałów.
Autorka oddała w nasze ręce powieść ukazującą w dość sugestywny sposób przesiąknięte mrokiem i niepokojem życie nastolatków, których nuda oraz chęć zaistnienia w grupie popychają do czynów i zabaw przeradzających się w koszmar. Ich z pozoru niewinna gra w prawdę i wyzwanie dostarcza adrenaliny, ale prowadzi również do skutków, których już nikt nie będzie mógł odwrócić. Przerażające jest jednak to, jak realistycznie autorce udało się oddać obraz codzienności nastolatków i ich zachowań, a jeszcze bardziej przeraża fakt, ile jest w nim prawdy. „Oliwy do ognia” dodaje uczucie małomiasteczkowego klimatu i napięcie, które nie opuszcza czytelnika ani na moment. Zamknięta społeczność, poczucie samotności, wyobcowania, odrzucenia, osaczenia, zauroczenie pewną książką i stare cmentarzysko górujące nad miasteczkiem tworzą niesamowitą mieszankę, która nie pozwala się oderwać od lektury ani na chwilę. Na każdym kroku czuć, że zaraz wydarzy się coś złego.
Sama intryga została bardzo dobrze przemyślana i misternie utkana. Wiele momentów zaskakuje, ale to samo zakończenie naprawdę szokuje. Na kanwie tak dramatycznych wydarzeń autorka ukazała problemy dzisiejszej młodzieży – ich wzajemne relacje, problemy rodzinne, próby zaimponowania rówieśnikom, potrzebę akceptacji i wiele innych. Nie spodziewałam się, że można stworzyć tak świetną powieść młodzieżową z elementami kryminału i horroru, a przy tym ukazującą tak ważne aspekty z życia młodych ludzi.
Bardzo się cieszę, że mogłam objąć tak mroczną, a zarazem cudowną powieść patronatem medialnym.
„To tylko zabawa” to niezwykle angażująca, zmuszająca do przemyśleń i refleksji książka o problemach dzisiejszej młodzieży. Mrok hipnotyzuje i sprawia, że momentami na całym ciele pojawiają się ciarki. Serdecznie POLECAM!
"Dwudziestego drugiego lipca dwa tysiące pierwszego roku, w przeddzień moich czternastych urodzin, zabiłam Sarę Seib."
Takim zdaniem rozpoczyna się książka autorstwa Anny Kusiak pod tytułem „To tylko zabawa”. Książka pełna mroku, niepokoju, emocji i hipnotyzującej intrygi, której finału nie da się przewidzieć do ostatnich rozdziałów.
Autorka oddała w nasze ręce powieść ukazującą w dość sugestywny sposób przesiąknięte mrokiem i niepokojem życie nastolatków, których nuda oraz chęć zaistnienia w grupie popychają do czynów i zabaw przeradzających się w koszmar. Ich z pozoru niewinna gra w prawdę i wyzwanie dostarcza adrenaliny, ale prowadzi również do skutków, których już nikt nie będzie mógł odwrócić. Przerażające jest jednak to, jak realistycznie autorce udało się oddać obraz codzienności nastolatków i ich zachowań, a jeszcze bardziej przeraża fakt, ile jest w nim prawdy. „Oliwy do ognia” dodaje uczucie małomiasteczkowego klimatu i napięcie, które nie opuszcza czytelnika ani na moment. Zamknięta społeczność, poczucie samotności, wyobcowania, odrzucenia, osaczenia, zauroczenie pewną książką i stare cmentarzysko górujące nad miasteczkiem tworzą niesamowitą mieszankę, która nie pozwala się oderwać od lektury ani na chwilę. Na każdym kroku czuć, że zaraz wydarzy się coś złego.
Sama intryga została bardzo dobrze przemyślana i misternie utkana. Wiele momentów zaskakuje, ale to samo zakończenie naprawdę szokuje. Na kanwie tak dramatycznych wydarzeń autorka ukazała problemy dzisiejszej młodzieży – ich wzajemne relacje, problemy rodzinne, próby zaimponowania rówieśnikom, potrzebę akceptacji i wiele innych. Nie spodziewałam się, że można stworzyć tak świetną powieść młodzieżową z elementami kryminału i horroru, a przy tym ukazującą tak ważne aspekty z życia młodych ludzi.
Bardzo się cieszę, że mogłam objąć tak mroczną, a zarazem cudowną powieść patronatem medialnym.
„To tylko zabawa” to niezwykle angażująca, zmuszająca do przemyśleń i refleksji książka o problemach dzisiejszej młodzieży. Mrok hipnotyzuje i sprawia, że momentami na całym ciele pojawiają się ciarki. Serdecznie POLECAM!
November 4, 2024
Cztery gwiazdki należą się za sam klimat. Książka szybko wciąga, napisana lekkim piórem pozwala zagłębić się w historię czyniąc ją nawet miejscami nieodkładalną. Uważam że to dobra pozycja na blokadę czytelniczą lub niezobowiązujący wieczór z książką. :)
July 30, 2025
Nie spodziewajcie się rasowego kryminału po tej pozycji. To historia grupy młodzieży i relacji między nimi, które doprowadziły do pewnych wydarzeń. Niby dobrze się słuchało…ale jakoś tak mieszane uczucia mam co do tej książki - nie tego się spodziewałam.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews