Breadcrumbs: Coming of Age in Post-Soviet Poland

by Kasia Babis

A moving graphic memoir in the vein of Almost All American Girl and Persepolis, Breadcrumbs is a coming-of-age story set in Poland as the country transitions from communism to capitalism.

In the late 1980s, Poland faces debilitating food shortages, worker discontent, and astronomical inflation. Seemingly overnight, the country transitions from communism to capitalism. During this period of flux, Kasia Babis is born.

In the shadow of national change, Kasia experiences her own journey of growth, from rebellious teen to politically minded activist. She grapples with her country’s deep-rooted Catholicism and forges her own beliefs, leading to her becoming an active part of Poland’s left-wing Razem party. Each new experience is a reminder that broader societal upheavals reverberate on a deeply personal level.

With a deft balance of the intimate and geopolitical, Kasia Babis chronicles her fight to uphold her progressive values while her country heads in the opposite direction. Breadcrumbs is a coming-of-age story—not only of Kasia but of Poland as a modern state.

Genres: Graphic Novels, Nonfiction, Memoir, Comics, Coming Of Age, History, Bande Dessinée

256 pages, Hardcover

First published June 10, 2025

About the author

Katarzyna Monika (Kasia) Babis (born 20 December 1992 in Lublin) is a Polish author of comic books, cartoonist, illustrator, painter, author of children's books and political activist. She has used the pseudonyms Kiciputek and Kittypat.

Reviews

[Tomasz · Rating 3 out of 5]

Bardzo podoba mi się warstwa graficzna, ale fabularnie i narracyjnie jest za dużo chaosu. Ciągłe przeskoki, dygresje, nawiązania, przerwy na dodanie kontekstu. Nie wiem jak to wygląda z punktu widzenia zagranicznego, czyli notabene docelowego odbiorcy, ale dla mnie wygląda to jak próba napakowania zbyt wielu rzeczy w jeden worek, z którego się trochę wysypuje.

[Rod Brown · Rating 2 out of 5]

Kasia Babis depicts her life growing up in Poland, skittering between teenage antics with her friends, squabbles with her parents, Polish political history, and a growing thread of activism against her high school administration, abortion restrictions, privatization and landlords.

While I found individual elements interesting, mixing them all together made for a frustrating jumble. Things are suddenly introduced and quickly dropped, years are skipped past with the interim events left vague. Babis shows herself being an activist and spokesperson as an adult, but never mentions what she does for a job, how she became a cartoonist, or even when or how she got a large arm tattoo. An abusive relationship arises then disappears. Politicians swoop in and out to cause brief turmoil. A side character who pops up sporadically in the story is given a reveal in the epilogue that feels more like a cheap gotcha twist than an organic growth from what was previously revealed. The epilogue also drags back Babis' mother, who had faded from the book long before, for a sappy ending.

While I found this too scattered, I'd still be interested in seeing what Babis does next.


(Best of 2025 Project: I'm reading all the graphic novels that made it onto one or more of these lists:

• Washington Post 10 Best Graphic Novels of 2025
• Publishers Weekly 2025 Graphic Novel Critics Poll
• NPR's Books We Love 2025: Favorite Comics and Graphic Novels

This book made the NPR list.)

[Gosia · Rating 3 out of 5]

The structure of Breadcrumbs feels incohesive and that’s why it’s difficult for me to connect both with characters and the events.

[penta · Rating 3 out of 5]

Kurczę, naprawdę chciałabym napisać o tej powieści graficznej wiele, bo pomysł jest bardzo interesujący, a i z autorką, po wielu przebojach, mam pozytywną relację na linii twórca contentu-odbiorca. Problem w tym, że niewiele tu właściwie jest poza pomysłem.

Punkt wyjścia mamy prosty: przemiany w Polsce od upadku komunizmu aż do 2023. Perspektywa: osoba o poglądach lewicowych, przez chwilę nawet działaczka polityczna, z korzeniami w Lublinie, dosyć daleko od tzw. 'kawiorowej lewicy'. Wszystko fajnie, i wstawki historyczne są chyba najsilniejszym elementem tej pracy, pomijając warstwę graficzną, gdyż tłumaczą odbiorcy bardzo przystępnie i w skrócie, jakie wydarzenia kształtują omawiany właśnie moment. Problem w tym, że wszystko inne poniekąd leży.

Ja rozumiem, jeśli wnikanie w szczegóły było dla autorki zbyt osobiste-nie wymagam, żeby ktoś mi dokonywał auto-wiwisekcji na moich oczach. Uważam jednak, że zapowiadając tak, nie bójmy się użyć tego określenia, szumnie, że "Okruchy" mają opowiadać o doświadczeniach dojrzewania w bardzo konkretnym momencie historii, jeśli chce się zachować prywatność, można po prostu przesunąć ośrodek ciężkości na postaci fikcyjne, inspirowane rzeczywistością, zamiast rzucać... No, prawdę mówiąc? Mniej niż okruchy. Po rozdziale pierwszym, skupionym na gimnazjum i poczuciu alienacji, bycia tym "niefajnym", dziwnym dzieciakiem, fabuła powoli rozchodzi się w szwach, nigdy nie pochylając nad niczym z taką pieczołowitością. Są momenty szczerości, jak scena kłótni z partnerem, czy zdradzanie kulisów afery, którą pół internetu zdążyło przekręcić na "Kasia Babis wyszła z partii bo broniła kolegi oskarżonego o molestowanie", ale wydają się zaledwie kwantem wobec surowej szczerości początku.

Nie boję się powiedzieć, że oczekiwałam więcej, i myślę, że Kasię Babis stać na więcej - nie jestem jedynie pewna, czy wtedy, kiedy mówi o sobie. Bo mimo wszystko, nie da się ukryć, że im bardziej Kasia z komiksu zbliża się czasowo do Kasi, którą można dziś obserwować w internecie, tym bardziej się od niej oddalamy emocjonalnie, tym mniej mamy dostępu do tego kim jest i co czuje. Oglądając jej materiały już od około dwóch lat (nie licząc już nawet jej er sprzed Twitcha), da się zauważyć, że jest osobą, która ma pewną skłonność do usprawiedliwiania się w granicach rozsądku - jak większość z nas. Jej pechem jest, że internet nie zapomina i jest wyjątkowo złośliwy, dlatego myślę, że i tak radzi sobie dziś lepiej niż kilka lat temu, kiedy pałałam do niej żywą niechęcią za wypowiedzi na Twitterze. Zmierzam tu do tego, że tę skłonność widać do pewnego stopnia właśnie w końcowych scenach, im bliżej do zwieńczenia - dlatego z zaskoczenia wzięła mnie pewna niedosłowna szczerość sceny rozmowy po ataku na marszu. Być może się mylę, być może nie ma tam pewnego niechętnego przyznania, że został popełniony pewien błąd w osądzie, ale samo umieszczenie tego po fragmentach, jak autorka owego kolei broniła, jest pewnym odsłonięciem wrażliwości, za które muszę Babis szanować.

W każdym razie, nie żałuję zakupu. Myślę, że "Okruchy" mogły być dużo lepsze, ale są w gruncie rzeczy debiutem, o czym trudno pamiętać, gdy mówimy o kimś z tak długą historią kariery, zaczętej chyba na blogspocie(!). Czekam na kolejne prace Kasi, ponieważ to, że jest osobą niepozbawioną talentów, stanowi raczej fakt, z którym trudno się kłócić, dlatego chętnie zobaczę, w jaką stronę się rozwija twórczo.

[Kim · Rating 3 out of 5]

I am a huge fan of graphic memoirs, but I had trouble connecting with Breadcrumbs. The author Kasia Babis gives background information interspersed with the events of the people throughout her life. However, I kept confusing the people--maybe due to the black and white sketching, relying on other characteristics to tell them apart? Or maybe it was the time order and pacing that was confusing? I did learn a lot about Poland and topics affecting the people and country historically and today. I appreciate her attempt and think there's a good audience for this book, but it may be better suited to someone who has a little background in the topic already. Thank you to the publishers and Net Galley for the ARC.

[Olga_Kotki]

pierwsza! Po polsku! Empik dostarczył mi książkę przed datą premiery.

Nie mam pojęcia, jak bym to odebrała bez znajomości Kasi z internetu, no ale trudno.

Przede wszystkim: za krótkie! Jak na to, ile kasia chciała tam upakować, przy tym sposobie narracji, no mega krótkie. Każdy wątek jest, jak epilog do jakiejś historii. zaczynasz czytać, coś się dzieje i orientujesz się, że to już koniec. Przez to, wszystko jest ciągle z najgrubszej rury.

Ten komiks ma być biografią kasi i jej przyjaciółek, ich doświadczeń życiowych, przez pryzmat klimatu politycznego w polsce. No super. Ale ten komiks jest TYLKO o tym. Każda opowiedziana historia to jakieś hardcorowe doświadczenie kasi i jej otoczenia. Ciągle jest smutno. Ciąglę ktoś stęka albo zaciska zęby. Zabrzmi to banalnie , ale kurde brakuje oddechu. Ciężko mi tego nie porównywać do Persepolis, no i tatmo było o jeszcze cięższych doświadczeniach, a bylo chociażby przezabawne. A tutaj jest źle źle.

Bardzo skaczemy po różnych wydarzeniach z 15 lat życia kasi. W każdych Kasia jest już trochę inna, ale wsm taka sama, czyli nijaka. Każdy z bohaterów w sumie jest tylko kimś tam, kto tam jest, żeby przydarzyly mu się jakieś smutne, polskie wydarzenia. Myślę, że tempo siada przez to, ile czasu spędzamy w różnych randomowych momentach w życiu kasi, w których akurat przydarzyło się coś, o czym kasia chce opowiedzieć, ale spędzamy tam strasznie dużo czasu, przez co ja w sumie nie jestem pewna, gdzie jest główna oś narracji. Niby ten 2020 jest „teraźniejszością”, ale w sumie nie wiem jak on się ma do wszystkich tych wspomnień, którymi wypakowany jest środek.

Narratorka sama mówi, że odbiega od tematu, no i odbiega, ale akurat te wstawki z szybkim przelotem przez polską historię mnie nie wybijały, tylko wątki koleżanek i kasi, w których życiach ciągle dzieje się coś najdramatyczniejszego, ale trochę nic nie wiemy. Te historie są mało osobiste, przez co mało autentyczne, wiec mało mnie obchodziły. trochę, jakby koleżanka mi opowiedziała na imprezie, co odpierdalało się w jej gimnazjum, i ja słuchalabym i mowila: ja pierdolę. Pewnie przez to, jak bardzo kasia chciała uszanować prywatność tych osób. No może należałoby trochę powymyślać, żeby one były jakieś, a nie tylko dobre dziewczyny w patriarchacie.

Najlepiej mi się czytało rozdział czwarty, chyba był najmniej banalny, bo nie był o „polishcore” po mordzie, a jednak nadal bardzo osadzony w polsce. Myślę też, że jakbym poznała wszystkich bohaterów tutaj, a nie w gimnazjum, wiedziałabym tyle samo, a byłoby ciekawiej. Tutaj też mamy doczynienia najbardziej z HISTORIAMI, wywiad z ogórek, ucieczka przed policją, relacja z cancelowanym lewakiem, który swoją drogą jest najciekawszą postacią, a nie tylko koleżanką, której coś się dzieje. Chcemy coś śledzić rzeczywiście, a nie tylko czytać ekspozycję na polishcore ciężkie życia.

Narysowane fajnie, bardzo mi się podobało jak graficznie ujęła jakieś historyczne wydarzenia, jakieś polityczne metafory, śmiesznie narysowane, to w zasadzie jedyna odrobina humorku w tym komiksie. ale Trochę się głubiłam, która koleżanka jest która, a nie pomagało, że zmieniały im się kolory włosów z ciemnych na jasne czasem. Wiem, że to przez kompozycję i grę cieni, a nie błąd, no ale chyba nie można takich rzeczy robić, jak się na komiks o czterech osobach w długich włosach.

Niby prześledziliśmy trochę życia 4 osób, ale jak na koniec okazało się, że dwie są razem, to pomyślałam, lol, randomowe. Zasada, jak z polskiej komedii - drugi plan łączy się w pary. Skoro spędziłam z nimi historię ich życia, to nie powinno być dla mnie z czapy.

edit: Jak teraz czytam recenzje po angielsku, ludzie są sfrustrowani, że nic nie wiedzą o samej Kasi. No i tutaj jest ten aspekt znania kasi z internetu, ja dokładnie wiedziałam, kogo umieścić w postaci narratorki, wiec nawet nie wiem, ile sobie dopowiedziałam, bo wiem to o kasi z innych źródeł.

[Senga krew_w_piach · Rating 2 out of 5]

No niestety, debiutancki na polskim rynku komiks Kasi Babis to jedno wielkie MEH.
Nic tu nie działa zupełnie.
Konstrukcyjnie jest to nieprzemyślane, chaotyczne i donikąd nie prowadzi.

Wstawki historyczne to taki cherry picking, który ogromnie upraszcza rzeczywistość, a dla kogoś mieszkającego tutaj zaprezentowany tak łopatologicznie, że zęby bolą. Wyraźnie widać, że to komiks adresowany do zagranicznego odbiorcy i w zasadzie nie rozumiem celu wydania go w Polsce. Nie rozumiem też klucza, przeskoków w czasie, dlaczego niektóre momenty się pojawiają. Przykład: jest moment śmierci JPII czyli rok 2005, Babis robi przy tej okazji szybką przelotkę jak to Polacy go kochają, opowiada o pomnikach i dziwnym kulcie, o pokoleniu JPII, którego teoretycznie sama jest częścią, ale nie za bardzo wyjaśnia zjawisko, i w środku tego wszystkiego cofa się o 10 lat i wstawia dwie strony z Sinead O’Connor, jako jedyną, która się papieżowi postawiła. Pisze, że śmierć papieża i katastrofa smoleńska były dla Polaków tym, czym dla USA 9/11, co jednak jest dla mnie sporym nadużyciem. Ta cała część publicystyczna tak naprawdę porusza mało zagadnień społecznych i niewiele mówi o tym jak wyglądała Polska w okresie transformacji. Skoro podtytuł brzmi „dojrzewanie w postkomunistycznej Polsce” to chciałoby się jednak jakiejś głębszej analizy, a nie zdań typu - moja rodzina miała dobrze, bo z bloku przeprowadziliśmy się do domku, ale nie wszyscy mieli takiego farta. Kropka.
Wstawki polityczne właściwie służą do pokazania jacy okropni są Kaczyńscy i PIS, a osobista kariera autorki w Razem i jakaś dziwna sytuacja z call outem na zgromadzeniu, w którym tak naprawdę nie wiadomo o co chodzi, nie prowadzi do żadnych wniosków. Nie mam zielonego pojęcia co ten komiks miał o naszym kraju opowiedzieć osobom z zagranicy i czy pozwala w ogóle mieć jakieś wyobrażenia o polskich realiach.

Gdyby warstwa osobista komiksu była bardziej dopracowana, być może dla czytelniczki z Polski ten komiks nie byłby taką nudą. Niestety Babis nie opowiada nam właściwie żadnej historii, wkleja tytułowe okruchy, jakieś przebłyski z własnej przeszłości, które jednak nie pozwalają poczuć z nią związku. Za to wyjawia osobiste sekrety przyjaciółek, które miały chyba ciekawsze życia (albo bardziej dramatyczne). Niektóre z osób przedstawionych w komiksie są łatwe do zidentyfikowania, jeśli się trochę w necie siedzi, zastanawiałam się więc czy autorka uzgadniała z nimi wcześniej, że będzie przywoływać intymne kwestie, które jej samej nawet nie dotyczą. W fabule nie ma też konsekwencji - Babis opisuje jakieś zdarzenie, a właściwie robi zajawkę i pisze „do tego wrócimy później”, oczywiście nigdy nie wracając. Myślę, że wzięła na warsztat za długi okres czasu, za dużo chciała tu upchnąć, przez co rozmył się przekaz.

Z przykrością stwierdzam, że to jeden z najsłabszych graficznych memuarów, jakie czytałam, a czytałam mnóstwo. Szkoda, bo lubię Kasię Babis, byłam nawet w tej grupce, której żywot zakończył się wielką inbą, oglądałam jej filmiki, w których ujmowała mnie poczuciem humoru, a tego elementu całkowicie w komiksie zabrakło. Do tego ideologicznie wszystkie wątki są zgodne z moim światopoglądem, przywoływane tematy są dla mnie ważne, po prostu jako całość to nie działa. Gdyby chociaż warstwa graficzna nadrabiała te niedociągnięcia, ale rysunki są poprawne i tyle. Można czytać, ale po co.

[psusła]

to się skończyło szybciej niż zdążyłam nawet przemyśleć, okruchy indeed w kierunku bułki tartej.

[Zuzia · Rating 5 out of 5]

ŚWIETNE! Czekałam na to bardzo długo i bardzo mi się podobało, na pewno nie jestem ani trochę obiektywna i nie będę się nawet starać, oglądam Kasie i doceniam jej twórczość, więc na pewno mam lekko inny stosunek do tego komiksu
Bardzo podobała mi się historia, nie przeszkadzała mi fragmentaryczność, bo wydaje mi się, że that was the point (okruchy………), podobały mi się części na przyjaciółki kasi, nie czułam, że są wyrwane z dupy, podobało mi się że było pokazane jak każda z nich w inny sposób zmaga się z problemami w ówczesnej polsce, fajnie było widzieć trochę inside’u do partii razem, NAPRAWDĘ MI SIĘ PODOBAŁO, nawet się popłakałam na końcu, myślę że to bardzo dobry komiks, szczególnie dla osób, które mogą z tym relowac (a myślę że jest takich dużo)

[Elisa Pappagallo · Rating 4 out of 5]

I love a graphic memoir !! The characters were not as fleshed out as in Persepolis, but a quick , informative read about post soviet Poland with beautiful illustrations nonetheless

[Pale Pancake · Rating 4 out of 5]

Postaram się obiektywnie napisać tą recenzje, ale może to być problemem z uwagi na to, że jestem widzką Kasi na twitchu i mam do niej sympatię. Główną wartością dla mnie jako odbiorcy było poznanie "backstory" Kasi, która wydaje się bardzo ciekawa, było to przerywane historycznymi anegdotami - to z nimi mam największy problem. Widzę z jakim zamiarem były wprowadzone, ale miejscami były za długie, wyrywały z historii głównych bohaterów.
Wydarzenia takie jak strajki kobiet i zaostrzenie prawa aborcyjnego miały realny wpływ na historię i to co działo się w życiu bohaterów - wstąpienie do razem i uczestnictwo w strajku. Natomiast wątki tj. reprywatyzacja, śmierci papieża czy Smoleńsk samo w sobie nie miało dużego wpływu na historię przedstawionych bohaterów (wiadomo miało wpływ na całą historie Polski i to w jakim szambie jesteśmy).
Poza tym niektóre wątki były niedokończone, rzucone w eter, a jestem bardzo ciekawa ich zakończenia. Doceniam humor w pierwszej części komiksu (1 i 2 rozdział), później zrobiło się poważniej wraz z dorastaniem bohaterów, narracyjnie fajnie to siedzi.
W ogólnej ocenie bardzo fajnie mi się to czytało, kreska jest przyjemna dla oka, szybko mi zleciało. Dla docelowego odbiorcy, czyli zagranicznego, może być bardziej wartościową lekturą niż dla Polaków znających te wydarzenia.

[cyannie · Rating 4 out of 5]

4.5

loved it. zarówno forma, jak i storytelling kasi bardzo do mnie trafiły

[mariamlczk · Rating 4 out of 5]

na wstępie zaznaczę, że prawdopodobnie jestem stronnicza, bo jestem wielką fanką twórczości internetowej Kasi.

Jako gen z, doświadczenia pokolenia Kasi są mi obce, więc bardzo fajnie było zapoznać się z tą perspektywą. Grafiki również mi się podobały, widać, że Kasia włożyła w nie serce. Dużo osób mówiło o narracyjnym chaosie i faktycznie jest on widoczny, ale mi on nie przeszkadzał. Dowiedziałam się nowych rzeczy na temat historii, co też zawsze na plus.

[Amelia · Rating 3 out of 5]

Czy dowiedziałam się czegoś nowego? Nie. Czy dobrze się bawiłam? Tak. Jestem świadoma, że oryginalnie komiks kierowany był na USA, przez co to, co dla mnie jako Polki jest oczywiste i znajome - wpływ śmierci papieża polaka na Polskę, katastrofa smoleńska, strajki kobiet - dla nich może być nowością. Zatem nie uwzględniając tego faktu - kreska autorki jej super a jej sposób opowiadania przyjemny, chociaż całkiem chaotyczny, przez co chwilami można się pogubić. Mam wrażenie, że wiele wątków mogło być bardziej rozwiniętych - w pewnych momentach miałam wrażenie, że to dopiero wstęp do danej historii, gdy to był tak właściwie jej koniec (ewentualnie z wzmianką gdzieś później). Ogólnie oceniam pozytywnie, nie żałuję zakupu i będę czekać na kolejne publikacje :>

[Maggie · Rating 5 out of 5]

The illustrations were stunning and the creative choice of keeping things black and white, with the exception of red, made the storytelling aspect even stronger. I think it has to be considered that this book is not just one, straightforward story. It’s more like a collection of connected experiences that shape the story and convey the way growing up in Poland looked like, as well as how those experiences affected the authors life.

Growing up in Poland and then moving away left a certain hole in my life. It is quite difficult to explain it to someone who hasn’t gone through it themselves. It is such a specific experience, full of very mixed and complicated feelings. Breadcrumbs captured the very essence of this. From the not so normal ideals and worshipping taught by our parents, to the camaraderie that was the result of surviving all of it and healing with the help of our friends.

I have never seen this part of my life be put on paper before, but now that it was, I cannot be thankful enough for how heard and seen it makes me feel. Thank you, Kasia.

[Paulina · Rating 4 out of 5]

Trudno mi ocenić komiks w gwiazdkach - bardzo długo na niego czekałam, a moje oczekiwania urosły do poziomu, którego nie spełniłoby nawet arcydzieło.

Komiks jest poprawny, przyjemny do czytania, pięknie narysowany. Czuję jednak niedosyt. Kasia przyjęła zasadę, że jej życie jest tylko pretekstem do opowiedzenia o problemach i polityce od lat 90. Żadna osobista historia nie jest przytoczona bez celu, tylko staje się powodem dygresji o Kaczyńskich, aborcji, Kościele, papieżu, Giertychu - czasami dłuższych, a czasami bardzo krótkich. W efekcie historia jest poszatkowana, widzimy jedynie migawki z życia bohaterek, jak anegdoty opowiadane na imprezie - najciekawsze lub najtragiczniejsze momenty, których kontekst trzeba wyjaśnić zagranicznym znajomym. Jako Polka o 9 lat młodsza od Kasi i w miarę zainteresowana polityką, raczej nie dowiedziałam się niczego nowego (chociaż warto przeczytać dla samej relacji z legendarnego lost media z Ogórek). Zastanawia mnie, czego dowiedzą się zagraniczni czytelnicy: otrzymali trochę coming-of-age story, trochę informacji o historii i polityce, oba opisane dość skrótowo, jak... Okruchy. Już w samym założeniu komiks miał być mieszaniną urywków, strzępków, które kreują pewien obraz. To założenie zostało spełnione, chociaż nie jestem przekonana, czy był to najlepszy wybór.

[Bartek M]

Sam koncept komiksu – super, potrzebujemy więcej historii o dojrzewaniu w latach 90. i 2000., ale tym razem okruchy okazały się zbyt drobne i jest ich za mało, by poskładać je w chleb

[colin · Rating 3 out of 5]

Podobalo mi sie ale historia była poprowadzona bardzo chaotycznie. Mysle ze lepiej by to wyszlo gdyby kasia zrobila kilka tomów, bo mam wrazenie ze kazdy watek byl bardzo rushed (monika, mieszkalnictwo, razem). Jesli chodzi o szate graficzna to chyba nie mam zadnych zarzutow - “proste” ale ładne rysunki (duzy plus za kaczynskich, cunty macierewicza i idealnie odwzorowana magdalene ogorek)
Uwazam ze przeczytanie tego komiksu na pewno moze pomoc poznac sytuacje wspolczesnej polski ale zeby w pelni ja zrozumiec na pewno trzeba by się bardziej zagłębić.
Jak kasia wyda kolejna ksiazke to na pewno z checia ja przeczytam, bo pomimo swoich wad “okruchy” byly w stanie naprawde mnje zainteresowac.

[Rummanah (Books in the Spotlight) · Rating 2 out of 5]

This graphic memoir suffers from a lack of cohesive structure. There are too many time jumps, not a lot of time spent on character development, and the transition between the author’s story and political aspects were very jarring.

[Helləna Zdz · Rating 5 out of 5]

Pomijając to że kocham kasie jako streamerke, to było cudowne. Pierwszy raz mialam styczność z taką powieścią graficzną (wczesniej z komiksów czytałam tylko mangi) i pochłonęłam wszystko za jednym razem. Kocham nastrój małej polski ale także jak zilustrowany był aktywizm. W skrócie zajebiste, CALUSY CIPUSY🫶

[Lorry Chwazik · Rating 4 out of 5]

In this graphic memoir, Babis ties her coming-of-age to political events that happened in Poland from 2005-2023. Interesting look into the amazing changes that happened to that country since the fall of communism and their effects on the population.

[Jenny · Rating 3 out of 5]

I enjoyed the illustrations and the fact that the author gets to tell a part of recent history that not many people in the U.S. are familiar with, but I just wanted more details or more drama from this memoir.

[Julia · Rating 5 out of 5]

it was so good! chciałabym, żeby niektóre wątki z życia Kasi były bardziej rozwinięte, ale rozumiem, że ze względu na krótką formę nie uchwyciłaby tak dobrze esencji dorastania kobiety w postkomunistycznym państwie

[Hello Kitty · Rating 4 out of 5]

Chaotic. But i like it

[Reader · Rating 4 out of 5]

Całkiem rel komiks o współczesnej Polsce ze wszystkimi lokalnymi ikonicznymi zdarzeniami XXI wieku w tle. Fajna kreska, przemyślany scenariusz.

[Kotki · Rating 5 out of 5]

podobalo mi sie i kocham kasie babis

[Kinga · Rating 3 out of 5]

3,5

[Samuel Aldridge · Rating 4 out of 5]

Lovely autobiographical graphic novel

[Kanaaisa · Rating 4 out of 5]

3.5/5

Uwielbiam styl rysowniczy Kasi!! Fabuła ciekawa, ale jak dla mnie niektóre wątki za mało rozwinięte. A szkoda, bo chętnie poczytałabym więcej.

[Lenaa Aa · Rating 4 out of 5]

Love