Lissa ligt op sterven. De artsen hebben haar opgegeven. Maar vanuit haar bed heeft Lisa perfect uitzicht op de straat. Al snel bedenkt ze dat ze nog iets wil doen. Iets van betekenis. Iets groots. Ook al komt haar einde steeds dichterbij. Maren Stoffels schreef in 27 dagen – het aantal dagen dat haar beste vriendin nog had nadat ze door de artsen was opgegeven – een boek dat onder je huid en in je hoofd en hart gaat zitten.
‘Het gaat niet om het eindresultaat, maar om de reis.’
Ik denk dat ik 27 dagen nodig heb om emotioneel van dit boek te recupereren. Wat een prachtig verhaal! Ik sloot het boek met tranen die over m’n wangen rolden.
In ‘nog 27 dagen leven’ volgen we het verhaal van Lissa die kanker heeft en nog maar 27 dagen te leven heeft. Lissa ontmoet Ellen, een meisje met een wijnvlek op haar gezicht. Samen starten ze een ruilhandel op. Dankzij de ruilhandel kan de verlegen Ellen haar grenzen verleggen en ontmoeten ze samen tal van nieuwe mensen. Alle nieuwe personages wisten stuk voor stuk mijn hart te veroveren.
Nog 27 dagen leven is een prachtig verhaal over een boeiende vriendschap. Het is enorm vlot geschreven en ondanks het droevige einde is het toch ergens een ‘feel good’ verhaal over de kracht van ontmoetingen en het verleggen van je eigen grenzen.
Ik ben er zeker van dat dit boek me nog lang zal nablijven.
Lissa ligt op sterven. De artsen hebben haar opgegeven. Maar vanuit haar bed heeft Lisa perfect uitzicht op de straat. Al snel bedenkt ze dat ze nog iets wil doen. Iets van betekenis. Iets groots. Ook al komt haar einde steeds dichterbij.
Wow, wat was dit een mooi, bijzonder en emotioneel verhaal...
Je maakt kennis met Lissa, een meisje dat longbloedingen krijgt door de groeiende tumoren. Ze heeft niet meer lang te leven, maar wil nog iets betekenen. Wat dat precies is vertel ik niet, maar ze leert hierdoor een ander, speciaal meisje kennen.
Vanaf het eerste moment voel je dat er een hele bijzondere vriendschap tussen dit tweetal ontstaat. De ontwikkelingen zijn heel erg mooi om te zien, maar ondertussen gaat het ook elke dag slechter met Lissa.
Het was erg confronterend om de aftakeling van dit jonge meisje te lezen. De angst en het verdriet die bij haar, maar zeker ook bij haar ouders en broer, heerst.
Dit is geen vrolijk verhaal, zoals je waarschijnlijk al begrepen hebt. Toch weet Maren het te combineren met een juiste dosis humor. En ik was heel erg benieuwd of HET plan zou gaan lukken.
Het knappe is ook nog eens dat Maren dit verhaal in 27 dagen heeft geschreven en het is gebaseerd op een vriendin (Laura) van Maren, die zij helaas ook binnen 27 dagen verloor aan longbloedingen.
Dit is een zeer verdrietig verhaal dat mij enorm raakte en waarbij ik op het einde dus absoluut flink wat tranen heb moeten laten. Heel knap geschreven Maren! Het zorgt ervoor dat je alles weer relativeert en moet genieten van de kleine, simpele dingen.
Al van bij het prille begin bleek de schrijfstijl van Maren Stoffels vooral heel toegankelijk & uitnodigend. Ik voelde me meteen betrokken bij het verhaal, alsof ik zelf in het leven van de personages gestapt was. Dit gaf me een heel aangenaam gevoel. Het meest bijzondere vond ik hoe de pagina's in een razend tempo door mijn handen vlogen, ik kon het boek simpelweg niet aan de kant zetten.
De prachtige karakterontwikkeling van Ellen heeft me werkelijk geraakt, alsof ik een bloem zag ontluiken bij de eerste zonnestralen van de dag. We ontmoeten Ellen als een verlegen meisje zonder veel vrienden, maar door haar ontmoeting met Lissa komt daar nogal snel verandering in. Hun vriendschap is niet alleen hartverwarmend, maar laat ook zien hoe belangrijk het is om te leren wat echte vriendschap betekent – wat totaal niets te maken heeft met uiterlijke of andere oppervlakkige zaken.
Lissa, aan de andere kant, is een personage dat vanaf het begin medelijden bij me opwekte. Naarmate het verhaal vorderde & ik haar beter leerde kennen, veranderde dat gevoel in bewondering & respect. De manier waarop zij omgaat met haar naderende einde is ronduit inspirerend. Het voelt alsof ze een oude ziel is in een jong lichaam, iemand die de nodige wijsheid bezit om haar afvallige lot desondanks te accepteren.
De thema’s die het verhaal zo krachtig maken, zijn vooral vriendschap & afscheid nemen. Maren Stoffels weet deze elementen op een meesterlijke manier te combineren, waardoor de emotionele impact van het boek des te groter is. Afscheid nemen van een dierbare vriend(in) – één van de moeilijkste dingen die er is – vormt kern van het verhaal. Het is duidelijk dat Maren haar eigen hart & ziel in het boek gestoken heeft, want alleen iemand die dit écht zelf ervaren heeft, kan zo’n indrukwekkend verhaal neerpennen.
Dit boek heeft me vooral doen beseffen hoe fragiel ons leven is. Dat het elk moment voorbij kan zijn, eerlijk of niet. Het herinnert je eraan dat, welke weg we ook inslaan, er altijd keuzes voor ons gemaakt zullen worden waar we weinig tot geen controle over hebben, hoe graag we dat ook zouden willen. De emotionele kracht van dit verhaal is onmiskenbaar & ik heb meer dan eens een traantje moeten wegpinken.
"Nog 27 dagen leven" is een aangrijpend, ontroerend & prachtig geschreven boek dat je niet snel zult vergeten. Een echte aanrader voor iedereen die even stil wil staan bij de waarde van het leven & er des te meer uit wil halen (& geloof me, dat zal zeker het geval zijn hierna!)
Dit boek brak me op elke mogelijke manier. Doe normaal.
2,5 jaar geleden overleed een goeie vriend van me. Het kwam uit het niks. Ik heb nooit afscheid kunnen nemen. Sinds die dag ga ik boeken over rouw uit de weg. Ik vind het confronterend, en wil het gewoon niet. Dat is, totdat Nog 27 dagen leven werd aangekondigd.
Als Maren Stoffels het schrijft, dan lees ik het. Dat is een beetje mijn levensmotto. KOMT ER INEENS DIT. Maar okay, dan moet het maar.
Door dit boek ben ik opnieuw gaan kijken naar mijn eigen ervaringen. Ik heb voor het eerst in 2,5 jaar nagedacht over afscheid nemen, en wat ik daarvan vind. Ik heb gehuild, zo ontzettend veel (29 keer, hou op met me), en ik heb het boek een paar keer boos weggelegd, en ik heb nagedacht, en ik heb dingen gevoeld die ik al een hele tijd niet heb gevoeld. Ik denk dat dat goed is.
Dit boek was voor mij een Ervaring. Ik kan je niet zeggen of dat voor jou ook zo gaat zijn. Maar als iemand die weet hoe het voelt om op jonge leeftijd een vriend te verliezen: jeetje. Dit boek klopt.
“Het is niet mijn keuze, het is de keuze van het leven.”
Nog 27 dagen leven en die 27 dagen heb ik nog veel te doen. Lissa is jong, ze heeft kanker en Lissa is terminaal, opgegeven door de artsen. Ze heeft met de dokter afgesproken om Euthanasie te krijgen. Maar Lissa wil niet zomaar “verdwijnen” dus ze maakt een plannetje om haar legacy achter te laten. Wanneer de niets vermoedende Ellen onder haar raam langs loopt en door Lissa wordt aangesproken of ze iets wil ruilen en ze ja zegt is het begin van een vriendschap beklonken. Gaat het Lissa lukken om haar project af te ronden voor de 27 dagen om zijn?
Dit is niet het eerste boek wat ik van Maren heb mogen lezen en heel erg goed vond maar dit is wel het eerste boek wat mijn hart uit mijn borst heeft gerukt en in miljoenen stukjes heeft versplintert…..
Wat is dit een prachtig boek, vol met liefde, vriendschap, familie, humor en natuurlijk verdriet. Echt ik ben hier zo stil van. Ik weet niet eens welke woorden ik nu met gebruiken om het te onschrijven, als een fictie boek krijg je al de rilling over je hele lichaam maar dit is geen fictie boek. Maren heeft dit mee gemaakt met haar beste vriendin. Die nog maar 27 dagen mocht leven. Alles is zo mooi en hartbrekend met elkaar verwoven, het is echt een kunstwerk.
Maren, echt zo geweldig goed gedaan! Zeker omdat je dit in 27 dagen hebt gedaan, diep respect. Ik geeft dit boek 5 sterren meer kan helaas niet anders had ik er meer gegeven.
Het is een boek dat me diep heeft geraakt. Het verhaal is rauw, eerlijk en tegelijkertijd hoopvol. De auteur neemt je mee in een emotionele reis waarin je niet alleen de worsteling van de hoofdpersoon volgt, maar ook de kracht van menselijke veerkracht en vriendschap.
Wat dit boek echt bijzonder maakt, is niet alleen het krachtige verhaal, maar ook de manier waarop het is verwoord. De schrijver heeft een prachtige, gevoelvolle schrijfstijl die de emoties en gedachten van de personages op een bijna poëtische manier tot leven brengt. Het is een boek dat je echt aan het denken zet, zonder ooit te vervallen in clichés.
Ondanks de zware thema’s vond ik het verhaal inspirerend en het herinnerde me aan het belang van het koesteren van elke dag. Nog 27 Dagen Leven is een prachtig boek dat me nog lang zal bijblijven. Het is hartverscheurend en hartverwarmend tegelijk, en absoluut 5 sterren waard!
Dit was echt een heftig boek en ik snap de hype volledig. Maren Stoffels was in mijn jeugd al een van mijn favoriete auteurs en ik heb zo’n beetje al haar boeken in mijn handen gehad. Geen enkel boek heeft mij zo weten te raken als deze. Prachtig geschreven en vol emotie.
Prachtige YA, een eerbetoon aan échte vriendschappen en de waarde van 'de reis ergens naartoe' i.p.v. 'het doel'. Omdat het óók over de dood van een jong meisje gaat, is het best pittig, maar het kan niet anders dan dat Maren Stoffels hiermee weer wat tieners aan het lezen krijgt.
Erg mooi verhaal over vriendschap, en ja ook over pesten, ziek zijn en doodgaan, maar vooral over vriendschap, leven en elkaar zíen. Echt zien. Geschreven vanuit liefde, dat is voelbaar.
Mooie winnaar van Beste Boek voor Jongeren 2025. Lees hier meer.
In ‘Nog 27 dagen leven’ van Maren Stoffels volg je het verhaal van Lissa. Zij is ongeneeslijk ziek en weet dat ze binnenkort zal sterven. Toch wil Lissa niet bij de pakken neer blijven zitten. Ze besluit dat ze nog iets wil doen. Iets van betekenis. Ook al komt haar einde steeds dichterbij. Aan haar huis gekluisterd, kijkt ze de hele dag naar voorbijgangers op straat. Daar ontmoet ze toevallig Ellen en zo bloeit er een bijzonder vriendschap open.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, namelijk die van Lissa en Ellen. Op deze manier krijg je als lezer een duidelijk beeld over beide personages. Hun gevoelens en gedachten komen aan bod en daardoor kan jij je beter inleven in hun situatie. Lissa is ongeneeslijk ziek terwijl Ellen een andere strijd ondergaat.
‘Nog 27 dagen leven’ gaat over een zwaar thema, namelijk ongeneeslijk ziek zijn. Je weet als lezer meteen waar je aan begint als je het boek vastneemt. De gebeurtenissen in het verhaal zijn erg beklijvend en laten je tijdens het lezen niet meer los. Ook andere onderwerpen komen aan bod en zorgen ervoor dat jij als lezer een band krijgt met de hoofdpersonages. Op het einde heb ik een traantje moeten wegpinken omdat ik zo geëmotioneerd was.
Wat het verhaal bijzonder maakt, is de manier waarop Maren Stoffels de emoties van Lissa zo realistisch neerzet. Lissa verlangt naar hedendaagse dingen zoals: avontuur, liefde, vriendschap,… Ze wil nog veel uit haar leven halen net zoals alle jongeren. Toch weet zij dat veel dingen niet meer voor haar weggelegd zijn.
De boodschap van het boek is duidelijk. ‘Leef in het moment.’ Lissa toont de lezer dat het belangrijk is om tijd door te brengen met mensen die je dierbaar zijn. De naaste omgeving van Lissa, haar ouders tot haar vrienden, speelt ook een belangrijke rol. Elk van hen heeft zijn eigen manier van omgaan met de situatie.
Kortom, ‘Nog 27 dagen leven’ is een indrukwekkend en aangrijpend boek dat je als lezer niet onberoerd zal laten. Het bevat een krachtige boodschap over het leven, maar ook over vriendschap en het omgaan met verlies. Op mij heeft het een blijvende indruk achtergelaten en daarom krijgt het vijf sterren van mij.
Anderhalf uur en twee zakdoeken later... ben ik gebroken.
Ken je dat, zo'n boek dat je gelijk wil herlezen nadat je het toe hebt geslagen. Exact dat gevoel. Alleen was er geen optie om dat te doen, want ik niets meer. Volgens mij heb ik nog nooit zo heftig gehuild bij een boek. En je zou denken: dat is toch enkel bij het einde... Ja, nee, niet dus. Het was volgens mij al halverwege toen de kraan openging. Het is zo ruw, herkenbaar en toch net luchtig genoeg om achteraf niet in een dipje te geraken. De situatie is herkenbaar voor vele, maar ergens toch ook zo persoonlijk en enkel van de auteur. Doorheen het boek voelde ik echt de warmte en liefde voor de realiteit en de persoon waarvoor het verhaal geschreven werd.
Goed, ik ga even bedenken hoe ik dit verhaal te boven kom en ooit nog een boek ga vinden met dezelfde impact.
Of het een goed teken is dat de manier waarop een roman tot stand gekomen is, de inhoud ervan vooruitsnelt, laat ik in het midden. Verder gebeuren er natuurlijk verschrikkelijke dingen in het leven en het is verschrikkelijk goed dat daar over geschreven wordt want het kan troost, herkenning, berusting brengen. Fijn dat 27 dagen er dus is! Maar er had meer ingezeten met iets meer tijd en dat het boek zoveel beter kunnen maken. Want ondanks dat Lissa als personage veel indruk maakt, ging ze voor mij nooit echt leven. En dat had niet zo veel te maken met haar, maar wel met het verhaal om haar heen. Waarom zoveel aandacht voor de ruilhandel (waarbij de mobiele telefoon krampachtig verzwegen wordt), voor de relaties van broer, vriendin en nota bene voor de opa, van de vriend van de vriendin.
Dat zorgt voor minder ruimte voor de worsteling van Lissa. Ik had graag meer gelezen over haar worsteling met haar keuze voor euthanasie. Dit lijkt nu bijna een faits divers. Ook de gesprekken die er met een dokter ongetwijfeld zouden moeten zijn, blijven achterwege. Dan de relatie van Lissa met haar ouders, waarbij vader erg stereotiep als gesloten zwijger neergezet wordt en moeder als begripvolle tot yogajuf “bekeerde” advocate, had veel meer uitgediept mogen en moeten worden. Oud-vriendinnen krijgen van Stoffels ook maar weinig kans.
En het kan wel. De scènes met Mio zijn daar een voorbeeld van.
Ik gun Maren Stoffels natuurlijk een schrijfproces om haar eigen verdriet een plek te geven, maar de zelfopgelegde druk lijkt z’n parten te hebben gespeeld.
"Nog 27 dagen te leven" van Maren Stoffels is een indrukwekkend en aangrijpend boek dat je meeneemt in de gedachten en emoties van Lissa die te horen krijgt dat ze komt te overlijden ten gevolge van longkanker. Op het moment dat Lissa last krijgt van longbloedingen besluit ze haar euthanasie 27 dagen later in te plannen (dan is ze immers op haar manier onderdeel van "the 27 club"). Maar wat doe je dan in die 27 dagen? Juist ja, een ruilhandel beginnen! Door haar ziekte is Lissa vrijwel aan huis gekluisterd en krijgt ze de buitenwereld alleen mee via haar raam. Toch lukt het haar om een muntje om te wisselen voor een pen wat uiteindelijk een startpunt blijkt te zijn voor nieuwe vriendschappen en een nieuw avontuur.
De schrijfstijl van Maren Stoffels is vlot en zorgt ervoor dat het boek makkelijk leest, ondanks de zwaarte van het onderwerp. Het is zeker een aanrader voor iedereen die houdt van boeken die niet bang zijn om moeilijke thema’s aan te snijden, maar dit op een empathische en genuanceerde manier doen.
By far het beste boek wat ik gelezen heb in 24! Dit boek heeft me compleet gebroken.
Het verhaal over de Lissa die op de dag van een longbloeding kiest om 27 dagen later het leven op deze aarde te verlaten. Ellen die nieuw in Amsterdam is en geen nieuwe vrienden kan maken door haar wijnvlek. Eén muntje waardoor hun paden elkaar kruisen en voor een bijzondere vriendschap zorgen. Eén boek geïnspireerd op het leven van Laura, de beste vriendin van Maren die ook nog 27 dagen te leven had.
Geen woord kan dit boek beschrijven vind ik want het heeft alles. Dit boek heb ik met een lach, een traan en alles tegelijk gelezen !
Kijk, ik huil niet snel bij het lezen van een boek. Tot nu toe was Girl In Pieces de enige uitzondering. Maar daar komt nu dus 'Nog 27 dagen leven' bij. Wat een prachtig doch triest verhaal. Maren brengt de vriendschap tussen Ellen en Lissa zo mooi op papier. En het ruilproject vond ik zo'n leuk plot om te volgen! Het is ongelofelijk hoe ik me in die 350 pagina's ben gaan hechten aan Lissa, wetende wat er zou gebeuren. Heel goed beseffende dat er geen ontkomen aan was. En toch, je hecht je en gaat hopen.
Ik vind het enorm sterk dat Maren dit boek in 27 dagen schreef. Wat een mooie manier om met het verlies van haar vriendin om te gaan.
Wauw, wat een prachtig en ontroerend verhaal! Ik was gewoon bijna tot tranen geroerd aan het einde. Absolute aanrader om dit mooie verhaal te lezen ❤️❤️
Lissa ligt op sterven, de artsen hebben haar opgegeven, maar ze is nog niet klaar met het leven. Ze wil nog één ding doen, iets van betekenis, vanuit liefde, om iets achter te laten nu ze altijd jong zal blijven. Als ze Ellen ontmoet, ziet ze in haar de ideale bondgenoot om haar missie uit te voeren, en er ontstaat een bijzondere vriendschap.
Dit boek, dat in slechts 27 dagen is geschreven, bevat een krachtig verhaal over het leven en de dood, bruisen en afscheid nemen, liefde en vriendschap, oneerlijkheid en verdriet, onmacht en hoop, geluksmomenten en lichtpuntjes, moeilijke gesprekken en eigen regie, tijdsdruk en steun tot het einde. Het is een puur, intens, hartverwarmend, levendig en tegelijkertijd emotioneel verhaal omdat de afloop niet te veranderen is, een verhaal dat je raakt.