Dieven van vuur

by Ivo Victoria

Wervelend, ontroerend en hilarisch: de nieuwe roman van Ivo VictoriaAntwerpen, 1994. In een verlaten appartementengebouw dat wordt verbouwd tot een hotel is een appartement volledig gemeubileerd achtergelaten. Drie jonge mannen breken binnen en nemen trofeeën mee naar huis. Jazz-elpees, Afrikaanse beeldjes en een plastic map gevuld met kladversies van brieven, hartverscheurende liefdesbrieven. Twintig jaar later boekt de verteller van dit verhaal een kamer in het Arass Hotel in Antwerpen, op dezelfde plek waar hij aan de haal ging met de brieven. Tijdens zijn verblijf onderneemt hij een overmoedige poging om het mysterie te ontrafelen en het verleden in al zijn glorie te herstellen. In Dieven van vuur brengt Ivo Victoria het onstuimige relaas van drie vrienden die hun weg trachten te vinden in de hippe Antwerpse scene van de jaren negentig. Ook de grimmige jaren tachtig passeren de revue, en de rise and fall van de piratenzender Radio Annick. De heimwee naar glorierijke tijden, naar de plekken, mensen en verhalen die voorgoed weg zijn, doet Dieven van vuur uitgroeien tot een grootse generatieroman die voor iedereen herkenbaar is.

Genres: Fiction

304 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Ivo Victoria is een Vlaamse schrijver.

Ivo Victoria in de Nederlandstalige Wikipedia


Ivo Victoria is a Flemish writer.

Reviews

[Elke Reekmans · Rating 2 out of 5]

Er is een groot verschil tussen iets ad rem beschrijven en een mooi verhaal vertellen. Dit boek is daar een mooi voorbeeld van. Victoria goochelt met woorden en is ad rem. Hij geeft de belangrijkste personages (Josée op kop!) een herkenbare eigen stem die ik bijna kon horen. Hij zet bij momenten ook rake beschrijvingen neer waardoor ik me helemaal in Antwerpen in de jaren '90...nee, '80...nee, '90...waande. Heel fijn en herkenbaar als inwoner van 't stad. Alleen hoeft het niet altijd met zoveel woorden voor mij.

Grappig detail vind ik wel hoe zijn tijd in Nederland zijn sporen nalaat in zijn eigen taalgebruik. Pintjes worden biertjes, meisjes hebben billen in plaats van een kont, etc.

Helaas is praktisch het hele boek geschreven als een gedachtengang. De verhaallijnen hangen met een ragfijn draadje aan elkaar en hebben bijna niets met elkaar te maken. Bovendien springt Victoria van hot naar her (tussen verhaallijnen) en van de hak op de tak (tussen personages). Het duurde me bij momenten een paar zinnen voor ik door had dat bvb het oude vrouwtje aan het woord was. Net zoals je ook zou nadenken dus. In het begin nam ik dat nog voor lief maar naar het einde toe vond ik het vooral heel vervelend, warrig, onduidelijk,...

Mij heeft het boek dus niet echt kunnen bekoren. Misschien zal ik eens een briefje schrijven?

[Bart Vanvaerenbergh · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek !!!
Drie verhalen : jaren '80 een "liefdesverhaal", jaren '90 een schelmenroman en heden een filosofische detective.
Zeer vlot geschreven. Mooie taal.
Zelf ben ik in de jaren '90 in Antwerpen gestrand. Het boek is dus zeer herkenbaar.
Ik kan het Arras apparthotel op de Plantin en Moretuslei niet meer voorbijrijden zonder even naar boven te kijken.
Ik weet niet of het even "leuk" is voor iemand van bachten de kuppe die maar om de 5 jaar Antwerpen eens aandoet en dan vooral de Meir.
Vandaar een vier, maar wel een dikke vier !

[Benny · Rating 5 out of 5]

De gloriejaren van 't Zuid (en van dEUS) liggen al lang achter ons, en de verwondering heeft plaatsgemaakt voor irritatie. Van altatoesj naar tum'avu. Hip werd snob, en ging op de zenuwen werken. Maar ach, zelfs de irritatie zijn we inmiddels al voorbij.

En nu een roman daarover? Je begrijpt mijn scepsis. Ook al omdat ik de vorige boeken van Ivo Victoria maar matig vond.

En dan...vlam! Ik vond het fantastisch! Dieven van Vuur is een generatieroman over ’t stad en ’t zuid (toen dat nog ’t zuid was), featuring…jazz, vrije radio’s, de Plantin en Moretuslei, Zurenborg, de Paradox (godbetert), Bar Tabac, Circus Bulderdrang, seks, drugs en dEUS…en veel, veel meer! (Alleen den Antwerp ontbreekt, wat jammer is, het enige minpuntje.)

Het is een schelmenroman, een misdaadroman, een bildungsroman en ook gewoon een heel goed boek. Voor mij is dit boek een feest van herkenning. De meeste locaties kan ik me levendig voor de geest halen en het appartement waar de diefstal plaatsvindt, is op wandelafstand af van waar ik nu woon. Maar ik ben een onwillige nostalgicus en heb een hekel aan reünies. Dus was er een enthousiaste collega-lezer voor nodig opdat ik het boek wou vastnemen. En daarna? Zoefzoef...en wow!

Dieven van Vuur is een boek dat danst.

Hip hip hoera voor Archie Shepp!

[Johnny · Rating 3 out of 5]

Het leest vlotjes en je krijgt er echt een Antwerpen-gevoel van; ik zat thuis en was opeens compleet vergeten dat ik in Genk woon. Wel heel veel muziekverwijzingen (grote dEUS fan), een beetje overdreven vind ik persoonlijk. Dit boek moest met een cd'tje met de soundtrack komen. Het is ook best een “zweverig” boek, het springt wat van hot naar her doorheen de tijd. Het werkt wel, maar is niet voor iedereen denk ik. Tegen het einde aan boeit het allemaal ook niet zo fel meer. Het heeft geen rechtlijnige plot met een speciale opdracht die het hoofdpersonage tot een goed einde wil brengen, het draait allemaal meer rond sfeer, ontdekking en herinnering.

[Laurent Snoeckx · Rating 5 out of 5]

"Dieven Van Vuur is geen bildungsroman, maar een warme terugblik; de toon van melancholie, lichte spijt en de berusting die daarbij hoort. Je twenties gaan voorbij, het echte leven zuigt je langzamerhand binnen, en plots sta je ergens waar je nooit aan hebt gedacht terwijl je druk bezig was plannen te maken aan de toog van Bar Tabac. En dat is niet erg; het is gewoon wat nu eenmaal gebeurt. Ivo Victoria mag dan langzamerhand richting midlife crisis opschuiven, zijn jeugd — elke jeugd — kon geen beter eresaluut krijgen."
Ik heb 'm met veel plezier gelezen, een aanrader (en zeker als de helft van 't verhaal zich afspeelt op 100m vanwaar je zelf woont ;-))!

[Andre · Rating 2 out of 5]

Best een interessant verhaal, maar niet een schrijfstijl die aan mij besteed is

[Ief Stuyvaert · Rating 2 out of 5]

Een terugkeer naar het Antwerpen van begin jaren negentig. Daar zit je wellicht alleen op te wachten als je erbij was. In de Hopper, in de Kaaiman, in een van de vele andere, toen gewone, nu 'legendarische' cafés. Maar ik was er niet bij. En toen ik midden/eind jaren negentig wèl veel tijd doorbracht in 'het' stad en op 'het' zuid, was er van die 'hier gebeurt het'-vibe maar weinig (meer) te merken.

Neen, dàn het begin van de jaren tachtig. De eerste vrije radio van Antwerpen. De door de grijze mannen van de RTT vogelvrij verklaarde pioniers van de Vlaamse dj (met het Hollands accent). De mannen die te lelijk waren om vrouwen te versieren op café en het daardoor met hun stem - en dus onzichtbaar - moesten doen. Dat was een tijd die wèl stof genoeg in zich draagt om spannende literatuur op te leveren.

Helaas, van een plot is nauwelijks sprake en als er zich een lijkt aan te dienen, wordt hij vakkundig weer de nek omgedraaid. Wat is er met Josée gebeurd? We zullen het nooit weten.

[Willie Camerman · Rating 5 out of 5]

"Tom Barman. De man in wiens zog de Steinerschooltypes varen. De haren glimmend vet, halflang, naar achteren gestreken met nerveuze handbewegingen, slingerend in slierten langs zijn nek en hals - het voorhoofd glad, nog vrij van groeven. De ogen onafgebroken in beweging, een uitweg zoekend. De neus. Ik ken de grappen. Dat hij een sigaret kan roken onder de douche, maar er niet uitziet alsof hij dat vaak doet."

[Frank Willemse · Rating 3 out of 5]

Een buurtroman voor en over zurenborgse veertigers. Met mooie universele verhalen en verzinsels, gedachten en gevoelens en een paar heerlijke personages. Hier en daar wat gekunsteld en geen afgerond verhaal. Zoals dEUS zeg maar.

[Maarten · Rating 2 out of 5]

Het verhaal zakt na een zinderend begin helemaal weg in zijn eigen relativisme.

[Carmen Daza Márquez · Rating 5 out of 5]

Ir en busca del tiempo perdido sin dejarse engañar por los espejismos de la nostalgia: lo que ha conseguido hacer Ivo Victoria en este libro es algo muy especial.

[Fabian · Rating 5 out of 5]

Knap wat Ivo Victoria doet. Zoeken naar een verleden door verschillende stemmen en vertelstijlen overtuigend te mengen. Geslaagd!