De vader van Luuk en Kaat is mosselvisser. In weer en wind spelen Luuk en Kaat in de haven. Drijfnat op de dijk zijn ze het gelukkigst – de zee is elke dag anders. Op een dag hangt Luuk zijn warme theefles aan een touwtje in het koude zeewater. Er steekt een storm op en Luuk en Kaat vergeten hun fles in de zee. Totdat ze maanden later zien dat ze per ongeluk iets heel bijzonders hebben ontdekt…
Wouter Klootwijk is bekend als journalist en programmamaker. Hij maakte o.a. de televisieprogramma’s Keuringsdienst van Waarde, Klootwijk aan Zee en De Wilde Keuken. Daarnaast schrijft hij columns voor o.a. Het Parool, De Gelderlander, De Gooi- en Eemlander, De Leeuwarder Courant, Dagblad van het Noorden, NRC Handelsblad en een radiocolumn voor Vroege Vogels.
In 1994 ontving Wouter Klootwijk de Kinderboekwinkelprijs voor Het erf van de oom van Adri.
Fijn te lezen a boek. Korte zinnen die het lezen soms wat houterig maken. Lief verhaal over 2 kinderen die ontdekken hoe je mosselen kunt laten groeien aan een touw.
Ik was echt in de war door de schrijfstijl van dit boekje. Veel inhoud had het ook niet, maar de sfeer was zeer schattig. Je zit echt in het hoofd van die kinderen.
Luuk en Kaat wonen samen met hun ouders aan de zeedijk en spelen regelmatig op de dijk of in het ondiepe water. Hun vader is mosselman en vangt mossels waarna ze worden verkocht in Parijs. Vlakbij de haven is een hotel en de eigenaresses willen op een dag ook wel mossels kopen van de vader van Kaat en Luuk.
Het is een verhaal over mossels, familie en vooral nog weer over mossels. Het is een eenvoudig verhaal, er gebeurt weinig bijzonders eigenlijk. Het boek bevat korte hoofdstukken en de zinnen zijn kort. Hierdoor zal het verhaal makkelijk te lezen zijn voor kinderen in de middenbouw. De hoofdstukken bevatten mooie, zacht gekleurde illustraties en hebben allemaal een hoofdstuk titel. Hierdoor weet je een beetje wat je kunt verwachten.
De kinderen maken weinig mee, maar vermaken zich met zijn tweeën toch prima. Hoe eenvoudig kan avontuur zijn?
Een klein beetje een verwarrend boek dat me met vragen achterliet; hoezo hoeven Kaat en Luuk blijkbaar nooit naar school, is het fictie of non-fictie, in welke tijd zitten we?
De sfeer in het verhaal is liefelijk en er komen mooie beschrijvingen langs, maar het mysterie waar de titel op lijkt te duiden kom ik in het verhaal niet tegen. Ik snap dat het hint naar hoe mossels groeien, maar als dat het belangrijkste is, had ik graag meer gelezen over de verwondering van Kaat en Luuk.
Er gebeurt veel in dit dunne boek, waardoor het verhaal voor mijn gevoel oppervlakkig blijft.
De illustraties van Esther Leeuwrik zijn prachtig en geven gelukkig wat extra sfeer en gevoel mee aan dit verhaal.
Een lief verhaal in een mooie, bruikbare context bij thema's als zee, getij en eten. Er gebeuren geen hele spannende dingen in het boek en toch is het een fijn verhaal over een broer en een zus. Een dun boek dat in 2 voorleessessies goed uit te lezen is en daardoor ook heel bruikbaar als aanvulling bij thematisch onderwijs.
Het boek trok mij eerlijk gezegd niet aan. Ik vond het verloop van de tekst niet altijd even vloeiend overkomen. Ook merkte ik dat ik dusdanig afgehaakt was dat ik tijdens het lezen ook minder bezig was met een visueel plaatje schetsen.
Vlot te lezen boek, korte zinnen. Daardoor is het ook veel tussen de regels doorlezen en kunnen verschillende lezers verschillende gevoelens hebben bij het boek. Naar aanleiding van de titel had ik andere verwachtingen van de inhoud van het verhaal.
Een heerlijk verhaal over twee kinderen die aan de dijk wonen, waarvan de vader een mosselvisser is. De prachtige tekeningen maken het verhaal compleet.
De vader van Luuk en Kaat is mosselman. Luuk en Kaat spelen altijd buiten bij het water en de haven. Ze bleven allerlei avonturen. Met het water van de zee, aardappels, de mosselen van hun vader, maar ook een fles thee en gevlochten touwtjes.
Een heerlijk boek. Gewoon een fijn verhaal over twee kinderen en hun belevenissen. Zonder ingewikkelde maatschappelijke thema’s. Gewoon. Lekker voorlezen.
“De zee hield het lang geheim" neemt jonge lezers mee naar het rustige leven van Luuk en Kaat, twee kinderen die aan zee wonen met hun moeder en vader, een mosselvisser. In korte, sfeervolle hoofdstukken schetst Wouter Klootwijk de alledaagse avonturen van broer en zus. Verwacht geen grote, spectaculaire gebeurtenissen; het zijn de eenvoud en echtheid van hun dagelijkse leven die het verhaal zo boeiend maken. Het deed me een beetje denken aan het gevoel dat ik als kind had bij het lezen over de kinderen van Bolderburen. Elk hoofdstuk biedt een intiem kijkje in hun wereld, waarin gewone dingen een groots avontuur kunnen zijn. Hoewel Klootwijk een bijzondere rust in het verhaal weet te brengen, is het boek allesbehalve saai: de alledaagse belevenissen van Luuk en Kaat zitten vol verrassingen en ontdekkingen. De zee speelt een centrale rol in hun leven, met al haar kracht en gevaren, en laat hen nadenken over vragen zoals waarom ze zelf nooit mosselen eten terwijl de vangst van hun vader naar Frankrijk gaat. Onbewust krijgen jonge lezers zo waardevolle lessen mee over de natuur, het belang van zwemles, of over duurzame voeding. De illustraties in het boek versterken de serene sfeer perfect. Ze zijn gedetailleerd, realistisch en uitgevoerd in een zacht kleurenpalet. Het boek is bovendien prachtig uitgegeven op mooi papier. "De zee hield het lang geheim" is geschikt om zelf te lezen vanaf ongeveer 9 jaar, maar ook een ideaal voorleesboek vanaf 7 jaar.
Een verhaal dat een fijne schrijfstijl heeft. Luuk en Kaat spelen elke dag bij de zee. Bij toeval ontdekken ze hoe ze mosselen kunnen kweken en hiermee kunnen ze hun vader, de mosselvisser, en het restaurant helpen. De lezer leert over de natuur en nog veel meer. De illustraties versterken de sfeer van het verhaal mooi.