บรรจบยามหิมะโปรย เล่ม 1

บรรจบยามหิมะโปรย #1

by 杨溯, หยางซู, ซินอี๋ (Translator)

ซูหรูฮุ่ยอาชญากรตัวฉกาจของสำนักลับคุนหลุนตายอย่างน่าอนาถด้วยโรคร้ายแรง ทว่าห้าปีต่อมา เขากลับฟื้นขึ้นมาในร่างของ เจียงเซวี่ยเสีย บุรุษที่เพิ่งจะแต่งงานกับศิษย์เอกของสำนักลับ

ซังฉืออวี้คือ ศัตรูเก่าในชีวิตที่แล้วของซูหรูฮุ่ย เขาเป็นนักรบที่มีชื่อเสียงของสำนักลับคุนหลุน เป็นโอรสองค์โปรดของสรวงสวรรค์ในอดีต แต่ไม่รู้ว่าเขาทำผิดอะไรขาขวาจึงถูกทำให้พิการ ทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกเฆี่ยนตี แทบจะเอาชีวิตไม่รอด

ช่างเถิด เห็นว่าเขาช่างน่าเวทนาถึงเพียงนี้ แต่ยังคงรูปงาม ย่อมให้อภัยได้ ซูหรูฮุ่ยคิด

ยามที่ซูหรูฮุ่ยรักษาบาดแผลให้ซังฉืออวี้ก็นึกปลงอนิจจังไปด้วย
"เจ้าถูกแส้เฆี่ยนตีเสียจนไม่เหลือเนื้อหนังดี ๆ สักชุ่น
ใครกันที่โหดเหี้ยมกับเจ้าถึงเพียงนี้ นี่มันไม่ใช่คนแล้ว"
ซังฉืออวี้เงยหน้าช้า ๆ พลางเอ่ยว่า "เจ้า"
ซูหรูฮุ่ย "..."

607 pages, Paperback

Published January 1, 2024

Reviews

[mojida · Rating 4 out of 5]

4 super duper solid stars

I loved this book! Highly anticipating with a hell lot to unpack. (That sometimes I thought it was too much and my poor brain was surely overworked to the fullest.) The main characters were packed full with a lot of charms, the plot was highly entertaining and full of surprises, the pace was a bit slow but I was fine with it. But one thing is for sure, this book was really well-written and the translation was really goood. The language was beautiful and easy to understand.

There were some parts where I thought were a bit too slow for my liking but then again, since there was a lot to unpack, it was kinda necessary, I think? I don't know if it was me or the story, but I found some parts a bit challenging to follow. Like there were times when I didn't know what was what to the point that I had to go back and tried to understand everything again, and still came up with absolutely no idea what was going on. But that could also be because I rarely read books in Thai nowadays. Lol. I'm dumb ok i think thats on me. I adored the main characters. At first, I thought Sang Chiyu was going to be a bit bland with his personalities and stuff, but I was proven wrong. He had this childish personality and this cute innocent side of him that went so well with his cold and unbothered demeanour. And I adored it very, very much. 100 extra points for him having a cat as his demon form as well. Cause that was truly something else. I can't even begin to explain how much I loved reading the parts where he was a cat. Urgh. SOOOO CUTE. Su Ruhui was funny as hell. Him and the 'system' inside his head were surely the stars of the show. I loved, loved the fact that while he was portrayed as someone lively, someone so lovable by every single being around him, he secretly had this inferiority complex about him and I think that was quite a simple but good way of adding the depth to his character. They both reminded me of Lan Zhan and Wei Ying, but for me personally, I loved Chiyu and Ruhui, much much more. Their past was so adorable I can't. I can't wait to read the next book and find out more about everything. Especially the system. I so much want there to be more to it cause it was random as hell. Like what the fuck are you? A God? I will be so angry if it's just some random shit used as a plot device but I have faith in this story, and this author so I'm gonna hold myself back for now. And I can't lie. 90% of the time, it was the sole reason why I laughed out loud. LOL.

But I gotta say, this book had a bit of a slow start. But then again, as I said before, I think it was kinda necessary with how much this book needed to unpack. But once I got hooked, oh man I WAS HOOOOOOKED. Good soup, good soup. (I liked Chiyu's shifu. I loved him. I love my man old and oh boi was he olllllllld.)

[Satem · Rating 4 out of 5]

ซูหรูฮุ่ย อดีตลูกศิษย์สำนักลับพ่วงด้วยตำแหน่งหัวหน้าแดนคนโฉดเฮยเจีย ได้ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้งในร่างเจียงเซวี่ยเสีย ภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกับซังฉืออวี้ อดีตศิษย์น้องและศัตรูตัวฉกาจ แต่ซังถืออวี้ในเวลานี้ทั้งถูกขับไล่ออกจากสำนักลับ ทั้งพิการจนดูเหมือนจะเอาชีวิตตัวเองไม่รอด เกิดอะไรขึ้นระหว่างซังฉืออวี้กับสำนักลับกันแน่ และดูเหมือนว่าเจียงเซวี่ยเสียเองก็ดูมีลับลมคมในกับเฮยเจียเช่นกัน และเกิดอะไรขึ้นในสำนักลับ!?

เรื่องนี้เปิดตัวมาได้น่าสนใจมาก ทั้งปมตัวละครที่โยงใยกันไปมา มีเบื้องลึกเบื้องหลังไม่เหมือนที่โฆณาเอาไว้ ความสัมพันธ์และอดีตระหว่างตัวละครที่น่าสนใจ ทั้งยังมีปริศนาในเรื่องที่น่าดึงดูด สำหรับเล่มแรกเราว่าน่าสนใจและสนุกมากๆ เขียนได้ดี ดำเนินเรื่องกระชับ น่าติดตามต่อ เราอ่านพรวดๆ

แต่เรามาสปีดตกในช่วงเล่มสอง… ในเล่มสองนั้น ปมเนื้อเรื่องที่น่าดึงดูดได้ถูกเฉลยแล้วในเล่มแรก (พวกเรื่องปีศาจไรงี้) และความสัมพันธ์และนิสัยของตัวละครก็ได้ถูกเฉลยออกมาแล้วเช่นกัน สำหรับเรา ความน่าดึงดูดที่ดูดเราเข้ามาในเล่นแรกนั้นได้หายไปแล้ว (แต่ก็อ่านต่อจนจบเพราะคิดว่าเนื้อเรื่องยังน่าสนใจอยู่) ถึงจะไม่มีความน่าค้นหานี้แล้ว แต่สปีดเนื้อเรื่องยังดี ไม่น่าเบื่อ ยังมีความน่าสนใจตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง

(มีสปอย)
แต่ถ้าจะให้ติเรื่องอะไรก็คือเนื้อเรื่องในเล่มสองนั้นค่อนข้างจะออกทะเลไปมากๆ สำหรับเรา ช่วงที่เราต้องเข็นตัวเองอ่านคือช่วงที่มีการเฉลยถึงจักรวาลนฤมิตที่ซูหรูฮุ่ยเป็นคนสร้างขึ้น เราคิดว่าออกทะเลเพราะแนวการสร้างโลกหรือการมีโลกอีกใบนั้นมันออกนอก Scope ของนิยายกำลังภายในจีนโบราณที่เราตามอ่าน ทำให้ตรงนี้สำหรับเรารู้สึกเลยว่ามีทำไม? และก็ค่อนข้างน่าเบื่อ (แต่เห็นได้ชัดเลยว่านักเขียนวางแพลนพล็อตแบบนี้มา แต่เราแค่ไม่ได้เตรียมใจมาอ่านแนวนี้)
(จบสปอย)

คาแรคเตอร์ของพระนายที่ดูมีปมน่าสนใจในเล่มแรกเมื่อถูกเฉลยแล้ว คาแรคเตอร์พระนายก็มีความคล้ายเล่มอื่นๆ ที่เคยอ่านมา (แนวเว่ยอิงกับหลานจ้าน) ซึ่งสำหรับเราคืออ่านได้เพลินๆ แต่ตัวละครเอกในเรื่องนี้ดูไม่ค่อยมีมิติเท่าไหร่ ไม่ค่อยมีความแปลกใหม่แบบแทบจะก็อปทรงมาเลย ในส่วนของตัวร้ายก็ไม่ได้ทรงพลังหรือน่าจดจำอะไรขนาดนั้น

ตัวละครที่เราคิดว่าน่าสนใจอย่างหานเย่นั้นดู Mysterious มากในช่วงแรก แต่เธอไม่ Keep ความนั้น แผ่วปลายสุดๆ ตัวละครที่ค่อนข้างจะมีอะไรขึ้นมาหน่อยคือซูกวนอวี่กับถานไถจวิน แต่ไปไม่สุด นักเขียนไม่ได้ขยี้ และยังจบแบบไม่อิมแพคเลยทำให้ไม่ได้ตาตรึงใจอะไรขนาดนั้น

โดยรวมเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เนื้อเรื่องดีแต่คาแรคเตอร์ยังทำไม่ถึงขนาดนั้น ช่วงแรกดีแบบน่าสนใจมากๆ และถ้าเป็นคนอื่นอ่านก็คงยังจะชมว่าดีตั้งแต่ต้นจนจบ (เพราะมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ) ถ้าไม่นับเรื่องออกทะเลที่ผิดจริตเรามากๆ ก็ถือว่าเป็นหนังสือที่สนุกทีเดียว

ปล. หนังสือหนักมาก อ่านจนปวดแขน