What do you think?
Rate this book
Λαντ Ρόβερ: Διηγήματα
Σύρσιμο – Τυφλότητα – Καράκεντρο – Ρεβεγιόν – Φόρμουλα ένα από τα παλιά
Λαντ Ρόβερ – Μέχρι τέλους – Πες την – Περιστερώνας – Τomboy
Δέκα ιστορίες θραυσματικών ηρώων και ανατρεπτικών καταστάσεων.
Του πέταξε τα κλειδιά στη μούρη. Εκείνος έβγαλε άμυνα με τα χέρια, ενστικτωδώς, και τα κλειδιά πετάχτηκαν ποιος ξέρει πού.
– Αυτό είμαι εγώ για σένα, ε; Αυτό είμαι; ούρλιαζε κλαίγοντας.
Εκείνος δε μιλούσε.
Έστριψα το τετράγωνο, πάρκαρα, και γύρισα προς το σπίτι. Ήταν ακόμα εκεί· έψαχναν τα κλειδιά με τους φακούς από τα κινητά τους, ανάμεσα στα παρκαρισμένα, μες στα σκοτάδια. Τα βρήκε εκείνος.
– Δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας, ε; του ’κανε πιο ήρεμη.
– Ε, δεν ταιριάζουν, τι να κάνουμε τώρα… της είπε.
Άνοιξαν με τα κλειδιά και μπήκαν μέσα σε μια πολυκατοικία. Μπροστά από το ασανσέρ, έγειρε στον ώμο του κι αυτός πέρασε το χέρι του γύρω της.
Η πόρτα της οικοδομής έκλεισε πίσω τους.
Λαντ Ρόβερ – Μέχρι τέλους – Πες την – Περιστερώνας – Τomboy
Δέκα ιστορίες θραυσματικών ηρώων και ανατρεπτικών καταστάσεων.
Του πέταξε τα κλειδιά στη μούρη. Εκείνος έβγαλε άμυνα με τα χέρια, ενστικτωδώς, και τα κλειδιά πετάχτηκαν ποιος ξέρει πού.
– Αυτό είμαι εγώ για σένα, ε; Αυτό είμαι; ούρλιαζε κλαίγοντας.
Εκείνος δε μιλούσε.
Έστριψα το τετράγωνο, πάρκαρα, και γύρισα προς το σπίτι. Ήταν ακόμα εκεί· έψαχναν τα κλειδιά με τους φακούς από τα κινητά τους, ανάμεσα στα παρκαρισμένα, μες στα σκοτάδια. Τα βρήκε εκείνος.
– Δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας, ε; του ’κανε πιο ήρεμη.
– Ε, δεν ταιριάζουν, τι να κάνουμε τώρα… της είπε.
Άνοιξαν με τα κλειδιά και μπήκαν μέσα σε μια πολυκατοικία. Μπροστά από το ασανσέρ, έγειρε στον ώμο του κι αυτός πέρασε το χέρι του γύρω της.
Η πόρτα της οικοδομής έκλεισε πίσω τους.
90 pages, Paperback
Published April 16, 2024
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
August 20, 2024
Ήξερα ότι ο συγγραφέας έχει εκδώσει βιβλίο με ποιήματα στις αγαπημένες μου εκδόσεις Θράκα. Δυστυχώς δεν το έχω διαβάσει. Είπα να ξεκινήσω με τα διηγήματά του πετυχαίνοντας τυχαία κάπου στο διαδίκτυο μια κριτική αυτής της συλλογής από μια αγαπημένη μου συγγραφέα.
Λοιπόν είναι πολύ αξιόλογος συγγραφέας και χάρηκα πολύ που διάβασα τα συγκεκριμένα διηγήματα.
Οι ήρωες είναι απόλυτα αναγνωρίσιμοι, καθημερινοί και τσακισμένοι, μπερδεμένοι ή ευτυχισμένοι με έναν δικό τους τρόπο.
Σίγουρα το πιο δυνατό διήγημα κατά την άποψή μου είναι το ομώνυμο από το οποίο η συλλογή δανείζεται τον τίτλο.
''Λαντ Ρόβερ'': Ένα διήγημα που όπως ξεκινάει σου προκαλεί κάποια αναστάτωση, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά οι τελευταίες σελίδες είναι πραγματικά συγκλονιστικές. Θα μπορούσε να το έχει σκηνοθετήσει ο Χάνεκε.
Το διήγημα ''καράκεντρο'' επίσης σοκάρει με την ωμότητά του (όποιον δεν ξέρει σε ποιόν κόσμο ζει) κι επιβεβαιώνει την άποψη πως είμαστε οι αντιφάσεις μας. Ο ρατσισμός, η άσχημη συμπεριφορά, τα απωθημένα μπορούν να τρυπώσουν στην κυριολεξία παντού και σε αυτό βοηθάει και το αποσαθρωμένο κοινωνικό περιβάλλον καθώς και η ανυπαρξία κοινωνικού κράτους που αφήνει τους ανθρώπους στη μοίρα τους να επιβιώσουν όπως μπορούν.
Μου άρεσε η αμφισημία του Τζίμη. Είναι ένα στοιχείο που γενικά λατρεύω στη λογοτεχνία.
Πολύ δυνατό διήγημα επίσης το ''πες την'' που εξερευνά την απαγορευμένη περιοχή της άντλησης ηδονής. Μου αρέσει πολύ που δεν αναλύεται το γιατί στην έκφραση της σεξουαλικότητας της ηρωίδας με τον τρόπο που περιγράφεται.
Είναι κάποια πράγματα που πρέπει να τα αναλύσει ο αναγνώστης αν επιθυμεί (ή και όχι).
''Μέχρι τέλους'' και ''Περιστερώνας'': Ομοιάζουν ως προς την ανάδειξη της τρυφερότητας ως τρόπο να αντέξεις τις απώλειες κι ως προς την εσωστρέφεια ως κοινό χαρακτηριστικό των ηρώων τους.
Και πάλι όμως χωρίς μελοδραματισμό ή οτιδήποτε γλυκανάλατο.
Το διήγημα ''τυφλότητα'' δείχνει πόσο καλά (δεν) γνωρίζουμε τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας, ειδικά αν έχουμε επαγγελματικές συναναστροφές μαζί τους. Κοινώς αν υπάρχει ταξικό θέμα (εργάτης-αφεντικό) το μόνο που οπλίζει τον εργάτη ώστε να αντέχει είναι η υπομονή μέχρι να έρθει η ώρα της ψυχρής εξομολόγησης.
Το ''σύρσιμο'' θα το χαρακτήριζα ψυχολογικό θρίλερ. Θα το έβλεπα άνετα ως μικρού μήκους ταινία.
Το διήγημα που κλείνει τη συλλογή τιτλοφορείται ''Tomboy''. Μια ιστορία για την αποδοχή ή για το πού είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για να μην χάσεις έναν άνθρωπο από τη ζωή σου;
Είναι πραγματικά ερωτευμένος ή απίστευτα χειριστικός ο ήρωας; Δεν έχω ξεκάθαρη απάντηση. Αναρωτιέμαι. Ειδικά με τον τρόπο που κλείνει το διήγημα μπορείς να υποθέσεις ότι επιτέλους αποδέχτηκε αυτό που επιθυμούσε ο άνθρωπος με τον οποίο διατηρούσαν σχέση ή ότι υποκρίνεται πως σεβάστηκε τις επιθυμίες του.
Πολύ καλά διηγήματα. Καταπληκτικός τρόπος γραφής.
Λοιπόν είναι πολύ αξιόλογος συγγραφέας και χάρηκα πολύ που διάβασα τα συγκεκριμένα διηγήματα.
Οι ήρωες είναι απόλυτα αναγνωρίσιμοι, καθημερινοί και τσακισμένοι, μπερδεμένοι ή ευτυχισμένοι με έναν δικό τους τρόπο.
Σίγουρα το πιο δυνατό διήγημα κατά την άποψή μου είναι το ομώνυμο από το οποίο η συλλογή δανείζεται τον τίτλο.
''Λαντ Ρόβερ'': Ένα διήγημα που όπως ξεκινάει σου προκαλεί κάποια αναστάτωση, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά οι τελευταίες σελίδες είναι πραγματικά συγκλονιστικές. Θα μπορούσε να το έχει σκηνοθετήσει ο Χάνεκε.
Το διήγημα ''καράκεντρο'' επίσης σοκάρει με την ωμότητά του (όποιον δεν ξέρει σε ποιόν κόσμο ζει) κι επιβεβαιώνει την άποψη πως είμαστε οι αντιφάσεις μας. Ο ρατσισμός, η άσχημη συμπεριφορά, τα απωθημένα μπορούν να τρυπώσουν στην κυριολεξία παντού και σε αυτό βοηθάει και το αποσαθρωμένο κοινωνικό περιβάλλον καθώς και η ανυπαρξία κοινωνικού κράτους που αφήνει τους ανθρώπους στη μοίρα τους να επιβιώσουν όπως μπορούν.
Μου άρεσε η αμφισημία του Τζίμη. Είναι ένα στοιχείο που γενικά λατρεύω στη λογοτεχνία.
Πολύ δυνατό διήγημα επίσης το ''πες την'' που εξερευνά την απαγορευμένη περιοχή της άντλησης ηδονής. Μου αρέσει πολύ που δεν αναλύεται το γιατί στην έκφραση της σεξουαλικότητας της ηρωίδας με τον τρόπο που περιγράφεται.
Είναι κάποια πράγματα που πρέπει να τα αναλύσει ο αναγνώστης αν επιθυμεί (ή και όχι).
''Μέχρι τέλους'' και ''Περιστερώνας'': Ομοιάζουν ως προς την ανάδειξη της τρυφερότητας ως τρόπο να αντέξεις τις απώλειες κι ως προς την εσωστρέφεια ως κοινό χαρακτηριστικό των ηρώων τους.
Και πάλι όμως χωρίς μελοδραματισμό ή οτιδήποτε γλυκανάλατο.
Το διήγημα ''τυφλότητα'' δείχνει πόσο καλά (δεν) γνωρίζουμε τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας, ειδικά αν έχουμε επαγγελματικές συναναστροφές μαζί τους. Κοινώς αν υπάρχει ταξικό θέμα (εργάτης-αφεντικό) το μόνο που οπλίζει τον εργάτη ώστε να αντέχει είναι η υπομονή μέχρι να έρθει η ώρα της ψυχρής εξομολόγησης.
Το ''σύρσιμο'' θα το χαρακτήριζα ψυχολογικό θρίλερ. Θα το έβλεπα άνετα ως μικρού μήκους ταινία.
Το διήγημα που κλείνει τη συλλογή τιτλοφορείται ''Tomboy''. Μια ιστορία για την αποδοχή ή για το πού είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για να μην χάσεις έναν άνθρωπο από τη ζωή σου;
Είναι πραγματικά ερωτευμένος ή απίστευτα χειριστικός ο ήρωας; Δεν έχω ξεκάθαρη απάντηση. Αναρωτιέμαι. Ειδικά με τον τρόπο που κλείνει το διήγημα μπορείς να υποθέσεις ότι επιτέλους αποδέχτηκε αυτό που επιθυμούσε ο άνθρωπος με τον οποίο διατηρούσαν σχέση ή ότι υποκρίνεται πως σεβάστηκε τις επιθυμίες του.
Πολύ καλά διηγήματα. Καταπληκτικός τρόπος γραφής.
Displaying 1 of 1 review