Stardust รักสาหัส...หมอจัดให้

by นาวาร้อยกวี

"ถ้าได้เป็นหมอ ผมจะได้ของขวัญด้วยมั้ย?"
เด็กชายผิวขาวตัวป้อมอย่างกับก้อนซาลาเปา ซ้ำแก้มยังเป็นสีลูกพีชน่าหยิกถามขึ้น เมื่อพี่สาวข้างบ้านบอกให้ได้ยินปาวๆ อย่างน่ารำคาญว่า จะซื้อของขวัญไปแสดงความยินดีกับรุ่นพี่สุดปลื้มคนนั้นที่เพิ่งสอบติดหมอ ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าเขาไม่ชอบหน้า
"ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ น้องไนน์อยากได้อะไรพี่เรนให้ได้หมดทุกอย่างเลย!"
ผู้ที่ต้องทำหน้าที่เคี่ยวเข็ญ 'หนึ่งในแฝดนรกมหาประลัย' ที่ทั้งโรงเรียนพากันสาปส่ง ให้ผลการเรียนเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้างฟังแล้วก็แทบกรี๊ด รีบรับคำด้วยความตื่นเต้น เมื่อน้องไนน์มีเป้าหมายในชีวิตแล้ว นอกเหนือจากการอ่านการ์ตูนและวิ่งหนีทำการบ้านมันแทบทุกวัน!
เด็กชายนรินทร์มองเธอแล้วก็เงียบไป ก่อนจะถามย้ำอีกครั้ง
"ให้ได้ทุกอย่างจริงเหรอ?"
เด็กหญิงเรนจึงพยักหน้าแล้วยิ้มจอจ่อรอฟังคำตอบ
"ถ้าอย่างนั้นผมอยากได้..."
ก็ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรผิดไป เพราะหลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้เจอกับพี่สาวข้างบ้านอีกเลย

จนกระทั่ง...สิบเก้าปีต่อมา

633 pages, ebook

Published July 1, 2024

About the author

ประวัติการศึกษา
จบการศึกษาจาก คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน เอกวิทยุ-โทรทัศน์

ประวัติ

ชื่อ ลักขณา ธานีกุล อายุ 29 ปี หลังจากเรียนจบได้ทำงานเบื้องหลังอยู่หนึ่งปี จากนั้นจึงผันตัวเองมาทำงานด้านสายการบินจนถึงปัจจุบัน ชอบการอ่านมาตั้งแต่เด็ก และชอบเขียนเรียงความ

เริ่มเขียนแนวนิยายครั้งแรกปี 2548 เป็นเรื่องสั้น 20 หน้าจบ คือเรื่อง ‘อกเกือบหัก แอบรักคุณสามี’ เพื่อใช้ในการประกวดเรื่องสั้นของเวบสิรินดาwith love ( www.sirinda-stories.net) และเป็นหนึ่งในห้าของผู้ที่ได้รับรางวัลจากทั้งหมด 69 เรื่อง และได้รับทาบทามจากบรรณาธิการที่เป็นคณะกรรมการในคราวนั้นให้ลองเขียนเป็นเรื่องยาว แต่ก็ได้ล้มเลิกและปฏิเสธโอกาสนั้นไป เนื่องจากรู้ตัวว่าวุฒิภาวะในการเขียนยังมีน้อย จึงเลือกที่จะเป็นผู้อ่านเพียงอย่างเดียว

จากนั้น เดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว จึงได้เริ่มลงมือเขียนอีกครั้งเป็นเรื่องยาว ชื่อเรื่อง ‘จนกว่ารักบันดาใจ’ (Nearly Lost Love) โดยใช้นามปากกาว่า นางงามร้อยเวที (น.ง.100เวที) และลงอย่างต่อเนื่องในเวบสิรินดาจนจบลงในเดือนมิถุนายนปีนี้ ได้รับการตอบรับค่อนข้างน่าพอใจ ในตอนแรกมีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นประปราย ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนมีผู้เข้ามาแสดงความคิดเห็นประมาณ 70-80 ความคิดเห็นในตอนท้ายๆ

และเริ่มลงในเวบเด็กดีก่อนเขียนจบหนึ่งเดือนโดยใช้นามปากกาว่า นาวาร้อยกวี และได้รับการตอบรับค่อนข้างดีเช่นเดียวกัน ระหว่างที่เขียนอยู่ มีสำนักพิมพ์ติดต่อเข้ามา2-3ที่ แต่ก็ได้ปฏิเสธไปด้วยเหตุผลบางประการ

Reviews

[Saisamphan K. · Rating 5 out of 5]

ชวนมาสนุกปั่นป่วนกับ หมอไนน์ ที่หลงรักพี่สาวข้างบ้าน เรน ตั้งแต่เป็นเด็กชายตัวน้อยฉายาว่า "เจ้าแก้มลูกพีช" สัญญาที่ขอพี่สาวไว้ จะได้คืนหรือไม่ ... ยาวนานถึง 19 ปี แล้วนะ ... ดาว stardust ที่นัดว่าจะไปดูด้วยกันจะมีโอกาสไหม .. จะบอกว่าทุกอย่างเป็นไปได้หมด เพราะ หมอไนน์ .. เอกนิวโร โทการละคร ตรีนักวางแผนตัวยง ... ชวนมาอ่านสนุก สนุกอ่าน ฮาแบบอันลิมิต กับนิยายรักทางการแพทย์ที่อบอุ่นหัวใจที่สุด .. แล้วคุณจะหลงรักทุกตัวละครในเรื่องนี้ .. สนุกค่ะ รับรองเลย

😘 นี่ไม่ใช่นิยายรักหวานโรแมนติกนะ .. แต่เป็นนิยายรักที่ทำให้คุณรู้สึกอบอุ่นหัวใจ .. กับความรักของหนุ่มน้อยมีให้กับพี่สาวข้างบ้านอย่างทุ่มสุดตัว .. น่ารักค่ะ ..

🎈ชอบสองซีนที่เล่าย้อนอดีต ☘️ ซีนแม่เมยเล่าถึงแผนการลูกชายพาพี่สาวข้างบ้านมาเป็นติวเตอร์ส่วนตัว ☘️ ซีนเล่าย้อน เหมาไข่ต้ม บนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุ่มหมดหน้าตัก ขอให้ได้ผู้หญิงคนนี้ เหตุของผู้มีเวรเยินที่สุดของโรงพยาบาล 😘😘

🤔สุไหงบินตัง .. เมืองในจินตนาการใช่ป่ะ ไม่มีจริงบนแผ่นที่โลก ??

[Pakwan]

เห็นว่าเป็นเล่มแรกในรอบหลายปี เลยหยิบมาอ่าน แต่อ่านไปได้หน่อยก็วาง เป็นแนวพี่สาวกับหมาเด็กข้างบ้าน childhood friend เปิดมาแรกๆ สมัยยังเด็กอยู่คือน่าติดตามมาก แต่ไปๆ มาๆ พอมาตอนโตคือพระเอกธงแดงสุด manipulate ทำเหมือนไม่ได้บังคับนางเอกแต่จัดการทุกอย่างโดยที่นางเอกไม่รับรู้รับทราบมาก่อน เริ่ด

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

สนุกมากกก มีกลิ่นไอคล้ายการอ่านเรื่องอกเกือบหัก คือ มันมีความตลก ความเกรียน ความซึ้งของตัวละครต่างๆ เรื่องรุ่นพ่อแม่เหตุเกิดที่พม่า มาเรื่องนี้เหตุอุบัติที่ใต้สุดของประเทศไทย อ่านแล้วฟินมาก จะมีเรื่องเจ้าเหาไม๊นะ รอค่าา…

[Chutie · Rating 5 out of 5]

เรื่องความเกรียนของเจ้าเห็บ นิยายน่ารักมากก อ่านเพลิน

[JPR 🦦 · Rating 5 out of 5]

เรื่องต่อรุ่นลูกจาก ‘อกเกือบหัก แอบรักคุณสามี’ เจ้าแฝดเห็บ-เหา ตอนแรกไม่ได้ติดตามคุณนักเขียน แต่เคยอ่านและดูเรื่องอกเกือบหักแอบรัก ตอนนั้นชอบนิยายมากกก พอเห็นเรื่องนี้ผ่านหน้าไทม์ไลน์เลยกดตัวอย่างมาอ่านทันที อ่านจบก็ซื้อเลยค่า เรื่องนี้ยาวมาก ใช้เวลาอ่านไป 3 วันจบ 5555555555

‘อยู่กับผมไม่ต้องกลัวอะไร เพราะจากนี้ไป… บรรลัยแน่นอน’

เรื่องราวของ ‘เจ้าแก้มลูกพีช’ (ไนน์-เห็บ) กับหนูเรน พี่สาวคนสวยของเค้า ที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ โดยนางเอกไปแอบปีนเก็บมะม่วงที่รั้วบ้านพระเอก พอพระเอกมาเห็นก็ขู่ว่า ถ้ายอมมาเป็นติวเตอร์จะไม่แจ้งตำรวจจับโทษฐานขโมย ส่วนนางเอกตอนแรกก็กลัว แต่พอรับปากเป็นติวเตอร์ แม่กับย่าของพระเอกก็ให้เงินเป็นค่าขนมจากที่ทำให้พระเอกมีผลการเรียนที่ดีขึ้น นางเอกเลยยิ้มรับด้วยความเต็มใจ และเริ่มสนุกกับการตามเจ้าแก้มลูกพีชมาทำการบ้าน

แต่ใครจะรู้ว่า ถึงแม้เจ้าลูกพีชจะเด็ก แต่ความจริงคือร้ายมากกก วางแผนให้นางเอกมาเป็นติวเตอร์ แถมยังถามนางเอกว่า ถ้าเค้าสอบติดหมอ จะขอรางวัลได้ไหม? หลังจากคำถามนั้น นางเอกก็หายไปจากชีวิตพระเอกเลย…

-

ความรู้สึกตอนอ่าน: ตอนแรกอ่านแบบจอยๆ คงเป็นฟีลแบบพระเอกนางเอกสนิทกันตอนเด็ก กลับมาเจอกัน เลยรักกัน.. พออ่านไปเรื่อยๆ 20% 40% เหยเรื่องนี้มันมีดีเทลเยอะ และตัวละครก็เยอะมากกก แต่คุณนักเขียนบรรยายมาไม่งงเลย แบบรู้ว่า ใครเป็นใคร ใครทำอะไร สนุกมากกๆๆ

ส่วนพล็อตการดำเนินเรื่อง เราว่า ค่อนข้างละเอียดเลย เหมือนตอนแรกปูมาว่า B ทำแบบนี้ แล้วก็ค่อยๆ เฉลยว่า ที่ B ทำแบบนั้น เกิดจาก A เป็นแบบนี้นะ แถมยังแทรกประเด็นใหญ่ๆ มาแบบกลมกล่อม อ่านแล้วไม่รู้สึกว่า ไม่มีที่มาที่ไปเลย ทั้งเรื่องการเป็นแพทย์ กว่าจะเรียนจบ ชีวิตการเป็นหมอ การเลือกสายเฉพาะทาง รวมถึงการบรรยายฉากพูดคุยกับคนไข้ รักษา ผ่าตัด หรือบรรยายในสายงานอาชีพนางเอกที่จบสถาปัตยกรรมมา มันเรียลมากก คุณนักเขียนทำการบ้านมาดีมากเลย

มีอีกประเด็นที่ใส่มา คือ เรื่อง สภาพอากาศ เหตุการณ์ที่ตัวละครอยู่ในพายุ ควบคู่กับประเด็นโรคระบาดทั่วโลก ฉากนี้เราชอบมาก บรรยายเห็นภาพสุดๆๆๆ อ่านแล้วนึกถึงตอนที่โรคโควิดระบาดใหม่ๆ ใครจะไปคิดว่า จากโรคติดต่อที่เกิดจากคนประเทศเดียวจะแพร่กระจายไปทั่วโลก และส่งผลให้การดำเนินชีวิตของคนเปลี่ยนไปจากเดิม

ด้วยความที่บรรยายเก่งนี่แหละ ก็จะมีฉากที่เล่าเกี่ยวกับความลี้ลับด้วย แล้วบรรยากาศชวนขนลุกสุดๆ 5555555555 และพระเอกเราเป็นคนมี sense เรื่องนี้ด้วย จะพังศาลพระภูมิก็ทำมาแล้ว เหมาไข่ต้มไปขอสาว และต่อรองจนไปอยู่เวรที่ไหน เวรเยินทุกที่ (ตอนแรกสงสัยมากคนอะไรจะซวยขนาดนี้) แต่พอเล่าถึงที่มาของ ‘แก๊งไข่ต้ม’ ก็เข้าใจเลย 55555555

แล้วฉายาหมอไนน์เอกนิวโร โทการละคร นี่ไม่ได้มาเล่นๆ นะ ของจริงงงงง เล่นละครตบตาคนเก่งมาก แถมยังเจ้าวางแผนสุดๆ

จุดที่ชอบอีกอย่างของเรื่องนี้ คือ สลับบรรยายพระเอกกับนางเอก โดยเฉพาะตอนที่ทั้ง 2 คนไม่ได้อยู่ด้วยกัน ทำให้เรารู้สึกผูกพันไปกับตัวละคร ได้อ่านความคิดของทั้ง 2 ฝั่ง ตรงนี้เลยเป็นจุดที่ทำให้เรื่องนี้กลมกล่อม อ่านแล้วอินเหมือนเราเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเลย

-

เรื่องนี้อย่างที่บอกรายละเอียดมันเยอะมาก อยากให้ทุกคนลองอ่านจริงๆ มันเจ้มจ้นตั้งแต่ตอนแรกเลย ไม่มีแผ่วสักตอน สนุกจนวางไม่ลง ตอนแรกเราก็ลังเลกับราคา ebook เพราะค่อนข้างสูงเหมือนกัน แต่พออ่านจบ เป็นราคาที่คุ้มค่ามากๆๆๆๆ สำหรับงานดีๆ แบบนี้ (ไปพรีออเดอร์เล่มเก็บไว้แล้วด้วยค่ะ แฮร่)

เรื่องนี้สายขาว (ไม่มี NC) นะคะ ลุ้นว่าเค้าจะรักกันเมื่อไหร่ เพราะจะหวานทีก็บรรลัยที 555555555555 กว่าจะหวานทีก็จะจบแล้ว

[aylaluna · Rating 5 out of 5]

‘เรนอยู่กับผมไม่ต้องกลัวอะไร เพราะจากนี้ไป...บรรลัยแน่นอน’

อ่านแล้วเหนื่อยมาก เหนื่อยกับภัยพิบัติ โรคระบาด ไม่ เหนื่อยกับพระเอก ใช่
พี่เธียรน้องเมยผลิตอะไรสู่สังคมคะ อยากอุ้มหนูเรนหนีมากไอ้เห็บหลานป้ามันเฮี้ยนกว่าผีอีก

ขอชื่นชมนักเขียน รู้เลยว่าทำการบ้านหนักมากเกี่ยวกับวิชาชีพของพระเอกนางเอก โดยเฉพาะฝั่งพระเอก ตัดเข้าซีนผ่าตัดทีไรเหมือนตัวเองกำลังสวมบทพี่หวันไปยืน observe ข้างหมอไนน์ทุกที (อ่านไปปากสั่นไป รบกวนหมอไนน์ไม่เร่งแอร์นะคะ)

ชอบการถ่ายทอดความเสียสละของบุคลากรการแพทย์ในช่วงเกิดภัยพิบัติ&โรคระบาดมาก แม้จะเป็นเหตุการณ์ที่นักเขียนจินตนาการเรื่องราวในอีกหลายปีข้างหน้า ซึ่งคงได้inspireมาจากตอนเกิดโควิด แต่เรานึกภาพตามได้เป็นฉาก ๆ เลยว่ามันลำบากยังไง หดหู่ขนาดไหน ส่วนตัวไม่เบื่อพาร์ทนี้เลย ชอบมาก แต่พาร์ทงานของเรน แอบมีจุดที่น่าเบื่ออยู่บ้าง แต่นิดเดียวจริง ๆ

ที่ชอบสุดคือ แก๊งหมอ&พี่หวันสามารถเปลี่ยนโรงบาลให้กลายเป็นสตูเวิร์คพอยท์ได้ แก๊งไข่ต้มนี่ไปเล่นตลกแข่งกะหม่ำ เท่ง โหน่งได้เลยเถอะ เอาจริงดีเอนเอแก๊งนี้ไม่น่าจบหมอริมน้ำนะ น่าจบมอขอไข่มากกว่า

ส่วนซีนพระนางก็คิดว่าไม่ได้น้อยขนาดนั้น เคยเห็นเมียหมอเม้าท์กัน ชีวิตจริงก็ประมาณนี้แหละ55555555 ถ้ามีตอนพิเศษเพิ่มอีกคงฟินกว่านี้ล้านเท่า แต่ก็สงสารเรน แค่นี้ก็เหนื่อยจะแย่ สู้ชีวิต ไม่ สู้กับไอ้เห็บ ใช่ ให้เลยอะนางเอกอดทนเก่งแห่งปี ใจเย็นมากในทุกสถานการณ์ ขนาดสิ่งศักดิ์สิทธิ์ยังส่ายหน้า ถ้าเป็นฉันคงกดสั่งเคเอฟซีข้ามจังหวัดมาเลย

ขอบคุณพี่เรนที่เก็บน้องเห็บไปเลี้ยง ถึงเกรียนก็รักจริง ไม่งั้นไม่รอเค้าเกือบ 20 ปีอะเนอะ (นานมาก) รักฝังใจเหมือนแม่ แต่ความแสบคงได้พ่อมาเต็ม ๆ

รอเรื่องต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ อยากอ่านพรุ่งนี้เลย กรี๊ดดด ไอ้เหาดี ๆ นะลูก ป้าเหนื่อยกะไอ้เห็บมาก ป้าท้อ

สวัสดี ลาก่อย

[P · Rating 3 out of 5]

จริงๆภาพรวมอ่านได้เรื่อยๆ สนุกดีค่ะ ติดแค่หลายช่วงที่เรารู้สึกว่าน้ำเยอะ ซึ่งก็เข้าใจว่าคนเขียนน่าจะอยากให้เห็นพัฒนาการของตัวละครแหละ แต่ก็ยังคิดว่าเยอะไปหน่อยอยู่ดี ถึงอย่างนั้นบทในเล่มนี้คือเขียนมาเหมือนพร้อมทำเป็นละครมาก อ่านไปแล้วนึกภาพเป็นเวอร์ชั่นละครออกเลย

คาแรกเตอร์ตัวละคร จากที่เคยอ่านอกเกือบหักมา คือพอดูออกเลยว่าคนเขียนน่าจะมีเทสแบบไหน ถ้าใครชอบเหมือนกันน่าจะฟินน่าดู เราก็มีชอบบ้างไม่ชอบบ้าง ซึ่งก็ยังโอเคไม่ได้ขัดใจขนาดนั้น แอบอยากอ่านเรื่องของเหาต่อเลย5555

[nothingjustmeowmeow · Rating 3 out of 5]

ไม่ชอบเลย ทั้งพล็อตเรื่องที่เหมือนจะวางมาดีแต่กลับบรรยายและเขียนได้ค่อนข้างกลวง เหมือนทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะนักเขียนวางพล็อตไว้แล้ว ตัวละครเลยต้องเป็นไปตามนั้น นิสัยนางเอกน่ารำคาญมาก ส่วนพระเอกก็ไม่ได้ดีเลย ในเรื่องคือทุกคน toxic หมด นอกจากพาร์ทที่เขียนเรื่องการทำงานของหมอ (ซึ่งก็ผิว ๆ) อย่างอื่นก็เฉื่อย น่าเบื่อ เป็นเรื่องที่ไม่อ่านซ้ำและชอบไม่ลง