Σμύρνη 1922. Ημέρα της καταστροφής. Φωνές, ουρλιαχτά, καπνός, αποπνικτικός αέρας και η μυρωδιά της καμένης σάρκας και του αίματος διάχυτη παντού. Δυο νέοι άντρες, με την βοήθεια του Γάλλου πρόξενου και πλαστών εγγράφων, τον Οκτώβριο του ’22 καταφέρνουν να επιβιβαστούν σε γαλλικό καράβι με προορισμό την Μασσαλία. Μαζί τους, πέρα από ελάχιστα αντικείμενα, κατάφεραν να πάρουν και ένα πολύτιμο μυστικό, που αν έπεφτε σε λάθος χέρια, θα ήταν ολέθριο.
💙Ανδρέας Αυγέρης & Λήδα Βενιέρη🩷
Ο Ανδρέας ήταν διάσημος ποδοσφαιριστής κάποτε. Τώρα είναι έγκλειστος στις φυλακές, καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη για την στυγερή δολοφονία της γυναίκας του. Εκείνος δηλώνει αθώος και υποστηρίζει πως κάποιος του είχε στήσει μια έξυπνη παγίδα, στην οποία εκείνος ανυποψίαστος έπεσε μέσα. Κάποιος είχε δολοφονήσει την γυναίκα του και του είχε «φορτώσει» το έγκλημα. Ποιος όμως και γιατί;
Η Λήδα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι 37 χρονών και καθηγήτρια Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Σε νεαρή ηλικία είχε χάσει τους γονείς της σε τροχαίο ατύχημα και έτσι κατέληξε στο ίδρυμα «Άγιος Στυλιανός». Εκεί, γνώρισε τον Θοδωρή Αλεξόπουλο, τον φύλακα – άγγελό της, τον μοναδικό άνθρωπο που μέχρι και σήμερα θεωρούσε φίλο, αδελφό, οικογένεια.
Η Λήδα πίστεψε πως επιτέλους η ζωή της χαμογέλασε, όταν γνώρισε τον Στράτο, τον σύζυγό της. Δυστυχώς, ο γάμος της ήταν χτισμένος σε σάπια θεμέλια και κατέρρευσε. Εκείνη, θέλοντας να κάνει μια νέα αρχή, αποφασίζει να μετακομίσει στην Αθήνα, έχοντας πάντα στο πλευρό της τον αγαπημένο της Θοδωρή.
Οι δρόμοι της Λήδας και του Ανδρέα θα συναντηθούν, μέσω του Θοδωρή, που είναι δικηγόρος του Ανδρέα. Έρωτας κεραυνοβόλος, έρωτας με την πρώτη ματιά. Δυο μισά κομμάτια που βρήκαν το απόλυτο συμπλήρωμά τους. Η μοίρα, μέχρι στιγμής, είχε παίξει άσχημο παιχνίδι και στους δυο, τους είχε αδικήσει και τους χρωστούσε μια δεύτερη ευκαιρία. Πρώτα όμως έπρεπε να ξεπληρωθούν τα χρέη του παρελθόντος, να αποκατασταθούν οι αδικίες και να λάμψει η αλήθεια.
Ο Θοδωρής και η Λήδα θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να βοηθήσουν τον Ανδρέα να αποδείξει την αθωότητά του, μαζεύοντας στοιχεία που θα ξεσκέπαζαν τον αληθινό ένοχο. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά και εύκολα, γιατί όσο ξετυλίγεται το κουβάρι, οι αποκαλύψεις και οι αλήθειες που βγαίνουν στο φως ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία, σοκάροντας τους πάντες.
Σφραγισμένες καρδιές που ψάχνουν το κατάλληλο κλειδί για να ξεκλειδώσουν. Σφραγισμένα στόματα που προσπαθούν να ανοίξουν και να φανερώσουν αλήθειες που πονάνε. Πολύτιμα μυστικά, καλά κρυμμένα στα σκοτεινά συρτάρια του παρελθόντος, ψάχνουν τρόπο για να αποκαλυφθούν…
«Σφραγισμένες αλήθειες» είναι ένα βιβλίο που δεν μπορείς να το εντάξεις σε μια κατηγορία, γιατί μια κατηγορία είναι από μόνο του. Από τις πρώτες σελίδες, η απλή αλλά υπέροχη γραφή της συγγραφέως σε μαγνητίζει, σε παρασύρει, σε καθηλώνει. Η αφήγηση εναλλάσσεται από το παρόν στο παρελθόν, εντείνοντας την αγωνία, καθώς τα φαινομενικά ασύνδετα κομμάτια της ιστορίας μπαίνουν σιγά – σιγά στη θέση τους. Η πλοκή είναι πλούσια και καλοδουλεμένη και ένιωσα λες και παρακολουθούσα κινηματογραφική ταινία. Ίντριγκες, δολοπλοκίες, καλοστημένες παγίδες και ένοχα μυστικά, σαν τις κορδέλες από ένα γαϊτανάκι, μπλέκονταν και ξεμπλέκονταν με ξέφρενο ρυθμό.
Χάθηκα στις σελίδες του βιβλίου, ταξίδεψα από την Σμύρνη στη Μασσαλία και το Παρίσι και από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, έγινα ένα με τους πρωταγωνιστές, ζώντας δίπλα τους στιγμές μοναδικές. Στιγμές γεμάτες αγωνία, ένταση, περιπέτεια, μυστήριο, καταιγιστική δράση και συνεχόμενες ανατροπές. Στιγμές έρωτα, αγάπης, μίσους, φθόνου και ζήλιας. Εκεί όπου η διαχωριστική γραμμή για τους θύτες και τα θύματα, για τους αθώους και τους ένοχους, για την αλήθεια και το ψέμα, για το φως και το σκοτάδι είναι σχεδόν αόρατη.
Με το χέρι στην καρδιά, αυτό το βιβλίο είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει μέχρι στιγμής φέτος. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!! 10 / 10💯💯💯
Θερμά συγχαρητήρια Ρένα μου!! 👏👏👏Καλοτάξιδο να είναι και να ταξιδέψει σε πολλές αγκαλιές, γιατί το αξίζει πραγματικά!!
✒️«Μην επιτρέψετε ποτέ στο θυμό να μπει ανάμεσά σας. Να μάθετε να χτίζετε γέφυρες κι όχι να τις γκρεμίζετε με τα πείσματα και τους εγωισμούς. Εκεί όπου υπάρχει το εμείς, το εγώ πρέπει να βγαίνει από το παράθυρο. Μονάχα έτσι στεριώνουν οι σχέσεις.» (σελίδα 389)