Ατμοσφαιρικό, χωρίς περιττές περιγραφές. Η συγγραφέας μας οδηγεί βήμα βήμα σαν δείκτη ρολογιού στο απόγειο της ιστορίας, χτίζοντας κατάλληλα την ένταση για να σερβίρει το σοκαριστικό τέλος. Μια από τις ιστορίες μου έδωσε ένα από τα καλύτερα τέλη που έχω διαβάσει σε διήγημα. Κυριολεκτικά δεν έβλεπα την ώρα να συναντήσω τη Στέλλα και να της πω πόσο ενθουσιάστηκα. Επίσης, παρατήρησα ότι δίνεται περισσότερη βαρύτητα στο ψυχολογικό στρες, στον εγκλεισμό, στην απώλεια ελέγχου χωρίς όμως να λείπουν και οι ανατριχιαστικές, ωμές περιγραφές. Αγαπημένη ιστορία: Ήθελε και τα 'παθε...
Το λεξιλόγιο επίσης είναι πολύ προσεγμένο χωρίς επαναλήψεις και κρατά φρέσκια την ανάγνωση σε κάθε σελίδα. Η πρόζα της Στέλλας συνεπής και ιδανική για το μυστήριο που οδηγεί στο σκοτάδι των ιστοριών.
Αν έπρεπε να αναφέρω κάτι στα αρνητικά θα ήταν ίσως μερικά επίθετα και επιρρήματα που υπερεξηγούσαν χωρίς να χρειάζεται εφόσον η συγγραφέας το είχε πετύχει ήδη με τις περιγραφές και τη σωματοποίηση των χαρακτήρων.
Αν σας αρέσουν οι τρομαχτικές ιστορίες που ξεδιπλώνονται σιγά σιγά πίσω από μια κουρτίνα μυστηρίου, τότε προτείνω σίγουρα να το δοκιμάσετε. Αν φυσικά αντέχετε το σκοτάδι.