What do you think?
Rate this book
Le boulanger qui fabriquait des vies heureuses
Avec tendresse et poésie, Carsten Henn raconte l’histoire d’une âme nouvelle qui s’épanouit comme un pain pétri avec amour.
Un livre délicieux… qui fait du bien.
À bien des égards, les gestes d’un boulanger rappellent ceux d’un danseur : la rotation des mains, le balancement des hanches, le pétrissage rythmé de la pâte…
Sofie, intérimaire à la boulangerie du village, est fascinée par la façon dont Giacomo chorégraphie la fabrication de son pain. Petit à petit, à sa grande surprise, l’ancienne danseuse étoile, dont la carrière a été brisée, commence à entrevoir que la petite boulangerie pourrait être plus qu’un simple lieu de travail.
Car c’est là, au milieu des fourneaux et au son des refrains de Giacomo, qu’elle découvre la sagesse d’un homme simple, la joie des petites choses et le courage d’accueillir la Sofie qu’elle est en train de devenir.
Un livre délicieux… qui fait du bien.
À bien des égards, les gestes d’un boulanger rappellent ceux d’un danseur : la rotation des mains, le balancement des hanches, le pétrissage rythmé de la pâte…
Sofie, intérimaire à la boulangerie du village, est fascinée par la façon dont Giacomo chorégraphie la fabrication de son pain. Petit à petit, à sa grande surprise, l’ancienne danseuse étoile, dont la carrière a été brisée, commence à entrevoir que la petite boulangerie pourrait être plus qu’un simple lieu de travail.
Car c’est là, au milieu des fourneaux et au son des refrains de Giacomo, qu’elle découvre la sagesse d’un homme simple, la joie des petites choses et le courage d’accueillir la Sofie qu’elle est en train de devenir.
276 pages, Kindle Edition
Published September 12, 2024
About the author
Carsten Henn
28 books229 followersNote: This author also appears as Carsten Sebastian Henn in some editions.
Born in Cologne in 1973, he still lives in the Rhineland, keeps chickens and bees and shares his life with his wife, two children and two cats.
He is the author of numerous successful crime novels and romantic comedies. His novel “The Book Walker” was on the SPIEGEL bestseller list for over two years. “The Golden Typewriter” is his first book for children.
He developed his career as a journalist specialized in oenology, also working as a gastronomic critic. As a journalist he writes about wines for different national and international magazines and is a jury for several awards in the sector.
Born in Cologne in 1973, he still lives in the Rhineland, keeps chickens and bees and shares his life with his wife, two children and two cats.
He is the author of numerous successful crime novels and romantic comedies. His novel “The Book Walker” was on the SPIEGEL bestseller list for over two years. “The Golden Typewriter” is his first book for children.
He developed his career as a journalist specialized in oenology, also working as a gastronomic critic. As a journalist he writes about wines for different national and international magazines and is a jury for several awards in the sector.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 389 reviews
May 2, 2022
Приятна и разтоварваща пролетна книга ми беше „Пекарят, който създаваше истории“. Много подходяща ми дойде за четене точно около празниците. Историята на приключилата наскоро с кариерата си на балерина Софи, нейния съпруг и духовития италианец и местен пекар Джакомо е един разказ за това как всъщност всеки край може да бъде едно ново вълнуващо начало. И всичко гарнирано с аромата на вкусен и топъл печен хляб, чарът на пролетта в едно приветливо германско селце и красивата корица ми донесоха часове с ободряващо и неангажиращо четене.
Цитати:
Стр. 24 – Очевидно в днешно време никой не желаеше да стане хлебар, въпреки че това беше най-хубавата професия на света. Какво по-голямо щастие от това всеки ден да изваждаш от пещта пресен, ухаещ златистокафяв хляб, да си отчупиш парченце и да го пъхнеш в устата си?
Стр. 62 – Това отвън е коричката – обясни Джакомо. – А вътре е средата. Също като при хората. Отвън твърдо, отвътре меко.
Стр. 188 – Човек трябва отново и отново да се влюбва в партньора си. Да обича не някогашния, а сегашния човек. Ние се променяме. Всеки ден по малко. Затова трябва всеки ден да се влюбваме отново.
Оценка: 4.0 🍞 🍞 🍞 🍞
Цитати:
Стр. 24 – Очевидно в днешно време никой не желаеше да стане хлебар, въпреки че това беше най-хубавата професия на света. Какво по-голямо щастие от това всеки ден да изваждаш от пещта пресен, ухаещ златистокафяв хляб, да си отчупиш парченце и да го пъхнеш в устата си?
Стр. 62 – Това отвън е коричката – обясни Джакомо. – А вътре е средата. Също като при хората. Отвън твърдо, отвътре меко.
Стр. 188 – Човек трябва отново и отново да се влюбва в партньора си. Да обича не някогашния, а сегашния човек. Ние се променяме. Всеки ден по малко. Затова трябва всеки ден да се влюбваме отново.
Оценка: 4.0 🍞 🍞 🍞 🍞
July 20, 2022
Im letzten Jahr habe ich „Der Buchspazierer“ von Carsten Henn gelesen und geliebt. Bis heute empfehle ich es immer wieder aus ganzem Herzen oder verschenke es auch gern selbst - weshalb mir klar war, dass ich auch „Der Geschichtenbäcker“ lesen muss! Obwohl die beiden Bücher nicht aufeinander aufbauen, sind sie durch die ähnliche Gestaltung des Covers, die vergleichbare nachdenkliche Grundstimmung sowie kleinere inhaltliche Aspekte miteinander verbunden. Natürlich habe ich da unweigerlich angefangen, die beiden Bücher zu vergleichen.
„Der Geschichtenbäcker“ trumpft erneut mit einer metaphorischen Sprache, die gleichermaßen zum Einkuscheln und Nachdenken anregt. Das Setting der Bäckerei war dafür in meinen Augen auch unheimlich gut gewählt – die Beschreibungen ließen mich träumen: Von dem Duft frisch gebackenen Brots, einem leidenschaftlichen Bäcker und einer gefrusteten Tänzerin. Die verschiedenen Welten, die Carsten Henn hier aufeinanderprallen lässt, funktionieren schlichtweg. Sie harmonieren miteinander, obwohl sie so unterschiedlich sind und bringen immer wieder Worte mit, die Markierungen wert sind. Obwohl ich nicht einmal behaupten kann, mit der Protagonistin Sophie sonderlich warm geworden zu sein. Natürlich hätte das mein Leseerlebnis noch verschönert, aber auch so hat es mir Freude bereitet, ihre Geschichte und Entwicklung zu verfolgen.
Fakt ist aber, dass sich für mich nicht derselbe Wohlfühleffekt einstellte, wie bei „Der Buchspazierer“. Ich habe darauf gewartet und hatte das Gefühl, dass dies auch wirklich das Ziel Henns war – nur für mich persönlich hat er es leider nicht erreicht. Speziell eine Szene im Buch war in meinen Augen dafür auch einfach zu einschneidend und hätte tatsächlich sogar eine Triggerwarnung verdient. Allgemein wirkte diese Geschichte auf mich auch etwas zu bemüht, ein wenig zu erzwungen. Für mich war „Der Geschichtenbäcker“ dementsprechend ein nettes Buch, das meinen Erwartungen aber nicht ganz standhalten konnte und das vor allem nicht an „Der Buchspazierer“ herankam. 3 Sterne!
„Der Geschichtenbäcker“ trumpft erneut mit einer metaphorischen Sprache, die gleichermaßen zum Einkuscheln und Nachdenken anregt. Das Setting der Bäckerei war dafür in meinen Augen auch unheimlich gut gewählt – die Beschreibungen ließen mich träumen: Von dem Duft frisch gebackenen Brots, einem leidenschaftlichen Bäcker und einer gefrusteten Tänzerin. Die verschiedenen Welten, die Carsten Henn hier aufeinanderprallen lässt, funktionieren schlichtweg. Sie harmonieren miteinander, obwohl sie so unterschiedlich sind und bringen immer wieder Worte mit, die Markierungen wert sind. Obwohl ich nicht einmal behaupten kann, mit der Protagonistin Sophie sonderlich warm geworden zu sein. Natürlich hätte das mein Leseerlebnis noch verschönert, aber auch so hat es mir Freude bereitet, ihre Geschichte und Entwicklung zu verfolgen.
Fakt ist aber, dass sich für mich nicht derselbe Wohlfühleffekt einstellte, wie bei „Der Buchspazierer“. Ich habe darauf gewartet und hatte das Gefühl, dass dies auch wirklich das Ziel Henns war – nur für mich persönlich hat er es leider nicht erreicht. Speziell eine Szene im Buch war in meinen Augen dafür auch einfach zu einschneidend und hätte tatsächlich sogar eine Triggerwarnung verdient. Allgemein wirkte diese Geschichte auf mich auch etwas zu bemüht, ein wenig zu erzwungen. Für mich war „Der Geschichtenbäcker“ dementsprechend ein nettes Buch, das meinen Erwartungen aber nicht ganz standhalten konnte und das vor allem nicht an „Der Buchspazierer“ herankam. 3 Sterne!
December 13, 2025
O carte perfectă pentru luna decembrie! Am simțit pe tot parcursul ei mirosul de pâine proaspătă, abia scoasă din cuptor. Avem și ceva romance la mijloc, dar la un nivel cât se poate de decent, nici vorbă de scene picante. Povestea pare simplă, însă abia spre final îți dai seama de profunzimea ei.
June 13, 2022
3,5 *
Der Schreibstil war wieder wunderschön. Die Brotbackszenen haben mir total Lust auf Brot und Brotbacken gemacht. Giacomo ist ein toller Charakter. Mit dem würde ich auch gerne backen. Mit Sophie habe ich mir schwer getan. Ich konnte ihre Entscheidungen meistens nicht nachvollziehen und sie war mir auch zu wankelmütig. Eigentlich konnte ich zu allen Nebencharakteren mehr Verbindung aufbauen als zur Protagonistin. Das kommt auch nicht oft vor.
Der Schreibstil war wieder wunderschön. Die Brotbackszenen haben mir total Lust auf Brot und Brotbacken gemacht. Giacomo ist ein toller Charakter. Mit dem würde ich auch gerne backen. Mit Sophie habe ich mir schwer getan. Ich konnte ihre Entscheidungen meistens nicht nachvollziehen und sie war mir auch zu wankelmütig. Eigentlich konnte ich zu allen Nebencharakteren mehr Verbindung aufbauen als zur Protagonistin. Das kommt auch nicht oft vor.
June 12, 2025
Prieš dvejus metus "Knygų dalintojas" man paliko tikrai puikų įspūdį. Tad nemažai tikėjausi ir iš šios istorijos. Ar ji pateisino mano lūkeščius?
Sofi primabalerinos karjero netikėtai nutrūko dėl patirtos traumos. Atrodo, jog visas jos gyvenimas tarsi neteko prasmės. Moteris nebežinojo, ką ji galėtų veikti gyvenime be šokio..
Ji įsidarbina savo kaimelio kepyklėlėje. Ir nora moteris manė, jog tai tik laikinas sprendimas, tačiau kepyklėlėje ji surado laimę. Jos savininkas Džakomas mielai dalinosi savo išmintimi, kuri buvo paprasta lyg dvi kapeikos. Tačiau tai ir buvo viso to esmė. Sofi atrado prasmę bei naują tikslą.
Be galo šilta, paprasta bei jauki istorija. Sužavėjo mane Džakomo išmintis bei paprastumas. Tai, kiek jis širdies bei meilės įdėdavo į kiekvieną savo kepinį.
Labiausiai šioje iatorijoje man patiko Sofi dukterėčia. Be galo smalsi, protinga bei įdomi mergaitė.
Šioje istorijoje netrūko šokio bei muzikos. Ji liejosi laisvai net kepant duoną.
Tai pasakojimas apie antrą šansą, savęs paieškas bei draugystę. Nors ši istorija "Knygų dalintojo" ir neaplenkė, tačiau drąsiai ją rekomenduočiau ieškantiems šiltos bei įkvepiančios knygos. Manau, jog ši knyga puikiai tinka atostogoms. Puiki savo turiniu bei nedidele apimtimi.
Sofi primabalerinos karjero netikėtai nutrūko dėl patirtos traumos. Atrodo, jog visas jos gyvenimas tarsi neteko prasmės. Moteris nebežinojo, ką ji galėtų veikti gyvenime be šokio..
Ji įsidarbina savo kaimelio kepyklėlėje. Ir nora moteris manė, jog tai tik laikinas sprendimas, tačiau kepyklėlėje ji surado laimę. Jos savininkas Džakomas mielai dalinosi savo išmintimi, kuri buvo paprasta lyg dvi kapeikos. Tačiau tai ir buvo viso to esmė. Sofi atrado prasmę bei naują tikslą.
Be galo šilta, paprasta bei jauki istorija. Sužavėjo mane Džakomo išmintis bei paprastumas. Tai, kiek jis širdies bei meilės įdėdavo į kiekvieną savo kepinį.
Labiausiai šioje iatorijoje man patiko Sofi dukterėčia. Be galo smalsi, protinga bei įdomi mergaitė.
Šioje istorijoje netrūko šokio bei muzikos. Ji liejosi laisvai net kepant duoną.
Tai pasakojimas apie antrą šansą, savęs paieškas bei draugystę. Nors ši istorija "Knygų dalintojo" ir neaplenkė, tačiau drąsiai ją rekomenduočiau ieškantiems šiltos bei įkvepiančios knygos. Manau, jog ši knyga puikiai tinka atostogoms. Puiki savo turiniu bei nedidele apimtimi.
February 29, 2024
Este autor se ha convertido en un puerto seguro cuando quiero leer algo que me reconforte; sumergirse en sus historias es como recibir un largo abrazo de un buen amigo.
June 26, 2022
Für mich ein vor "Schmalz" triefendes, mit Küchenpsychologie gespicktes Büchlein ohne Mehrwert....Schade!
Nach dem wirklich lesenswerten "Buchspazierer " stellt hier Carsten Henn einen trivial/sentimental/Regenbogen Roman vor, der vor Vorhersehbarkeit und Naivität geradezu strotzt......
Fanny ist Ballerina...Nach einem Unfall kann sie ihre Tanzkariere nicht weiter fortführen....und landet als Gehilfin in der Bäckerei von Giacomo. Ihre Ehe gerät zunehmend in schweres Gewässer....denn ihr Ehemann Florian versteht sie nicht mehr...
Altbacken, uninspiriert und fast etwas dröge dümpelt die Handlung dahin...ich war kurz davor, das Büchlein in die Ecke zu werfen....vor allem ist mir der Appetit auf Brot wirklich vergangen....!
Für hartgesottene Sentimental Fans eventuell lesbar....an sonsten bitte einfach im Regal stehen lassen.....
Sorry!
Nach dem wirklich lesenswerten "Buchspazierer " stellt hier Carsten Henn einen trivial/sentimental/Regenbogen Roman vor, der vor Vorhersehbarkeit und Naivität geradezu strotzt......
Fanny ist Ballerina...Nach einem Unfall kann sie ihre Tanzkariere nicht weiter fortführen....und landet als Gehilfin in der Bäckerei von Giacomo. Ihre Ehe gerät zunehmend in schweres Gewässer....denn ihr Ehemann Florian versteht sie nicht mehr...
Altbacken, uninspiriert und fast etwas dröge dümpelt die Handlung dahin...ich war kurz davor, das Büchlein in die Ecke zu werfen....vor allem ist mir der Appetit auf Brot wirklich vergangen....!
Für hartgesottene Sentimental Fans eventuell lesbar....an sonsten bitte einfach im Regal stehen lassen.....
Sorry!
September 18, 2023
Hab das Buch auf Empfehlung meiner Mom gelesen („war schön“), mein Resümee: war schrecklich. Unfassbar kitschig geschrieben und von vorne bis hinten vorhersehbar. Zwei Sterne gibt’s nur weil es schnell vorbei war und ich heute gut drauf bin.
January 28, 2026
Gute Unterhaltung für zwischendurch. Leider sehr kitschig und vorhersehbar.
June 15, 2025
Būna istorijų, kurias pradėjęs skaityti žinai, kad ji bus pilna gerumo. Tylaus, paprasto gerumo, esančio tarp žmonių, kasdien susitinkančių, ar tarp tų, kurie dar tik susipažins.
Pagrindinis veikėjas - vyras, dirbantis kepykloje. Jis vienišas, nekalbus ir gana jautrus. Jo pasaulis mažas - kelios miestelio gatvės ir lentynos su miltais, iš kurių, jis kas rytą kepa duoną. Ir gyvena jis kitaip, nei dauguma. Kepimas jam – ne darbas, o būdas išreikšti tai, ko žodžiais neišsako. Duona čia ne tik maistas, ji – priminimas, atsiprašymas ir prieraišumas.
Gal viskas taip ir tęstųsi, jei į tą jo mažą pasaulį, netyčia kojos nebūtų įkėlusi Sofi - buvusi šokėja, kartu su savimi atnešusi permainas - tarsi kažkas, pagaliau būtų pravėręs langą ir į Džakomo pasaulį, įleidęs gryno oro.
Tai labai švelni, rami istorija. Be didelių dramų, be šokiruojančių siužeto vingių. Ar knyga tobula? Ne. Bet ji labai jauki ir žmogiška, kartais gal kiek per daug didaktiška, bet mokanti pastebėti mažus dalykus ir vertinti esančius šalia. Man patiko!
Pagrindinis veikėjas - vyras, dirbantis kepykloje. Jis vienišas, nekalbus ir gana jautrus. Jo pasaulis mažas - kelios miestelio gatvės ir lentynos su miltais, iš kurių, jis kas rytą kepa duoną. Ir gyvena jis kitaip, nei dauguma. Kepimas jam – ne darbas, o būdas išreikšti tai, ko žodžiais neišsako. Duona čia ne tik maistas, ji – priminimas, atsiprašymas ir prieraišumas.
Gal viskas taip ir tęstųsi, jei į tą jo mažą pasaulį, netyčia kojos nebūtų įkėlusi Sofi - buvusi šokėja, kartu su savimi atnešusi permainas - tarsi kažkas, pagaliau būtų pravėręs langą ir į Džakomo pasaulį, įleidęs gryno oro.
Tai labai švelni, rami istorija. Be didelių dramų, be šokiruojančių siužeto vingių. Ar knyga tobula? Ne. Bet ji labai jauki ir žmogiška, kartais gal kiek per daug didaktiška, bet mokanti pastebėti mažus dalykus ir vertinti esančius šalia. Man patiko!
April 8, 2022
„Der Geschichtenbäcker“ ist eine teils herzerwärmende Geschichte, die mich emotional weniger berührt hat als erhofft.
Giacomo, den sympathischen, selbstlosen und philosophisch veranlagten Bäcker aus Leidenschaft, fand ich großartig.
Mit dem ehemaligen Ballettstar Sofie hatte ich ein paar Probleme. Ich fand sie wenig einnehmend und manche ihrer Handlungen, insbesondere ihren sprunghaften Umschwung am Ende, nicht nachvollziehbar.
Carsten Henn schreibt leicht, achtet auf Feinheiten und schafft wunderbare Sprachbilder. Der Roman lässt sich flott lesen. Für zwischendurch kann ich ihn empfehlen.
Giacomo, den sympathischen, selbstlosen und philosophisch veranlagten Bäcker aus Leidenschaft, fand ich großartig.
Mit dem ehemaligen Ballettstar Sofie hatte ich ein paar Probleme. Ich fand sie wenig einnehmend und manche ihrer Handlungen, insbesondere ihren sprunghaften Umschwung am Ende, nicht nachvollziehbar.
Carsten Henn schreibt leicht, achtet auf Feinheiten und schafft wunderbare Sprachbilder. Der Roman lässt sich flott lesen. Für zwischendurch kann ich ihn empfehlen.
November 11, 2025
Sophie,prim balerina, ramane fara job in urma unui accident.
Din nefericire pentru Sophie, aceasta este inlocuita cu usurinta de catre Irina.
Relatia dintre Sophie si sotul ei nu merge bine astfel Sophie trebuie sa.si caute un alt drum.
Astfel ea ajunge sa lucreze la brutaria Cu povesti.
Va las pe voi sa aflati povestea lui Sophie si cum se termina relatia ei cu sotul.
O lectura placuta si relaxanta, care iti va transmite mirosul painei calde abia scoase din cuptor.
Lectura placuta!!!
Din nefericire pentru Sophie, aceasta este inlocuita cu usurinta de catre Irina.
Relatia dintre Sophie si sotul ei nu merge bine astfel Sophie trebuie sa.si caute un alt drum.
Astfel ea ajunge sa lucreze la brutaria Cu povesti.
Va las pe voi sa aflati povestea lui Sophie si cum se termina relatia ei cu sotul.
O lectura placuta si relaxanta, care iti va transmite mirosul painei calde abia scoase din cuptor.
Lectura placuta!!!
May 30, 2022
Wieder ein sehr schönes Buch mit wundervollem Schreibstil. Das erste Buch des Autors habe ich sehr geliebt, dieses konnte meiner Meinung nach leider nicht mithalten. Das liegt nicht zuletzt an Sofie und Anouk, die ich beide nervig fand.
Ein weiteres Buch des Autors würde ich aber definitiv wieder lesen!
Ein weiteres Buch des Autors würde ich aber definitiv wieder lesen!
April 1, 2022
Ganz besonderes Buch mit liebenswerten Buchfiguren. Ich habe viele schöne Zitate entdeckt ❤
Review of advance copy received from NetGalley
How could Sophie do anything but be a ballerina?
She found out that baking was similar to dancing as she kneaded the dough in Giacomo’s bakery that brought her back to life.
Sophie lost herself after her injury and miraculously this bakery and Giacomo helped bring her back with their friendship and the way baking paralleled with her dancing life.
Do not read this book if you are a bread lover and are hungry - you will be immediately making your way to your favorite bake shop.
I loved the Italian inferences and the songs and stories that helped Giacomo and Sophie make each loaf of bread different.
THE STORY BAKER is a heartfelt read with characters that will stay with you.
Enjoy!! 5/5
Thank you to the publisher for a copy of this book. All opinions are my own.
She found out that baking was similar to dancing as she kneaded the dough in Giacomo’s bakery that brought her back to life.
Sophie lost herself after her injury and miraculously this bakery and Giacomo helped bring her back with their friendship and the way baking paralleled with her dancing life.
Do not read this book if you are a bread lover and are hungry - you will be immediately making your way to your favorite bake shop.
I loved the Italian inferences and the songs and stories that helped Giacomo and Sophie make each loaf of bread different.
THE STORY BAKER is a heartfelt read with characters that will stay with you.
Enjoy!! 5/5
Thank you to the publisher for a copy of this book. All opinions are my own.
January 21, 2024
En mi blog: https://lecturasdemarichu.blogspot.co...
"La felicidad es la única cosa que se duplica cuando se comparte..."
Un libro entrañable que te remueve por dentro y te hace reflexionar sobre muchos temas de los cuales es dificil comentar sobre el libro sin hacer spoiler.
Si puedo decir que habla sobre la pérdida, el amor, las relaciones de pareja y familiares. Sus personajes, para achucharlos todos...menos Marie, oportunista donde las haya.
"La felicidad es la única cosa que se duplica cuando se comparte..."
Un libro entrañable que te remueve por dentro y te hace reflexionar sobre muchos temas de los cuales es dificil comentar sobre el libro sin hacer spoiler.
Si puedo decir que habla sobre la pérdida, el amor, las relaciones de pareja y familiares. Sus personajes, para achucharlos todos...menos Marie, oportunista donde las haya.
June 30, 2025
Be galo jauki, šilta ir raminanti istorija. Šią knygą (o taip pat ir "Knygų dalintoją") gydytojai pacientams turėtų išrašinėti vietoj antidepresantų. Poveikis bus beveik toks pats ir jokių šalutinių reiškinių.
June 2, 2023
3,5 Sterne. Sofie war mir leider unsympathisch.
November 2, 2026
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Τι μένει από έναν άνθρωπο όταν χάνει τη δουλειά που όριζε τη ζωή του; Για τη Σοφί, η απάντηση δεν είναι εύκολη. Πρώην πρίμα μπαλαρίνα, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την καριέρα της ύστερα από ένα ατύχημα. Μαζί με τη σκηνή χάνει και μια ταυτότητα που είχε χτίσει γύρω από τον χορό. Δεν ξέρει πώς να συστήσει τον εαυτό της στη νέα ζωή ούτε πώς να σταθεί μέσα στον γάμο της, που δοκιμάζεται από την απότομη αλλαγή. Όταν πιάνει δουλειά στον μικρό φούρνο του χωριού, το κάνει περισσότερο από ανάγκη παρά από ενδιαφέρον. Δεν περιμένει ότι εκεί θα βρει κάτι που θα την κάνει να κοιτάξει αλλιώς όσα νόμιζε πως είχαν τελειώσει.
Ο Τζάκομο, ο Ιταλός φούρναρης, προσεγγίζει την αρτοποιία σαν τέχνη που απαιτεί ρυθμό και προσοχή. Η Σοφί αναγνωρίζει στις κινήσεις του κάτι από τον χορό. Τα χέρια που δουλεύουν τη ζύμη, οι επαναλήψεις, η ακρίβεια και η αίσθηση του χρόνου. Στην αρχή, όμως, ο φούρνος δεν είναι γι’ αυτήν παρά ένας χώρος εργασίας που πρέπει να αντέξει. Σταδιακά, η καθημερινή επαφή με τον Τζάκομο και τη δουλειά του τής δίνει την ευκαιρία να παρατηρήσει όσα η απώλεια της προηγούμενης ζωής της δεν της επέτρεπε να δει.
Ο τίτλος παραπέμπει σε μια ιδέα που λειτουργεί και ως χαρακτηριστικό του Τζάκομο. Ο φούρνος του δεν είναι μόνο τόπος παραγωγής ψωμιού. Μέσα από τη δουλειά του και τον τρόπο με τον οποίο μιλά για αυτήν, οι ιστορίες των ανθρώπων αποκτούν θέση στην καθημερινότητά του. Το ψωμί γίνεται ένας τρόπος να φροντίζεις, να προσφέρεις και να συνδέεσαι με όσους περνούν από το μαγαζί. Η σύλληψη έχει μια παραμυθένια απαλότητα, όμως το βιβλίο δεν στηρίζεται σε κάποιο πραγματικό μυστικό της συνταγής. Περισσότερο ενδιαφέρεται για το τι μεταδίδεται μέσα από μια χειρωνακτική εργασία, η επιμονή, η συγκέντρωση, η αγάπη για αυτό που κάνεις και η προσοχή προς τους άλλους.
Ο Τζάκομο λειτουργεί ως αντίστιξη στη Σοφί, χωρίς να γίνεται απλώς ο σοφός δάσκαλος που έχει έτοιμες απαντήσεις για όλα. Η σχέση τους στηρίζεται κυρίως στην παρατήρηση και στην κοινή δουλειά. Εκείνος αντιμετωπίζει το ψωμί με μια ηρεμία που η Σοφί δυσκολεύεται να βρει, ενώ εκείνη φέρνει στον φούρνο το σώμα και την πειθαρχία μιας χορεύτριας. Η παραλληλία ανάμεσα στον χορό και στο ζύμωμα είναι εύληπτη και ταιριάζει στο θέμα της επανεκκίνησης. Μια τέχνη μπορεί να χαθεί, αλλά οι κινήσεις και οι γνώσεις που άφησε πίσω της δεν εξαφανίζονται μαζί της. Το ερώτημα δεν είναι αν η Σοφί θα επιστρέψει στην παλιά της ζωή, αλλά αν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της έξω από αυτήν.
Η δυσκολία της ηρωίδας δεν περιορίζεται στην επαγγελματική απογοήτευση. Η αλλαγή επηρεάζει τον γάμο της και την εικόνα που έχει για το μέλλον της. Αυτό δίνει στην ιστορία μεγαλύτερο βάθος από μια απλή αφήγηση αλλαγής καριέρας. Η Σοφί πρέπει να αντιμετωπίσει το πένθος για όσα έχασε, αλλά και την αμηχανία που συνοδεύει το να μην ξέρεις ακόμη τι θέλεις. Η νέα δουλειά δεν λύνει αυτομάτως τα προβλήματά της. Της προσφέρει, όμως, έναν χώρο όπου μπορεί να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό χωρίς να χρειάζεται εξαρχής να έχει βρει όλες τις απαντήσεις.
Σημαντικό μέρος της ιστορίας ανήκει και στους ανθρώπους γύρω από τον φούρνο. Η Έλσα, που εργάζεται στην πώληση και μοιάζει να έχει παραιτηθεί από κάθε προσδοκία, συναντά την ανιψιά της Σοφί, την Ανουκ, ένα παιδί με ζωηρή παρουσία. Η σχέση τους ανοίγει μια δεύτερη διαδρομή μέσα στο βιβλίο. Η αλλαγή δεν αφορά μόνο τη Σοφί και δεν έχει την ίδια μορφή για όλους. Η Έλσα χρειάζεται να ξαναδεί τις δυνατότητές της, ενώ η Ανουκ πλησιάζει τους ανθρώπους χωρίς τις επιφυλάξεις που συχνά συσσωρεύονται με τα χρόνια. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν έχουν όλοι τον ίδιο χώρο, αλλά βοηθούν τον φούρνο να λειτουργήσει ως μικρό κοινωνικό κέντρο και όχι απλώς ως σκηνικό για την προσωπική ιστορία της πρωταγωνίστριας.
Ο Carsten Henn επιλέγει μια ήπια, ευθύγραμμη αφήγηση. Το ψωμί και οι κινήσεις του φούρνου δίνουν στην ιστορία ένα σταθερό, χειροπιαστό μοτίβο, ενώ η ανάκαμψη της Σοφί εξελίσσεται μέσα από μικρές μετατοπίσεις στην καθημερινότητά της. Αυτή η προσέγγιση ταιριάζει στη θεματική του βιβλίου, αν και κάποιες από τις σκέψεις για την αξία των μικρών πραγμάτων διατυπώνονται αρκετά καθαρά, χωρίς να αφήνουν πάντα στον αναγνώστη χώρο να τις συμπεράνει μόνος του. Η γλυκύτητα της αφήγησης μπορεί επίσης να κάνει ορισμένες αλλαγές να φαίνονται πιο ομαλές απ’ όσο θα ήταν στην πραγματική ζωή. Το βιβλίο ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δυνατότητα μιας νέας αρχής παρά για τις πρακτικές και συναισθηματικές δυσκολίες που θα απαιτούσε αυτή στην πραγματικότητα.
Το «Ο φούρναρης που ζύμωνε ιστορίες» είναι, τελικά, ένα μυθιστόρημα για την απώλεια μιας επαγγελματικής ταυτότητας και για το αργό χτίσιμο μιας καινούργιας σχέσης με τον εαυτό. Η αρτοποιία δίνει στη Σοφί μια γλώσσα για να σκεφτεί ξανά το σώμα, την προσπάθεια και τη δημιουργία, ενώ ο φούρνος συγκεντρώνει ανθρώπους που έχουν τους δικούς τους λόγους να αισθάνονται εγκλωβισμένοι. Η ιστορία δεν χρειάζεται μεγάλες ανατροπές για να προχωρήσει. Βασίζεται στη σταδιακή μεταβολή της ηρωίδας και στη δυνατότητα μια καθημερινή εργασία να γίνει το πρώτο βήμα προς μια ζωή που δεν είχε σχεδιάσει.
Τι μένει από έναν άνθρωπο όταν χάνει τη δουλειά που όριζε τη ζωή του; Για τη Σοφί, η απάντηση δεν είναι εύκολη. Πρώην πρίμα μπαλαρίνα, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την καριέρα της ύστερα από ένα ατύχημα. Μαζί με τη σκηνή χάνει και μια ταυτότητα που είχε χτίσει γύρω από τον χορό. Δεν ξέρει πώς να συστήσει τον εαυτό της στη νέα ζωή ούτε πώς να σταθεί μέσα στον γάμο της, που δοκιμάζεται από την απότομη αλλαγή. Όταν πιάνει δουλειά στον μικρό φούρνο του χωριού, το κάνει περισσότερο από ανάγκη παρά από ενδιαφέρον. Δεν περιμένει ότι εκεί θα βρει κάτι που θα την κάνει να κοιτάξει αλλιώς όσα νόμιζε πως είχαν τελειώσει.
Ο Τζάκομο, ο Ιταλός φούρναρης, προσεγγίζει την αρτοποιία σαν τέχνη που απαιτεί ρυθμό και προσοχή. Η Σοφί αναγνωρίζει στις κινήσεις του κάτι από τον χορό. Τα χέρια που δουλεύουν τη ζύμη, οι επαναλήψεις, η ακρίβεια και η αίσθηση του χρόνου. Στην αρχή, όμως, ο φούρνος δεν είναι γι’ αυτήν παρά ένας χώρος εργασίας που πρέπει να αντέξει. Σταδιακά, η καθημερινή επαφή με τον Τζάκομο και τη δουλειά του τής δίνει την ευκαιρία να παρατηρήσει όσα η απώλεια της προηγούμενης ζωής της δεν της επέτρεπε να δει.
Ο τίτλος παραπέμπει σε μια ιδέα που λειτουργεί και ως χαρακτηριστικό του Τζάκομο. Ο φούρνος του δεν είναι μόνο τόπος παραγωγής ψωμιού. Μέσα από τη δουλειά του και τον τρόπο με τον οποίο μιλά για αυτήν, οι ιστορίες των ανθρώπων αποκτούν θέση στην καθημερινότητά του. Το ψωμί γίνεται ένας τρόπος να φροντίζεις, να προσφέρεις και να συνδέεσαι με όσους περνούν από το μαγαζί. Η σύλληψη έχει μια παραμυθένια απαλότητα, όμως το βιβλίο δεν στηρίζεται σε κάποιο πραγματικό μυστικό της συνταγής. Περισσότερο ενδιαφέρεται για το τι μεταδίδεται μέσα από μια χειρωνακτική εργασία, η επιμονή, η συγκέντρωση, η αγάπη για αυτό που κάνεις και η προσοχή προς τους άλλους.
Ο Τζάκομο λειτουργεί ως αντίστιξη στη Σοφί, χωρίς να γίνεται απλώς ο σοφός δάσκαλος που έχει έτοιμες απαντήσεις για όλα. Η σχέση τους στηρίζεται κυρίως στην παρατήρηση και στην κοινή δουλειά. Εκείνος αντιμετωπίζει το ψωμί με μια ηρεμία που η Σοφί δυσκολεύεται να βρει, ενώ εκείνη φέρνει στον φούρνο το σώμα και την πειθαρχία μιας χορεύτριας. Η παραλληλία ανάμεσα στον χορό και στο ζύμωμα είναι εύληπτη και ταιριάζει στο θέμα της επανεκκίνησης. Μια τέχνη μπορεί να χαθεί, αλλά οι κινήσεις και οι γνώσεις που άφησε πίσω της δεν εξαφανίζονται μαζί της. Το ερώτημα δεν είναι αν η Σοφί θα επιστρέψει στην παλιά της ζωή, αλλά αν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της έξω από αυτήν.
Η δυσκολία της ηρωίδας δεν περιορίζεται στην επαγγελματική απογοήτευση. Η αλλαγή επηρεάζει τον γάμο της και την εικόνα που έχει για το μέλλον της. Αυτό δίνει στην ιστορία μεγαλύτερο βάθος από μια απλή αφήγηση αλλαγής καριέρας. Η Σοφί πρέπει να αντιμετωπίσει το πένθος για όσα έχασε, αλλά και την αμηχανία που συνοδεύει το να μην ξέρεις ακόμη τι θέλεις. Η νέα δουλειά δεν λύνει αυτομάτως τα προβλήματά της. Της προσφέρει, όμως, έναν χώρο όπου μπορεί να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό χωρίς να χρειάζεται εξαρχής να έχει βρει όλες τις απαντήσεις.
Σημαντικό μέρος της ιστορίας ανήκει και στους ανθρώπους γύρω από τον φούρνο. Η Έλσα, που εργάζεται στην πώληση και μοιάζει να έχει παραιτηθεί από κάθε προσδοκία, συναντά την ανιψιά της Σοφί, την Ανουκ, ένα παιδί με ζωηρή παρουσία. Η σχέση τους ανοίγει μια δεύτερη διαδρομή μέσα στο βιβλίο. Η αλλαγή δεν αφορά μόνο τη Σοφί και δεν έχει την ίδια μορφή για όλους. Η Έλσα χρειάζεται να ξαναδεί τις δυνατότητές της, ενώ η Ανουκ πλησιάζει τους ανθρώπους χωρίς τις επιφυλάξεις που συχνά συσσωρεύονται με τα χρόνια. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν έχουν όλοι τον ίδιο χώρο, αλλά βοηθούν τον φούρνο να λειτουργήσει ως μικρό κοινωνικό κέντρο και όχι απλώς ως σκηνικό για την προσωπική ιστορία της πρωταγωνίστριας.
Ο Carsten Henn επιλέγει μια ήπια, ευθύγραμμη αφήγηση. Το ψωμί και οι κινήσεις του φούρνου δίνουν στην ιστορία ένα σταθερό, χειροπιαστό μοτίβο, ενώ η ανάκαμψη της Σοφί εξελίσσεται μέσα από μικρές μετατοπίσεις στην καθημερινότητά της. Αυτή η προσέγγιση ταιριάζει στη θεματική του βιβλίου, αν και κάποιες από τις σκέψεις για την αξία των μικρών πραγμάτων διατυπώνονται αρκετά καθαρά, χωρίς να αφήνουν πάντα στον αναγνώστη χώρο να τις συμπεράνει μόνος του. Η γλυκύτητα της αφήγησης μπορεί επίσης να κάνει ορισμένες αλλαγές να φαίνονται πιο ομαλές απ’ όσο θα ήταν στην πραγματική ζωή. Το βιβλίο ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δυνατότητα μιας νέας αρχής παρά για τις πρακτικές και συναισθηματικές δυσκολίες που θα απαιτούσε αυτή στην πραγματικότητα.
Το «Ο φούρναρης που ζύμωνε ιστορίες» είναι, τελικά, ένα μυθιστόρημα για την απώλεια μιας επαγγελματικής ταυτότητας και για το αργό χτίσιμο μιας καινούργιας σχέσης με τον εαυτό. Η αρτοποιία δίνει στη Σοφί μια γλώσσα για να σκεφτεί ξανά το σώμα, την προσπάθεια και τη δημιουργία, ενώ ο φούρνος συγκεντρώνει ανθρώπους που έχουν τους δικούς τους λόγους να αισθάνονται εγκλωβισμένοι. Η ιστορία δεν χρειάζεται μεγάλες ανατροπές για να προχωρήσει. Βασίζεται στη σταδιακή μεταβολή της ηρωίδας και στη δυνατότητα μια καθημερινή εργασία να γίνει το πρώτο βήμα προς μια ζωή που δεν είχε σχεδιάσει.
October 14, 2026
A charming and quirky story of a prima ballerina finding her second act in the village bakery.
Fans of A Man Called Ove and Remarkably Bright Creatures will enjoy this.
Thank you Hanover Square Press and Edelweiss for the digital review copy.
Fans of A Man Called Ove and Remarkably Bright Creatures will enjoy this.
Thank you Hanover Square Press and Edelweiss for the digital review copy.
Read
February 8, 2024Карстен Хен - "Пекарят", който създаваше истории", изд. "Ера" 2022, прев. Ваня Пенева
След "Загадката Оливър" имах нужда от четиво за разведряване.
И така посегнах към "Пекарят", който създаваше истории". Без да знам, или по-точно, да помня каква е историята. "Да помня" казвам, защото имам книгата от две години и се предполагаше, че тогава, купувайки я, поне съм хвърлила поглед на анотацията. А може и да не съм - вече бях чела предишната книга на автора, беше ми харесала и бях решила да купувам всичко негово .Редовно ми се случва.
Та, каквато и да е причината, очаквах умерено оптимистична история. Някое и друго житейско препятствие, може би момент, в който всичко изглежда безвъзвратно загубено, може би някое и друго любовно недоразумение, но накрая, естествено, щастлив финал.
Повтарям, това очаквах.
Историята обаче започна доста по-драматично, отколкото очаквах. С края на един професионален път, настъпил твърде рано и твърде трагично. История на жена, изгубила себе си - и не така, както смятат себе си за изгубени много жени, които просто са осъзнали, че ежедневието им не е така вълнуващо и пъстро, както са си мечтали. А жена, изгубила любимата си професия - не, не просто професия, а призвание, онова, което е родена да прави - жена, изгубила същността си. Изгубила пътя си. И напълно убедена, че друг път просто няма, и че не се задава вече нищо хубаво.
Това е историята на Софи. И в нея наистина има много тъга и мрак - от онзи мрак, който понякога сами създаваме, защото не искаме да пуснем отново светлината в живота си.
Признавам, че отначало цялата идея с хляба ми се видя... банална. Неоригинална. На моменти се сещах за "Песента на хляба" на Робин Слоун, но все пак сравнението беше в полза на тази книга.
Ще си призная и нещо друго - Софи може и да е главната героиня в историята, но персонажът, който истински харесах, беше Джакомо. Хареса ми това противопоставяне на двата образа - готовата да се предаде Софи, която просто не може да бъде убедена, че ще дойдат по-добри времена, и упоритият Джакомо, решил на всяка цена да й докаже, че животът й съвсем не е приключил. Хареса ми отношението на Джакомо към хляба, песните, които съчинява за клиентите, любовта му към музиката.
Особено дразнещ образ за мен беше Флориан. Има такива хора - уж отдадени на партньора си, уж готови да направят всичко, за да бъде човекът до тях щастлив, но всъщност изтъкани от клишета и нямащи никаква представа как да помогнат на същия този партньор, когато страда. Радвам се, че нещата накрая се получиха, но ми се стори някак насилено.
Хареса ми, че беше отделено достатъчно време и място за историята на всеки от героите. Успях да си изградя добра представа за всеки, макар да ми останаха някои чуденки за Анук.
Накратко: книгата се оказа по-сериозна от това, което очаквах, и много ми хареса. Четенето й беше удоволствие и се радвам, че ме чака още една книга от автора - и със сигурност няма да я отлагам толкова дълго. Сигурна съм, че и тя ще си заслужава.
След "Загадката Оливър" имах нужда от четиво за разведряване.
И така посегнах към "Пекарят", който създаваше истории". Без да знам, или по-точно, да помня каква е историята. "Да помня" казвам, защото имам книгата от две години и се предполагаше, че тогава, купувайки я, поне съм хвърлила поглед на анотацията. А може и да не съм - вече бях чела предишната книга на автора, беше ми харесала и бях решила да купувам всичко негово .Редовно ми се случва.
Та, каквато и да е причината, очаквах умерено оптимистична история. Някое и друго житейско препятствие, може би момент, в който всичко изглежда безвъзвратно загубено, може би някое и друго любовно недоразумение, но накрая, естествено, щастлив финал.
Повтарям, това очаквах.
Историята обаче започна доста по-драматично, отколкото очаквах. С края на един професионален път, настъпил твърде рано и твърде трагично. История на жена, изгубила себе си - и не така, както смятат себе си за изгубени много жени, които просто са осъзнали, че ежедневието им не е така вълнуващо и пъстро, както са си мечтали. А жена, изгубила любимата си професия - не, не просто професия, а призвание, онова, което е родена да прави - жена, изгубила същността си. Изгубила пътя си. И напълно убедена, че друг път просто няма, и че не се задава вече нищо хубаво.
Това е историята на Софи. И в нея наистина има много тъга и мрак - от онзи мрак, който понякога сами създаваме, защото не искаме да пуснем отново светлината в живота си.
Признавам, че отначало цялата идея с хляба ми се видя... банална. Неоригинална. На моменти се сещах за "Песента на хляба" на Робин Слоун, но все пак сравнението беше в полза на тази книга.
Ще си призная и нещо друго - Софи може и да е главната героиня в историята, но персонажът, който истински харесах, беше Джакомо. Хареса ми това противопоставяне на двата образа - готовата да се предаде Софи, която просто не може да бъде убедена, че ще дойдат по-добри времена, и упоритият Джакомо, решил на всяка цена да й докаже, че животът й съвсем не е приключил. Хареса ми отношението на Джакомо към хляба, песните, които съчинява за клиентите, любовта му към музиката.
Особено дразнещ образ за мен беше Флориан. Има такива хора - уж отдадени на партньора си, уж готови да направят всичко, за да бъде човекът до тях щастлив, но всъщност изтъкани от клишета и нямащи никаква представа как да помогнат на същия този партньор, когато страда. Радвам се, че нещата накрая се получиха, но ми се стори някак насилено.
Хареса ми, че беше отделено достатъчно време и място за историята на всеки от героите. Успях да си изградя добра представа за всеки, макар да ми останаха някои чуденки за Анук.
Накратко: книгата се оказа по-сериозна от това, което очаквах, и много ми хареса. Четенето й беше удоволствие и се радвам, че ме чака още една книга от автора - и със сигурност няма да я отлагам толкова дълго. Сигурна съм, че и тя ще си заслужава.
December 17, 2025
Sofie, o balerină celebră, ajunge să nu mai poată profesa din cauza unui accident. Din nefericire, este înlocuită cu ușurință de Irina. Forțele de muncă i-au tot trimis oferte pe care aceasta le-a refuzat. Riscând să rămână fără șomaj, Sofie acceptă un post la brutăria din sat sperând să nu se descurce și să o concedieze. Nici relația cu soțul ei nu merge prea bine, deși acesta face eforturi să o ajute să treacă peste această perioadă dificilă din viața ei.
Citești și simți miros de pâine proaspăt scoasă din cuptor. Ajungi să-ți dorești să coci pâine la tine acasă. Pare o poveste drăguță, simplă, dar nu este doar atât. Spre final realizezi profunzimea ei.
Este o carte perfectă pentru această perioadă când mai renunțăm la agitație și o luăm mai ușor, când suntem mai atenți la cei din jurul nostru și suntem înconjurați de magia sărbătorilor. 🤍
“E o artă să stai degeaba! Există atâtea lucruri de făcut, încât mulți cred că e ilegal să stai degeaba. Însă uneori, să stai degeaba e cel mai bun lucru pe care poți să-l faci.”
Citești și simți miros de pâine proaspăt scoasă din cuptor. Ajungi să-ți dorești să coci pâine la tine acasă. Pare o poveste drăguță, simplă, dar nu este doar atât. Spre final realizezi profunzimea ei.
Este o carte perfectă pentru această perioadă când mai renunțăm la agitație și o luăm mai ușor, când suntem mai atenți la cei din jurul nostru și suntem înconjurați de magia sărbătorilor. 🤍
“E o artă să stai degeaba! Există atâtea lucruri de făcut, încât mulți cred că e ilegal să stai degeaba. Însă uneori, să stai degeaba e cel mai bun lucru pe care poți să-l faci.”
August 2, 2024
Historia entrañable, incluso quizás algo "cursi" dependiendo de cada lector, con personajes muy especiales que rápidamente te atrapan. Te enseñan a no perder el coraje, a creer siempre en uno mismo y a valorar el poder de los pequeños detalles. También resalta la importancia de saber escuchar, de ver más allá de lo evidente y de la necesidad de perdonarse y aceptar los cambios.
Al igual que en su otro libro "El hombre que paseaba con libros", el autor tiene un estilo de escritura que combina mucha sabiduría filosófica, conmueve y te hace pensar. Me ha parecido genial que algunos personajes de ese libro hicieran una pequeña aparición como invitados en esta nueva historia.
Pocas veces me he sentido tan conectada con un libro, me ha tocado muy de lleno la historia y me duele no poder volver a leerlo por primera vez. Creo que es por eso que lo pongo al mismo nivel que el anterior.
"¿𝘊𝘶á𝘯𝘵𝘰 𝘵𝘪𝘦𝘮𝘱𝘰 𝘴𝘦 𝘱𝘶𝘦𝘥𝘦 𝘴𝘦𝘨𝘶𝘪𝘳 𝘣𝘢𝘪𝘭𝘢𝘯𝘥𝘰 𝘤𝘶𝘢𝘯𝘥𝘰 𝘭𝘢 𝘮ú𝘴𝘪𝘤𝘢 𝘩𝘢 𝘥𝘦𝘫𝘢𝘥𝘰 𝘥𝘦 𝘴𝘰𝘯𝘢𝘳?" ❤
Al igual que en su otro libro "El hombre que paseaba con libros", el autor tiene un estilo de escritura que combina mucha sabiduría filosófica, conmueve y te hace pensar. Me ha parecido genial que algunos personajes de ese libro hicieran una pequeña aparición como invitados en esta nueva historia.
Pocas veces me he sentido tan conectada con un libro, me ha tocado muy de lleno la historia y me duele no poder volver a leerlo por primera vez. Creo que es por eso que lo pongo al mismo nivel que el anterior.
"¿𝘊𝘶á𝘯𝘵𝘰 𝘵𝘪𝘦𝘮𝘱𝘰 𝘴𝘦 𝘱𝘶𝘦𝘥𝘦 𝘴𝘦𝘨𝘶𝘪𝘳 𝘣𝘢𝘪𝘭𝘢𝘯𝘥𝘰 𝘤𝘶𝘢𝘯𝘥𝘰 𝘭𝘢 𝘮ú𝘴𝘪𝘤𝘢 𝘩𝘢 𝘥𝘦𝘫𝘢𝘥𝘰 𝘥𝘦 𝘴𝘰𝘯𝘢𝘳?" ❤
May 20, 2024
A Könyvsétáltatót szerettem, ezt meg nem annyira. Vannak benne jó gondolatok, aranyos és megindító részek, de a túl sok életbölcsesség patetikussá teszi. Bár gyorsan elolvastam, ha jól meggondolom, a táncosból lett pék története számomra semmilyen hitelességgel nem bír. Sofie sem volt szimpatikus, meg hiányzott a humor is. Csak Anouk vitt színt az elbeszélésbe, amúgy kissé sótlan és kidolgozatlan maradt.
March 20, 2025
J'avais envie d'une lecture doudou. Ça a bien rempli le mandat :)
October 17, 2026
Brutăria cu povești este genul de literatură confortabilă, care îți bucură inima și îți dă putere de a înainta prin viață cu forțe noi, renăscute. Este o lectură cozy, caldă, duioasă, emoționantă, care te poartă direct la gura sobei, amintindu-ți de poveștile din copilărie ale bunicii. Parcă un bătrân ar depăna povești din tinerețe prin intermediul lui Giacomo, brutarul plin de înțelepciune care îi arată lui Sofie că viața este minunată, că poate avea texturi și culori diferite decât cele cu care eram obișnuiți, însă tocmai în asta constă întreaga ei esență. O poți modela ca pe aluatul de pâine de câte ori este nevoie. Și, neapărat, o iei de la capăt atunci când ajungi la o fundătură. Te redescoperi, te repliezi pe noi tipare și înfrunți orice zbucium cu capul sus, înțelegând că trebuie să te accepți și descoperi din nou și din nou până sfârșit.
Lumea baletului este complicată. Gingașă, elegantă, însă dură, plină de provocări. Însă ce anume se întâmplă atunci când ești nevoit să lași în urmă scena, unde străluceai? Să te îndepărtezi de cea care credeai că ești tu cu adevărat… Și, asemeni lui Sofie, personajul central, și noi înțelegem că nu putem fi întotdeauna în lumina reflectoarelor, că nu putem străluci mereu, dar că, în interiorul nostru, există forțe mai presus de ceea ce credem noi la nivel conștient, care ne ajută să renaștem asemeni păsării Phoenix din propria cenușă. Noi ne modelăm lumea și viața, în tipul de aluat pe care îl dorim. La noi este întreaga forță
https://crampeiedesufletblog.wordpres...
Lumea baletului este complicată. Gingașă, elegantă, însă dură, plină de provocări. Însă ce anume se întâmplă atunci când ești nevoit să lași în urmă scena, unde străluceai? Să te îndepărtezi de cea care credeai că ești tu cu adevărat… Și, asemeni lui Sofie, personajul central, și noi înțelegem că nu putem fi întotdeauna în lumina reflectoarelor, că nu putem străluci mereu, dar că, în interiorul nostru, există forțe mai presus de ceea ce credem noi la nivel conștient, care ne ajută să renaștem asemeni păsării Phoenix din propria cenușă. Noi ne modelăm lumea și viața, în tipul de aluat pe care îl dorim. La noi este întreaga forță
https://crampeiedesufletblog.wordpres...
September 29, 2023
In veel opzichten is brood bakken net een dans. Het ritmische kneden van het deeg, het draaien van de handen…
Voormalig danseres Sofie vindt het fascinerend om naar de Italiaanse bakker Giacomo te kijken tijdens zijn werk. Het einde van haar danscarrière heeft haar leven compleet overhoop gehaald. Wie is ze als ze niet danst? Wie zal er van haar houden als ze niet langer schittert op het podium?
Eigenlijk was het baantje bij de dorpsbakkerij bedoeld als een tijdelijk oplossing, voor ze haar leven een nieuwe wending kon geven. Maar verrassend genoeg vindt Sofie in de kleine bakkerij veel meer dan alleen een tijdelijke inkomstenbron: de wijsheid van een eenvoudige man, het geluk van kleine dingen en misschien zelfs de moed om te veranderen.
Het vorige boek, 'De boekenfluisteraar', van deze auteur had ik een hele tijd geleden gelezen en dat vond ik zo'n lief verhaal, dus ik was heel benieuwd naar 'De verhalenbakker'.
Deze keer maak je kennis met Sofie. Haar passie was dansen, maar daar is helaas een einde aan gekomen en Sofie zit hierdoor helemaal in de knoop met zichzelf. Ze moet een baan vinden, anders krijgt ze geen uitkering meer, en zo komt ze in contact met Giacomo en zijn bakkerij.
Eerst denkt Sofie dat ze na een paar dagen toch weer stopt, maar dan blijkt dat ze het toch wel naar haar zin heeft in deze bakkerij. Het klikt met Giacomo en het brood kneden heeft ook een magische uitwerking op haar. Zou ze dan toch weer gelukkig kunnen worden?
Ook deze keer heeft Carsten weer een mooi verhaal op papier weten te zetten. Dit verhaal bevat weer van alles: zo zijn er grappige stukken, maar ook een aantal serieuze en emotionele momenten. Ook de relatie tussen Sofie en Giacomo was interessant. Wel had ik af en toe wat medelijden met de partner van Sofie (maar daar vertel ik niet teveel over).
'De verhalenbakker' is weer een echte feelgood. Het boek is niet al te dik, dus je hebt het binnen enkele uren wel gelezen, maar toch is het lang genoeg voor een mooi, lief en emotioneel verhaal.
Beoordeling: 4,0 ⭐️
Voormalig danseres Sofie vindt het fascinerend om naar de Italiaanse bakker Giacomo te kijken tijdens zijn werk. Het einde van haar danscarrière heeft haar leven compleet overhoop gehaald. Wie is ze als ze niet danst? Wie zal er van haar houden als ze niet langer schittert op het podium?
Eigenlijk was het baantje bij de dorpsbakkerij bedoeld als een tijdelijk oplossing, voor ze haar leven een nieuwe wending kon geven. Maar verrassend genoeg vindt Sofie in de kleine bakkerij veel meer dan alleen een tijdelijke inkomstenbron: de wijsheid van een eenvoudige man, het geluk van kleine dingen en misschien zelfs de moed om te veranderen.
Het vorige boek, 'De boekenfluisteraar', van deze auteur had ik een hele tijd geleden gelezen en dat vond ik zo'n lief verhaal, dus ik was heel benieuwd naar 'De verhalenbakker'.
Deze keer maak je kennis met Sofie. Haar passie was dansen, maar daar is helaas een einde aan gekomen en Sofie zit hierdoor helemaal in de knoop met zichzelf. Ze moet een baan vinden, anders krijgt ze geen uitkering meer, en zo komt ze in contact met Giacomo en zijn bakkerij.
Eerst denkt Sofie dat ze na een paar dagen toch weer stopt, maar dan blijkt dat ze het toch wel naar haar zin heeft in deze bakkerij. Het klikt met Giacomo en het brood kneden heeft ook een magische uitwerking op haar. Zou ze dan toch weer gelukkig kunnen worden?
Ook deze keer heeft Carsten weer een mooi verhaal op papier weten te zetten. Dit verhaal bevat weer van alles: zo zijn er grappige stukken, maar ook een aantal serieuze en emotionele momenten. Ook de relatie tussen Sofie en Giacomo was interessant. Wel had ik af en toe wat medelijden met de partner van Sofie (maar daar vertel ik niet teveel over).
'De verhalenbakker' is weer een echte feelgood. Het boek is niet al te dik, dus je hebt het binnen enkele uren wel gelezen, maar toch is het lang genoeg voor een mooi, lief en emotioneel verhaal.
Beoordeling: 4,0 ⭐️
April 15, 2022
Diese Geschichte war wie für mich geschaffen. Ich liebe es, mein Brot selber zu backen und konnte daher die Leidenschaft von Sofie und Giacomo diesbezüglich teilen. Was gibt es schöneres, als ein frisches, duftendes Brot aus dem Ofen zu holen und noch warm zu verköstigen.
Carsten Henn hat einen ganz besonders schönen und poetischen Schreibstil, ich habe mir viele Passagen immer wieder durchgelesen, weil ich sie so besonders fand und soviel Weisheit dahintersteckte.
Die ganze Geschichte mit ganz besonderen Charakteren ist so liebevoll gezeichnet, ich liebte es morgens mit Giacomo die Backstube zu betreten und erstmal die ganzen Geräte zu begrüßen und zu streicheln. Mir kribbelte es in den Fingern, mit ihm zu singen und ganz besondere Geschichten in das Brot miteinzubacken.
Auch Sofie hat sich in mein Herz geschlichen, die nach einem schweren Schicksalsschlag erst zu sich selber finden muß und von Giacomo ganz behutsam dorthingeführt wurde.
Fazit: Eine warmherzige Geschichte mit einem wunderschönen Cover und ganz besonderen Charakteren, die einem sehr schnell ans Herz wachsen. Die einem vermitteln, dass man nie den Mut verlieren und immer an sich selbst glauben soll.
"Der Geschichtenbäcker" bekommt von mir einen Ehrenplatz auf meiner Jahresbestenliste, 10/5 Sterne und eine von Herzen kommende Leseempfehlung.
Ich werde mir jetzt schnell "DerBuchspazierer" besorgen und hoffe, dass mich auch diese Geschichte wieder auf eine ganz besondere Weise berühren wird.
Carsten Henn hat einen ganz besonders schönen und poetischen Schreibstil, ich habe mir viele Passagen immer wieder durchgelesen, weil ich sie so besonders fand und soviel Weisheit dahintersteckte.
Die ganze Geschichte mit ganz besonderen Charakteren ist so liebevoll gezeichnet, ich liebte es morgens mit Giacomo die Backstube zu betreten und erstmal die ganzen Geräte zu begrüßen und zu streicheln. Mir kribbelte es in den Fingern, mit ihm zu singen und ganz besondere Geschichten in das Brot miteinzubacken.
Auch Sofie hat sich in mein Herz geschlichen, die nach einem schweren Schicksalsschlag erst zu sich selber finden muß und von Giacomo ganz behutsam dorthingeführt wurde.
Fazit: Eine warmherzige Geschichte mit einem wunderschönen Cover und ganz besonderen Charakteren, die einem sehr schnell ans Herz wachsen. Die einem vermitteln, dass man nie den Mut verlieren und immer an sich selbst glauben soll.
"Der Geschichtenbäcker" bekommt von mir einen Ehrenplatz auf meiner Jahresbestenliste, 10/5 Sterne und eine von Herzen kommende Leseempfehlung.
Ich werde mir jetzt schnell "DerBuchspazierer" besorgen und hoffe, dass mich auch diese Geschichte wieder auf eine ganz besondere Weise berühren wird.
February 4, 2025
Après une lecture percutante, j'avais impérativement besoin d'un roman "feel-good" qui allait me coller un sourire au visage du début à la fin.
Avec "Le boulanger qui fabriquait des vies heureuses", j'ai été plus que servie!
On y suit Sofie qui se retrouve à un tournant de sa vie, un peu perdue et peu motivée. Elle se retrouvera à travailler à la boulangerie de Giacomo. Cette rencontre pourrait bien changer ses perspectives...
Cette histoire, c'est tout en douceur quelle se déroule et c'est parfait ainsi! On aime les personnages, on s'y attache et on tourne les pages sans trop s'en rendre compte!
Vous cherchez un roman feel-good sans péripéties impossibles à n'en plus finir? Ce roman sera parfait pour vous!
Avec "Le boulanger qui fabriquait des vies heureuses", j'ai été plus que servie!
On y suit Sofie qui se retrouve à un tournant de sa vie, un peu perdue et peu motivée. Elle se retrouvera à travailler à la boulangerie de Giacomo. Cette rencontre pourrait bien changer ses perspectives...
Cette histoire, c'est tout en douceur quelle se déroule et c'est parfait ainsi! On aime les personnages, on s'y attache et on tourne les pages sans trop s'en rendre compte!
Vous cherchez un roman feel-good sans péripéties impossibles à n'en plus finir? Ce roman sera parfait pour vous!
Displaying 1 - 30 of 389 reviews