What do you think?
Rate this book
Offer
Vriendinnen Luna en Sterre gaan met hun klasgenoten Marcel en Kristian naar het Castlefest, het grootste fantasyfestival van Europa. Marcel en Kristian zijn vrienden vanaf de brugklas, maar ze groeien steeds meer uit elkaar door de extreme denkbeelden die Marcel heeft over Andrew Tate. Luna en Sterre zijn geïnteresseerd in wicca. Ze hebben last van Marcels houding ten opzichte van vrouwen. Zij komen naar het festival om drie dagen lang hun fantasie de vrije loop te laten. Voor even kun je zijn wie je een elf, een tovenaar of
- GenresYoung Adult
98 pages, Kindle Edition
Published July 12, 2024
19 people want to read
About the author
Jeroen Windmeijer
27 books134 followersJeroen Windmeijer (1969) is antropoloog (Ph.D.) en oud-docent Godsdienst en Maatschappijleer. In 2015 debuteerde hij succesvol met De bekentenissen van Petrus, een historisch-religieuze thriller - inmiddels heruitgegeven onder de titel Het Petrusmysterie.
Hij voltooide drie trilogieën (HarperCollins Holland): de Leidse trilogie (Het Petrusmysterie, Het Pauluslabyrint en Het Pilgrim Fathers Complot), de Zuid-Amerika trilogie (De Offers/ Bolivia, De Genesissleutel/ Peru en De Stenen Goden/ Paaseiland) en de Sterke Vrouwen trilogie in samenwerking met Jacob Slavenburg (Het Isisgeheim, Het Evacomplex en De Magdalenacodex).
In april 2023 verscheen, in samenwerking met Tjarko Evenboer Openbaring, het eerste deel van de Ryevaar-trilogie (Xander Uitgevers).
Windmeijers werk is/ wordt vertaald naar het Tsjechisch, Engels, Italiaans, Duits en Portugees
Hij voltooide drie trilogieën (HarperCollins Holland): de Leidse trilogie (Het Petrusmysterie, Het Pauluslabyrint en Het Pilgrim Fathers Complot), de Zuid-Amerika trilogie (De Offers/ Bolivia, De Genesissleutel/ Peru en De Stenen Goden/ Paaseiland) en de Sterke Vrouwen trilogie in samenwerking met Jacob Slavenburg (Het Isisgeheim, Het Evacomplex en De Magdalenacodex).
In april 2023 verscheen, in samenwerking met Tjarko Evenboer Openbaring, het eerste deel van de Ryevaar-trilogie (Xander Uitgevers).
Windmeijers werk is/ wordt vertaald naar het Tsjechisch, Engels, Italiaans, Duits en Portugees
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
July 21, 2024
Ik word hier echt boos van. Recensie volgt binnenkort op mijn blog.
Hint: onnodig veel vrouwenhaat.
Edit: hierbij mijn review. Let op, spoilers en quotes.
Toen dit boek werd aangekondigd dacht ik dat Castlefest opdracht had gegeven tot dit boek. Dit blijkt niet zo te zijn. Gelukkig maar, want ik heb dit boek met buikpijn gelezen.
52 minuten heb ik erover gedaan, als dus mijn telefoon. Tijdens het lezen maakte ik aantekeningen of moest ik even mijn hart luchten bij mijn man. Zelden raad ik het af om een boek te lezen, omdat ik van mening ben dat er voor iedereen wel een boek bestaat. Voor dit boek heb ik echter zo mijn redenen. Dit is iets wat ik absoluut niet aan mijn leerlingen wil geven, terwijl de setting 100% mijn ding is. Helaas maakte mijn liefde voor Castlefest, hekserij en Vikingen het heel lastig om dit boek met plezier te lezen.
Oké. Ik geef je een positief ding: het was spannend.
Ik had gewild dat er een proeflezer mee had gelezen die 1. Bekend is met castlefest. 2. Het vrouwonvriendelijke had aangepakt. 3. Op de hoogte is van de invloed van Andrew Tate en de radicalisering van jongeren. 4. Bekend is met hekserij en niet alles Wicca noemt.
het speelt zich af op castlefest (yay), maar het festival wordt neergezet als een plek waar mannen en vrouwen elkaar haten.
De zoveelste kerk vs hekserij. Zijn we dat niet een beetje ontgroeid mensen?!
Tuurlijk, het is spannend. Maar een voor veel heksen heilig ritueel inzetten als brandstapel. Hell no. Daarnaast wordt de ontknoping enorm afgeraffeld, terwijl we wel tig scenes over vrouwenhaat hebben zien langskomen.
Alle mannelijke personages haten vrouwen? Welke boodschap wil je meegeven dan???
Plus het heeft uiteindelijk geen functie in het verhaal.
For the people in the back: hekserij. Is. Niet. Alleen. Voor. Vrouwen.
Andrew Tate. Sorry, maar waarom wil je iemand die jongeren bewust radicaliseert een podium geven?
Vikingen en Andrew Tate worden aan elkaar gelinkt… eh… excuse me?
‘Op het grote grasveld voor het kasteel waren veel tweetallen met elkaar aan het zwaardvechten – zonder uitzondering mannen. ‘
Ook vrouwen doen aan zwaardvechten. Vooral op Castlefest.
‘Toen ze verder liepen, zagen ze aan de rand van het veld een paar prachtig gebodypainte vrouwen staan, slechts gekleed in een slip, die omringd werden door fotografen. Sommige mannen – er waren geen vrouwelijke fotografen bij – hadden indrukwekkende lenzen op hun camera’s, alsof ze bang waren ook maar een detail van de modellen te missen.’
Waarom dit benadrukken? Wil je als auteur suggereren dat alle fotografen op Castlefest een seksuele motivatie hebben om foto’s te maken van beschilderde vrouwen?
Een monnik predikt over het christendom en richt zich daarbij vooral op de rol die de vrouw moet innemen. Net ervoor is er een andere breek geweest waarbij het overkomt alsof alle vrouwen die de heksenvervolgingen willen gedenken de schuld bij mannen in de schoenen willen schuiven.
Op castlefest is geen plek voor gepredikte verhalen als dit. Het is niet relevant voor het verhaal en ik proef hier een vooroordeel van de auteur. Dit is een aanname, maar zo heb ik het geïnterpreteerd.
Marcel wordt neergezet als iemand met interesse in Vikings. In dit boek wordt dit onterecht neergezet als iemand die een mannelijke man met Andrew Tate principes is. En dat iedereen die Vikingen interessant vindt, dit ook zo ziet. Marcel laat op geen enkele andere wijze interesse in Vikings zien. Marcel is geen Viking.
Je mag niet in het bos slapen.
Echt, had een fictief evenement bedacht, maar niet dit.
‘Ik zie nu pas dat de wickerman dit jaar een vrouw is.’
‘Ja? En?’
‘Wat een woke gedoe toch weer,’ zei hij geërgerd. ‘Volgens mij is het een wickermán, geen wickervrouw.’
Dit is zo niet de gedachte van castlefest
‘Hij deed een stap naar hem toe en nam het kruisje tussen zijn duim en wijsvinger. ‘Had ik het toch goed gezien net,’ zei hij. Daarna liet hij het los. ‘Ik kan hetzelfde aan jou vragen, niet?’
Dit suggereert dat er op castlefest geen plaats is voor christenen. Wat onzin is.
Ja. Ik ben pissed. Ik snap niet dat dit zo heeft kunnen verschijnen.
Hint: onnodig veel vrouwenhaat.
Edit: hierbij mijn review. Let op, spoilers en quotes.
Toen dit boek werd aangekondigd dacht ik dat Castlefest opdracht had gegeven tot dit boek. Dit blijkt niet zo te zijn. Gelukkig maar, want ik heb dit boek met buikpijn gelezen.
52 minuten heb ik erover gedaan, als dus mijn telefoon. Tijdens het lezen maakte ik aantekeningen of moest ik even mijn hart luchten bij mijn man. Zelden raad ik het af om een boek te lezen, omdat ik van mening ben dat er voor iedereen wel een boek bestaat. Voor dit boek heb ik echter zo mijn redenen. Dit is iets wat ik absoluut niet aan mijn leerlingen wil geven, terwijl de setting 100% mijn ding is. Helaas maakte mijn liefde voor Castlefest, hekserij en Vikingen het heel lastig om dit boek met plezier te lezen.
Oké. Ik geef je een positief ding: het was spannend.
Ik had gewild dat er een proeflezer mee had gelezen die 1. Bekend is met castlefest. 2. Het vrouwonvriendelijke had aangepakt. 3. Op de hoogte is van de invloed van Andrew Tate en de radicalisering van jongeren. 4. Bekend is met hekserij en niet alles Wicca noemt.
het speelt zich af op castlefest (yay), maar het festival wordt neergezet als een plek waar mannen en vrouwen elkaar haten.
De zoveelste kerk vs hekserij. Zijn we dat niet een beetje ontgroeid mensen?!
Tuurlijk, het is spannend. Maar een voor veel heksen heilig ritueel inzetten als brandstapel. Hell no. Daarnaast wordt de ontknoping enorm afgeraffeld, terwijl we wel tig scenes over vrouwenhaat hebben zien langskomen.
Alle mannelijke personages haten vrouwen? Welke boodschap wil je meegeven dan???
Plus het heeft uiteindelijk geen functie in het verhaal.
For the people in the back: hekserij. Is. Niet. Alleen. Voor. Vrouwen.
Andrew Tate. Sorry, maar waarom wil je iemand die jongeren bewust radicaliseert een podium geven?
Vikingen en Andrew Tate worden aan elkaar gelinkt… eh… excuse me?
‘Op het grote grasveld voor het kasteel waren veel tweetallen met elkaar aan het zwaardvechten – zonder uitzondering mannen. ‘
Ook vrouwen doen aan zwaardvechten. Vooral op Castlefest.
‘Toen ze verder liepen, zagen ze aan de rand van het veld een paar prachtig gebodypainte vrouwen staan, slechts gekleed in een slip, die omringd werden door fotografen. Sommige mannen – er waren geen vrouwelijke fotografen bij – hadden indrukwekkende lenzen op hun camera’s, alsof ze bang waren ook maar een detail van de modellen te missen.’
Waarom dit benadrukken? Wil je als auteur suggereren dat alle fotografen op Castlefest een seksuele motivatie hebben om foto’s te maken van beschilderde vrouwen?
Een monnik predikt over het christendom en richt zich daarbij vooral op de rol die de vrouw moet innemen. Net ervoor is er een andere breek geweest waarbij het overkomt alsof alle vrouwen die de heksenvervolgingen willen gedenken de schuld bij mannen in de schoenen willen schuiven.
Op castlefest is geen plek voor gepredikte verhalen als dit. Het is niet relevant voor het verhaal en ik proef hier een vooroordeel van de auteur. Dit is een aanname, maar zo heb ik het geïnterpreteerd.
Marcel wordt neergezet als iemand met interesse in Vikings. In dit boek wordt dit onterecht neergezet als iemand die een mannelijke man met Andrew Tate principes is. En dat iedereen die Vikingen interessant vindt, dit ook zo ziet. Marcel laat op geen enkele andere wijze interesse in Vikings zien. Marcel is geen Viking.
Je mag niet in het bos slapen.
Echt, had een fictief evenement bedacht, maar niet dit.
‘Ik zie nu pas dat de wickerman dit jaar een vrouw is.’
‘Ja? En?’
‘Wat een woke gedoe toch weer,’ zei hij geërgerd. ‘Volgens mij is het een wickermán, geen wickervrouw.’
Dit is zo niet de gedachte van castlefest
‘Hij deed een stap naar hem toe en nam het kruisje tussen zijn duim en wijsvinger. ‘Had ik het toch goed gezien net,’ zei hij. Daarna liet hij het los. ‘Ik kan hetzelfde aan jou vragen, niet?’
Dit suggereert dat er op castlefest geen plaats is voor christenen. Wat onzin is.
Ja. Ik ben pissed. Ik snap niet dat dit zo heeft kunnen verschijnen.
October 28, 2024
Ik heb het boekje in opdracht gelezen, maar moet nou mijn ogen uitspoelen met zoutzuur😭 Castlefest de organisatie en de bezoekers worden hier zo slecht neergezet dat het pijn doet. Geen idee wat de schrijver wil overbrengen maar maak me erge zorgen over zijn eigen ideeën. Alle Vikingen zijn man en vrouwenhaters alle heksen zijn vrouw en mannenhaters alle fotografen zijn pervs??? Ga zo nog maar even door😩 zonder een gesprek achteraf zou ik dit mijn kind niet laten lezen. Iets positiefs? Ja lekker dun boekje. Zo..nu ga ik als “ heks” dit boekje even ritueel verbranden. 👋🏻
July 26, 2024
Ik heb inmiddels al veel boeken van Jeroen Windmeijer gelezen, die me keer op keer erg aanspreken door zijn kunsthistorische achtergrond gecombineerd met een spannend en pakkend verhaal. Dit is de eerste young adult die Jeroen Windmeijer geschreven heeft, wat me erg nieuwsgierig maakt. De cover is in ieder geval al indrukwekkend en intrigerend.
Dit jaar gaan Sterre, Luna, Marcel en Kristian naar Castlefest. Het is een fantasy festival. Eenmaal daar aangekomen valt de groep al snel uit elkaar. Marcel voelt zich een enkel Viking en heeft vrij extreme denkbeelden over vrouwen die Andrew Tate er ook op nahoudt. Luna noemt zichzelf een heks en staat voor alles waar Marcel een hekel aan heeft. Kristian komt uit een gelovig gezin, dus heeft denkbeelden van hoe een man en vrouw zich gedragen, van thuis uit meegekregen, maar probeert zich nu hiervan los te maken. Sterre worstelt met haar gevoelens voor Luna.
Op de ochtend van het Wickerman-ritueel is Luna ineens spoorloos verdwenen. Kristian en Sterre slaan direct alarm. Zal Marcels vreemde gedrag iets met de verdwijning te maken hebben? Castlefest is een bestaand evenement, maar het verhaal, de personages en de gebeurtenissen komen voort uit de fantasie van de schrijver en zijn geen schets van de werkelijkheid.
Wat een heftige, spannende en rituele young adult. Jeroen Windmeijer heeft een vlotte, levendige en krachtige schrijfstijl, waardoor het echt een young adult is. Hierbij heeft hij zich goed verplaatst in de doelgroep en volgen we ook de middelbare schoolleerlingen Sterre, Luna, Marcel en Kristian.
Nadat het verhaal start met wat uitleg over het Wickerman-ritueel gaat het verhaal zelf van start. Hierbij volgen we de vier middelbare schoolleerlingen die alle vier heel verschillende personages zijn. Jeroen Windmeijer heeft ze gemakkelijk van elkaar te onderscheiden neergezet. Niet enkel in uiterlijk, maar met name in denkwijze en daarop aansluitend gedrag. Hierdoor weet Jeroen Windmeijer de gebeurtenissen in het verhaal vanuit verschillende kanten en gezichtspunten te belichten, wat het verhaal extra spannend en dynamisch maakt.
We volgen een paar dagen van de vier tieners op het Castlefest. Ik had nog niet eerder van het Castefest gehoord, maar Jeroen weet dit zo te beschrijven dat je een volledige beleving krijgt van het festival met de Vikingen, heksen, rituelen en monniken. Hierbij bespreekt Jeroen ook de extreme denkbeelden en rituelen die deze groeperingen toentertijd hadden en er nog een aantal aanhangers van deze denkbeelden op de wereld rondlopen. Deze verschillende visies en heftige denkwijze zetten je niet alleen als lezer op scherp en aan het denken, maar zorgt in de verhaallijn ook voor de nodige spanning en geeft het verhaal diepgang. Het is sterk hoe Jeroen Windmeijer deze oude gebruiken en geschiedenis in een actueel en hedendaags verhaal weet te verweven.
Er volgt een prachtig en actievol plot, waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit. Met een mooi epiloog weet Jeroen Windmeijer de puntjes op de i te zetten en het verhaal mooi af te sluiten.
Offer is een originele, spannende en indrukwekkende young adult. Jeroen Windmeijer heeft mij met met zijn eerste YA blij verrast. Hij schrijft levendig, vlot en krachtig en weet zich goed in de doelgroep af te stemmen. We volgen vier tieners op een Castlefest waarin Jeroen Windmeijer zijn godsdienstige en kunsthistorische kennis op een boeiende wijze in een spannend, pakkend en actievol verhaal weet te gieten.
Dit jaar gaan Sterre, Luna, Marcel en Kristian naar Castlefest. Het is een fantasy festival. Eenmaal daar aangekomen valt de groep al snel uit elkaar. Marcel voelt zich een enkel Viking en heeft vrij extreme denkbeelden over vrouwen die Andrew Tate er ook op nahoudt. Luna noemt zichzelf een heks en staat voor alles waar Marcel een hekel aan heeft. Kristian komt uit een gelovig gezin, dus heeft denkbeelden van hoe een man en vrouw zich gedragen, van thuis uit meegekregen, maar probeert zich nu hiervan los te maken. Sterre worstelt met haar gevoelens voor Luna.
Op de ochtend van het Wickerman-ritueel is Luna ineens spoorloos verdwenen. Kristian en Sterre slaan direct alarm. Zal Marcels vreemde gedrag iets met de verdwijning te maken hebben? Castlefest is een bestaand evenement, maar het verhaal, de personages en de gebeurtenissen komen voort uit de fantasie van de schrijver en zijn geen schets van de werkelijkheid.
Wat een heftige, spannende en rituele young adult. Jeroen Windmeijer heeft een vlotte, levendige en krachtige schrijfstijl, waardoor het echt een young adult is. Hierbij heeft hij zich goed verplaatst in de doelgroep en volgen we ook de middelbare schoolleerlingen Sterre, Luna, Marcel en Kristian.
Nadat het verhaal start met wat uitleg over het Wickerman-ritueel gaat het verhaal zelf van start. Hierbij volgen we de vier middelbare schoolleerlingen die alle vier heel verschillende personages zijn. Jeroen Windmeijer heeft ze gemakkelijk van elkaar te onderscheiden neergezet. Niet enkel in uiterlijk, maar met name in denkwijze en daarop aansluitend gedrag. Hierdoor weet Jeroen Windmeijer de gebeurtenissen in het verhaal vanuit verschillende kanten en gezichtspunten te belichten, wat het verhaal extra spannend en dynamisch maakt.
We volgen een paar dagen van de vier tieners op het Castlefest. Ik had nog niet eerder van het Castefest gehoord, maar Jeroen weet dit zo te beschrijven dat je een volledige beleving krijgt van het festival met de Vikingen, heksen, rituelen en monniken. Hierbij bespreekt Jeroen ook de extreme denkbeelden en rituelen die deze groeperingen toentertijd hadden en er nog een aantal aanhangers van deze denkbeelden op de wereld rondlopen. Deze verschillende visies en heftige denkwijze zetten je niet alleen als lezer op scherp en aan het denken, maar zorgt in de verhaallijn ook voor de nodige spanning en geeft het verhaal diepgang. Het is sterk hoe Jeroen Windmeijer deze oude gebruiken en geschiedenis in een actueel en hedendaags verhaal weet te verweven.
Er volgt een prachtig en actievol plot, waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit. Met een mooi epiloog weet Jeroen Windmeijer de puntjes op de i te zetten en het verhaal mooi af te sluiten.
Offer is een originele, spannende en indrukwekkende young adult. Jeroen Windmeijer heeft mij met met zijn eerste YA blij verrast. Hij schrijft levendig, vlot en krachtig en weet zich goed in de doelgroep af te stemmen. We volgen vier tieners op een Castlefest waarin Jeroen Windmeijer zijn godsdienstige en kunsthistorische kennis op een boeiende wijze in een spannend, pakkend en actievol verhaal weet te gieten.
July 28, 2024
Het verhaal speelt zich af op Castlefest, een middeleeuws en Fantasyfestival, dat jaarlijks wordt georganiseerd in Lisse. Sterre, Luna, Marcel en Kristian dompelen zich het hele weekend onder in de sfeer. Elk om eigen redenen. Marcel is gek op zwaardvechten en is geïnteresseerd in Vikingen en Andrew Tate. Kristian is sinds de brugklas met hem bevriend, groeit op in een christelijk gezin en gaat vooral mee om dichter bij Luna te zijn. Hij is daarin niet de enige, want ook Sterre heeft gevoelens voor Luna. Sterre en Luna hebben geen oog voor de jongens en trekken voornamelijk hun eigen plan, wat zich met name richt op hekserij. Wanneer Luna op de laatste avond verdwijnt en een grote zoektocht niets oplevert maken met name Kristian en Sterre zich grote zorgen. Marcel was die nacht in het bos, met jongens die hij op het festival heeft ontmoet. Zouden zij er iets mee te maken hebben?
Voor een kort verhaal wordt er veel gesproken over de interpretatie van christelijke godsdienst, hekserij en vrouwenhaat. Persoonlijk vraag ik mij af of het nodig was om Castlefest te gebruiken als themafeest, wellicht was het beter geweest om hier een festival voor te verzinnen. De link naar Andrew Tate in combinatie met de voorliefde voor Vikingen vind ik persoonlijk onnodig, het is vast niet als zodanig bedoeld maar het nodigt mogelijk jongeren die geïnteresseerd zijn in Vikingen uit om te onderzoeken wie Andrew Tate is (voor zover ze hier nog niet mee bekend zijn). Echter, is het dan wel weer een geschikt boek om als klas te lezen en over de inhoud te discussiëren wanneer bovenstaande thema's spelen binnen een groep. Mogelijk is het vanuit dat oogpunt geschreven, gezien de achtergrond van de schrijver.
Offer is een nieuw boek in de serie van Kluitman-novelles. Deze boeken kenmerken zich door de minimale dikte, ieder boek is circa 100 pagina's, geschreven voor young adult met vaak een spannend thema. Zo ook dit boek, geschreven door Jeroen Windmeijer. In de context van het boek is het wellicht goed om te weten dat hij als godsdienstleraar heeft gewerkt op een middelbare school in Leiden. Het thema godsdienst komt in het boek verschillende keren naar voren.
Voor een kort verhaal wordt er veel gesproken over de interpretatie van christelijke godsdienst, hekserij en vrouwenhaat. Persoonlijk vraag ik mij af of het nodig was om Castlefest te gebruiken als themafeest, wellicht was het beter geweest om hier een festival voor te verzinnen. De link naar Andrew Tate in combinatie met de voorliefde voor Vikingen vind ik persoonlijk onnodig, het is vast niet als zodanig bedoeld maar het nodigt mogelijk jongeren die geïnteresseerd zijn in Vikingen uit om te onderzoeken wie Andrew Tate is (voor zover ze hier nog niet mee bekend zijn). Echter, is het dan wel weer een geschikt boek om als klas te lezen en over de inhoud te discussiëren wanneer bovenstaande thema's spelen binnen een groep. Mogelijk is het vanuit dat oogpunt geschreven, gezien de achtergrond van de schrijver.
Offer is een nieuw boek in de serie van Kluitman-novelles. Deze boeken kenmerken zich door de minimale dikte, ieder boek is circa 100 pagina's, geschreven voor young adult met vaak een spannend thema. Zo ook dit boek, geschreven door Jeroen Windmeijer. In de context van het boek is het wellicht goed om te weten dat hij als godsdienstleraar heeft gewerkt op een middelbare school in Leiden. Het thema godsdienst komt in het boek verschillende keren naar voren.
September 13, 2024
Het verhaal is best spannend. De karakters zijn goed neergezet en het plot klopt.
Ik zou er alleen voor gekozen hebben om het op een denkbeeldig festival te hebben laten plaatsvinden.
In het begin klopt het sfeer beeld wel. Het is de plek waar je jezelf mag zijn. Maar daarna wordt het toch echt wel fantasie.
Leuk gedaan dat wel.
Ik zou er alleen voor gekozen hebben om het op een denkbeeldig festival te hebben laten plaatsvinden.
In het begin klopt het sfeer beeld wel. Het is de plek waar je jezelf mag zijn. Maar daarna wordt het toch echt wel fantasie.
Leuk gedaan dat wel.
August 21, 2024
Ik vond het boek goed geschreven en erg leuk! Het was alleen meer voor tieners geschreven en dat maakte het voor mij wat kinderlijker.
September 3, 2025
Vriendinnen Luna en Sterre gaan met hun klasgenoten Marcel en Kristian naar Castlefest. De twee jongens zijn steeds meer uit elkaar gegroeid.
Luna en Sterre zijn geïnteresseerd in Wicca. Ze komen naar het festival om hun fantasie de vrije loop te laten.
Als Luna op de ochtend van het wickerman-ritueel verdwijnt, slaan haar vrienden alarm. Heeft Marcels vreemde gedrag er iets mee te maken?
Het boek las fijn weg, zoals de meeste Kluitman novelles.
Het duurde heel lang voor de verdwijning plaatsvond. Waardoor ik me langere tijd afvroeg wat ik nu aan het lezen was.
Hierdoor brak er voor mij ook spanning.
Het boek was ok, niet mijn favoriete Kluitman.
Maar er had van mij echt meer mogen gebeuren.
Het einde werd ook nogal afgeraffeld.
Luna en Sterre zijn geïnteresseerd in Wicca. Ze komen naar het festival om hun fantasie de vrije loop te laten.
Als Luna op de ochtend van het wickerman-ritueel verdwijnt, slaan haar vrienden alarm. Heeft Marcels vreemde gedrag er iets mee te maken?
Het boek las fijn weg, zoals de meeste Kluitman novelles.
Het duurde heel lang voor de verdwijning plaatsvond. Waardoor ik me langere tijd afvroeg wat ik nu aan het lezen was.
Hierdoor brak er voor mij ook spanning.
Het boek was ok, niet mijn favoriete Kluitman.
Maar er had van mij echt meer mogen gebeuren.
Het einde werd ook nogal afgeraffeld.
September 1, 2024
2.5 stars
December 26, 2024
Het fijne aan dit soort novelles is dat het verhaal vaak kort maar krachtig is. Het is knap hoe de auteur ook in dit verhaal de vier hoofdpersonages in zo’n korte tijd tot leven heeft weten te brengen. Als lezer leer je hen echt een beetje kennen, maar op wat er voor het verhaal relevant is na, komen er verder niet echt details over hun leven aan bod. Maar op zich is het voor de lengte van dit verhaal prima. Al snel merk je wel dat er onderling wat spanning tussen de vrienden naar voren komt waardoor je je afvraagt of ze elkaar wel zo goed kennen als ze dachten.
Tijdens dat we de personages wat beter leren kennen, krijgen we ook meer te zien van het festival. De kraampjes, de activiteiten, de bezoekers. Het straalt allemaal een gezelligheid uit waar je als lezer graag deel van uit zou willen maken. Maar langzaam begint dat te veranderen. Er gebeuren soms wat vreemde dingen, mensen reageren op een vreemde manier en de spanning begint langzaam wat te stijgen.
Wat wel opviel was dat er op veel momenten de nadrukt wordt gelegd op een grote verdeeldheid tussen mannen en vrouwen, jongens en meisjes. Iets wat ik niet helemaal snapte, omdat er juist steeds zo benadrukt wordt dat iedereen op dit festival kan zijn wie die maar wil zijn. Dus waarom is er dan wel steeds zo een nadruk op deze genders?
In de tweede helft van het verhaal neemt de spanning ontzettend toe. Als Luna verdwenen is, start er een zoektocht. Niets is wat het lijkt, en niemand lijkt te vertrouwen. Hier gaat het verhaal op den duur wel een beetje van de hak op de tak, alleen maar om Luna te vinden. En daarbij kun je je de vraag stellen of het allemaal wel op een even realistische manier gebeurt. De reacties van Luna’s vrienden, van gezagvoerders van het event, van omstanders, etc. Uiteindelijk belandt het allemaal in een stroomversnelling en voor je het weet is het verhaal dan afgelopen.
Offer van Jeroen Windmeijer is een kort maar spannende novelle voor jeugd. Het concept van een incident op Castlefest klinkt interessant, maar er vinden enkele tegenstrijdige gebeurtenissen plaats waardoor het uiteindelijke geheel niet echt geloofwaardig over komt.
Tijdens dat we de personages wat beter leren kennen, krijgen we ook meer te zien van het festival. De kraampjes, de activiteiten, de bezoekers. Het straalt allemaal een gezelligheid uit waar je als lezer graag deel van uit zou willen maken. Maar langzaam begint dat te veranderen. Er gebeuren soms wat vreemde dingen, mensen reageren op een vreemde manier en de spanning begint langzaam wat te stijgen.
Wat wel opviel was dat er op veel momenten de nadrukt wordt gelegd op een grote verdeeldheid tussen mannen en vrouwen, jongens en meisjes. Iets wat ik niet helemaal snapte, omdat er juist steeds zo benadrukt wordt dat iedereen op dit festival kan zijn wie die maar wil zijn. Dus waarom is er dan wel steeds zo een nadruk op deze genders?
In de tweede helft van het verhaal neemt de spanning ontzettend toe. Als Luna verdwenen is, start er een zoektocht. Niets is wat het lijkt, en niemand lijkt te vertrouwen. Hier gaat het verhaal op den duur wel een beetje van de hak op de tak, alleen maar om Luna te vinden. En daarbij kun je je de vraag stellen of het allemaal wel op een even realistische manier gebeurt. De reacties van Luna’s vrienden, van gezagvoerders van het event, van omstanders, etc. Uiteindelijk belandt het allemaal in een stroomversnelling en voor je het weet is het verhaal dan afgelopen.
Offer van Jeroen Windmeijer is een kort maar spannende novelle voor jeugd. Het concept van een incident op Castlefest klinkt interessant, maar er vinden enkele tegenstrijdige gebeurtenissen plaats waardoor het uiteindelijke geheel niet echt geloofwaardig over komt.
August 29, 2024
Voor het eerst heb ik reviews gelezen voor ik aan het boek begon en ben best geschrokken van oa een 1🌟 recensie, maar ook van andere toch best harde meningen van andere lezers over dit boek.
Nu ben ik een echte Windmeijer-fan, dus Offer niet lezen was voor mij geen optie.
En ik ben blij dat ik hem gelezen heb. 4.5 🌟. Die in het geval van hebban en goodreads afgerond wordt naar 5 🌟.
Het verhaal is goed doordacht, met mooie maar ook pittige karakters. Want er zijn er 2 in het boek die vinden dat vrouwen als enige recht het aanrecht hebben ala Andrew Tate. Aangezien, voor zover ik weet, de gemiddelde kerkganger dezelfde gedachte zijn toegedaan beleef ik daar geen aanstoot aan.
Een ieder die daar wel aanstoot aan heeft moet misschien bedenken dat Windmeijer een geweldige creatieve geest heeft die het romantische van een evenement als Castle Fest geweldig weet te combineren met een bepaalde non-feministische denkwijze van menige Nederlander.
Daarnaast loopt het boek niet over van vrouwenhandel. Wat mijn inziens maakt dat sommige, eerder gegeven reviews overdreven zijn. Maar he....iedereen zijn mening.
Ik vind het geweldig dat Windmeijer de durf heeft om dit onderwerp bespreekbaar te maken in een voor hem nieuw genre.
Het boek leest vlot weg met korte hoofdstukken, er zitten hele mooie karakters in. Het verhaal is goed in elkaar gezet en nu wil ik weten hoe het afloopt ook.
Dus alsjeblieft Jeroen nog heel veel meer van dit 💛.
Offer is de 4.5 🌟 meer dan waard.
Nu ben ik een echte Windmeijer-fan, dus Offer niet lezen was voor mij geen optie.
En ik ben blij dat ik hem gelezen heb. 4.5 🌟. Die in het geval van hebban en goodreads afgerond wordt naar 5 🌟.
Het verhaal is goed doordacht, met mooie maar ook pittige karakters. Want er zijn er 2 in het boek die vinden dat vrouwen als enige recht het aanrecht hebben ala Andrew Tate. Aangezien, voor zover ik weet, de gemiddelde kerkganger dezelfde gedachte zijn toegedaan beleef ik daar geen aanstoot aan.
Een ieder die daar wel aanstoot aan heeft moet misschien bedenken dat Windmeijer een geweldige creatieve geest heeft die het romantische van een evenement als Castle Fest geweldig weet te combineren met een bepaalde non-feministische denkwijze van menige Nederlander.
Daarnaast loopt het boek niet over van vrouwenhandel. Wat mijn inziens maakt dat sommige, eerder gegeven reviews overdreven zijn. Maar he....iedereen zijn mening.
Ik vind het geweldig dat Windmeijer de durf heeft om dit onderwerp bespreekbaar te maken in een voor hem nieuw genre.
Het boek leest vlot weg met korte hoofdstukken, er zitten hele mooie karakters in. Het verhaal is goed in elkaar gezet en nu wil ik weten hoe het afloopt ook.
Dus alsjeblieft Jeroen nog heel veel meer van dit 💛.
Offer is de 4.5 🌟 meer dan waard.
August 31, 2024
Ik wist niet wat ik van dit boek kon verwachten. De meningen in de recensies zijn erg verdeeld.
Pas in de tweede helft wordt het boek een thriller.
De eerste helft van het boek voelt als een geschiedenisles in dialogen. Dat had wel wat minder gemogen. Ik ben geen expert, maar dat de vrouwen bij de Vikingen minderwaardig waren, is niet bewezen volgens mij. Bij de Kelten waren er vrouwelijke krijgers die met de mannen mee vochten. Er zijn bewijzen dat dit bij de Vikingen ook zo was. Maar we kunnen dit nog op een misconceptie van het personage Marcel gooien.
Maar waarom de auteur vindt dat hij de nadruk moet leggen op dat er alleen jongens en mannen bij de zwaardvechtlessen waren, begrijp ik niet.
En waarom wordt een klein onderdeel zoals bodypainting er uitgelicht om te laten zien dat het vooral mannelijke creeps zijn die met hun telelens de vrouwen willen fotograferen? Dit had wel vervangen kunnen worden door iets anders. Iets wat minder polariserend werkt. Er is zoveel bijzonders te zien en te doen op Castlefest.
Er wordt een paar keer *gezegd* dat Castlefest een vredig festijn is waar iedereen zichzelf mag zijn en zich mag kleden zoals ze willen (en dat is ook zo), maar de auteur laat alleen maar de polarisatie zien. Mannen die vrouwen haten of minachting hebben voor vrouwen, een vrouw die mannen haat, Christenen die heksen haten, heksen die fel van tong zijn. Vrouwen in jurken die niet vechten en mooi zijn om te zien, mannen in gevechtstenue die sparren en stoer doen.
Luna komt uit een heksengezin en Kristian (what’s in a name) komt uit een Christelijk gezin met strenge waarden en waarin zijn moeder ondergeschikt is aan zijn vader. Kristian weet niet zo goed wat zijn mening over de "plaats" van vrouwen moet zijn. Dit is een gemiste kans. Niet ieder Christelijk gezin is zo.
Het anti-vrouwengedrag is al vertegenwoordigd in de monnik. Juist met Kristian had de schrijver kunnen laten zien, dat er ook Christelijke gezinnen zijn die gematigder zijn, waar de vrouw en de man gelijkwaardig zijn en waar de vrouw wel werkt, ook al hebben ze kinderen.
Dit had niets afgedaan aan Kristian’s onzekerheid over meisjes.
Wat ik wel een goed idee vond, was om Kristian "iets spiritueels" te laten doen, zoals een steen kopen bij de stenenkraam. Dit had nog wel iets zweveriger en dieper gemogen van mij 😊 Of bijvoorbeeld iets met tarot (maar het risico op clichés is hier levensgroot, als je er te weinig van weet)
Het aantal woorden is beperkt voor dit soort boekjes. Dat begrijp ik. Juist daarom hadden de woorden die verspild zijn aan de bodypaintscene wat mij betreft geschrapt kunnen worden, om iets meer te laten zien dat Kristian zich openstelt voor alternatieve spiritualiteit zonder zijn Christelijke geloof te verliezen.
TL;DR
De stijl is vaak nogal belerend. De tweede helft van het boek wordt spannender. De setting is leuk, maar dat gaat verloren in de negativiteit.
De personages zijn aardig neergezet, maar Marcel is vrouwenhater op het stereotype af en vooral Kristian had meer mogelijkheden.
Ik begrijp de negatieve recensies. In ieder geval hoop ik dat de schrijver zelf een andere mening heeft dan de vrouwenhaters. Het lijkt erop dat hij een "discussiestuk" voor in de klas heeft willen schrijven. En eigenlijk is het vanwege de ongenuanceerde vooroordelen daarvoor nog het meest geschikt. Ik zou het liever niet zelfstandig laten lezen door de doelgroep van 12 tot 15 jaar en zeker niet aan jongere lezers.
Pas in de tweede helft wordt het boek een thriller.
De eerste helft van het boek voelt als een geschiedenisles in dialogen. Dat had wel wat minder gemogen. Ik ben geen expert, maar dat de vrouwen bij de Vikingen minderwaardig waren, is niet bewezen volgens mij. Bij de Kelten waren er vrouwelijke krijgers die met de mannen mee vochten. Er zijn bewijzen dat dit bij de Vikingen ook zo was. Maar we kunnen dit nog op een misconceptie van het personage Marcel gooien.
Maar waarom de auteur vindt dat hij de nadruk moet leggen op dat er alleen jongens en mannen bij de zwaardvechtlessen waren, begrijp ik niet.
En waarom wordt een klein onderdeel zoals bodypainting er uitgelicht om te laten zien dat het vooral mannelijke creeps zijn die met hun telelens de vrouwen willen fotograferen? Dit had wel vervangen kunnen worden door iets anders. Iets wat minder polariserend werkt. Er is zoveel bijzonders te zien en te doen op Castlefest.
Er wordt een paar keer *gezegd* dat Castlefest een vredig festijn is waar iedereen zichzelf mag zijn en zich mag kleden zoals ze willen (en dat is ook zo), maar de auteur laat alleen maar de polarisatie zien. Mannen die vrouwen haten of minachting hebben voor vrouwen, een vrouw die mannen haat, Christenen die heksen haten, heksen die fel van tong zijn. Vrouwen in jurken die niet vechten en mooi zijn om te zien, mannen in gevechtstenue die sparren en stoer doen.
Luna komt uit een heksengezin en Kristian (what’s in a name) komt uit een Christelijk gezin met strenge waarden en waarin zijn moeder ondergeschikt is aan zijn vader. Kristian weet niet zo goed wat zijn mening over de "plaats" van vrouwen moet zijn. Dit is een gemiste kans. Niet ieder Christelijk gezin is zo.
Het anti-vrouwengedrag is al vertegenwoordigd in de monnik. Juist met Kristian had de schrijver kunnen laten zien, dat er ook Christelijke gezinnen zijn die gematigder zijn, waar de vrouw en de man gelijkwaardig zijn en waar de vrouw wel werkt, ook al hebben ze kinderen.
Dit had niets afgedaan aan Kristian’s onzekerheid over meisjes.
Wat ik wel een goed idee vond, was om Kristian "iets spiritueels" te laten doen, zoals een steen kopen bij de stenenkraam. Dit had nog wel iets zweveriger en dieper gemogen van mij 😊 Of bijvoorbeeld iets met tarot (maar het risico op clichés is hier levensgroot, als je er te weinig van weet)
Het aantal woorden is beperkt voor dit soort boekjes. Dat begrijp ik. Juist daarom hadden de woorden die verspild zijn aan de bodypaintscene wat mij betreft geschrapt kunnen worden, om iets meer te laten zien dat Kristian zich openstelt voor alternatieve spiritualiteit zonder zijn Christelijke geloof te verliezen.
TL;DR
De stijl is vaak nogal belerend. De tweede helft van het boek wordt spannender. De setting is leuk, maar dat gaat verloren in de negativiteit.
De personages zijn aardig neergezet, maar Marcel is vrouwenhater op het stereotype af en vooral Kristian had meer mogelijkheden.
Ik begrijp de negatieve recensies. In ieder geval hoop ik dat de schrijver zelf een andere mening heeft dan de vrouwenhaters. Het lijkt erop dat hij een "discussiestuk" voor in de klas heeft willen schrijven. En eigenlijk is het vanwege de ongenuanceerde vooroordelen daarvoor nog het meest geschikt. Ik zou het liever niet zelfstandig laten lezen door de doelgroep van 12 tot 15 jaar en zeker niet aan jongere lezers.
July 25, 2024
Dit boek is een nieuwe uitbreiding van de Kluitman novelles. Ik moet toegeven dat ik wat bevooroordeeld aan dit boek begon. Voor het weekend zag ik op Instagram een recensie voorbij komen waarin een boek volledig onderuit gehaald werd. Nadat ik alles gelezen heb was ik benieuwd over welk boek het ging, en dat bleek dus Offer te zijn. Ik heb toen besloten om het boek maandag te lezen. En ik kan zeggen 100 mensen 100 smaken, niets wat in de recensie die ik gelezen had heb ik zo ervaren. Ik vond het weer een geweldig verhaal om te lezen.
In dit verhaal wordt je meegenomen naar Castlefest, voor vele misschien bekend als fantasy evenement. Schrijver Jeroen Windmeijer heeft het evenement als leidraad in zijn verhaal gebruikt, maar alles wat erin het verhaal gebeurt is louter voortgekomen uit zijn fantasie en is geen schets van de werkelijkheid. Blijkbaar is zo'n disclaimer nodig als je een verhaal over een bestaand evenement schrijft.
Sterre, Luna, Marcel en Kristian gaan naar het evenement en worden er meegenomen naar vroeger in de tijd dat er nog vikingen waren, het heel normaal was dat vrouwen naar hun man luisterde en heksen op de brandstapel gingen. De personages van Luna, Sterre, Marcel en Kristian zijn erg goed neergezet en hebben karakters waarin de lezers misschien wel wat van zichzelf terug zien. Ze zijn klasgenoten en de meiden zijn vriendinnen van elkaar.
In het verhaal komen dingen van vroeger weer terug in de tijd waarin wij leven, zo heb je nu Andrew Tate, die ook in het verhaal voorkomt. Het is een verhaal wat erg fijn leest, de sfeer van het festival die wordt neergezet is ook echt te voelen als je aan het lezen bent. Het is met veel details geschreven dus je kunt het verhaal als film in je hoofd afspelen. In het verhaal komen verschillende thema's aan bod, vriendschap, geloof, verliefdheid en rituelen die vanuit oudsher worden uitgevoerd. In het verhaal komt een aantal malen naar voren dat vrouwen naar mannen moeten luisteren, mannen de kost moeten verdienen enzovoorts. Voor het verhaal is dat iets wat er helemaal bij past. Als Luna vermist wordt dan wordt de spanning opgevoerd en is ook echt de samenhorigheid van de bezoekers voelbaar.
Offer is het eerste Young Adult verhaal van Jeroen Windmeijer en is geschreven voor 15+. Het is een kort en leuk fantasy verhaal wat jongeren motiveert om te gaan lezen.
In dit verhaal wordt je meegenomen naar Castlefest, voor vele misschien bekend als fantasy evenement. Schrijver Jeroen Windmeijer heeft het evenement als leidraad in zijn verhaal gebruikt, maar alles wat erin het verhaal gebeurt is louter voortgekomen uit zijn fantasie en is geen schets van de werkelijkheid. Blijkbaar is zo'n disclaimer nodig als je een verhaal over een bestaand evenement schrijft.
Sterre, Luna, Marcel en Kristian gaan naar het evenement en worden er meegenomen naar vroeger in de tijd dat er nog vikingen waren, het heel normaal was dat vrouwen naar hun man luisterde en heksen op de brandstapel gingen. De personages van Luna, Sterre, Marcel en Kristian zijn erg goed neergezet en hebben karakters waarin de lezers misschien wel wat van zichzelf terug zien. Ze zijn klasgenoten en de meiden zijn vriendinnen van elkaar.
In het verhaal komen dingen van vroeger weer terug in de tijd waarin wij leven, zo heb je nu Andrew Tate, die ook in het verhaal voorkomt. Het is een verhaal wat erg fijn leest, de sfeer van het festival die wordt neergezet is ook echt te voelen als je aan het lezen bent. Het is met veel details geschreven dus je kunt het verhaal als film in je hoofd afspelen. In het verhaal komen verschillende thema's aan bod, vriendschap, geloof, verliefdheid en rituelen die vanuit oudsher worden uitgevoerd. In het verhaal komt een aantal malen naar voren dat vrouwen naar mannen moeten luisteren, mannen de kost moeten verdienen enzovoorts. Voor het verhaal is dat iets wat er helemaal bij past. Als Luna vermist wordt dan wordt de spanning opgevoerd en is ook echt de samenhorigheid van de bezoekers voelbaar.
Offer is het eerste Young Adult verhaal van Jeroen Windmeijer en is geschreven voor 15+. Het is een kort en leuk fantasy verhaal wat jongeren motiveert om te gaan lezen.
June 25, 2025
Offer is een novelle (young adult), geschreven door Jeroen Windmeijer. Een verhaal wat zeer geschikt is om discussies uit te lokken, in de klas of daarbuiten.. Een verhaal over religie, over rituelen, over al dan niet achterhaalde denkbeelden. Die denkbeelden zetten mensen recht tegenover elkaar: interessant, misschien zelfs gevaarlijk.
Offer speelt zich af in Lisse, op het festival CastleFest. Iedereen kleedt zich voor de gelegenheid: heksen, vikingen, monniken, elfjes etc. Jeroen legt aan het begin de rol van de 'Wickerman' uit en hoe belangrijk de vier elementen zijn.
4 Tieners begeven zich drie dagen lang in de wereld van Castle Fest. Daar aangekomen valt de groep toch wat uiteen. Sterre en Luna trekken er veel samen op uit, Marcel gekleed als stoere viking, is fan van Andrew Tate, die bekend staat om zijn vrouwonvriendelijke denkwijze en uitlatingen. Kristian merkt dat hij en zijn vriend meer en meer uit elkaar groeien.
Op een ochtend ontdekt Sterre dat Luna niet naar hun tent is gekomen en slaat alarm. Samen met Kristian struint ze het festivalterrein af in de hoop Luna gezond en wel aan te treffen. Maar Luna is nergens te vinden en reageert ook niet op berichtjes...
Offer is een young adult met goed opgebouwde spanning, die gedurende het verhaal overeind blijft staan. Het leest soepeltjes weg en het taalgebruik is absoluut passend bij de doelgroep (14+).
Jeroen heeft met dit verhaal bewust gekozen voor een verhaal dat discussie uit kan lokken in de klas. Marcel is aanhanger van Andrew Tate en praat in het boek over diens (vrouwonvriendelijke) ideeën. "Juist omdat zoveel jongens zich tot Tate en zijn opvattingen aangetrokken voelen, leek het me goed deze Marcel dit podium te geven..." aldus Jeroen Windmeijer zelf. Ik ben het met hem eens. Jongeren krijgen zo de kans onder leiding van hun docent hier over met elkaar in gesprek te gaan.
Offer speelt zich af in Lisse, op het festival CastleFest. Iedereen kleedt zich voor de gelegenheid: heksen, vikingen, monniken, elfjes etc. Jeroen legt aan het begin de rol van de 'Wickerman' uit en hoe belangrijk de vier elementen zijn.
4 Tieners begeven zich drie dagen lang in de wereld van Castle Fest. Daar aangekomen valt de groep toch wat uiteen. Sterre en Luna trekken er veel samen op uit, Marcel gekleed als stoere viking, is fan van Andrew Tate, die bekend staat om zijn vrouwonvriendelijke denkwijze en uitlatingen. Kristian merkt dat hij en zijn vriend meer en meer uit elkaar groeien.
Op een ochtend ontdekt Sterre dat Luna niet naar hun tent is gekomen en slaat alarm. Samen met Kristian struint ze het festivalterrein af in de hoop Luna gezond en wel aan te treffen. Maar Luna is nergens te vinden en reageert ook niet op berichtjes...
Offer is een young adult met goed opgebouwde spanning, die gedurende het verhaal overeind blijft staan. Het leest soepeltjes weg en het taalgebruik is absoluut passend bij de doelgroep (14+).
Jeroen heeft met dit verhaal bewust gekozen voor een verhaal dat discussie uit kan lokken in de klas. Marcel is aanhanger van Andrew Tate en praat in het boek over diens (vrouwonvriendelijke) ideeën. "Juist omdat zoveel jongens zich tot Tate en zijn opvattingen aangetrokken voelen, leek het me goed deze Marcel dit podium te geven..." aldus Jeroen Windmeijer zelf. Ik ben het met hem eens. Jongeren krijgen zo de kans onder leiding van hun docent hier over met elkaar in gesprek te gaan.
September 10, 2025
Het verhaal is op zich leuk bedacht en Jeroen Windmeijer doet ook zijn best om de sfeer van het bestaande festival Castlefest neer te zetten.
Alleen zitten er zoveel onwaarheden en onmogelijkheden in als het om het festival gaat dat hij beter een soortgelijk fesitval had kunnen verzinnen.
Er zitten zeker in het begin erg veel onnodige details (en vooral seksitsche details) in die totaal niet nodig zijn en pas over de helft word het verhaal een beetje spannend en begrijp je waar ze heen willen. Het eind voelt dan weer redelijk afgeraffeld. Ik heb het idee dat Jeroen Windmeijer ook de moeilijkheden tussen vriendschappen en verliefdheden probeert aan te kaarten maar dat komt mijn inziens totaal niet uit de verf. Wel vind ik het goed dat hij de vergelijking tussen het gedachtegoed van Adrew Tate en de streng christelijke geloven maakt. Ik vind het alleen jammer dat Andrew Tate die toch al steeds populairder word in het boek uberhaupt aan bod komt.
Al met al zal ik het boek zeker niet aanraden bij mensen die al eens naar Castlefest zijn geweest want je gaat je waarschijnlijk ontzettend storen aan de onwaarheden en onmogelijkheden over het boek (direct langs kraampjes een dicht bos in lopen, op donderdag al bij de Wicker kunnen offeren) Al is de sfeer dus wel redelijk goed neergezet.
Als je het festival verder niet kent en je bent op zoek naar een kort, leest snel weg verhaal, ga je gang. Is het een ontzettend sterk verhaal? Nee. Maar het is op zich best vermakelijk.
Alleen zitten er zoveel onwaarheden en onmogelijkheden in als het om het festival gaat dat hij beter een soortgelijk fesitval had kunnen verzinnen.
Er zitten zeker in het begin erg veel onnodige details (en vooral seksitsche details) in die totaal niet nodig zijn en pas over de helft word het verhaal een beetje spannend en begrijp je waar ze heen willen. Het eind voelt dan weer redelijk afgeraffeld. Ik heb het idee dat Jeroen Windmeijer ook de moeilijkheden tussen vriendschappen en verliefdheden probeert aan te kaarten maar dat komt mijn inziens totaal niet uit de verf. Wel vind ik het goed dat hij de vergelijking tussen het gedachtegoed van Adrew Tate en de streng christelijke geloven maakt. Ik vind het alleen jammer dat Andrew Tate die toch al steeds populairder word in het boek uberhaupt aan bod komt.
Al met al zal ik het boek zeker niet aanraden bij mensen die al eens naar Castlefest zijn geweest want je gaat je waarschijnlijk ontzettend storen aan de onwaarheden en onmogelijkheden over het boek (direct langs kraampjes een dicht bos in lopen, op donderdag al bij de Wicker kunnen offeren) Al is de sfeer dus wel redelijk goed neergezet.
Als je het festival verder niet kent en je bent op zoek naar een kort, leest snel weg verhaal, ga je gang. Is het een ontzettend sterk verhaal? Nee. Maar het is op zich best vermakelijk.
August 14, 2025
Nummer 31, het boekje dat ik tussendoor aan het lezen was, gisterenavond uitgelezen.
Let op, kleine spoilers!
______________________________
Opzich is Offer van Jeroen Windemijer wel een okay boek. Kort maar krachtig, geen klassieke Young-Adult Thriller maar zeker eng in een andere opzicht.
Namelijk in de zin van religieus fanaticisme vanuit kerkelijke stromingen en toxistische masculiniteit vanuit door indoctrinatie van jongeren door andere mannen op sociale media, bijvoorbeeld Andrew Tate.
Dit pakte in mijn ogen de schrijver op een voor pubers en Jongvolwassenen passende manier aan in zijn YA-Thriller Offer.
Ook laat hij op een prima manier zien dat Wicca, Hekserij als pad en en Heidenen helemaal niet slecht zijn en er gewoon mogen zijn 💙
Ook vindt ik het goed dat hij respectvol met een grote oudere femicide, de heksenvervolging, omgaat in het boek.
Let op, kleine spoilers!
______________________________
Opzich is Offer van Jeroen Windemijer wel een okay boek. Kort maar krachtig, geen klassieke Young-Adult Thriller maar zeker eng in een andere opzicht.
Namelijk in de zin van religieus fanaticisme vanuit kerkelijke stromingen en toxistische masculiniteit vanuit door indoctrinatie van jongeren door andere mannen op sociale media, bijvoorbeeld Andrew Tate.
Dit pakte in mijn ogen de schrijver op een voor pubers en Jongvolwassenen passende manier aan in zijn YA-Thriller Offer.
Ook laat hij op een prima manier zien dat Wicca, Hekserij als pad en en Heidenen helemaal niet slecht zijn en er gewoon mogen zijn 💙
Ook vindt ik het goed dat hij respectvol met een grote oudere femicide, de heksenvervolging, omgaat in het boek.
August 7, 2024
Offer is een sterke misdaadroman voor de jeugd. Het is een goed boek voor de doelgroep. Niet te dik, snel uitgelezen, met een spannende vibe, veel onderliggende thema’s en problemen, en dat alles in de voor als fantasyliefhebbers oh-zo bekende warme Castlefest-omgeving. Verwacht dus geen YA fantasy, dit is een jeugdboek in het misdaadgenre waar Castlefest meer als achtergrond dient, en daarin komt het boek prima tot zijn recht.
Lees de gehele recensie hier: https://www.fantasywereld.nl/boeken/b...
Lees de gehele recensie hier: https://www.fantasywereld.nl/boeken/b...
September 17, 2025
Een verhaal dat de verschillende perspectieven m.b.t. de man-vrouw rollen belicht. Het gaat er niet diep op in, beschrijft alleen hoe verschillende personages zich verhouden tot dit onderwerp (Andrew Tate, hekserij, religieuze normen, lesbische gevoelens, enz). Het onderwerp is vooral gebruikt om tot een spannende YA thriller te komen.
Het boek is zeker, opbouwend, erg spannend en leest vlot. Het is geen lijvig verhaal en gaat met snelle sprongen door alle gebeurtenissen heen. Dat maakt het juist heel aantrekkelijk voor jongeren om te lezen, vooral als het geen fervente lezers zijn.
Het boek is zeker, opbouwend, erg spannend en leest vlot. Het is geen lijvig verhaal en gaat met snelle sprongen door alle gebeurtenissen heen. Dat maakt het juist heel aantrekkelijk voor jongeren om te lezen, vooral als het geen fervente lezers zijn.
July 14, 2024
Heerlijk verhaal, je vliegt er doorheen!
In Offer volgen we vier tieners die naar het Castlefest in Lisse gaan. Daar blijken zich echter wat vreemde dingen af te spelen...
Dit verhaal is lekker vlot geschreven en heeft - ondanks dat het een korte novelle is - verrassende thema's en gelaagde personages. Leuk is dat Windmeijer er ook een vleugje geschiedenis in heeft weten te leggen, op een heel toegankelijke manier. Het boek is spannend van begin tot eind, een aanrader!
In Offer volgen we vier tieners die naar het Castlefest in Lisse gaan. Daar blijken zich echter wat vreemde dingen af te spelen...
Dit verhaal is lekker vlot geschreven en heeft - ondanks dat het een korte novelle is - verrassende thema's en gelaagde personages. Leuk is dat Windmeijer er ook een vleugje geschiedenis in heeft weten te leggen, op een heel toegankelijke manier. Het boek is spannend van begin tot eind, een aanrader!
July 16, 2024
Waar ik positief en vol verheuging dit boek oppakte, heb ik het met walging ook weer terug gebracht.
Hoe kan een schrijver een enorm geliefd festival zo de grond in boren met zoveel onwaarheden. Marcel is net een caveman. Terug naar de middeleeuwen. En de haat voor vrouwen wat constant naar de voorgrond gonsde, maakte het moeilijk om door het boek heen te komen. Ik ben verschrikkelijk teleurgesteld en hoop dat alle liefhebbers van castlefest dit boek mijden.
Hoe kan een schrijver een enorm geliefd festival zo de grond in boren met zoveel onwaarheden. Marcel is net een caveman. Terug naar de middeleeuwen. En de haat voor vrouwen wat constant naar de voorgrond gonsde, maakte het moeilijk om door het boek heen te komen. Ik ben verschrikkelijk teleurgesteld en hoop dat alle liefhebbers van castlefest dit boek mijden.
August 23, 2024
3.5 ⭐️
August 24, 2024
3,5 sterren. Spannend vlot te lezen. Maar het eind voelde wat vergezocht, al kan dat ook komen omdat het verhaal een novelle is en er dan minder ruimte is een plot goed neer te zetten.
September 29, 2025
Het is een short story die je in één adem uitleest. De sfeer van Castle Fest wordt heel herkenbaar neergezet, al heeft het verhaal een duister randje (het blijft natuurlijk fantasy 😉). Doordat het zo’n kort verhaal is, ontbreekt er wat diepgang, maar dat maakt het juist laagdrempelig en prima geschikt als tussendoortje. Al zou ik niet zo snel nog een boek van deze schrijver erbij pakken.
February 3, 2026
Did not like it.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews