Luchtplaats

by Herman Koch

'Je zou kunnen zeggen dat ik die verhalen beter had moeten lezen. Ánders had moeten lezen. Dat ik me door de sterke metaforen en de krachtige stijl heb laten verblinden. Dat is allemaal makkelijk gezegd achteraf. Is een moordenaar per definitie een slechte schrijver? Eerder het tegendeel, zou ik zeggen.'

Na een bezoek aan een leesclub voor gevangenen krijgt Simon Hanson, auteur van internationale bestsellers, verhalen van de zware crimineel Derek L. toegestuurd. Hanson herkent direct diens literaire talent en stuurt de bundel, Luchtplaats, naar een uitgever. En nu heeft de schrijver het voor elkaar gekregen dat Derek L. tijdens zijn weekendverlof aanwezig mag zijn op zijn eigen boekpresentatie in Amsterdam-Oost mits hij gedurende die dagen bij Hanson thuis verblijft. Hanna Hanson, Simons vrouw, is namelijk rechercheur zware en georganiseerde criminaliteit; veiliger kan dus niet. Althans, in theorie.

Heden en verleden blijken op een ingenieuze manier met elkaar verstrengeld in Luchtplaats. Verteld vanuit drie perspectieven Derek L., Simon Hanson en Hanna Hanson ontspinnen zich meerdere spannende en soms zelfs ontluisterende verhaallijnen over familie, vriendschap, ambitie, manipulatie, wraak en verraad.

Genres: Ebooks, Fiction, Audiobook, Roman, Dutch Literature

256 pages, Paperback

Published January 1, 2025

About the author

Herman Koch (1953) is known as a television producer and a writer. The book 'Het diner', published in 2009, was his breakthrough in the Netherlands. It was published in 17 countries. It was partly based on a true story involving a homeless woman named, María del Rosario Endrinal Petit, in Barcelona (Spain), in December 2005.

Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).

Reviews

[Denise · Rating 4 out of 5]

Zowel geestig als ontroerend!

Weer een goed boek van Herman Koch! De drie verschillende perspectieven werken zo goed in dit boek. Ik kon het bijna niet wegleggen ;)

[Boudewijn · Rating 5 out of 5]

Wederom een klassieke Koch: een gelukkig huwelijk en gezin en toch ... onder de oppervlakte broeit er heel wat. En een schrijfstijl die je tot aan het einde van het boek aan de pagina's gekluisterd houdt. Zoals gewoonlijk heb ik ook dit boek weer in een stuk uitgelezen.

Een schrijver, een rechercheur en een misdadiger. Langzaam word je het verhaal ingezogen en kom je er gaandeweg achter dat de personen anders zijn dan ze zich in eerste instantie voordoen en elk een eigen donker geheim bij zich dragen. Ook hier weer verweeft Koch zijn autobiografische kenmerken in het verhaal, het alcoholgebruik, zijn afkeer tegen het Montessori onderwijs en natuurlijk het 'schrijf wat je weet': Simon Hanson, schrijver.

Voor iedereen die Koch een warm hart toedraagt zal dit boek geen teleurstelling zijn. Hij heeft het weer geflikt.

[Ief Stuyvaert · Rating 3 out of 5]

Origineel uitgangspunt. Leuk in elkaar gezet. Zwierig geschreven ook.

Maar is het een thriller?

Of eerder een persiflage ervan?

Feit is dat Koch zich van wel érg veel toevalligheden moet bedienen om zijn plot te doen kloppen.

Getuige daarvan de klasfoto op het einde.

Als je echter bereid bent daar de ogen voor te sluiten, hou je een vermakelijk hinkelspel-met-drie-personages over.

En dat mag af en toe volstaan.

Want zoals de (onhebbelijke) schrijver Simon halfweg het boek zelf over thrillers zegt: “Ik weet niet of het jou ook overkomt, maar ik ben al die boeken na het bereiken van de laatste bladzijde ook meteen weer vergeten.”

[Suze · Rating 1 out of 5]

"She breasted boobily down the stairs"
Nou, je weet t wel

[Nicole · Rating 4 out of 5]

Zwakte wel een beetje af vond ik maar alle verwijzingen naar Watergraafsmeer waren erg leuk!!!!!!

[Gerdien Zijlstra-Noordzij · Rating 3 out of 5]

In het begin van het boek was ik laaiend enthousiast over Luchtplaats. Interessant gegeven waarbij je voelt dat er meer is, steeds wisselende perspectieven en lekker geschreven.
Gaandeweg lopen de ontwikkelingen echter gierend uit de hand. Ik kon er nog wel om lachen, maar de echte zin om erachter te komen waar het boek zou eindigen ebte weg

[Marnix Verplancke · Rating 4 out of 5]

Ik kan het iedere aankomende schrijver aanraden, aldus Derek L., een verblijf achter de tralies. Niemand wil met je afspreken, er zijn geen verjaardagen of feestdagen die niet gemist mogen worden en je kinderen van school afhalen is al helemaal ondenkbaar geworden. Nee, je kunt je helemaal aan het schrijven overgeven. Dat is wat Derek, veroordeeld voor drugshandel, afpersing en moord, dan ook doet. En met succes, want mits bemiddeling van misdaadschrijver Simon verschijnt zijn verhaal ‘Luchtplaats’ in een literair tijdschrift. Simon vindt het zelfs zo goed dat hij Derek aanmoedigt om meer te schrijven, tot hij een bundel bij elkaar heeft, wat ook vlot lukt. Zou het niet fijn zijn als de auteur aanwezig kon zijn bij de voorstelling van zijn bundel, vraagt Simon aan de gevangenisdirecteur. Hij zou een weekend bij hem kunnen logeren, en aangezien zijn vrouw Hanna politierechercheur is, zou hij dus min of meer onder toezicht staan.
Dit is het uitgangspunt van Herman Kochs donkere komedie Luchtplaats, waarin niets is wat het lijkt en alle personages verborgen beweegredenen hebben voor hun acties. Zo hoopt Simon via Derek zijn vastgelopen schrijverscarrière weer vlot te kunnen trekken en komen we geleidelijk aan te weten dat hij echt wel kickt op misdaad. En dat geldt ook voor Hanna, die zichzelf beschrijft als een psychiater die door met zijn patiënten te praten hoopt meer inzicht te krijgen in zijn eigen waanzin. En dan is er Derek nog natuurlijk, die echt niet van plan is om terug te keren naar de gevangenis na dat weekendje vrijheid. Al is hij ook de kwaadste niet. Ik wil je wel een wederdienst bewijzen voor je gastvrijheid, stelt hij Simon bijvoorbeeld voor, als je iemand kent met wie ik een laatste wandeling door het bos moet maken alvorens ik hem zijn laatste sigaret laat roken, laat je het maar weten. Dat een en ander ontspoort, hoeft niet te verbazen.
Koch is een meester van de scherpe formulering en de ingehouden humor. Luchtplaats lees je met een glimlach om de mond, ook wanneer er iemand doodgeslagen wordt met een stoeptegel. Veel van die humor heeft trouwens een maatschappelijk kantje en gaat dieper in op onze fascinatie voor misdaad en hoe de media daarop inspelen. Zo krijgt Derek het flink op zijn heupen wanneer hij tegen alle afspraken in door een soort Matthijs van Nieuwkerk niet over zijn boek, maar wel over zijn leven wordt uitgevraagd. ‘Maak je niet ongerust,’ zegt de man met het korte lontje voor een miljoen kijkers, ‘Maak je uitzending rustig af. Na afloop gaan we samen naar buiten. Niets ernstigs. Maar ik zou je programma’s van volgende week wel alvast afzeggen, als ik jou was.” En dus komt zijn bundel Luchtplaats in de charts binnen op nummer 1 en staan de buitenlandse uitgevers in de rij voor de vertaalrechten.

[Rick Broers · Rating 3 out of 5]

"Ik ben als de psychiater die zelf zo gek is als een deur en via zijn patiënten te weten wil komen wat hij eigenlijk mankeert; de brandweer die uitsluitend blust omdat hij zo het dichtst bij het vuur kan komen, maar die de straal zo lang mogelijk langs de vlammen richt"

Gemiddeld boek van de Kochelaar, wel erg van genoten!

[Maud · Rating 4 out of 5]

Classic Herman Koch boekje - net onder je huid & een lekkere doorlezer 🎲

[Ester Vandendaele · Rating 3 out of 5]

Dit boek deed me spontaan denken aan Yellowface van R.F. Kuang.
Beide boeken leggen een duistere kant van de menselijke natuur bloot, en gaan over schijnheiligheid, jaloezie en plagiaat. Als ongemakkelijke lezer stel je jezelf de vraag: is iemand die een bedrieger oplicht per se een slecht mens?

(3,5/5)

[Erik Van · Rating 4 out of 5]

Geestig en ontroerend. Moeilijk weg te leggen.

Enige minpunten: de keuze voor het woord 'blaffer' en een paar plotelementen die niet realistisch overkomen.

[Marabella Mix · Rating 2 out of 5]

Dit was een heel vaag boek. Wat was het idee? Thriller? Drama? Ik heb me zo geërgerd aan Hanna die elke passage weer benadrukte dat ze vroeger een mooie vrouw was, dat de criminelen hun ogen over haar lichaam lieten gaan en ergens lieten hangen. Het lag er allemaal zo dik bovenop, en elke keer weer zoiets, zij leek soms een parodie. Waarom moet een vrouwelijke rechercheur zoveel nadruk krijgen op haar uiterlijk, en de voordelen (waar ze zelf trouwens ook enorm bewust van is) daarvan tijdens bijvoorbeeld het ondervragen van een crimineel? En die verhaallijn van Simon met Annabel en de haat naar Gerard -die best vergezocht was, moordneigingen om lamlendigheid van je vriend?- waar ging dat naartoe? Zoon Niek is ineens in washok nadat dienstwapen daar ligt en legt het daar terug, vervolgens zit rechercheur dat nadat ze het eerder al kwijt was en er gaat geen belletje rinkelen?

Het las wel vlot en soms vermakelijk weg daarvoor zeker een ster, maar voor mij was dit verhaal echt heel erg warrig.

[Martine Tieleman · Rating 4 out of 5]

Dit was weer een heerlijke Koch! Zowel geestig als ontroerend. ;-)

[Charlotte Paerewyck · Rating 5 out of 5]

4,5 ⭐️

[Paulien Van Malderen · Rating 3 out of 5]

3,5* De drie perspectieven zijn goed uitgewerkt, de puzzel valt mooi samen op het einde en het boek leest heel vlot, maar ik heb geen wauw-gevoel. Ik voelde geen connectie met de personages, maar dat ligt misschien aan mij. De manier waarop de vrouwelijke personages zijn uitgewerkt, verraadt dat het boek door een man is geschreven. En dat stoort mij.

[Hester Van Hattum · Rating 4 out of 5]

3.5 ⭐️

[Sandra Van Der Kraan-Sarneel · Rating 2 out of 5]

Het eerste deel van het boek is vermakelijk, af en toe was ik hardop aan het lachen om de beschrijvingen van Koch (een leuk 'kwebbelmeisje'). Maar halverwege het boek wordt de veel te toevallige samenloop van omstandigheden me te veel. Het einde had ik goed voorspeld, dat is niet best.

Het eeuwige gezeur van Koch over nare, oude, stinkende en lelijke Montessoridocenten ben ik ook een beetje beu, dat hebben we nou wel gehad. Koch blijft hangen in zijn frustraties over zijn eigen schooljeugd en het zou hem sieren als hij zich even zou verdiepen in een examenreglement, voordat hij hierover allerlei onzinnigheden beschrijft.

[Lisa Ghewij · Rating 4 out of 5]

Ik moet bekennen dat dit de eerste Koch was die ik las, maar het zal niet de laatste zijn.

Koch kon me enorm bekoren met zijn schrijfstijl, hoewel hij zich soms wel kan verliezen in het beschrijvende. Dan blijf je maar lezen en lezen en besef je na drie pagina's pas dat er eigenlijk nog altijd niets gebeurd is. Echter lijkt Koch zich hier zelf zeer bewust van te zijn, want het duurt niet lang vooraleer hij zichzelf weer tot de orde roept en een onvoorziene twist aan het verhaal geeft.

Dit boek leest als een trein doordat er aan een perfect tempo spanning wordt opgebouwd. Je wilt weten waar het naartoe gaat en daardoor blijf je de pagina's omslaan. Die honger wordt ook wel degelijk gestild op het einde.

Kortom: op naar het volgende boek van Herman!

[Isis · Rating 3 out of 5]

Een typische Koch:
Goed plot, leuke metaforen, de insteek was origineel (wel in zijn eigen gebied natuurlijk) en heb weer gelachen. En wat zelfreflectie is ook altijd lekker aanwezig.
Echter vond ik de structuur een beetje vervelend, heel veel open gaten in de tekst en dan weer een heel ander onderwerp nog even tussendoor. Persoonlijk vond ik het daardoor geen diepgang meer creëren maar eerder onnodige vaagheid en het duurde zo te lang tot het plot echt bereikt werd.
3.5⭐️

[Rolinda · Rating 3 out of 5]

De schrijver is gefascineerd geraakt door de verhalen die de moordenaar schreef. De schrijveris getrouwd met de rechercheur. De moordenaar mag op weekendverlof voor de boekpresentatie van zijn boek. De rechercheur en de moordenaar hebben een verleden dat terugvoert naar de middelbare school.
Een verhaal dat per hoofdstuk wordt gebracht door de drie hoofdpersonen afzonderlijk. Er zijn bovendien twee hoofdstukken van de zoon van de schrijver en de rechercheur.

[Josje · Rating 4 out of 5]

“Ik ben zelf ongeduldig, maar als ik ergens helemaal gek van word dan is het wel van andere ongeduldige mensen.”

“Iedereen rustig blijven’, zei ik. ‘Geen paniek.’ De verkeerde woorden, besefte ik te laat. Wanneer je geen paniek wilt veroorzaken, moet je dat woord vooral niet in de mond nemen.”

[Jerry · Rating 2 out of 5]

Zwierig geschreven inderdaad en herkenbare thematiek vergelijkbaar met die van het Diner. Maar minder beklemmend, een beetje losjes. Mijn partner moest wel hardop lachen - zo geestig vond hij het - maar ik vond de toon wat verzuurd. Leest wel makkelijk.

[Katharina Boekhorst · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk. Een puzzel van een boek met veel klassieke Herman Koch-elementen. 3,5!

[Minou Hiemstra · Rating 3 out of 5]

Satisfying holiday read - it keeps you engaged enough to keep reading, even in 35-degree heat, sweat and sun.

[Lieke Kas · Rating 5 out of 5]

4,5!! Afgerond 5! Leest heerlijk weg

[Rick Sprock · Rating 4 out of 5]

Wat is recht en wat is krom, wraak of toch niet. Schrijfstaal van ons Herman bevalt mij wel.

[Ritsaert · Rating 5 out of 5]

Mooi hoe je het verhaal vanuit drie perspectieven beleefd.

[Merel van Dam · Rating 3 out of 5]

Goed geschreven, de drie afwisselende perspectieven maken het verhaal vlot en spannend. Toch vond ik dat het wel heel lang duurde voordat alle puzzelstukjes op zijn plaats vielen en ik een beetje snapte waar het over ging, en ik vond veel gebeurtenissen onwaarschijnlijk, raar, en personages vlak

[Monique Van hest · Rating 2 out of 5]

Zoveel clichés. En vergezocht einde waar nog even snel wat draadjes aan elkaar verbonden moesten worden. Niet eens nodig voor het verhaal volgens mij.
Wellicht wat streng, 3 sterren voor een verhaal waar je gedachtenloos in kunt afdwalen. Maar niet voor mij dus. Moet ik toch eens onthouden …

[Joke · Rating 3 out of 5]

Leuk boek, het leest vlot weg. Maar het verhaal is een beetje ver gezocht.