Dhr. weigert zorg

by Anne-Gine Goemans

Drie jaar geleden werd de vader van Anne-Gine Goemans opgenomen op de gesloten afdeling van een verpleeghuis. Zijn dementie maakte het hem onmogelijk thuis te blijven wonen. In het verpleeghuis is de kwaliteit van zijn leven echter niet meer wat die was.

In Dhr. weigert zorg laat Anne-Gine Goemans de rauwe realiteit zien van haar dementerende vader. Ze maakte een selectie uit de dagelijkse rapportages van de zorginstelling over haar drieëntachtigjarige vader. We lezen over zijn verzorgers, die worstelen met de toenemende agressie en ongeremdheid van hun cliënt, die op zijn beurt worstelt met zijn laatste levensfase. De rapportages worden afgewisseld met Goemans' eigen herinneringen aan haar vader. Dhr. weigert zorg is onthutsend, pijnlijk, liefdevol en herkenbaar.

Genres: Nonfiction

160 pages, Paperback

Published January 1, 2025

Reviews

[Marleen · Rating 4 out of 5]

Wat een indrukwekkend boek. Op de linkerpagina lees je steeds een stukje uit de rapportage van het verzorgingstehuis waar de vader van Anne-Gine Goemans de laatste fase van zijn leven doorbrengt. Op de rechterpagina geeft Anne-Gine haar commentaar. Ze gebruikt vaak maar een paar zinnen of woorden. Het zijn reacties, anekdotes en heftige herinneringen. Haar vader was geen makkelijke man en ook in het verzorgingstehuis is dat niet anders. Anne-Gine weet je echt te raken en laat tegelijkertijd zien hoe zwaar het werken in de zorg kan zijn. Ik vond dat deze heftige historie op deze manier in een 'mooie' en intrigerende vorm is gegoten.

[Sandrijn W. · Rating 4 out of 5]

Bijzonder. Op elke linkerpagina fragmenten uit het zorgverslag, op elke rechterpagina korte, bijna poëtische, beschouwingen over haar vader. Met een fijn nawoord waarin Anne-Gine Goemans een ieder uitlegt waarom we, zeer terecht, (nog) meer waardering voor verpleeghuizen moeten hebben.

[Annet · Rating 4 out of 5]

Een heel bijzonder boek. Het is kort van stof, maar raakt je diep. Goemans heeft de verslagen gebundeld die het personeel van het verzorgingstehuis dagelijks maakte in het logboek van haar zwaar dementerende vader. Deze tekstjes zijn kort en vrij zakelijk, maar tussen de regels door lees je hoe slopend de alzheimer is, hoe dat ingrijpt in het leven van de familie en hoe zwaar en van niet te onderschatten belang het werk van de verplegers is. Tussen de logboeknotities zijn korte herinneringen en pakkende inzichten uit het gezinsleven opgenomen. Met de weinige informatie kun je je toch een goed beeld van alle lief en leed vormen.

[Caty Verhagen · Rating 4 out of 5]

Bijzondere inkijk in de laatste jaren van deze man. Hij lijdt aan Alzheimer en moest uiteindelijk naar een verzorgingstehuis. Op de linkerpagina lees je de bevindingen van het verzorgend personeel en op de rechterpagina lees je zeer beknopte herinneringen van de schrijfster aan haar leven met deze man, haar vader overigens.

[Gusta · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend en verdrietig. Rauwe realiteit.

[Marike Wierda · Rating 4 out of 5]

4.5*. Prachtig persoonlijke inkijk in de laatste levensfase van een dementerende en zijn omgeving. Ook een ode aan de zorg.

[Charlotte · Rating 4 out of 5]

Erg interessant!

[Josje · Rating 4 out of 5]

“Snelle spanningsopbouw,
Onbegrepen gedrag,
Het staat eindelijk zwart-op-wit,dankzij de verzorgers.
Wij al die jaren maar denken dat het aan ons lag.”

“Volgens je kleinzoon ben je vergeten dood te gaan. Dat komt door de alzheimer.”

[Roswitha · Rating 4 out of 5]

Heftig..
Dit boek beschrijft precies met rapportages van de verpleging hoe het er aan toe kan gaan op een gesloten afdeling in de ouderenzorg. Het is erg vlot te lezen, vooral wanneer je de begrippen kent. (Ken je deze niet, er is een begrippenlijst achterin).


Ik werk zelf in de ouderenzorg en heb een tijd op een PG afdeling gelopen, bij mensen met dementie. Het is een ander soort werk, je moet dit kunnen. De mensen vergeten dagelijks wie je bent. Als je zegt “ik ben over 5 minuten terug” en je komt niet terug, missen ze je niet en zijn ze het weer vergeten. Maar het is ook schrijnend. Er zijn ook mensen die wéten dat ze dingen vergeten en daar angstig of verdrietig van worden. Zoveel onbegrip.. Zoals ik al zei, je moet het kunnen. Zulk werk is niet voor iedereen weggelegd.

[Larissa · Rating 3 out of 5]

Bijzonder om demenetie via de verslagen van het personeel van het verplegingstehuis te beleven. De tekst las niet makkelijk weg door de feitelijke manier waarop deze verslagen zijn geschreven. Alleen al door de hoeveelheid pilletjes die dhr. slikte zijn achterin het boek twee pagina's met afkortingen gevuld. Tegelijkertijd was het bijzonder om deze kant van het verhaal te lezen. Ik waardeerde de korte reflecties van de auteur aan de rechterkant van elke bladzijde. Sommige liefdevol of met een tikkeltje humor, terwijl anderen ook duidelijk haar worstelingen met deze ziekte en haar vader lieten zien.

[Mehsi · Rating 4 out of 5]

Een heftig en vaak moeilijk te lezen (mijn vader heeft ook Alzheimer) boek maar blij dat ik hem heb meegenomen toen ik hem in de bieb zag. Mooie afwisseling tussen rapporten en gedichten/gedachten/versjes.

[Julia · Rating 3 out of 5]

De herinneringen zijn mij iets te cryptisch, de dossierverslagjes te fragmentarisch. Maar het geheel maakt pijnlijk duidelijk hoe zwaar zo'n situatie voor alle betrokkenen (familie, zorgprofessionals en betroffene zelf) is.

[Jolieg G · Rating 3 out of 5]

168 pagina,s met op sommige weinig tekst.
Las het boek dan ook snel uit.
Er wodt beschreven hoe het leven kan zijn met iemand met dementie en de familie/zorgverleners.
Er zijn natuurlijk veel gradaties.

[Sander Steggink · Rating 4 out of 5]

Wat een prachtig boekje! Vorm past uitstekend bij hetgeen de auteur wil vertellen. Mooi eerbetoon aan zorg(medewerkers), mantelzorgers en vader.

[Lieke Polak]

Mooi en schrijnend (en veel te kort)! 🫶🏻

[Thea · Rating 4 out of 5]

Heftig en herkenbaar

[Fem · Rating 3 out of 5]

Kort en heel confronterend.

[Leon Ruyters · Rating 4 out of 5]

Het boek geeft een beeld van het progressieve verloop van de ziekte dementie. Aan de hand van zorgrapportages wordt de laatste fase van het leven van de vader van de auteur beschreven.

[Julia van Gulik · Rating 3 out of 5]

Geschreven met veel ruimte voor eigen gedachten/interpretaties.

[Inge · Rating 5 out of 5]

prachtig boek. petje af voor de zorgverleners

[Sanne Scholten · Rating 4 out of 5]

📱 Heel herkenbaar, heftig, mooi geschreven, zo ‘simpel’ maar daardoor juist heel veelzeggend.

[Lies De Bloois · Rating 4 out of 5]

Zo herkenbaar in alle pijnlijkheid

[Erica · Rating 3 out of 5]

Inkijkje in de verpleeghuiszorg voor een dementerende vader, ontnuchterend...

[Thea Van Dam · Rating 3 out of 5]

Ode aan de gezondheidszorg. Wel erdiende aandacht aan hun fantastisch werk.
Slechts 3 sterren omdat ik het geen boek maar een verslag vond.

[Sanne · Rating 4 out of 5]

Aangrijpend en herkenbaar in elk beknopt stukje tekst.