Op een dag moet Raven van zijn eiland af. Weg van zijn vader en moeder en de rest van zijn familie. Weg van de duinen en de zee. Want hij moet naar school. Hij hoopt dat hij daar een vriend zal vinden. Maar op school is alles anders. De kinderen begrijpen niet hoe het is om op een eiland te wonen. Gelukkig is er iemand die het wel begrijpt, zijn juffrouw Sippora. En Sippora neemt op een dag een grote, geheimzinnig.
Oh, dit vond ik mooi. Zo simpel, zo klein maar zo mooi. Over het leven op eiland, over jezelf blijven en ook over een klein schelpenmeisje. Wat een droom van een boek!
Wat een ontzettend lief en aandoenlijk verhaaltje. De personages zijn hartverwarmend. En vanaf de eerste zinnen proef je de zilte eilandsfeer. Het gaat over heimwee, uit je schulp (of schelp) durven te komen en over jezelf begrepen voelen.