Vind me aan de andere kant van Marlies Allewijn is historische fictie van het hoogste niveau.
De Joodse Eva wordt na een ingrijpende gebeurtenis door haar moeder naar Berlijn gestuurd, om daar als verpleegkundige te gaan werken. Hoewel de stad bruist, voelt Eva zich eenzaam. Totdat ze de flamboyante Itzhak ontmoet. Hij laat haar niet alleen een andere kant van de stad zien, maar ook van de wereld en van het leven. Eindelijk durft ze te zijn wie ze werkelijk is.
Als Hitler aan de macht komt verandert Berlijn in een levensgevaarlijke plek voor mensen zoals Eva en Itzhak. Samen vluchten ze naar Nederland, naar het conservatieve Zeeland. Maar het gevaar haalt hen in. Opnieuw staat Eva voor een kiest ze voor haar veiligheid of voor de liefde?
Over eerder
‘In één adem uitgelezen, zo levensecht.’ Gerdi Verbeet, voorzitter van het Nationaal Comité 4 en 5 mei
‘Vergelijkbaar met Haar naam was Sarah, alleen dan beter.’ Boekenkrant
Wauw. Ik vond dit boek van Marlies echt buitengewoon goed. Het boek speelt zich af vanaf 1914 tot eind van de tweede Wereldoorlog, en het bracht mij zoveel kanten en facetten van Berlijn, Beieren, Amsterdam, Zeeland, geloven, groeperingen en subculturen, die voor mij altijd onderbelicht zijn gebleven. Nu zou ik ook niet pretenderen heel veel af te weten van de geschiedenis, maar ik ben echt ontzettend onder de indruk. Een historische roman en daarmee uiteraard ook een verhaal, maar met zoveel feitelijkheden erin verwerkt. Tegelijkertijd beangstigt dit boek me, omdat er zoveel gelijkenissen zijn met de tijd van nu en de polarisatie en de (extreem)rechtse richting die we opgaan, gevuld met discriminatie en steeds minder tolerantie richting een ander. Schrijnend.
Echt. Chapeau voor deze vrouw. Ik ben echt heel benieuwd wat mijn boekenclub er donderdag van vond. Ik
Na een wat rommelig begin ontvouwt zich een boeiend verhaal over een Joodse vrouw die nazi-Duitsland ontvlucht met haar geliefde. De levens van de fictieve personages worden op knappe wijze gesitueerd in historische gebeurtenissen in Amsterdam en Zeeuws Vlaanderen.
Eerder las ik ook al oorlogsromans, maar zo een als deze ‘Vind me aan de andere kant’ las ik nog niet. Wat een boek!!! Ik pink niet snel een traantje weg tijdens het lezen van een verhaal, ook al raakt het me. Dit keer wel, want dit verhaal komt binnen en hoe! Ik hield het dan ook niet droog bij bepaalde scenes in het verhaal. Het is zo levensecht beschreven allemaal.
Eva wordt door haar moeder naar Berlijn gestuurd om daar de verpleegstersopleiding te gaan doen. Zij zelf zit hier totaal niet op te wachten en het komt de verstandhouding tussen moeder en dochter dan ook niet ten goede. Haar vader is vermist geraakt en over zijn lot bestaat nog altijd geen duidelijkheid. In Berlijn verblijft ze bij dokter Cohen, een vriend van haar vader.
In het begin kan Eva haar draai niet vinden in het drukke Berlijn. Het is er zo anders dan in het kleine dorpje in Beieren, waar zij vandaan komt. Maar zodra ze Itzhak heeft ontmoet, een jongeman die geniet van het bruisende Berlijn, komt ook Eva wat meer uit haar schulp. Ze leert niet alleen de stad beter kennen, maar ook zichzelf. De hoofdstukken over het leven van Eva in Berlijn worden afgewisseld met stukjes over haar jeugd in Beieren. Hierdoor leer je haar goed begrijpen.
Dan komt Hitler aan de macht en is het leven zoals Eva en Itzhak dat kennen niet meer veilig. Er komen steeds meer regels, en het leven raakt steeds meer ingeperkt. Ze besluiten te vluchten en komen terecht in Zeeland, Nederland. Zal het hen lukken hier een nieuw en veilig bestaan op te bouwen?
De meeste oorlogsromans spelen zich enkel af ten tijde van de Eerste Wereldoorlog of de Tweede Wereldoorlog. ‘Vind me aan de andere kant’ is echter anders. Het verhaal start al in 1915, als Eva nog een kind is en opgroeit in Beieren. Ze koestert haar vriendschap met een buurmeisje, maar naarmate de tijd vordert wordt duidelijk dat er dingen veranderen. Het leven wordt minder onschuldig, men begint anders naar elkaar te kijken en heeft sneller een oordeel klaar dan voorheen.
Marlies Allewijn laat je de wereld om je heen vergeten tijdens het lezen van dit meer dan indrukwekkende verhaal. Je beleeft het verhaal vanuit Eva en wat is zij een solide personage. Het voelt alsof je haar hebt gekend, zo leef je met haar mee. Dit is natuurlijk tevens te danken aan de levendige schrijfstijl van Marlies Allewijn. Zij weet zo goed de locaties, de gebeutenissen, de emoties die daar bij komen kijken, weer te geven. Het is alsof je ze als lezer zelf ondervindt. Ook de andere personages zijn doordacht. Het zijn stuk voor stuk realistische personen die geloofwaardig handelen.
‘Vind me aan de andere kant’ is een pittig boek. Ergens vanzelfsprekend zul je denken, daar het een oorlogsroman is, maar Allewijn weet de emoties van Eva, maar ook van Izthak en anderen zo levensecht te treffen, dat het je niet onberoerd kan laten. Het gevaar wat steeds dichter in hun buurt komt, het niet jezelf kunnen en mogen zijn, de kans dat je gemanipuleerd wordt, het telkens maar weer op de vlucht zijn, teleurstelling op teleurstelling en het noodgedwongen om moeten gaan met het achterlaten van anderen, hakt er in. Zo mooi ook hoe men in deze barre tijd toch nog kan genieten van hele kleine dingen, die op dat moment “de wereld” zijn, kleine momentjes van vreugde, van een beetje licht in alle, soms letterlijke, duisternis. Allewijn weet dit allemaal voortreffelijk te omschrijven.
De band tussen Eva en Izthak is prachtig om te lezen. Ze zijn zo anders, maar hebben elkaar toch ook enorm nodig. Niet voor niets zou je bijna kunnen spreken van een lijfspreuk bij Izthak wanneer hij bij tegenslag zegt, ‘Jij en ik meid, voor altijd.”
De titel van het boek en de cover zijn passend bij dit verhaal. De titel kun je op meerdere manieren uitleggen, maar welke manier je ook kiest, het klopt elke keer weer.
Dank aan Harper Collins voor het recensie-exemplaar en dat ik deel uit mocht maken van het reviewteam in ruil voor mijn eerlijke mening over het boek. ‘Vind me aan de andere kant’ verschijnt op 4 maart 2025 en ik kan alleen maar afsluiten met de woorden dat dit boek echt meer dan de moeite van het lezen waard is.
Schrijfster: @marliesallewijn Aantal pagina’s: 361 Klas: 4&5
Eva wordt naar Berlijn gestuurd. Vanaf pagina 1 rommelt het in Duitsland, het is net na WOI. Eva snapt niet goed waarom ze weg moet en voelt zich dan ook erg eenzaam. En dan moet ze ook nog verblijven bij een goede vriend van haar vader, Cohen. Deze lieve man probeert alles om het Eva naar haar zin te maken. Tot ze Itzhak ontmoet.
Deze jonge, ambitieuze tekstschrijver brengt veel reuring. Als lezer geniet je van zijn onbevangenheid, met op de achtergrond de kennis van die tijd. Eva ontdekt zichzelf en wie ze wil zijn. Maar dan komt Hitler aan de macht. Via omwegen komen Eva en Itzak in Zeeland terecht. En ook daar zullen ze samen en alleen keuzes moeten maken.
Ondanks dat je veel weet over WOII, weet Marlies Allewijn je toch nieuwe dingen te laten zien. Nu is het de kant van een Joods meisje dat vanuit Duitsland naar Nederland komt. Maar ook op wie ze valt en in welke wereld zij graag zichzelf is, komt prachtig naar voren. Het boek heeft snelheid, geschiedenis en een boeiend en sterk verhaal!
Vind me aan de andere kant is een historische roman waarin de Joodse Eva, die vol vragen en verwijten zit nadat haar vader niet is terug gekeerd uit de Grote Oorlog, zichzelf leert kennen en ontwikkelen in Berlijn. Als onzeker meisje uit een Beiers dorp wordt ze op sleeptouw genomen door de uiterst flamboyante Itzhak in het bruisende Berlijnse uitgaansleven, waar ze er achter komt dat je kan liefhebben wie je wilt. Echter broeien de politieke spanningen, wordt het gevaarlijker voor haar als Joodse om in de stad te verblijven en vlucht ze uiteindelijk met Itzhak naar Nederland. Daar probeert ze het verhaal van haar vader te achterhalen, zich nuttig te maken en vooral zichzelf en haar geliefden om haar heen in leven te houden terwijl de wereld om haar heen steeds kleiner wordt.
Dit verhaal is geschreven in een pakkende, toegankelijke ik-vorm. Door terugblikken ontvouwt wat er heeft afgespeeld ten tijde van de Grote Oorlog, tot het moment dat de voorafgaande spanningen en de opkomst van Hitler het te gevaarlijk maken om in Berlijn te blijven. Op slimme wijze zijn er belangrijke momenten uit de geschiedenis verwerkt in het verhaal, van De Dodendraad tot Kristallnacht, tot situaties die hedendaags ernstig actueel zijn, zoals het pingpongen tussen vluchtelingenkampen.
Je leeft ontzettend mee met Eva en Itzhak, die gewoon willen leven maar juist in die oorlogstijd omwille van wie ze zijn geleefd worden. Het zet je aan tot denken, de verschrikkingen die zij hebben doorstaan, hoe zou je dat zelf kunnen?
Daarnaast zijn er vanuit een persoonlijk oogpunt pluspunten aan het verhaal: ik hou van de stad Berlijn, als Zeeuwse vind ik het leuk om te lezen over de eigen provincie (al helemaal als daar een stuk geschiedenis bij komt kijken) en na de Boekpresentatie in Goes ben ik aangemoedigd om eens de eigen geschiedenis in te duiken, om te achterhalen wat mijn overgrootvader in het Verzet heeft kunnen klaarspelen.
Het tweede boek dat we lazen met de Harper’s boekenclub was deze roman van een schrijfster waar ik nog niet eerder iets van gelezen heb. Ik lees niet veel romans over de oorlog, maar de boeken die ik gelezen heb maakten wel heel veel indruk op me. Deze roman belichtte een andere tijd en een totaal andere invalshoek: het gaat grotendeels over de oplopende spanningen in de jaren voor de oorlog, en beschrijft het moeilijke leven van de Duits-Joodse Eva en haar homoseksuele vriend Itzhak. Beide personages hebben het ontzettend moeilijk in de jaren voor de oorlog en worden niet geaccepteerd, waardoor ze ook uiteindelijk vluchten naar Zeeland in de hoop van daaruit te kunnen emigreren naar Amerika. De karakters worden heel goed uitgediept, door de verschillende flashbacks kom je meer te weten over de jeugd van Eva en wat er met haar vader en jeugdvriendin is gebeurd. Ik vond het boek in de eerste helft wat langdradig, maar later besefte ik dat deze opbouw ook nodig was om te voelen hoe de spanningen steeds meer oplopen en de wereld grimmiger wordt. Het was interessant om te lezen welke gebeurtenissen in Zeeland plaats hebben gevonden, de boeken over de Tweede Wereldoorlog gaan vaak over de grote steden tenslotte. De relatie tussen Eva en Itzhak is heel mooi weergegeven; alle ups en downs en bijzondere hechte vriendschap maakten indruk op me. Marlies weet heel goed de diepe gevoelens en emoties van de personages over te brengen waardoor je enorm met ze mee leeft. De voortdurende angst, het vluchten, de onzekerheid, jezelf niet mogen zijn en hopen op een betere toekomst is heel indrukwekkend beschreven. Eva is als jong meisje heel volgzaam en timide, en ontwikkelt zich tot een sterkte vrouw die vecht voor haar toekomst - en die van anderen. Ik zou dit boek niet zelf gekozen hebben op basis van de omschrijving maar ben blij dat dit is uitgekozen voor onze leesclub en ik kennis heb mogen maken met deze auteur.
Ik vond het interessant om een boek te lezen dat al voor de tweede wereldoorlog begint en dat gaat over een lesbische vrouw. Ik heb nog niet eerder een boek over de tweede wereldoorlog vanuit dit perspectief gelezen. Het boek is goed geschreven en ik leefde heel erg met Eva en Itzi mee.
Ik kocht deze roman op de eerste dag van de Boekenweek en begon er meteen in. Vooral de eerste helft vond ik het meest boeiend, omdat je daarin Eva het beste leert kennen. De tijdsperiode en setting spraken me eveneens aan. Toch kwam ik ook veel dingen tegen die me stoorden, waardoor mijn waardering lager uitviel dan ik aanvankelijk had gehoopt.
Het lijkt haast alsof dit boek in één ruk is geschreven, zonder dat er naderhand nog eens kritisch naar is gekeken. Ik zal een paar voorbeelden geven:
Al vroeg in het verhaal krijgt de hoofdpersoon de bijnaam 'Tommie', terwijl eerder in de tekst ‘de tommies’ als vijand worden beschreven. Dat diezelfde term vervolgens als koosnaam wordt gebruikt, vond ik vreemd en ongeloofwaardig. Er wordt gesproken over ‘vaalgrijze muizenoogjes’, maar muizen hebben helemaal geen grijze ogen. Dit is slechts één van de vele kromme beeldspraken die me uit het verhaal haalden. Het ik-personage beschrijft hoe het water metershoog opspat als ze erin springt, of hoe haar wangen rood kleuren – dingen die ze zelf niet kan zien en dus ook niet op deze manier zou kunnen weergeven. De tekst bevat helaas veel clichés, zoals iemand die ‘badend in het zweet’ wakker wordt. Van een roman die wordt aangeprezen als ‘historische fictie van het hoogste niveau’ had ik meer originaliteit verwacht. Een personage zegt ‘nog eens afspreken?’, terwijl ze elkaar pas een paar uur eerder hebben ontmoet en dus nooit eerder hebben afgesproken. Op meerdere plekken ontbreken vraagtekens, alsof de schrijfster ze simpelweg vergeten is. Wat me echter het meest stoorde – en dit komt door het hele boek heen terug – is de slordige interpunctie in dialogen. Vaak staat een citaat van hetzelfde personage ineens op een nieuwe regel met aanhalingstekens, waardoor het lijkt alsof iemand anders spreekt. Andersom gebeurt het ook: een nieuw personage neemt het woord, maar er wordt niet naar een nieuwe regel gesprongen. Dit maakt de gesprekken rommelig en verwarrend. Dit zijn slechts enkele voorbeelden; er zijn er meer. Veel van deze slordigheden hadden kunnen worden voorkomen met een grondige eindredactie.
Waarom dan toch drie sterren? Omdat het boek ook veel positieve punten heeft. De tijdlijn is prachtig neergezet en komt echt tot leven. De personages zijn origineel, zowel qua karakter als in hun manier van leven. In de verhaallijn rond 1919 ergerde ik me soms aan hoe zwak de hoofdpersoon overkomt, maar achteraf begreep ik waarom de schrijfster haar zo heeft neergezet. Haar ontwikkeling is mooi om te volgen. De vele details geven het verhaal een authentieke sfeer. Ook is duidelijk dat de schrijfster veel research heeft gedaan.
Kortom: ik heb deze roman met interesse gelezen, maar de schrijfstijl en slordigheden zorgden ervoor dat ik er niet méér dan een ‘voldoende’ aan kan geven.
Misschien geen hoogstaande literatuur, maar een prachtig verhaal. Het blijft boeiend tot het eind. Soms wil je wel een duwtje geven omdat je het verloop van de geschiedenis kent. De opvang van vluchtelingen is volgens mij nog niet echt verbeterd sinds 1940. Door de ogen van Eva beleef je hoe vernederend dat is.
'Vind me aan de andere kant' van Marlies Allewijn is een historische roman die zich afspeelt in de periode voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.
De Joodse Eva wordt door haar moeder plotseling naar Berlijn gestuurd om daar te werken als verpleegkundige. Maar waarom wil haar moeder haar wegsturen? In het bruisende Berlijn voelt de schuchtere Eva zich eenzaam tot wanneer ze de bizarre Itzhak ontmoet. Hij neemt haar mee naar plekjes die ze daarvoor nooit bezocht had en laat haar proeven van het nachtelijke, verboden leven. Hij laat haar ontdekken wie ze werkelijk is. Tot wanneer Hitler een einde aan hun avontuur maakt. Eva en Itzhak zijn niet meer veilig in Berlijn, ze vluchten naar Zeeland. Keuzes moeten gemaakt worden. Zal de liefde of de veiligheid primeren?
De titel van het boek kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden en past perfect bij het verhaal.
Het verhaal wordt verteld door Eva. We kunnen op die manier haar gevoelens beter begrijpen. Het leed bij het verlies van haar vader, familie en vrienden komt des te harder aan. Andere personages worden heel goed beschreven maar Itzhak is toch de man die een belangrijke rol in het boek speelt. Hun zinnetje 'Jij en ik, meid. Voor altijd' zegt meer dan genoeg hoe ze met elkaar omgaan.
Marlies beschrijft de oorlog op een indrukwekkende filmische manier, soms krijg je het gevoel dat je d'er middenin zit. En dan de epiloog, mooier kan het niet eindigen. Ik sloeg het boek dicht met een krop in mijn keel
'Vind me aan de andere kant' is niet zomaar een historische roman. Het is een roman vol van liefde, rouw, verdriet die mensen aanzet om ook in moeilijke tijden nooit de moed op te geven. Bedankt Marlies voor dit prachtig verhaal!
Wauw, dit verhaal kruipt echt onder je huid. Het is een aangrijpend boek over hoop, identiteit en moed.
De Joodse Eva wordt door haar moeder naar Berlijn gestuurd om daar een opleiding tot verpleegkundige te volgen. In het begin heeft ze moeite haar draai te vinden in de grote stad, maar dan ontmoet ze Itzhak, een energieke, levenslustige man die haar uit haar schulp weet te trekken. Dankzij hem leert Eva zichzelf beter kennen.
Wanneer Hitler aan de macht komt, verandert alles. Het leven dat Eva en Itzhak leiden, wordt ineens gevaarlijk. Ze proberen naar Amerika te vluchten, maar stranden uiteindelijk in het Nederlandse Zeeland. Daar ontvouwt zich de Tweede Wereldoorlog, met alle gevolgen van dien. Samen vechten ze zich door deze vreselijke periode heen, hun weg gekenmerkt door hartverscheurende keuzes en momenten die je kippenvel bezorgen.
Ik vond het een prachtig verhaal dat een minder vaak belichte kant van de oorlog laat zien. De achterflap van het boek geeft slechts een glimp van wat je te wachten staat , het verhaal is zoveel rijker, intenser en actueler dan je verwacht.
De relatie tussen Eva en Itzhak is bijzonder sterk uitgewerkt; je voelt hun band, hun liefde, hun wanhoop. ‘Jij en ik, meid. Voor altijd.’ Daarnaast vond ik het zeer boeiend om meer te lezen over de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog, de nasleep van de Eerste Wereldoorlog en de opbouw naar de Tweede Wereldoorlog. Je voelt de dreiging steeds dichterbij komen, tot het onvermijdelijke moment daar is.
Meerdere keren heb ik met tranen in mijn ogen de bladzijdes omgeslagen. Een indrukwekkend boek dat ik iedereen zou aanraden om te lezen.
Een prachtig verhaal over het jezelf willen zijn in een tijd waar je religie en afkomst al een reden was tot vooroordelen en uiteindelijk zelfs de dood. Gewoon omdat je bent wie je bent en mensen daar een enorm vooroordeel over hebben. De auteur neemt je mee in de levensreis van Eva en hoe zij leven ervaart en wie zij allemaal tegenkomt met daarbij op zijn zachtst gezegd de nodige hobbels in de weg. Ik wilde vooral weten hoe gaat nu verder in het leven van Eva... en voor je het weet ben je bij het einde van het boek.
Geweldig geschreven, over de Joodse Eva die met haar niet Joodse echtgenoot vanuit Berlijn naar Nederland vluchtte om de oorlog te ontlopen. Ze was niet altijd even sympathiek en kon behoorlijk egoïstisch zijn.
4.5 stars
Wonderfully written, about the Jewish Eva who fled from Berlin to the Netherlands with her non-Jewish husband to escape the war. She wasn't always very likeable and could be quite selfish.
Elk jaar lees ik in de periode rond dodenherdenking/bevrijdingsdag een boek over de tweede wereldoorlog. Dit boek laat een kant zien waar je niet vaak over leest. Een sympathieke 'doodnormale' Duitse lesbische vrouw. Heel mooi verhaal en een aanrader.
Een verhaal dat onder je huid kruipt, intens verteld. Marlies neemt alle tijd om goed en uitgekristalliseerd te vertellen, waardoor haar verhaalpersonages "echt" zijn en hun verhalen je als lezer raken. Bijzonder boek!
Zo mooi beschreven verhaal over twee jonge mensen die hun identiteit ontdekken tegen de achtergrond van de oorlog (de eerste maar vooral de tweede WO). Indrukwekkend! Een aanrader!!