De chroniqueur van het boerenleven blijkt ook een meester in het vatten van het jonge Amerika
Cyriel Buysse (1859-1932) is een van dé groten uit onze literatuurgeschiedenis. Hij staat geboekstaafd als een held van het naturalisme. Zijn werken Het recht van de sterkste (1893) en Het gezin Van Paemel (1903) roepen prachtige beelden op van een hard, boers landschap, dat nog steeds tot de verbeelding spreekt.
Nu en dan verliet Buysse echter de klei die hem vormde, om ook elders de tragedies en triomfen van het leven in tekst te vatten. Deze publicatie bundelt Buysses teksten over Amerika. Die schreef hij tussen 1888 en 1912, een periode waarin de wereld veranderde, decadentie en de grote emoties hoogdagen vierden en de Staten nog lang niet waren wat ze vandaag zijn. Dit boek toont de wereld aan de andere kant van de oceaan, zoals gezien door een Vlaamse reus.
Gustave Emile Cyril (Cyril) - Baron - Buysse was a Flemish naturalist writer. He received the Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling were his aunts.
Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.
Cyriel Buysse (1859-1932) - Herinneringen aan Amerika. Deze publicatie bundelt Buysses teksten over Amerika. Die schreef hij tussen 1888 en 1912, een periode waarin de wereld veranderde, decadentie en de grote emoties hoogdagen vierden en de Staten nog lang niet waren wat ze vandaag zijn. Dit boek toont de wereld aan de andere kant van de oceaan, zoals gezien door een Vlaming.
Cyriel Buysse is een van de erg weinige Nederlandstalige schrijvers van zijn generatie, die Amerika bezocht en daarover schreef. De schrijver uit Nevele werd er in 1886 door zijn vader naartoe gestuurd om er een filiaal van de familiale chicoreifabriek op te zetten.
Maar zoon Cyriel was niet geschikt voor het zakenleven en de onderneming mislukte jammerlijk. Hij deed er wel ervaringen op, waaruit hij de rest van zijn schrijversloopbaan kon blijven putten. Het hoogtepunt was zijn allerlaatste roman Twee werelden (1931), waarin hij de Amerikaanse en de Vlaamse levensstijlen op wijze tegen elkaar afzet.
De vijftien teksten die in dit boek zijn opgenomen, dateren bijna allemaal uit het begin van Buysses schrijverscarrière. Ze zijn overwegend anekdotisch en grotendeels autobiografisch van aard. Ik moet ook eerlijk toegeven dat de kwaliteit onderling erg verschilt. Enkele teksten zijn ware pareltjes, anderen hebben behalve hun historisch belang weinig om het lijf.
Voor wie het boek wil lezen, aanraders zijn volgende verhalen: Dogfish, Free lunch, H.P Burkes junior en Een Rus in New York.
Mooie, nieuwe uitgave. De verwachtingen die de flaptektst oproept worden niet helemaal ingelost, je leert niks bij over Buysses redenen tot aanwezigheid in Amerika en een derde van de verhalen speelt zich af op de boot tijdens de oversteek. Van die mogelijke bezwaren stoorde mij er geen een. Graag gelezen.
Het merendeel van de tijd had ik geen idee wat ik aan het lezen was. De schrijfstijl is vermoeiend en oninteressant gebracht. Helaas waren de herinneringen net niet boeiend genoeg. Bij de laatste 20 pagina's ben ik afgehaakt.