คดีหน้ากากปีศาจกับไซโคพาธฆาตกร

by Mayusuke Kurai, 倉井 眉介, มายุสุเกะ คุไร

การไล่ล่าระหว่าง ทนายบ้าดีเดือด
กับ ฆากตรต่อเนื่องสุดวิปริต
ไม่ใครก็ใครจะต้องกลายเป็นฝ่ายถูกบดขยี้!

นิโนมิยะ อากิระ ทนายอัจฉริยะที่สวมหน้ากากคนดีตบตาผู้คนรอบกาย ชายผู้ยอมทำทุกอย่าง เพื่อเติมเต็มความปรารถนาในอำนาจ เงินทอง และเกียรติยศ ทว่าเบื้องหลังฉากหน้าอันรุ่งโรจน์ นิโนมิยะคือ "ไซโคพาธ" ที่ฆ่าคนอย่างเลือดเย็นเพื่อความรื่นรมย์

แต่แล้วชีวิตปกติเช่นนั้นกำลังจะจบลงแบบไม่ทันได้ตั้งตัว...
ชายแต่งกายประหลาดในชุดเสื้อกันฝนสวมหน้ากากปีศาจ เงื้อขวานขนาดเล็กในมือขึ้น เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้... ขวานขนาดเล็กนั้นกำลังจามลงบนหัวของนิโนมิยะ

การหักเหลี่ยมและเกมไล่ล่าสุดโหดระหว่าง หนายโรคจิต กับ ฆาตกรต่อเนื่องวิปริต ที่ขโมยสมองเหยื่อ จนนำไปสู่การเปิดเผยความลับของคดีสะเทือนขวัญเมื่อ 26 ปีก่อน ซึ่งเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล

ชายผู้สวมหน้ากากปีศาจคือใคร
และ "อะไร" อยู่ในสมองของเขากันแน่...

เมื่อฝ่ายที่ควร 'ถูกล่า' กลับเป็นนักฆ่าที่ 'บ้า' ยิ่งกว่าฆาตกร
การฟาดฟันในครั้งนี้จะเผยความบิดเบี้ยวออกมาได้มากขนาดไหน...

จากนิยายกระแสดีถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์
Lumberjack the Monster เข้าฉายแล้วใน Netflix!

Genres: Crime

260 pages, Paperback

Published July 1, 2024

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

สนุกแบบเบียว ๆ เพ้อ ๆ การ์ตูนหน่อย ๆ แต่ทำให้เราติดหนึบ วางไม่ลง อ่านรวดเดียวจบ

เมื่อไซโคพาธอัจฉริยะปะทะฆาตกรโรคจิต อะไรจะเกิดขึ้น!!
ไอ้เราก็หวังว่าจะได้อ่านการฟาดฟันชิงไหวชิงพริบแบบโหดสัส สยองสุด อ่ออออคิดไปเอง 🤣🤣

เป็นการหลบหนีไล่ล่าที่เน้นสืบหาข้อมูลซะมากกว่า มีสองไทม์ไลน์ดำเนินไปคู่กันคือมุมของตำรวจกับมุมไซโคพาธทนายความ แม้จะไม่เป็นไปตามคาดไว้ แต่ก็สนุกหยุดอ่านไม่ได้ จบปลายเปิดหน่อยแต่ก็พอเดาได้ว่าจะเป็นยังไงต่อ ไว้อ่านแก้เบื่อได้อยู่

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 4 out of 5]

ตำรวจบุกเข้าจับกุมสองสามีภรรยาในคฤหาสน์แห่งหนึ่งที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องทดลองผิดกฎหมาย ทางการได้ช่วยเหลือเด็กๆ ที่รอดชีวิตและนำส่งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

26 ปีต่อมา หนึ่งในเด็กกำพร้าเติบโตมาเป็นนิโนมิยะ อากิระ ทนายหนุ่มไฟแรงที่มีงานอดิเรกเป็นการฆ่าคน

คืนหนึ่งอากิระถูกลอบทำร้ายโดยชายสวมหน้ากากปีศาจ เหตุการณ์นี้ทำให้เขาเกิดความแค้นและต้องการกำจัดคนร้ายให้ได้ด้วยตนเอง

ระหว่างนั้นหน้ากากปีศาจก็ไล่ฆ่าผ่าสมองของผู้รอดชีวิตจากคฤหาสน์รายแล้วรายเล่า

อากิระต้องไขปริศนาหาตัวจริงของคนร้ายมาสำเร็จโทษให้ได้ ก่อนที่จะโดนตำรวจชิงตัดหน้าจับตัวไปดำเนินคดีทางกฎหมายเสียก่อน

ตัดเลี่ยนมาอ่านงานของทางฝั่งญี่ปุ่นบ้าง

พออ่านหนังสือแปลของฝรั่งมาเยอะๆ แล้วสลับมาอ่านของทางเอเชีย ก็สัมผัสได้ถึงความแตกต่างของบรรยากาศ และวิธีการเล่าเรื่อง

กลับมาที่เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องไม่ซับซ้อน ส่วนใหญ่จะเล่าเรียงตามไทม์ไลน์ อ่านแล้วมีงงๆ ชื่อตัวละครนิดหน่อยเพราะมันคล้ายๆ กัน

Goodreads ให้ 3.6 เราให้ 3.9

[Justreadalot · Rating 4 out of 5]

Movie: Lumberjack the Monster (2023)

[Jane · Rating 4 out of 5]

เมื่อคืนหยิบเล่มนี้มาอ่านแบบไม่ได้แพลนเลย
เห็นว่าเล่มเล็กนิดเดียว คิดว่าอ่านเล่น ๆ คงจบง่าย ๆ …
สรุปว่า จริง อ่านแค่ 2 ชั่วโมงก็จบ 55555555

ถามว่าสนุกไหม?
สนุกนะ เพลินแบบ หยิบแล้ววางไม่ลง (ซึ่งหายากมากช่วงนี้)
เพราะปกติอ่านหนังสือทีไร ยังไงก็ต้องหยิบมือถือบ้าง
แต่เล่มนี้คือยิงยาวจนจบแบบ non-stop จริง ๆ

แต่!
แน่นอนว่ามันมีช่องโหว่เยอะมาก…
• ปูมหลังตัวละครที่ไม่ลงลึก
• ที่มาที่ไปของเหตุการณ์
• ความสมเหตุสมผลในหลาย ๆ อย่างที่ยังไงก็เกินจริงไปมาก

แต่ด้วยความที่เรื่องมัน pace เร็วแบบมังงะญี่ปุ่น เบียว ๆ เกินจริงหน่อย ๆ (ก็ไม่ค่อยหน่อยเท่าไหร่อันที่จริง 🤣)
เราเลยมองข้ามทุกอย่างไปได้ เพราะแค่อยากรู้ตอนต่อไป

บางจุดก็ขมวดคิ้วหนักมากนะ 5555 แบบ “อะไรของมันวะ”
แต่ก็มีหลายจุดที่หลอกคนอ่านได้ดี ถ้าไม่อ่านละเอียดมีหลงแน่ ๆ

โดยรวมคือโอเคเลย สนุกกว่าที่คิด!

.

.

.

ปปล. ตรงนี้มีสปอยล์!
ใครไม่อยากโดนสปอยล์ข้ามย่อหน้านี้ไปเลยนะ!

การจัดการศพที่ผ่านมาของพระเอก…
คือตกลงฆ่าคน แล้วจัดการศพยังไง? แค่ฝังงี้เหรอ
คนหายไปทั้งคน ไม่มีใครแจ้งความ ไม่มีใครสงสัยเลยเหรอ? หรือว่าคนรอบข้างเหยื่อไม่ได้สนใจชีวิตกันเลยขนาดนั้น?

ผลตรวจ MRI ของพระเอกก็อีก!
เหมือนจะเอามาหลอกตำรวจกับคนอ่านให้ดูซับซ้อนนะ
แต่ความจริงชีวิตจริงมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอกเว้ย แก!
แค่หมอคนเดียวร่วมมือ ยังไงก็โป๊ะแตกอยู่ดี
มันทำม่ายด้ายยยยยยยยยย!

ยังไม่พอนะ… ตัวละครคนที่เป็นญาติของหมอที่เป็นฆาตกรต่อเนื่องเหมือนพระเอก… หายตัวไปทั้งคน
แล้วไม่มีใครตามเรื่อง ไม่มีใครสงสัยอะไรเลยเหรอ?
อันนี้งงไปหมดจริง ๆ 55555

แต่เอาเหอะ… มันเบียวจริงตั้งแต่ต้นจนจบ
โดยเฉพาะพระเอกนี่แหละ ตัวดีสุด!
เบียวโคตร ๆ 55555

[Angel 一匹狼 · Rating 2 out of 5]

The best that can be said about Kurai's novel is that it is entertaining, one of those page turner affairs that can be read on the beach, while drinking a coffee... Because from the very beginning this is silly as they come (and, yes, I had watched Miike's movie, so I knew what I was getting into): a psychopath is attacked by a person with a monster's mask (the lumberjack monster of the title) and gets injured. The injury? A chip in his brain is broken and he is no longer a psychopath. Will he change, will he stay the same, will he...? Really, it is super stupid, from the motivations of the 'bad one', to our main character's behavior (and his friend, the killer doctor). And then, you have the police, totally pointless and just there so the novel becomes a novel (if not it would barely be a novella). And the unnecessary time jumps, characters doing plot exposition, things that happen just too casually (the bad guy is so careful to kill people in places where the victim will be by itself but then decides to attack the main character on a parking lot and then on the streets? ).

If you leave your brain on the cover (pun not intended) you may 'enjoy' it.

The best: one of those easy reads

The worst: it is silly as they come, it has so much filling it could be a turkey, so many unnecessary characters

Alternatives: Natsuo Kirino

3.5/10

(Japanese; original)

[TONG . · Rating 4 out of 5]

#ShortReview คดีหน้ากากปีศาจกับไซโคพาธฆาตกร

สนุกนะ ทำเป็นเล่น แต่อาจจะไม่ได้เป็นมาสเตอร์พีซเท่านั้นเอง
มันจะให้อารมณ์ประมาณเรื่อง ‘ระเบิด’ ที่ใช้บทแบบโกง ๆ นิดหน่อย
หรือ ‘บ้านวิกลฯ’ เล่มแรกที่ปูบทไปถึงตอนเฉลยได้คลุมเครือไปหน่อย
การให้ตัวละครเอกเป็นฆาตกรไปเลยถือว่าเป็นไอเดียที่ดีเลยนะ
แต่น่าเสียดายที่มันใช้ความเป็นฆาตกรตรงนี้ได้ไม่สะใจเท่าไหร่เลย
บทฆ่าก็ไม่ค่อยโหดสมกับที่ปูมา ยังดีที่มีเนื่อเรื่องซัพพอร์ตให้ลุ้นตามได้
เนื้อเรื่องจะมีความแฟนตาซี เวอร์ ๆ นิดนึง แต่ไม่ถึงขั้นเสียอรรถรส
เพียงแค่จะรู้สึกโดนผลักออกไปหน่อยเพราะปมมันเกินจริงไปนิด
แต่กลับแอบรู้สึกอยากให้มีเล่มต่อนะ รู้สึกมันปูทางมาดีแล้ว ไปต่อง่าย
คือภาคต่อจะมาโหดเลือดสาดกว่านี้ไปเลยยังได้ ปูมาขนาดนี้แล้ว
ชอบการเล่าเรื่องคู่ขนานระหว่างฝั่งพระเอกกับตำรวจมากเหมือนกัน
รู้สึกว่ามันสั้นไปมาก อยากให้มันเข้มข้นกว่านี้อีก โหดอีก สืบหนัก ๆ อีก
แต่โดยรวมคือสนุกดี อ่านเพลิน ไม่มีช่วงไหนที่รู้สึกว่าน่าเบื่อเลย
ปมก็วางมาได้ค่อนข้างดี ไม่มากไป ไม่น้อยไป มีที่ให้จินตนาการพอสมควร
แนะนำว่าอ่านได้ แค่อาจไม่สะใจสายคอนิยายฆาตกรรมโหดแค่นั้นเอง

7/10 .

[A Kuamanee · Rating 4 out of 5]

ลังเลมากว่าจะให้สามหรือสี่ดาวดี เพราะเปิดมาตอนแรกไม่ชอบเลย รู้สึกว่าคริ้น+เบียวเกิน แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งหยุดไม่ได้เพราะกลายเป็นว่าความเบียวนี่แหละที่ทำให้นิยายเรื่องนี้มันสนุก55555

จะบอกว่าต้องถอดสมองอ่านก็คงไม่ใช่ เพราะนิยายเรื่องนี้มันเบียวแบบตั้งใจ ไม่ได้เบียวเพราะคนเขียนไม่ใส่ใจหรือฝีมือไม่ถึง(เห็นได้จากหลายฉากที่ตัวละครทำอะไรแบบมีเหตุผล เช่น ตำรวจจะไปขอดูข้อมูลคนไข้ก็มีโทรไปขออนุญาตคนไข้ก่อน ไม่ได้ให้จู่ๆเดินเข้าไปดูเลย ถ้าเป็นนิยายประเภทที่เบียว+คริ้นเพราะนักเขียนมือไม่ถึง จะออกมาในรูปตำรวจไปดูเลยโดยไม่ขอก่อน) และส่วนตัวมองว่านิยายที่ต้องถอดสมองอ่านจะเป็นพวกนิยายที่มี flaws, plot hole เต็มไปหมด แต่เรื่องนี้แทบไม่มีเลย แค่มันเบียวเพราะพล็อตมันดูเว่อเท่านั้นเอง555555

โดยรวมคือเป็นนิยายที่อ่านเพลินมากๆ เบียวเอามันส์สุดๆ55555 จุดเดียวที่ไม่ชอบคือมันสั้นไปหน่อย ทำให้การดำเนินเรื่องค่อนข้างเร็ว ในขณะพล็อตคือใหญ่โตมาก บางจุดเลยรู้สึกว่ารีบไป น่าจะยาวกกว่านี้

[Erika · Rating 3 out of 5]

第17回「このミス」大賞受領作品。
「このミス」シリーズはまだまだデビューしたての作家が書いているせいもあって、この本も文章は稚拙でくどいように感じた。
そして、主人公が何の感情もなく人を殺す、というサイコパス設定は、「デクスター」というテレビシリーズに似てると感じた。
…と思ったら、文章に関しては選考会のメンバーも同じ事を思ったようだし、テレビシリーズに関してはまんま作者のインスピレーションになったらしい。

けれど、脳に埋め込まれたチップによる人格の変化、そのチップが壊れた事によって「人間的」な感情が芽生え始めるサイコパスという設定は、興味深かった。
また、途中、いちいち主人公と刑事のシーンにそれぞれ「何日目」と書かれていて、はじめはそれが並行に進んでいたから途中から全く気にしなくなっていたが、最後の最後で、死体で発見された人が「生き返って」ていて、「？？死体は別人のものだったの？」というお約束な展開かと思ったが、違ったのも面白い仕掛けだった。もっとこのずれを利用した叙述トリックだったら、もっと面白かったかも。

まだ駆け出しの作家だから、登場人物達は薄っぺらいし、場面転換や説明もくどいけれど、結構楽しく読めた。
作者のお気に入りの作家は「アリス殺し」シリーズの小林泰三(やすみって読むの初めてしった)らしい…確かにちょっと似てるかも。

[tunyaak · Rating 4 out of 5]

บอกตรง ๆ ว่าตอนอ่านช่วงแรกแอบรู้สึกว่าเบียวจังแฮะ 5765556 ไม่รู้เป็นมาตั้งแต่ต้นฉบับหรือเป็นเพราะการแปล แต่ดูตัวละครเอกจะมีความมั่นใจในตัวเองเสียเหลือเกิน อีกทั้งความสัมพันธ์ระหว่างไซโคพาธสองคนยังดูเกินจริงไปนิด แต่ก็เปิดใจอ่านต่อ ในส่วนของเหตุจูงใจในคดีเดาทางได้ง่าย แต่การตามหาตัวคนร้ายเบื้องหลังคดีนี้กลับคาดเดาได้ยาก ทำให้ยิ่งช่วงท้ายของเรื่องยิ่งทำให้เรื่องนี้มีความน่าสนใจ ตัวไทม์ไลน์ของเรื่องจะสลับไปมาระหว่างมุมมองของตัวละครสองตัว และเวลาไม่ได้เรียงกัน ทำให้อาจเกิดความสับสนเล็กน้อยถ้าไม่ใส่ใจวันที่ที่กำกับ แต่ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการอ่านหายไปแต่อย่างใด หากถามว่าคุ้มค่าต่อการซื้อมาอ่านหรือไม่ ส่วนตัวคิดว่าไม่ขนาดนั้น แต่หากต้องการอ่านฆ่าเวลาก็ไม่เสียหายอะไร

[a Cat a Box · Rating 3 out of 5]

ไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกสนุกดีไหม สนุกตอนไหน สืบสวนก็ไม่ใช่ ตำรวจก็สรุปคดีแบบอนุมาน ตัดความเป็นไปไม่ได้ออก สรุปเอาเอง อ่านฆ่าเวลาได้ ไม่แย่

[Nonomu · Rating 4 out of 5]

It was so interesting I couldn't put it down.

I kept suspecting Sugitani until the very end, and even after learning it was Kenmochi, I kept reading hoping for the Sugitani = Kenmochi theory to be true, thinking that would be way more interesting.

Well, logically, it seems only Kenmochi could have pulled it off, but the motive for the murder felt a bit weak.

Maybe because he was born with emotions, he can't understand people who don't have them?
There are other manga where they kill their own kind to stop them from killing others, but if his own kind weren't harming anyone else...
I wonder if he really needed to kill them...

Why do people insist on categorizing by kind? What even defines “kind” in the first place?
Just one or two shared traits...
Even within the same kind, people are different despite similar tendencies.
What Kenmochi did might benefit ordinary people,
but part of me values individuality and thinks, “Just leave them alone. It's annoying.”