Choco wordt door een vreemde man ontvoerd. Jommeke en Filiberke trekken op onderzoek uit. In de zoo en bij het circus vinden ze niets. Wat later leest Jommeke in de krant een merkwaardig artikel over een inbraak in de ambassade van Paraguay. Wanneer Jommeke en Filiberke daar een kijkje gaan nemen merken ze 's nachts iets verdachts op. De ambassade blijkt doorsnuffeld te zijn. Jommeke slaagt erin de ambassade binnen te dringen en legt aan de chef van de veiligheid uit hoe hij denkt dat de dief binnengeraakt. Hij stelt een plan voor. Jommeke en Filiberke trekken opnieuw de wacht op. 's Nachts kunnen ze Choco betrappen. Ze laten hem terugkeren en volgen hem. Na een achtervolging kan een geheime agent uit Zuid-Amerika gevangen genomen en Choco bevrijd worden.
Jozef "Jef" Nys was een Belgische (Vlaamse) striptekenaar. Zijn voornaamste stripreeks is Jommeke. Op 17 december 2005 kreeg hij de gouden Adhemar als bekroning van zijn oeuvre, een eer die voor hem enkel Marc Sleen te beurt viel.
Het 250ste album van Jommeke is het laatste dat Jef Nys zelf superviseerde. Jommeke overleeft zijn geestelijke vader echter, want in het testament van Jef Nys is immers vastgelegd dat Jommeke, onder de strikte regels van 'geen geweld, geen wapens, geen seks, geen drugs...', blijvend getekend mag worden door een aantal opvolgers.
Jozef "Jef" Nys was a Belgian comic book creator. He is mostly known for his comic strip Jommeke. On december, 17 2005 he was awarded 'de gouden Adhemar' for his complete work. This award was only awarded once before, to Marc Sleen.
Album 250 was the last one supervised by Jef Nys himself. However, Jommeke survives his spiritual father, because Jef Nys stated in his testament that Jommeke can be drawded indefinitely by a number of successors, under the strict rule of 'no violence, no weapons, no sex, no drugs...'
De Miekes spelen allerlei acrobatische spelletjes met hun aapje, Choco. Maar wat ze niet weten is dat er een man hun gadeslaat. Die nacht wordt Choco ontvoerd en zijn de twee zussen in paniek. Onmiddellijk schakelen ze de hulp in van Jommeke maar ook hij kan hen niet helpen. Choco blijft onvindbaar, ondanks de vele pogingen om hem te zoeken in een circus of de zoo.
Enkele weken later leest Jommeke een artikel dat er werd ingebroken in de ambassade van Paraguay, zonder enig spoor van inbraak. Maar er werden wel documenten ontvreemd. Bij Jommeke gaat een licht op en hij roept Filiberkes hulp in, die op dat moment geplaagd wordt door een muggen...plaag!
Ze trekken per autostop naar de ambassade van Paraguay waar hun pogingen om binnen te dringen al snel worden gestopt door de versterkte bewaking. Maar deze twee vrienden én hun gevleugelde vriend Flip geven niet zo gauw op. Ze installeren zich in het bosje tegenover de ambassade om deze in de gaten te houden en ja hoor, al snel wordt duidelijk wie de inbraken doet en dat blijkt ook nog zo geen grote verrassing te zijn. Want op het dak van het gebouw zien de twee Choco acrobatische toeren uithalen. Als ze uiteindelijk binnen raken in de ambassade en de bewakers verschalken kunnen ze hen duidelijk maken dat hun vriendje, het aapje, de inbreker is maar deze blijkt gehypnotiseerd te zijn en herkent zijn vrienden niet. Nu moeten ze de échte dader nog vinden die verantwoordelijk is voor deze inbraken, diegene die Choco heeft ingeschakeld voor het vuile werk. En dat blijkt nog zo geen onbekende te zijn voor Jommeke en Filiberke, ook al was hun eerdere ontmoeting heel kort!
Voor de tweede keer in de reeks staat Choco centraal in het verhaal, na zijn kennismaking in Lieve Choco. En doordat Paraguay (een land dat in de tijd van het verschijnen van deze strip nogal omstreden was) een rol speelt wordt er natuurlijk terug gebruik gemaakt van het alom bekende Jommekesspaans... ja, hooros!