Als de familie Jongejan ’s nachts wordt opgeschrikt door water dat door de brievenbus gutst, begint hun strijd tegen het tij. Frida en haar broer en zussen moeten zien te overleven op het dak van hun huis, wachtend op hulp, maar wanneer dageraad eindelijk aanbreekt, gebeurt het ondenkbare. Kan Frida de Watersnoodramp overleven?
In de nacht van 1 februari 1953 werd Nederland geteisterd door hoog water en een noordelijke storm. Die nacht breken op meerdere plekken in het zuiden van Nederland de dijken door. Meer dan 1800 mensen verliezen hun strijd tegen het water. Elk jaar wordt de ramp in de getroffen dorpen herdacht. De ramp wordt niet vergeten, niet als we erover blijven praten.
Een novelle over familie, wilskracht en overleven in ieder opzicht. Geïnspireerd door het verhaal van Jo Sala-Pollemans, wiens biografie te lezen is in ‘Jo: Hier heb je ’n schrepel en daar kan je beginnen’.
Femke Meijboom (1997, Zuid-Holland) debuteerde in 2020 met de prijswinnende biografie ‘Jo’. Van jongs af aan schreef ze in het fantasy-genre, bracht toen twee non-fictie boeken uit in eigen beheer, en slaat nu haar slag in avontuurlijke boeken.
Ontzettend mooi en knap geschreven en erg persoonlijk - Femke maakt met deze YA-novelle over de Watersnoodramp alles waar. Ik was al fan maar nu nog wat meer.
Van Bookinfluencers mocht ik weer een nieuw boek lezen, deze keer het boek 'De vloed voorbij'. De vloed voorbij is een korte Novelle over de watersnoodramp in 1953. Het is een boek dat je in principe in en uurtje uit kan lezen en aangezien het bedoelt is voor Young Adults, is het boek ook makkelijk om doorheen te komen.
Normaal ben ik van de langere verhalen, omdat er dan meer diepgang is in de karakters en het verhaal. Je krijgt meer een band met de personages. Echter gaat het hier niet perse om de personages, maar om de ramp die er gebeurde. En het gevoel van hopeloosheid, maar ook van overleven, samenkomen, en door blijven gaan, komen heel duidelijk naar voren in het verhaal. Het verhaal is om van te huilen, maar het geeft ook op sommige momenten weer wat hoop.
Het verhaal is geschreven vanuit meerdere perspectieven. Zowel vanuit Frida, een 16-jarig meisje dat een deel van haar familie verliest, zelf van alles meemaakt tijdens de watersnoodramp, maar ook vanuit de reddingswerkers en andere personen die in het dorp wonen tijdens de gebeurtenis. Ik vond het zelf heel mooi om vanuit meerdere perspectieven te lezen en het verhaal op die manier mooi samen te zien komen.
Kijk, het is voor mij niet gelijk een 5-sterrenboek, omdat ik zelf gewoon graag meer verhaal wil, meer diepgang. Maar het belangrijkste, en dat is het herinneren van de watersnoodramp, heeft Femke 100% bereikt. Hier wordt er nauwelijks gepraat over de ramp die heeft plaatsgevonden. Wij doen geen herdenkingen, wij weten niet hoe het was, we hebben geen idee van de totale chaos, paniek en wanhoop van die periode. En op deze manier krijg ik daar toch een stukje van mee en kan ook ik deze periode in mijn herinnering houden. De impact van de watersnoodramp was hoog, het heeft zoveel mensen in ons land zoveel schade toegebracht en toch lijkt het voor zoveel mensen zo onbelangrijk.
Ik wil Femke bedanken voor het schrijven van dit boek. Ze maakt mensen bewust van wat er gebeurt is op een mooi, heftige en toegankelijke manier.
Het boek is goed geschreven, mooi, heftig en geloofwaardig en heeft een einde waar je toch wel een traantje bij weg mag pinken.
Prachtig! In één ruk uitgelezen, ik moest even wennen aan de schrijfstijl en het ouderwetse taalgebruik (logisch, want het is een verhaal uit het verleden 😉). Maar zodra het verhaal opgang kwam werd ik volledig in dit verhaal gezogen, prachtig omschreven zo rauw en eerlijk!
Je leeft van moment tot moment mee met de hoofdpersonen! Wat een angst en verdriet!
Dat het gebaseerd is op de verhalen van haar oma, maakt het alleen maar nog indrukwekkender!
Een ontzettend spannend, aangrijpend, en vlot YA verhaal over de watersnoodramp van 1953. De schrijfstijl van de auteur maakt het erg persoonlijk en prettig om te lezen, ondanks de gruwelijkheid van het verhaal. Het enige minpuntje is dat het een vrij kort boek is. Ik denk dat er zeker meer bijgeschreven had kunnen worden om het een completer verhaal te kunnen maken.
Na het lezen van Slashwerk van Femke, wat een non-fictie boek is, ben ik ook erg benieuwd naar haar schrijfkunsten in een roman. Aangezien dit verhaal gebaseerd is op haar familiegeschiedenis en verhalen, is mijn nieuwsgierigheid in deze novelle extra groot. Ik verwacht een vlot en levendig geschreven boek dat aangrijpend is.
De familie Jongejan wordt 's nachts opgeschrikt door het water dat door de brievenbus gutst. Hierbij begint hun strijd tegen het tij. Frida, haar broer en zussen vluchten naar het dak waar ze moeten zien te overleven, wachtend op hulp. Wanneer de ochtend aanbreekt, gebeurt het ondenkbare. Zal Frida de Watersnoodramp overleven?
Wat een prachtig maar ook aangrijpend verhaal. Femke Meijboom heeft een levendige, vlotte en vrij krachtige schrijfstijl en weet in deze vrij korte novelle een pakkend, heftig maar ook mooi verhaal te vertellen.
Het verhaal volgt de familie Jongejan en met name het perspectief van Frida. Deze familie, wonend in een dorp in het zuiden van Nederland, wordt getroffen door de watersnoodramp. Femke Meijboom weet deze situatie, de impact en de heftigheid levendig te beschrijven, waardoor het verhaal je raakt en bij je binnenkomt.
De novelle kent prachtig uitgewerkte thema's over familie, wilskracht en de wil om te overleven. Daarbij schetst Femke Meijboom een realistisch beeld van de gebeurtenissen, waarbij niet alles even goed afloopt voor dit gezin. Wat dit verhaal voor mij sterk maakt, is dat Femke Meijboom niet enkel in haar verhaal de heftigheid en de impact van de watersnoodramp meeneemt, maar ook de wederopbouw van een nieuw en gelukkig leven.
De vloed voorbij is een pakkende, heftige maar ook mooie novelle over familie, de watersnoodramp van 1953, wilskracht en de wil om te overleven. Femke Meijboom heeft een levendige en vlotte schrijfstijl en weet een mooi verhaal neer te zetten dat binnenkomt en je raakt. Erg mooi!
Ik heb dit boek mogen lezen voor de boektour en wow. Ik heb zo ontzettend veel gevoeld bij dit boek. Het was erg gedetailleerd beschreven, waardoor ik werd meegezogen in het verhaal. Door de manier waarop het geschreven is, voelde het alsof ik het verhaal zelf meemaakte. Het verhaal over Frida was meeslepend en op sommige momenten hield ik echt mijn adem in. Zo’n heftig verhaal. Ik vond het tof om dit te lezen omdat het gebaseerd is op waargebeurde verhalen. Dat maakte het extra angstaanjagend. Ook al kom je niet van de plaatsen die het meest getroffen zijn door de ramp, zou ik dit boek alsnog aanraden!
Wat een boek… Femke heeft het voor elkaar gekregen om in een kort verhaal voor veel emoties te zorgen. Blijdschap, angst, verdriet, vastberadenheid. Als Zeeuw heb ik veel geleerd en gehoord over de Watersnoodramp. Ik was daardoor gelijk geïnvesteerd in het boek. Tegelijkertijd was het erg lastig om te lezen door de emotionele lading die goed in het boek naar voren kwam. Het boek is zeker een aanrader, maar wees wel bewust van de gebeurtenissen die tijdens de ramp zijn gebeurd en in dit boek terug te lezen zijn.
Wat is een betere dag om dit boek te lezen dan vandaag? 1 februari, de dag van de watersnoodramp. Femke heeft een heel mooi en aangrijpend verhaal geschreven die je aan het begin vastpakt en aan het einde pas weer loslaat. En veel liefde voor de koe die haar eigen bordje heeft gekregen aan het huis dat haar heeft gered. ❤️
Het is al nacht als de leden van de familie Jongejan worden gewekt en ze ontdekken dat er water door de brievenbus naar binnen stroomt. Vanaf dat moment start er voor Frida, haar ouders en haar broers en zussen een strijd op leven en dood.
Ze kunnen het water niet stoppen, ze kunnen enkel proberen om eraan te ontsnappen. Ze moeten zien te overleven op het dak van hun huis en kunnen alleen maar hopen dat ze worden gered. Als de dag op aanbreken staat slaat het noodlot nogmaals toe.
Zal het gezin de ramp overleven?
“Het is 1 februari 1953 en terwijl de wereld onder mijn voeten vergaat en het kolkende water alles opslokt, sneeuwt het voor de eerste keer in zeven jaar.” Femke Meiboom
De vloed voorbij van Femke Meijboom is een indrukwekkende novelle over de watersnoodramp die een deel van Nederland op 1 februari 1953 trof.
Dit verhaal van Femke Meijboom gaat je niet in de koude kleren zitten. De vloed voorbij start gemoedelijk en zet een beeld neer dat ik heel goed bij de tijd waarin het zich afspeelt vind passen. Je voelt de warmte van de familie Jongejan door de koude van het winterweer heen. Een familie die je zo goed als de novelle dat toelaat leert kennen en die je door de fijne sfeer van het begin in je hart sluit. Al snel slaat die zachte start om in de hardheid van de catastrofale ramp waar het gezin van Frida in belandt.
Femke Meijboom zet de beklemmende omstandigheden die dan volgen neer op een manier die je haast letterlijk de adem benemen. Ze maakt de wanhoop, de kou en de angst voor het opkomende water bijna tastbaar. Het gevecht dat de getroffen personages moeten voeren en de verliezen die daardoor ontstaan, worden door de auteur ingetogen en zonder sensatiezucht neergezet. Die keuze is uiterst doeltreffend te noemen, omdat die bedrieglijk eenvoudige beschrijving het verhaal des te beklemmender en de ijzige ramp des te beangstigender maakt.
Femke Meijboom heeft deze novelle op respectvolle wijze gebaseerd op de verhalen van haar oma Jo, en dat maakt het een extra beklijvende en bewustmakende leeservaring.
'De vloed voorbij' is een indrukwekkende en emotionele novelle over de Watersnoodramp die Nederland trof in 1953.
Centraal in het verhaal staat de familie Jongejan; midden in de nacht worden ze opgeschrikt door het ijskoude water dat al door hun brievenbus stroomt. De paniek slaat volledig toe en ook al proberen Frida, haar ouders, broers en zussen te ontsnappen aan het genadeloze water, zitten ze onherroepelijk in de val. De enige vluchtweg is naar boven, naar zolder en vandaar op het dak om de uren die volgen trachten te overleven tot wanneer de hulpdiensten hen kunnen bevrijden. Als de dageraad aanbreekt, slaat het noodlot voor een tweede keer toe en wordt hun strijd op leven en dood plotsklaps nog een pak grimmiger.
Ook al ben ik zelf geen top fan wat novelles betreft (wegens te kort en soms wat te geforceerd), heeft dit verhaal me volledig kunnen overtuigen! De schrijfstijl van Meijboom is enorm meeslepend, als lezer word je vollledig en even abrupt als de familie Jongejan in het verhaal getrokken. Je ervaart als het ware zelf de nijpende dringendheid om jezelf in veiligheid te brengen, het is alsof je als lezer zelf een strijd op leven en dood moet voeren! Meijbooms schrijfstijl is vlot en roept een kolkende onderstroom aan emoties op. De hoofdstukken zijn op zich betrekkelijk kort en vooral geschreven vanuit het perspectief van Frida. De tijdsgeest is vooral in het begin van het verhaal mooi en realistisch neergezet en het stukje geschiedenis van de enorme ramp is op een integere manier beschreven, met aandacht voor de vele slachtoffers zonder dit sensatiegericht te maken. De personages zijn mooi uitgewerkt, maar de uitwerking valt natuurlijk binnen de grenzen van het novelle-concept. Achteraan wordt het verhaal aangevuld met een brief van de auteur, waaruit blijkt dat het verhaal onder andere gebaseerd is op de herinneringen van de oma van de schrijfster, wat een extra aanvulling is bij het verhaal.
Kortom, mooi en meeslepend, maar een iets uitgebreider verhaal, met wat meer diepgang in de uiteenzetting van alle personages zou voor mij de kers op de taart geweest zijn!
Wij mochten De vloed voorbij lezen van Femke voor de book tour en ik wil daar graag iets over vertellen! Dit is geen genre wat ik normaal lees, maar wauw wat goed is dit!
De vloed voorbij gaat over de Watersnoodramp in 1953 en dan specifiek over Frida en haar gezin. ‘S nachts schrikt zij wakker, omdat haar vader schreeuwend de kamer in komt: ‘het water komt door de brievenbus’. Samen met haar ouders, broer en zussen vlucht Frida naar zolder. Uiteindelijk belanden ze op het dak van hun huis, wachtend op hulp. Kan Frida de watersnoodramp overleven?
Iedereen kent denk ik wel de Watersnoodramp uit 1953. Ik heb er zelf in elk geval wel eens ‘iets’ over gehoord tijdens de geschiedenis les op de middelbare school. Maar ik heb niet eerder stil gestaan bij wat voor hel het moet zijn geweest.. Femke weet met haar boek een bijzonder beklemmend verhaal neer te zetten. Ze neemt je mee in de emoties van Frida: de wanhoop en de angst. Het verhaal is geïnspireerd door het verhaal van haar oma en dat merk je. Het voelt als ‘dit is niet verzonnen, dit is echt’.
Je ziet hem al wel aankomen: ik ben oprecht positief verrast door dit boek. Dankjewel dat wij je boek mochten lezen en reviewen lieve Femke. En dankjewel voor het delen van dit verhaal. De Watersnoodramp mag niet vergeten worden en juist dit soort boeken zijn dan extra belangrijk.
Enorm verrast met hoe betrokken ik tijdens het lezen werd bij de personages. De watersnoodramp is voor mij een gebeurtenis uit de geschiedenis. Niets meer en niet minder. De novelle van Femke geeft deze gebeurtenis kleur voor mij.
Ik besef me nu des te meer hoe verschrikkelijk eng deze ramp moet zijn geweest en hoeveel verdriet daarbij kijken kwam. Femke heeft zich ontzettend goed verdiept in de watersnoodramp. Met dank aan haar oma weet ze er een zeer realistisch verhaal van te maken.
Losstaand van het onderwerp vond ik haar schrijfstijl ook heel volwassen. Ik had het niet verwacht maar stiekem baalde ik dat ik de novelle alweer uit had!
Lees De vloed voorbij. Het is belangrijk dat we ons beseffen en herinneren wat onze voorouders hebben meegemaakt. Het maakt deel uit van de Nederlandse geschiedenis en dus ook van jou.
Dit was het eerste boek wat ik las van Femke en wat vond ik de schrijfstijl fijn! Het verhaal is spannend, verdrietig, maar er is ook blijdschap. In het verhaal wordt je meegenomen hoe de familie Jongejan en met name Frida de watersnoodramp meemaakt. Het boek begon erg krachtig, vooral omdat het zo goed beschrijft hoe onverwachts en snel het allemaal ging. Dit merk je heel erg aan de acties en emoties van de familie en vond ik erg goed beschreven en hierdoor zat ik gelijk goed in het verhaal. Het verhaal eindigde ook krachtig, omdat het laat zien dat er nog mooie momenten kunnen zijn na een ramp van dit formaat! Een aanrader als je meer wilt weten te komen over de watersnoodramp, maar ook zeker belangrijk om je te verdiepen in een stukje geschiedenis van ons!
Wat een goed en belangrijke onderwerp om een boek over te schrijven! Echt heel goed gedaan!
In het boek volgen een familie die de watersnoodramp meemaakt. Het verhaal is goed te volgen en heeft een fijne schrijfstijl! Het boek is ook niet dik en daardoor lees het makkelijk weg en vlieg je er snel door heen.
Het boek had wel wat langer mogen zijn van mij omdat het allemaal zo snel weg leest. Daardoor waren sommige situaties wat lastige te volgen/visualiseren om het allemaal zo snel gaat. Als het iets uitgebreider was beschreven zou het plaatje iets meer kloppend zijn geweest voor mij!
Het tweede verhaal van Femke Meijboom. Dit verhaal is afgeleid van Jo: Hier heb je ’n schrepel en daar kan je beginnen, Het deel over de watersnoodramp. Dit verhaal neemt een grote historische ramp onder de loep door de ogen van een meisje. Het verhaal zit goed in elkaar. Het is net alsof je midden in de ramp zit. Een verhaal dat je meezuigt. Een aanrader.
4.5 ⭐️ Wauw, wat een mooie novelle is dit. Enorm knap geschreven en het wordt beeldig verteld. Door de fijne schrijfstijl van Femke zat ik helemaal in het verhaal. Ik had wel een dikker boek hierover kunnen lezen! Ik had bijvoorbeeld graag nog over het perspectief van Margriet gelezen. Wat een mooi stuk fictie geïnspireerd op een waargebeurd verhaal over zo’n vreselijke gebeurtenis in Nederland.
Wat was dit een leuke en spannende read. De Nederlands historische fictie sprak me al heel erg aan. En Femke, you didn’t disappoint. Het boek pakte me meteen en liet me niet meer los. Omdat het een korte Novelle was had ik hem ook zo uit. Ik kon hem niet meer wegleggen. Femke je hebt een boek geschreven over iets uit de Nederlandse geschiedenis wat niet meer vergeten mag worden. Je hebt dit op een mooie en toegankelijke manier gedaan. Bedankt daarvoor
Ik las deze novelle terwijl ik op vakantie was in Zeeland vlak nadat ik Neeltje Jans (wat ook deels over de watersnoodramp gaat) had bezocht. Zo, dat komt dan wel binnen! Femke weet de heftige en verdrietige gebeurtenissen heel rakend neer te zetten. Het waargebeurde verhaal met de koe is een leuke toevoeging!
Zodra je begint te lezen, ga je kopje onder en vergeet je even adem te halen. Overleeft Frida de storm, de nacht, de kou? En hoe zit het met de rest van haar familieleden? Tussen de regels door voel je de connectie die Femke heeft met het onderwerp, waardoor het niet zomaar een boek over de Watersnoodramp is. Zeker in hoofdstuk 16 komt dit naar voren. En hoewel ikzelf meer van de papieren/luisterenboeken ben, is dit e-book zeker een aanrader!
Mooi en spannend boek over onze eigen geschiedenis, de watersnoodramp. Vlot en toegankelijk geschreven, dus een makkelijke manier om meer over deze dag tw leren. Had van mij wel iets langer mogen zijn.
De Vloed Voorbij van Femke Meijboom volgt het verhaal van Frieda Jongejan tijdens de Watersnoodramp in 1953, een ramp die meer dan 1.800 mensen het leven heeft gekost en een flinke stempel heeft gedrukt op de Nederlandse geschiedenis.
Tijdens de beruchte nacht waarin de dijken doorbraken en een groot deel van Nederland onder water liep, vluchtten Frieda en haar gezin het dak op, waar ze wachtten op hulp om in veiligheid te worden gebracht. Maar dit ging niet zonder gevaar: het ijskoude water en twee vloedgolven werden veel mensen fataal.
Vanaf het eerste hoofdstuk werd ik direct het verhaal en de geschiedenis ingezogen. Je merkt vanaf de eerste pagina dat Femke veel research heeft gedaan naar deze tijdsperiode en hoe de mensen de Watersnoodramp hebben ervaren, hoe het moet zijn geweest. Dat het verhaal daarnaast is geïnspireerd op de verhalen van haar oma, maakt het nog specialer. Het plot zit goed in elkaar, de spanningsopbouw was erg goed en Femkes fijne schrijfstijl zorgde ervoor dat ik wilde blijven lezen. Het las echt alsof ik daar was, tijdens de Watersnoodramp, samen met Frieda, haar broer en zussen. Dat maakt dit boek in mijn ogen niet alleen heel sterk, maar ook noodzakelijk.
De laatste keer dat ik actief stil heb gestaan bij dit stukje Nederlandse geschiedenis, was denk ik tijdens mijn middelbareschooltijd. Dit boek herinnerde me eraan hoe belangrijk dit stukje geschiedenis is voor Nederland en dat het absoluut niet vergeten mag worden!
Femke Meijboom vertelt een meesleepend verhaal over een gezin dat wordt overrompeld door de Watersnoodramp. In een vlotte schrijfstijl vertelt ze het verhaal van Frida en haar familie terwijl ze proberen te overleven terwijl het water hun leven wegspoelt. Het boek leest makkelijk weg. Je herkent herinneringen van Meijboom's eigen oma, welke de Watersnoodramp heeft meegemaakt, zoals je kunt lezen in Meijboom's eerste boek "Jo: Hier heb je ‘n schrepel en daar kan je beginnen"; ook een aanrader trouwens.
De Vloed Voorbij mocht ik proeflezen voor Femke. En eigenlijk greep het verhaal me direct. Ik had 'Jo' van haar hand al gelezen en dit is dan weliswaar een fictieverhaal, je weet dat het gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen. Dat maakt dit verhaal indringend, kwetsbaar en heel eerlijk. Femke geeft op deze manier een goed beeld van de Watersnoodramp. Ze brengt deze gebeurtenis op een persoonlijke manier dichtbij!