เมื่อวานรสวานิลลาซันเด

by นทธี ศศิวิมล

เขาตื่นมากลางป่าอุทยานพร้อมอาการเจ็บแปลบที่ศีรษะ ก่อนพบว่าตนไม่มีความทรงจำ รอบตัวไม่มีสิ่งใดบ่งบอกได้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน มาทำอะไร ณ ที่แห่งนี้ จะมีก็แต่ "นล" หญิงสาวหน้าตาน่ารักที่บอกว่าเขาชื่อ "ศรา" ซึ่งมีสถานะเป็นคนรักของเธอ ท่ามกลางห้วงสับสนมืดมนที่หาคำตอบไม่ได้ ดูเหมือนมีสิ่งเดียวที่พอจะเป็นไฟนำทาง นั่นคือนิยายเรื่องหนึ่งที่ตัวเขาเองน่าจะพกมันติดตัวเข้ามาที่นี่ด้วยเหตุใดก็ไม่ทราบ ตัวละครเอกในหนังสือชื่อเหมือนเขากับเธอตอนนี้ไม่มีผิด

ศราพยายามกอปรชิ้นส่วนทรงจำกระจัดกระจายไร้ทิศทาง เพื่อตามหาว่าตนเป็นใคร หญิงสาวข้างกายตอนนี้มีตัวตนอยู่จริงหรือเป็นแค่ภาพฟุ้งฝันจากในนิยายเล่มนั้น บนถนนสายเดิม เส้นทางเดิม ๆ ที่คลับคล้ายจะคุ้นเคยอาจนำพาเขาไปพบกับความจริง...ที่ทำให้ได้รู้ว่าเผลอทำอะไรหล่นหายระหว่างทางและสิ่งนั้นสำคัญต่อเขามากมายเพียงไร

240 pages, Paperback

Published July 5, 2024

About the author

Associated Names:
Notthi Sasiwimon (English profile)

นทธี ศศิวิมล เป็นนามปากกาของนทธี ศศิวิมล สุระเดชชะมงคล นักเขียนหญิงชาวไทย

ประวัติส่วนตัว
นทธีเกิดเมื่อวันที่ 8 พ.ย. 2524 บิดาเสียชีวิตตอนอายุแปดขวบ เนื่องจากสมาชิกครอบครัวฝั่งบิดาหลายคนประกอบอาชีพในวงการแพทย์ มารดาจึงผลักดันให้เรียนต่อสาขาพยาบาล หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 นทธีจึงเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ ทว่าหลังผ่านไปหนึ่งปีได้ตัดสินใจลาออกเพราะปัญหาความเครียด

ต่อมานทธีเข้าศึกษาที่คณะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยรามคำแหง ทว่าเกิดภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่แตกขึ้นมากะทันหัน ส่งผลให้สถานะการเงินไม่เอื้ออำนวยจนไม่สามารถเรียนต่อได้ นทธีจึงเปลี่ยนมาเรียนคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาไทยแทน

ภายหลังเรียนจบได้เข้าทำงานเป็นครูภาษาไทย ก่อนจะย้ายไปทำงานที่ฝ่ายพิสูจน์อักษร สำนักพิมพ์นานมี หลังจากทำงานอยู่สามปีก็ได้ลาออกเพื่อมาเรียนต่อคณะจิตวิทยาคลินิก มหาวิทยาลัยรามคำแหง หลังสำเร็จการศึกษาก็เริ่มงานเป็นนักจิตวิทยาอยู่ที่สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต แต่เพราะปัญหาด้านสุขภาพและตั้งท้องลูกคนแรก จึงตัดสินใจลาออกมาอยู่บ้าน และเริ่มพึ่งพาการเขียนหนังสือเป็นอาชีพหลัก

นทธีสมรสกับจารี จันทราภาในปีพ.ศ. 2557 มีลูกด้วยกันสองคน

ผลงาน
ระหว่างที่ทำงานอยู่สำนักพิมพ์ นทธีลองส่งผลงานเรื่องสั้นเข้าประกวดรางวัลรายอินทร์อะวอร์ดตามคำแนะนำของบรรณาธิการ โดยผลงานเรื่องสั้น 'กระต่ายตายแล้ว' ได้เข้ารอบตีพิมพ์รางวัลนายอินทร์อะวอร์ด รวมเล่มตีพิมพ์ในหนังสือสมภารระดับ 8 (2550) ต่อมาเรื่องสั้น 'ดอยรวก' ได้รับรางวัลชนะเลิศนายอินทร์อะวอร์ดประเภทเรื่องสั้นปี 2551

นอกจากงานเขียนแนวผีสาง-ลี้ลับ ซึ่งทำให้นทธีเป็นที่รู้จักแล้ว นทธียังมีผลงานแนวอื่นอีกด้วย เช่น เต้นรำไปบนท่อนแขนอ่อนนุ่ม (2555) ที่กล่าวถึงบทบาทของผู้หญิงในหลายแง่มุม และจดหมายจากดาวแมว (2568) ที่แสดงถึงความรักความผูกพันระหว่างเจ้าของและสัตว์เลี้ยง

Reviews

[Kamon SecondAccount · Rating 5 out of 5]

4.8 แต่ปัดเป็น​ 5 ดาว

หยิบมาอ่านแบบไม่ทันดูปกหลังด้วยซ้ำ​ นึกว่าเป็นแนวรักเด็กๆ​ เบาๆ​ ตามสไตล์ปก
... เลยได้เซอร์ไพรซ์
ช่วงนี้มีงานหนังสือ​ ใครเห็นและมีงบ​ อยากให้ลองเปิดดู​

สำนวนดี​ อ่านลื่น​ เดินเรื่องไวกระชับแต่ไม่ทำลายอรรถรสในการอ่าน​ เนื้อเรื่องมีประเด็นหนักๆ​ แทรกไว้โดยไม่ได้หยิบมาชูเป็นมู้ดหลัก​ ยังคงความเป็นนิยายรักไว้ได้

ส่วนตัว​ พออ่านจบแล้วอยากสรุปว่านี่เป็นแนวผีที่ใส่ฟิลเตอร์นิยายรัก​ ถ้าเอามาทำหนังภาพโทนอุ่นละไมแล้วใส่ฉากวิญญาณดีๆ​ นี่จะจึ้งมาก

[Matilda Sweet · Rating 5 out of 5]

ก่อนอื่นต้องชื่นชมผู้เขียนที่เรียบเรียงเนื้อหาได้กระชับ นิยาย200กว่าหน้า แต่เขียนให้เรามีความรู้สึกร่วมกับตัวละครได้ขนาดนี้
แม่เนื่อเรื่องจะมีการตัดสลับไปมาระหว่าง อดีต ปัจจุบัน ความทรงจำ ความจริง และสิ่งที่จินตนาการขึ้นมา แต่ก็ไม่ทำให้ผู้อ่านสับสนเลย


สปอยล์!!

เริ่มต้นเรื่องจะให้ความรู้สึกระแวงสงสัย สักพักจะทำให้เราตั้งคำถามว่าหรือว่าเรากำลังอ่านนิยายผีอยู่หรือเปล่า หรือว่าจะเหมือนในหนังหลายๆเรื่องที่พระเอกเป็นบ้าไปเอง แต่ไม่ว่าจะคาดเดาตอนจบยังไง ในใจก็ภาวนาขออย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย

ตั้งแต่ครึ่งเรื่องหลังเป็นต้นไป ทำเราเสียน้ำตาไป 1 ลิตร

ตอนอ่านรู้สึกเหมือนได้ดูหนังรักญี่ปุ่นที่จีบกันในห้องสมุด ผสมหนังเกาหลี forgotten หนังฝรั่ง a beautiful mind และ the note book

หากนิยายสามารถมีเพลงประกอบได้ ส่วนตัวคิดว่าเหมาะกับเพลง “โลกที่ไม่มีเธอ“ ค่ะ

สุดท้ายนี้ ยินดีที่ได้รู้จักคุณนักเขียนผ่านนิยายเล่มนี้ค่ะ

[이 고은 · Rating 5 out of 5]

ดูจากหน้าปกยังไงก็เป็นนิยายรักหวานแหว๋ววัยมัธยม ได้อ่านจริงเริ่มมีความแปลกๆ มีปมให้ต้องการรู้เรื่อยๆ ตอนแรกคิดว่าเป็นแนวผี สอดแทรกแนวทางการใช้ชีวิต ชีวิตจริงไม่ได้จบแบบนิยายที่แฮปปี้เอนด์ เราควรใช้ชีวิตกับโอกาสที่ได้รับมาให้เต็มที่ เต็มที่จริงๆจนจะไม่คิดเสียใจภายหลัง อย่าเสียเวลาไปมากมายแล้วคิดว่าค่อยทำตอนไหนก็ได้ เพราะยิ่งอายุมากขึ้น เวลาที่จะได้กอบโกยความสุขก็ยิ่งน้อยลง มีฉากทำให้เสียน้ำตากับความผิดพลาดของตัวเอก เสียใจที่เขาไม่ได้มีโอกาสให้พูดขอโทษและขอบคุณอีก พอเสียไปแล้วถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองหลงลืมอะไรไปมากมาย เล่มไม่หนามาก แต่มีหลายหลายอารมณ์อยู่ในเล่ม ครบรส 8/10

[ppsk]

ปกหว๊านหวาน ข้างในขมเลยล่ะ อาจจะเป็น matcha sundae มากกว่า vanilla เปิดมาบทแรกนึกว่าจะเป็นนิยายผี มีความหลอนเบา ๆ แต่ไม่ใช่ รู้สึกกลาง ๆ เรื่องภาษาสวยขึ้นกว่าตอนต้น เหมือนทุกอย่างกำลังเข้าที่ จังหวะ build & reveal เรื่องคือกำลังพอดีมากกก เป็นการอ่านที่ทำให้อินได้ในสองร้อยหน้า



🤎 เรามีเวลาน้อยกว่าที่เราคิดเสมอโดยเฉพาะเวลาที่จะใช้ดูแลคนที่เรารักอย่างที่โอกาสนั้นของผมที่ควรจะได้ดูแล——ก็หมดไปแล้ว หมดไปอย่างโง่เขลาหมดไปอย่างมักง่าย หมดไปอย่างคนที่ประมาทในชีวิตที่คิดว่าเรายังมีเวลาอีกมากมายและใช้จ่ายเวลาไปอย่างฟุ่มเฟือยกับสิ่งที่เคยคิดว่าสลักสำคัญนักหนา

[bphunsa · Rating 5 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบภายในครึ่งวัน เล่มไม่หนาแต่อ่านแล้วเหมือนได้รู้จักตัวละครมานาน ผูกเรื่องได้ดีมากๆๆ ตอนแรกคิดว่าเป็นรักใสๆ แบบว่าใสๆหวานๆ ตามชื่อเรื่องเลย แต่ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นตลอดไป เรื่องราวที่อ่านแต่ละตอนเหมือนเป็นจิ๊กซอว์ที่ค่อยๆ มาประกอบเป็นรูปร่างให้เห็นชัดในตอนท้าย

รู้สึกขอบคุณนักเขียนที่ได้เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาและเราได้มีโอกาสมาเจอ เป็นนิยายที่มีครบทุกรสจริงๆ

[Jinny]

DNF ที่ 55% เข็นต่อไม่ไหวจริง ๆ