Πουργκατόριο

Στα Άκρα #6

by John Killian

Σε έναν κόσμο που μοιάζει και δε μοιάζει με τον πραγματικό, έναν τόπο που κατοικούν παράξενα ζώα και όπου τίποτε δεν έχει γεύση, πραγματική υπόσταση και ουσία, τέσσερις άγνωστοι μεταξύ τους, δύο γυναίκες και δύο άντρες, προχωρούν προσπαθώντας να βρουν μια οδό διαφυγής –και κυρίως, πασχίζοντας να καταλάβουν πού βρίσκονται, ποιος τους πήγε εκεί, και γιατί.
Όταν όμως κατασκηνώσουν σε ένα ξέφωτο του πυκνού δάσους και ανάψουν μια φωτιά που δεν τους ζεσταίνει, ένας ένας θα αρχίσουν να θυμούνται. Και θα καταλάβουν πως η λήθη που τους τύλιγε μέχρι τότε ήταν κατά πολύ προτιμότερη. Γιατί δεν είναι τέσσερις φυσιολογικοί άνθρωποι αυτοί. Είναι γεμάτοι μεγάλα, μακάβρια, αποτρόπαια μυστικά, που θα αναγκαστούν να αφηγηθούν ο ένας στον άλλο αναμετρώμενοι με τις ψυχικές αντοχές τους. Είναι τέσσερις ψυχές που έχουν κάνει πολλά, έχουν περάσει πολλά, και φοβούνται πολύ: τρέμουν για όσα έκαναν σε άλλους· και τρέμουν ακόμη περισσότερο για όσα πρόκειται να συμβούν στους ίδιους.
Παρανοϊκοί δολοφόνοι, ψυχροί εκτελεστές, άνθρωποι που βίωναν καθημερινά την κόλαση στη ζωή τους, θα ανασύρουν από τη μνήμη τους όσα τους μετέτρεψαν σε αληθινά τέρατα, από εκείνα τα λίγα και σπάνια, που δεν τους επιτρέπεται να πέσουν στα γόνατα ζητώντας συγχώρεση και επιείκεια, από κανένα νόμο –επίγειο και μη. Είναι άνθρωποι πέραν του καλού και κακού. Άνθρωποι που ζουν, και πεθαίνουν, στα άκρα.

«Με κάθε καινούργιο βιβλίο του, ο John Killian γίνεται ολοένα πιο εθιστικός, πιο προκλητικός, πιο φιλοσοφημένος».
Μίλτος Θεοδοσίου, κριτικός λογοτεχνίας Τρόμου

304 pages, Paperback

First published July 19, 2024

Reviews

[Milt Theo · Rating 5 out of 5]

Το καινούργιο μυθιστόρημα τρόμου του John Killian είναι αρκετά διαφορετικό απ' όσα μας έχει ηδη συνηθίσει: πρόκειται για τρεις ιστορίες σε μία, η αναδίφηση της ζωής τριών ηθικών τεράτων, των αμαρτιών τους, των αστοχιών τους, και των αμφιβολιών τους για τις ίδιες τους τις επιλογές. Το βιβλίο κουβαλάει όλες τις γνωστές πλέον ιδιορρυθμίες της κιλλιανής γραφής: επαναλήψεις, λυρισμός, υπερβολή, αναστοχαστικότητα σε σημείο παθολογικό. Αλλά αποκλίνει από τη γνώριμη ατμόσφαιρα των προηγούμενων έργων, κατά το ότι σ' αυτό το μυθιστόρημα δεν φαίνεται να υπάρχει χώρος ή χρόνος για την αργή, ασφυκτικά λεπτομερή ξεδίπλωση της περιβάλλουσας σκηνής των ηρώων. Απεναντίας, εδώ απλά τέσσερις άνθρωποι διασχίζουν ένα δάσος και όταν βραδιάζει κάθονται να ξαποστάσουν, επιχειρώντας ο καθένας να καταθέσει τι θυμάται για τη ζωή του. Αυτό είναι όλο. Η δράση μετατοπίζεται, σχεδόν αμέσως, στο αστικό αμερικανικό περιβάλλον, όπου ο κάθε χαρακτήρας δείχνει να έχει εξαντλήσει τα ηθικά του περιθώρια και να έχει φλερτάρει σοβαρά με το έγκλημα. Αυτό που ακολουθεί, όμως, τις ιστορίες αυτές, είναι η χαρτογράφηση του ηθικού απόπατου στον οποίο έχει ξεπέσει ο κάθε ήρωας, ένας απόπατος κάθε φορά μασκαρεμένος με την αίγλη του υπερφυσικού αλλά και της υποχρεωτικής εκλογίκευσης των κριμάτων: "Ναι, σκότωσα, αλλά..." - και κάθε φορά ακολουθεί η πιο απίστευτη αφήγηση των προσωπικών αμαρτιών του κάθε χαρακτήρα. Το βιβλίο θέλει αρκετή υπομονή (ειδικά αφού και στις τρεις ιστορίες η φωνή και η γραφή παραμένει η ίδια), αλλά αποζημιώνει και με το παραπάνω: ειδικά η δεύτερη ιστορία είναι κυριολεκτικά το κάτι άλλο και θα μπορούσε να είχε εκδοθεί αυτόνομα. Το τέλος είναι εντελώς απροσδόκητο, και αξιοποιεί το μοτίβο του παραπλανητικού αφηγητή σε σημείο ίσως εκνευριστικό. Το προτείνω αν έχετε ήδη διαβάσει Killian, μιας και ο συγγραφέας ενδίδει επανειλημμένα σε πολλές και από τις δικές του αμαρτίες.

[Γιάννης Ζαραμπούκας · Rating 5 out of 5]

ΑΧΑΣΤΟ!!