کنجی میزوگوچی کارگردان و فیلمنامهنویس ژاپنی بود. آثار میزوگوچی به خاطر برداشتهای طولانی و میزانسنهایش مشهور است. به گفته مارک لو فانو، نویسنده، «فیلمهای او نیروی و خلوص خارقالعادهای دارند. آنها با قدرت، ظرافت و شفقت بیننده را تکان میدهند و به حرکت درمیآورند که با آن با درد و رنج انسان مواجه میشوند». کتاب "سینماگران بزرگ 6" به سینمای این فیلم ساز بزرگ میپردازد. فیلم اوگتسو (1953) توجه بین المللی را به او جلب کرد و در سال های 1962 و 1972 در ده نظرسنجی برتر منتقدان ظاهر شد. از دیگر فیلم های تحسین شده او می توان به داستان آخرین گل داوودی (1939)، زندگی اوهارو (1952) اشاره کرد. امروزه اغلب از میزوگوچی به عنوان یکی از تحسین شده ترین فیلمسازان سینمای ژاپن و جهان یاد می شود.
بقول بچه های کایهدوسینما: «از طریق میزانسن است که یک کارگردان جهان خود را توضیح میدهد. و ما چیرهدستتر از میزوگوچی در این کار نداریم.» استفاده او از تئاتر ژاپنی بعنوان سوژه فیلمهایش یا مرجع زیباییشناسی آثارش، در کنار توجه ویژه به جایگاه زنان، اختلاف طبقانی و اخلاقیات مدرن، او را تبدیل به یکی از بزرگترین کارگردانان ژاپن کرده است. و سینما همیشه یادش را زنده نگه خواهد داشت.
میشه گفت این کتاب در دسته آثار زندگینامهای و تاریخ سینما قرار میگیرد. درمورد شرایط سیاسی و اجتماعی و شرایط ساخت هرفیلم و تحولاتی که برآثار میزوگوچی تاثیر گذاشتند. آن هم در حدی که شاید با یک جستجوی اینترنتی بشه به خیلی از اونها دسترسی پیدا کرد. و اون دید سینمایی و واکاوی که دنبالش بودم را در این کتاب پیدا نکردم. بخاطر همین لذت چندانی از کتاب نبردم.