Liburuaren muinean dagoen gaia garrantzitsua da eta oraindik jorratu beharreko gaia dugu egungo gizartean. Eztizen Artolak motxiladun ume baten bizipenak jaso ditu bere aurreneko Gurpilak nobelan. Hurbiletik landu du gai latz eta konplexu hau eta honekin esturik lotutako beste zenbait gai ere.
Irudikatutako errealitatea gogorra bada ere, liburua bera azkar irakurri eta erraz ulertzen da. Hori dela eta, baliagarria izan daiteke gai horietan murgiltzen hasteko, batez ere gazteentzat. Hala ere, eta narratzailearen perspektiba aukeratzean egindako apustua ulertzen dudan arren, tarteka narrazioa sinpleegia iruditu zait eta esplorazio konplexuago edo sakonago baten falta sumatu dut, gehienbat narratiboki baina zenbaitetan baita eduki aldetik ere.
Dena den, liburuaren kontra azalean bildutako hitzak berreskuratuz, "denboran luzatutako sakabanaketan murgildu, eta orain arte literaturan kontatu gabeko espazio bati hitzak jarri" dizkio Artolak, eta hori aintzat hartu beharreko lana da. Bai eta emakumeek egindako lana, maiz ikusiezin eta aitortugabea, erdigunean jarri izana ere.