In God We Trust

by Μαρία Μανωλέλη

Με λες φτωχοδιάβολο, weirdo, τσουλίτσα, φουκαρά, καμένο χαρτί. Καταναλώνω τσάμπα οξυγόνο μού είπες, ενώ ήμουν ξαπλωμένος μπρούμυτα και μου περνούσες χειροπέδες. Αναρωτιέσαι κι εσύ σε τι χρησιμεύω. Θες να σου πω; Σε κάνω να νιώθεις καλύτερα για τον εαυτό σου. Έχω ρίξει τον πήχη τόσο χαμηλά που με προσπερνάς και νιώθεις σένιος. Τα έχεις καταφέρει. Δεν είσαι εγώ, δεν σε πετάνε έξω από τα μπαρ, δεν είσαι κλεφτρόνι να σε συλλαμβάνουν μέρα μεσημέρι καταμεσής του δρόμου, εσύ κλέβεις αλλιώς. Όμως, σου παρέχω θέαμα, παραδέξου το. Σε έχω δει τόσες φορές να με κοιτάς με αηδία και οργή. Σε έχω δει κι εσένα που με κοιτάς με συμπόνια λέγοντας oh my god και αηδίες. Λες και με νοιάζει.
Είκοσι ζωές στη γη της αφθονίας. Είκοσι αντιήρωες, που το αμερικανικό όνειρο άφησε έξω από τις φτερούγες του, και ξεστρατισμένοι πορεύονται με δεκανίκια και τρύπιες ασπίδες. Τους μισείς θανάσιμα, ή τους αγαπάς πολύ. Λες και τους νοιάζει.

120 pages, Paperback

Published January 1, 2024

Reviews

[Vaso · Rating 3 out of 5]

Η συγγραφέας επιστρέφει με μια συλλογή διηγημάτων με τον ιντριγκαδόρικο τίτλο In God we trust που είναι και το πρώτο από τα 20 διηγήματα της.

Οι ήρωες της, όλοι κάτοικοι των ΗΠΑ, που προσπαθούν να πετύχουν αυτό που εμείς θεωρούμε το Αμερικανικό Όνειρο. Μόνο που δυστυχώς, η ζωή για τους περισσότερους δεν έχει καμία σχέση με αυτό που φανταζόμαστε ή βλέπουμε στις ταινίες.

20 άνθρωποι που παλεύουν για την επιβίωση, για τα όνειρα τους που γκρεμίστηκαν - άνθρωποι που νιώθουν πικρία, οργή κι ενίοτε ανάγκη για εκδίκηση.

Αγάπησα το προηγούμενο της κι ήθελα να διαβάσω κι αυτό, του οποίου η ανάγνωση κύλησε πολύ γρήγορα. Μπορεί να μην έφτασε στο μυαλό μου το Μέσα Πέτρα, αλλά η σύγχρονη πρόζα της με κράτησε κι αυτό είναι που μετράει.

[Georgina · Rating 4 out of 5]

Εδώ η Γη της αφθονίας, το American dream, η χώρα των ευκαιριών και του burger με milkshake. Η γη των χαμένων και καμμένων χαρτιών. Θα σας δώσω μικρές στιγμές από αυτό που νομίζετε πως θέλετε, απ’ αυτό που ελπίζετε να σας οδηγήσει στην κορυφή λίγο πριν γκρεμοτσακιστείτε, απ’ αυτό που συνέβη και τώρα έχετε τον έλεγχο να αποφασίσετε τι και πως, ή μια μικρή ελευθερία με κόστος, πάντα με κόστος είπε η Μαρία Μανωλέλη και γέμισε τις σελίδες με μικρές κινηματογραφικά στημένες ιστορίες.

Εμπορευματοποίηση ανθρώπινου πόνου, μισανθρωπία, ρατσισμός, απρόσιτες φιλοδοξίες, δίψα για εκδίκηση, λαχτάρα για μια νέα αρχή, δύσκολη ζωή, λερωμένα χέρια, επιβίωση, ήχοι όπλων, πατρίδα θρησκεία οικογένεια, άλυτα ψυχολογικά, λίγο απ’ όλα γιατί this is where dreams are made of.

Διηγήματα γρήγορα και στοχευμένα με αυτήν την έξυπνη αμεσότητα που πάντα απολαμβάνω και χτισμένα σε ρεαλιστικές βάσεις - γιατί ούτως ή άλλως ακόμα και οι ταινίες εμπνέονται απ’ το πραγματικό Αμερικανικό όνειρο, μια φούσκα που ξεφουσκώνει και οι χαρακτήρες της Μανωλέλη ξεφουσκώνουν μαζί του δοκιμάζοντας την τύχη που φτιάχνουν.

[Katerina Koltsida · Rating 4 out of 5]

Η ζωή των κολασμένων, των αποσυνάγωγων στις σημερινές ΗΠΑ περιγράφεται στο βιβλίο αυτό της Μαρίας Μανωλέλη, μέσα από είκοσι σύντομα μεν, πλήρη δε διηγήματα, καθένα από τα οποία διαπραγματεύεται μια ιστορία μέσα από δύο βασικούς πυλώνες: την κοινωνικο/οικονομική κατάσταση των ηρώων (που τους περιορίζει) και την ηθογραφία τους (που άλλοτε τους καταπνίγει κι άλλοτε τους απελευθερώνει)· παράμετροι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους με μεγάλη μαεστρία, ώστε δύσκολα να μπορείς να αποφασίσεις ποιος τελικά επικρατεί στην διαμόρφωση της ιστορίας.

Η γραφή είναι μεστή αλλά και αποστασιοποιημένη, ακόμα κι όταν ο αφηγητής/τρια είναι πρωτοπρόσωπος/η, με αποτέλεσμα να αφήνεται αβίαστα ο αναγνώστης να νιώσει ή να μη νιώσει, αφού η συγγραφέας δεν εκβιάζει συναισθήματα αλλά απλά εκθέτει μια (απο πολλές;) πραγματικότητες. Κι όταν οι ήρωίδες/ες θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα «σκοτώσουν» ο,τι τους κρατάει στην απόγνωση, η λυση δεν είναι πάντοτε η προφανής.

Ένα πολύ καλό βιβλίο.

[thebookschico · Rating 2 out of 5]

Μια συλλογή 20 διηγημάτων με πρωταγωνιστές αντί-ήρωες περιθωριοποιημένους, χαμηλού κοινωνικοοικονομικού status και αμφιλεγόμενης ηθικής.

Ιστορίες ευχάριστες και interesting enough για να περάσεις ένα ήρεμο απόγευμα, που στην ουσία όμως δεν έχουν κάτι να σου πουν, την επόμενη μέρα τις έχεις ξεχάσει. Καλόγραμμένες μεν, διόλου ευφάνταστες δε.

Περίμενα πολλά περισσότερα βάσει του εξαιρετικού blurb.