Een historische pageturner over een jonge Amsterdamse vrouw die strijdt voor haar eigen rechten.
Amsterdam, 1695. In ‘De vroedvrouw van de Groenburgwal’ van Jeanine de Vries wil Eefje vroedvrouw worden. Ze zou haar examen halen bij de beroemde geleerde Frederik Ruysch, maar haar moeder stuurt haar naar een hoerhuis om geld te verdienen. Daar maakt ze kennis met de zwarte Bebé, een voormalig tot slaaf gemaakte vrouw, die ongekend veel weet van bevallingen. Eefje gaat bij haar in de leer. Zo leert ze hoe ze met kruiden haar eigen zwangerschap kan afbreken, al is de vader van het kind een van de weinige klanten die goed voor haar is. Ze wordt de vaste ‘haalhoer’ voor deze vriendelijke Johannes, waardoor ze haar schulden kan afbetalen en zich verder kan ontwikkelen tot een goede vroedvrouw. In deze woelige tijden waarin Eefje ontdekt dat ze zelf een onecht kind is, en haar kansen op een goed leven verkeken lijken, is Bebé de enige op wie ze nog kan vertrouwen.
Jeanine de Vries (1979) woont en werkt in Friesland. Ze deed onderzoek naar levens van arme Amsterdammers die in de achttiende eeuw hun heil in Franeker zochten en verdiepte zich in de geschiedenis van het botanisch atelier van de beroemde Maria Sibylla Merian.
Interessant verhaal. Het is niet altijd een leuk verhaal, omdat het leven van Eefje vaak niet makkelijk is. Ook wordt ze door haar man soms erg ruw behandeld. Toch denk ik dat het leven wel overeenkomt met het leven destijds. Vrouwen hadden toen maar weinig in te brengen. Het hele gebeuren rondom zwangerschap en bevalling is interessant. Vooral omdat men anders dacht over bepaalde zaken en bepaalde middelen die we nu hebben er toen niet waren. Wel moest ik erg wennen aan de term lijfmoeder voor baarmoeder. Ik kende dat woord niet. Interessant is ook hoe Eefjes moeder - ook vroedvrouw - nog van de oude stempel is en Eefje juist les krijgt volgens de laatste inzichten. Dat botst nog weleens. In de verantwoording wordt gesuggereerd dat er tussen Eefje en Bebé meer is dan een vriendschap, maar dat had ik er niet uitgehaald. Wel vind ik de vriendschap die er tussen hen ontstond leuk.
‘De vroedvrouw van de Groenburgwal’ is een historische roman die zich afspeelt rond 1695 en krijgt van mij vier sterren.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Eefje. In verschillende hoofdstukken zijn er tijdsprongen. Dit is niet storend; soms was het zelfs grappig, omdat het verhaal van een leuk moment ineens naar iets ernstigs verschoof, waardoor ik dacht: oké?!
De personages worden wel beschreven, maar niet heel gedetailleerd. De setting en de omstandigheden uit die tijd worden daarentegen goed neergezet. Het voelde alsof we even terug in de tijd gingen, vooral als het gaat om de rolverdeling tussen mannen en vrouwen.
Sommige benamingen zorgden voor een lach, zoals het gebruik van ‘lijfmoeder’ voor baarmoeder en ‘roede’ voor het mannelijke geslachtsdeel.
Aan het einde van het boek legt de auteur uit welk onderzoek ze heeft gedaan. Het blijkt dat een aantal personages echt hebben bestaan, wat het boek nog interessanter maakt.
‘De Vroedvrouw van de Groenburgwal’ is geschreven door Jeanine de Vries.
Mijn lievelings: een historische roman over een vrouw die haar eigen weg zoekt. Over de bittere realiteit van een jonge Amsterdamse in 1695 die zo graag vroedvrouw wil worden en tig maatschappelijke hordes moet nemen. Vlot geschreven, precies genoeg info en gewoon een goed verhaal. Aanrader!
‘De vroedvrouw van de Groenburgwal’ speelt zich af rond de Zeedijk. Het gebied wordt levensecht beschreven en samen met Eefje ren je ’s nachts door de straten op weg naar een bevalling. Het is interessant om mee te kijken met de bevallingen, want ook al werkte Eefje volgens de nieuwe theorieën van Ruys, het blijft nog steeds de zeventiende eeuw. Jeanine de Vries nam mij als lezer aan de hand mee door het oude Amsterdam en schuwt heftige passages niet.
ik vind dit ook echt weer een geweldig boek! dat trekt het toch altijd; vroedvrouwen, kruiden en een beetje magie! ook heel goed geschreven (wel in tal van deze tijd en niet van die tijd): ooh wat kreeg ik een hekel aan die Adriaan!!
4/5 Het verhaal is niet heel spannend, maar het geeft een goeie inkijk in het leven eind 17e eeuw. Interessant om te leren hoe het vroedvrouwleven er vroeger aan toeging en mooi om te zien dat er sinds die tijd veel veranderd is en tegelijkertijd ook niet.
3 sterren, omdat het einde een beetje tegenviel en erg plotseling was. Verder vermakelijk en interessant om te lezen over een vroedvrouw in de 17e eeuw.
Eefje is een jonge vrouw die het tot stadsvroedvrouw van Amsterdam wil schoppen. Ze volgt de lessen van de befaamde dokter Frederik Ruysch. Om haar examen te kunnen afleggen moet ze echter getrouwd zijn. Eefje en haar moeder Fijtje moeten vechten om het hoofd boven water te houden want iedere maand moet de huishuur betaald worden, willen ze niet op straat belanden. Uit noodzaak stuurt moeder Eefje naar een hoerhuis om haar schulden af te lossen. Daar leert ze de excentrieke Johannes kennen die uitsluitend van haar diensten gebruik wil maken. Ook de zwarte vrouw Bebe wekt de interesse op van Eefje door haar uitgebreide kennis over planten en kruiden die ze aanwendt tijdens het begeleiden van bevallingen. Eefje gaat bij haar in de leer en hoopt zo een eigen klantenkring op te bouwen wanneer ze een man weet te strikken en haar diploma in handen heeft. Lukt het Eefje om haar plannen te verwezenlijken of strooit haar afkomst toch nog roet in het eten?
Het verhaal speelt zich af in Amsterdam op het einde van de 17de eeuw. Harde tijden, zeker voor vrouwen. De auteur weet het tijdsbeeld mooi weer te geven. De donkere straten, de smalle steegjes met donkere nissen, dronken zeematen die zich te goed doen aan bier en hoeren. Ook de grote kloof tussen de armoedzaaiers en de welgestelden springt er uit.
De schrijfstijl is vlot en alhoewel veel woorden uit die tijd gebruikt worden, geeft dit het verhaal een extra sfeer en cachet in de tijdsgeest van toen. De beschrijvingen van de hoerhuizen en gelagkamers, de versleten kledij en schoeisel, de kilte en het schaarse voedsel,… alles wordt mooi in beeld gebracht. Eefje is de spilfiguur en we volgen haar dagelijkse beslommeringen en besognes. Doordat het verhaal geschreven is in het personaal perspectief, komt het ietwat afstandelijk over en krijg je minder voeling met het personage. Toch weet de auteur de kommer en kwel van alledag goed over te brengen en vooral de zwaarmoedigheid en uitzichtloosheid van haar situatie wordt goed benadrukt. Ook Bebe is een interessant personage waarbij haar verleden en triest verhaal over haar ouders en afkomst, haar karakter gevormd heeft en ook haar standpunt en wilskracht versterken. Toch miste ik de diepere gevoelens van wat er zich echt in Eefje haar hoofd afspeelde, het blijft afstandelijk en vooral heel bitsig en kortaf. Het leek alsof gevoelens van liefde en genegenheid haar volkomen vreemd waren of misschien was dat gebruikelijk in die tijd om misbruik te voorkomen.
Het plot is goed opgebouwd waarbij vooral de groei en ontwikkeling van Eefje naar volwassenheid en het doorzettingsvermogen om zelfstandig en onafhankelijk door het leven te kunnen gaan, een beeld geven van een sterke vrouw die weet wat ze wil en daarvoor soms heel doortastend handelt. Heel interessant is ook de historische verantwoording achteraan, waarbij duidelijk wordt dat er een grondige research is gebeurd. 3,5 sterren
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek De vroedvrouw van de Groenburgwal, geschreven door Jeanine de Vries gelezen. Het is 1695 wanneer het verhaal in dit boek start. We ontmoeten Eefje. Haar doel is om, net zoals haar moeder, vroedvrouw te worden. Ze wil haar examen doen bij de geleerde Frederik Ruysch. Maar ze kan alleen examen doen als ze getrouwd is. Haar moeder stuurt Eefje naar het hoerhuis. Hier kan ze geld verdienen, zodat ze hun schulden kunnen betalen. In het hoerhuis maakt Eefje kennis met de voormalig tot slaaf gemaakte donker getinte vrouw Bebé. Van haar leert Eefje veel over bevallingen, maar ook over het gebruik van verschillende kruiden, waaronder ook kruiden waarmee zwangerschappen afgebroken kunnen worden. Uiteindelijk worden Eefje en Bebé vriendinnen. Iets wat in die tijd eigenlijk niet mocht. Ze moesten daarom erg voorzichtig zijn op de momenten dat ze elkaar ontmoeten. Lukt het Eefje om een geschikte man te vinden om mee te trouwen? En lukt het haar om examen te gaan doen, zodat ze daarna haar eigen praktijk als vroedvrouw kan openen? Op de cover zien we een gedeelte van een gezicht van een jonge vrouw in ondergoed. Ze heeft een oranje kan in haar handen. Wie is deze jonge vrouw? Het maakt mij in ieder geval al wel heel nieuwsgierig naar het boek. Jeanine weet, door haar plezierige schrijfstijl, de tijd waarin Eefje leefde, goed tot leven te brengen. Eefje was als vroedvrouw er een voorstander van, om de modernere technieken, welke ze van dokter Frederik Ruysch leerde, te gebruiken in haar werk. Niet iedereen was een voorstander van deze moderne technieken en lieten dat toch ook wel aan haar merken. De personages, en dan vooral Eefje, zijn goed uitgewerkt. Ik ging echt met haar meeleven en was erg benieuwd of ze haar doel zou bereiken en op welke manier dan. Jeanine heeft voor het schrijven van dit boek de nodige research gedaan, waar ze aan het eind van het boek ook over verteld. Ligt je interesse in het lezen van historische romans dan is dit boek wat mij betreft zeer zeker een aanrader. 4*
Ik vond dit een erg leuk boek! Het was interessant om over deze tijdsperiode te lezen, en het verhaal zelf was ook interessant. De wetenschap en medische inzichten van de tijd intrigeerden me en ik vond de personages leuk, de meeste waren goed in balans. Het harde en tragische leven van de mensen in die tijdsperiode worden neergezet met een normaliteit die voor die tijd vast normaal was, maar het zorgt ervoor dat ik me bevoordeeld voel om in deze tijd en plaats te mogen leven. Het einde voelt niet echt als een einde. Aan de ene kant beviel me dat, omdat dat dat betekent dat de personages verder leven en je zelf kunt bedenken hoe het verder gaat, aan de andere kant had ik graag wat meer van een afsluiting gehad. Ik ben door het boek heen geracet, het was makkelijk genoeg om te volgen, en alles bij elkaar vond ik het erg leuk.
---ENGLISH REVIEW---
I really liked this book! It was interesting to read about this time period, and the story itself was interesting as well. The science and medical insights of the time period intrigued me and I liked the characters, most of them felt well-rounded. The harsh and tragic lives of the people in this time period are portrayed with a normalcy that was probably how they felt, but it makes me feel privileged to live in this time and place. The ending doesn't really feel like an end, though. On the one hand I like that, because that means the characters live on and you can imagine for yourself how the story continues, on the other end, I would have liked some more closure. I raced through the book, it felt easy enough to follow along, and all in all, I quite liked it.
Het is 1695. De Amsterdamse Eefje wil dolgraag vroedvrouw worden. Om haar examen te kunnen doen, dient ze echter getrouwd te zijn. Maar dan stuurt haar moeder haar naar een huis waar meisjes zich aanbieden aan mannen voor geld. Daar ontmoet ze Johannes, waardoor ze haar schulden kan afbetalen. Lukt het haar om vroedvrouw te worden?
Door de ogen van Eefje zie je het Amsterdam eind 17e eeuw. De bekende Zeedijk maar ook het grote verschil tussen de rijkere kooplieden en de armere inwoners. Je voelt de pijn die Eefje ervaart als blijkt dat zij op 1-0 achterstand staat omdat ze een vrouw is en niet uit de goede klasse komt. Het is alsof je zelf onderdeel bent van het verhaal. De personages, met name Eefje, zijn zeer goed uitgewerkt.
Jeanine de Vries heeft uitvoerig historisch onderzoek gedaan om zowel de tijdsgeest als de stad Amsterdam zo goed mogelijk te weergeven. Dat blijkt ook uit een aantal bekende personages en historische gebeurtenissen. Ook het oudbollige taalgebruik past hier volledig bij. Dat maakt wel dat het soms lastig is direct te snappen wat er bedoeld wordt.
De vroedvrouw van de Groenburgwal is een interessante historische roman waarin de positie van de vrouw in het Amsterdam van de 17e eeuw centraal staat.
Wat een prachtig verhaal over Eefje die zo graag het vak van vroedvrouw wil uitoefenen in een tijd waar het niet gebruikelijk is dat een vrouw werkt, tenzij het schoonmaakwerk is of verstelwerkzaamheden. Eefje wil een echt vak leren. Helaas is dat ondergeschikt aan het feit dat er maandelijks huur moet worden betaald. En als de moeder van Eefje dat niet kan zal Eefje haar toekomstplannen even in de "koelkast" moeten zetten. En als dit eindelijk is geregeld blijkt dat een examen om erkend vroedvrouw te kunnen zijn, alleen mag doen als je getrouwd bent. Kunnen we ons nu niet meer voorstellen. Ik werd echt meegezogen in het verhaal en had dan ook binnen 2 dagen het boek uit.
Ik kon het niet meer wegleggen toen ik was begonnen. De prachtige balans tussen zelfstandigheid en binnen de verwachtingen passen is fantastisch in beeld gebracht. Het snufje ‘queer’ is mooi om terug te lezen.
3,5 sterren. Qua taal is dit niet meteen een literair pareltje, maar ik vond het wel boeiend om een verhaal te lezen over deze tijdsperiode en vanuit de insteek van een (vroed)vrouw in Amsterdam in die tijd.