De vaders van Luka maken steeds vaker ruzie. Zo vaak dat Luka bang is dat ze gaan scheiden. Luka ziet maar één oplossing: weglopen. Dan vergeten zijn vaders vast dat ze eigenlijk willen scheiden. Omdat Luka niet alleen durft en zijn beste vriend is verhuisd, hangt hij een briefje op in de supermarkt om een nieuwe beste vriend te zoeken.
Het meisje dat reageert blijkt zelf ook hulp nodig te hebben: ze wil haar opa bevrijden uit het verzorgingshuis. Maar hoe ver zullen ze komen, met al die verplegers in de buurt en met een opa die niet goed kan lopen? En zijn hun plannen eigenlijk wel goede oplossingen voor hun problemen?
Mooi boek over best moeilijke thema’s voor kinderen. Een mogelijke scheiding van je ouders en een opa die langzamerhand zijn geheugen verliest. Hoe ga je om met al die veranderingen? Imane en Luca leren zich er op hun eigen manier toe verhouden. Integer geschreven en zeker niet zoetsappig!
Moeilijk thema’s op een makkelijke en toegankelijke manier gebracht vanuit het perspectief van een 11-jarige. Dit is een jeugdboek dat stiekem ook voor volwassenen is geschreven.
Voor mij alvast een winnaar voor de Leesjury 2025-2026, hopelijk denken de jonge lezers ook zo.
Het duurde even voordat dit boek me echt wist te pakken. De eerste helft voelde wat rechtlijnig en de schrijfstijl sprong er niet direct uit. Maar naarmate het verhaal vorderde, begon ik steeds meer waardering te krijgen voor de gelaagdheid en de thema’s.
Luca besluit zichzelf te "ontvoeren" – een wanhopige poging om zijn vaders dichter bij elkaar te brengen en te ontsnappen aan wat onvermijdelijk lijkt. Hij houdt zichzelf voor dat als hij verdwijnt, zij zich realiseren wat écht belangrijk is. Maar de realiteit laat zich niet wegduwen, net zomin als dementie. Luca leert samen met zijn nieuwe vriendin Imane, dat sommige dingen niet terug te draaien zijn en dat iemand weghalen – of dat nu uit een familie is of uit een verzorgingshuis – niet altijd de oplossing brengt die je hoopt.
Zoals vaker bij Pim Lammers is diversiteit geen thema, maar een vanzelfsprekend onderdeel van de wereld die hij schetst. De illustraties van Sophie Pluim maken het geheel nog treffender. Wegloopdagen begint misschien rustig, maar heeft uiteindelijk veel te zeggen.
Ik ben verwend door Lampje en Films Die Nergens Draaien. Niet ieder kinderboek is een meesterwerk, maar dit was wel een gewoon leuk boek. Moest een paar keer gniffelen en er zat een mooie boodschap in.
Gewoon een gezellig verhaal over familie en vrienden. Maar ik had er eigenlijk wel meer van verwacht, door de vele lovende reviews op Boekstagram. Ik vond het boek over Ridder Roa, mijn eerste kennismaking met deze auteur, veel leuker. Ik kijk er naar uit om daar het vervolg van te lezen.
Heerlijk basisschoolboek! Ik kende alleen de gedichten van Lammers, zeer de moeite waard, maar ook zijn proza is geestig, mooi van thema en dus de moeite waard.
Pim heeft avontuurlijk verhaal bedacht over een jongen die de scheiding van zijn ouders voelt aankomen. Het is realistisch met de nodige fantasie voor 8 en 9 jarigen.
Ik vind het heel knap gedaan, de auteur is erin geslaagd om een boek te schrijven dat best moeilijke onderwerpen behandelt, maar dat je toch een goed en warm gevoel geeft.
Wegloopdagen gaat over Luca en zijn nieuwe beste vriend Imane. De vaders van Luca maken de laatste tijd veel ruzie en hij is bang dat ze gaan scheiden. Dus beslist hij te gaan weglopen, hij hoopt dat zijn vaders dan zo bezorgd zullen zijn om hem dat ze zullen vergeten dat ze ruzie hebben. Maar Luca is bang in het donker en durft niet alleen weg te lopen. Zijn beste vriend is verhuisd, dus gaat hij op zoek naar een nieuwe beste vriend. Die vindt hij in Imane, haar opa vergeet de laatste tijd nogal wat zaken en omdat hij nu ook nog zijn been gebroken heeft, verblijft hij in een bejaardentehuis en wil Imane’s moeder zijn huisje in het bos verkopen. Imane is het daar niet mee eens en dus beslist ze samen met Luca en haar opa weg te lopen.
Wegloopdagen is een warm boek over vriendschap, maar het gaat ook de problemen niet uit de weg. Het leert je dat je jezelf kunt blijven, ook als de zaken om je heen veranderen, dat veranderen niet altijd slecht is en dat je er ook nog het beste kunt van maken.
Pim Lammers is een Nederlandse schrijver en dichter. Hij ontving al verschillende prijzen, hij was de jongste winnaar van een Zilveren Griffel. In zijn boeken is er veel aandacht voor diversiteit. Hij werkt ook nog als vertaler van kinderboeken en als recensent.
In Wegloopdagen is er ook ruimte voor diversiteit doordat Luca twee vaders heeft, maar dat is niet het hoofdthema van het boek en wordt ook niet extra benadrukt, het gaat er vooral over dat ze altijd ruzie hebben en misschien zullen scheiden en toevallig zijn het dan wel twee vaders.
Er staan ook heel veel mooie tekeningen in het boek, ze zijn van de hand van Sophie Pluim, een Nederlandse illustrator. Ze werkt voor verschillende uitgeverijen en tekent ook nog voor zichzelf, met een passie voor natuur en historische en fantasy-elementen.
Wegloopdagen kon mij echt beroeren en deed mij ook veel zin krijgen in de lekkere wentelteefjes van opa.
Gewoon een fijn boek over gezinnen waar het niet allemaal koek en ei is en kinderen die daar last van hebben. Last van die volwassenen die problemen soms groter maken dan nodig of de kinderen teveel onderschatten en buiten schot proberen te houden . En ja, dan wil je wel weglopen, weg van al dat gedoe. Maar Luca durft dat niet alleen en zijn beste vriend is net verhuisd. Hij bedenkt een geweldig plan. Hij hangt gewoon een advertentie op het prikbord bij de supermarkt: Gezocht: nieuwe beste vriend En zowaar, na vier lange dagen wachten wordt er gebeld.
Voor kinderen vanaf 9 jaar die wel van een avontuur houden
Dit verhaal zit goed in elkaar. Alleen de titel is al goed gekozen. De karakters zijn goed opgebouwd, het verhaal zit ingenieus in elkaar waarbij er veel verschillende onderwerpen met elkaar zijn verweven zoals scheiding, dementie, oude en nieuwe vriendschappen en het toch een fijn leesbaar boek blijft. De inclusie is subtiel verweven waardoor het weer een prachtig boek is van Pim Lammers. De illustraties van Sophie Pluim sluiten goed aan bij het verhaal en de omslagillustratie is kleurrijk en goed gekozen.
Wat een fijn verhaal, met mooie levenslessen. 'Ik weet dat weglopen niet helpt' 'Sommige dingen kun je niet veranderen, maar dan kun je het nog wel zo leuk mogelijk proberen te maken.' En over vriendschap.
Het hele boek door twijfelde ik of ik hem zou voorlezen in mijn groep 4. Maar nu ik hem uit heb. Oh wat wil ik het verhaal graag delen en groep 4 meenemen in dit verhaal. Ook zeker geschikt voor hogere groepen om voor te lezen.
Had er heel eerlijk misschien meer van verwacht omdat ik zo’n fan ben van de poëzie en taal van Pim Lammers, en het begon ook mooi bij het schetsen van de gezinssituatie (“in de ochtend is hij op z’n traagst”). Hierna werd het een ietwat standaard kinderverhaal dat met iets te volle vaart werd verteld en voordat ik het wist was het al uit.
Waarom verliezen we de puurheid en naïviteit van toen we kind waren. Het is mooi en vertederend dat een beste vriend gezocht kan worden zoals je een verloren kat meldt met een zelfgemaakt posterijen aan de ingang van de supermarkt. Van vriend naar medeplichtige in een mooi daad naar een beste vriend. Fijn!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het boek pakte me niet. Of wellicht met vlagen. Ik mistte wat subtiliteit, als in alles lag er te dik bovenop. Verder werd ik niet gegrepen door de taal, wat ik wel had verwacht. Alsof het met grote haast geschreven is.
Heerlijk boek, die meerdere thema’s bevat. Van ouder worden, tot ouders die gaan scheiden, van 2 vaders hebben, tot vriendschap. En dat alles realistisch en met humor verteld! Erg gelachen om opa 🙂 Ik hou van dit soort verhalen.
Mooi, aandoenlijk, inclusief kinderboek met diverse karakters zonder dat het verhaal draait om hun "divers-zijn". Behandelt lastige thema's die kinderen rond midden/bovenbouwleeftijd tegenkomen in hun leven zoals dementie bij grootouders, scheiding en verhuizende (beste) vrienden.
Mooi boek over hoe je sommige dingen (je ouders die gaan scheiden, het geheugen van je opa dat achteruitgaat) niet kunt veranderen, maar hoe je er desondanks het best van kunt maken.
Thema’s: scheiden, vriendschap, familie. Vanaf ongeveer 10 jr.
Mooi boek over dat dingen soms veranderen zonder dat jij het wilt. Ik ben ontzettend blij met het einde, want zo zien kinderen dat je niet weg kan lopen van je problemen.