What do you think?
Rate this book
Pogrzebany świat #1
Pogrzebany świat
Podziemny świat pełen niebezpieczeństw i namiętności. Szalony król, od którego zależy jej życie.
Dziewczyna ze szkoły, do której uczęszcza Souline, znika bez śladu. Nikt nie wie, co się z nią stało i chociaż większość osób woli trzymać się od miejsca zaginięcia z daleka, Souline ignoruje ostrzeżenia i wybiera się na spacer do lasu. Ta decyzja kończy się dla niej tragicznie. Zostaje schwytana przez nieludzkie istoty, które władają potężną magią i wysysają siłę życiową z ludzkich ofiar.
Dziewczyna trafia do ukrytego przed ludźmi podziemnego królestwa. Władca tego miejsca wydaje się jej brutalny i szalony. Souline zrobi wszystko, by wrócić do domu. Nawet jeśli oznacza to wzięcie udziału w grze o władzę w Podziemiu i… współpracę z jego władcą.
Czy Souline odnajdzie drogę do domu, czy może do serca okrutnego króla?
Pełna pasji, romantyczna i trzymająca w napięciu opowieść o istotach z dwóch różnych światów, które tylko pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego.
Dziewczyna ze szkoły, do której uczęszcza Souline, znika bez śladu. Nikt nie wie, co się z nią stało i chociaż większość osób woli trzymać się od miejsca zaginięcia z daleka, Souline ignoruje ostrzeżenia i wybiera się na spacer do lasu. Ta decyzja kończy się dla niej tragicznie. Zostaje schwytana przez nieludzkie istoty, które władają potężną magią i wysysają siłę życiową z ludzkich ofiar.
Dziewczyna trafia do ukrytego przed ludźmi podziemnego królestwa. Władca tego miejsca wydaje się jej brutalny i szalony. Souline zrobi wszystko, by wrócić do domu. Nawet jeśli oznacza to wzięcie udziału w grze o władzę w Podziemiu i… współpracę z jego władcą.
Czy Souline odnajdzie drogę do domu, czy może do serca okrutnego króla?
Pełna pasji, romantyczna i trzymająca w napięciu opowieść o istotach z dwóch różnych światów, które tylko pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego.
504 pages, Paperback
First published September 25, 2024
20 people are currently reading
345 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 101 reviews
October 8, 2024
1,5/5
Ale się zawiodłam 😭 nie widziałam nic złego o tej książce, więc podeszłam do tego tak pewnie, że mi się to spodoba, a wyszło jak wyszło. Przez pierwsze 150 stron wszystko działo się za szybko. Przez to czułam się jakby to było takie totlanie randomowe. Potem było już o wiele lepiej, ale po połowie zaczęłam się tak niesamowicie nudzić, że myślałam, że nie dam rady tego skończyć i gdyby nie oglądanie jednocześnie genialnego serialu to pewnie bym nie dała rady. Ta książka ma też dwa bardzo duże problemy. Pierwszy jest taki, że czułam się, jakby autorka sądziła, że to będą czytać jakieś bezmózgi. Dosłownie na co drugiej stronie jest powtarzane, że 15 LAT TEMU COŚ SIĘ WYDARZYŁO! I to dosłownie w ten sposób jest to napisane za każdym razem. Czułam się jakbym była taka idiotka, który sama by się niczego nie domyśliła, po jednej rozmowie, w której nie powiedzieli by wprost, że 15 LAT TENU SIĘ COŚ STRASZNEGO STAŁO! Jednak gdyby to nie było to napisane to może główna bohaterka by tego nie ogarnęła, bo Boże święty takiego tepaka to ja dawno nie spotkałam. Ta laska to chyba jakiś eksperyment społeczny. Już nie patrząc na to, że ogarnięcie czegokolwiek było dla niej tak niesamowicie ciezkie to ona została porwana i trafiła do jakiegoś świata 100 kilometrów pod ziemią, gdzie mimo tego jest słońce, niebo i żyją sobie jakieś jaszczury. Ale uwaga to nie było dla niej niczym dziwnym. Natomiast niesamowitym szokiem było to, że w zamku jest kurwa biblioteka! No tak, bo to z tego wszystkiego co jej się przydarzyło jest najdziwniejsze. Mega plus za Amesa, który był naprawdę fajny i bardzo go polubiłam, ale nawet on nie był w stanie aż tak naprawić mi tej historii.
Ale się zawiodłam 😭 nie widziałam nic złego o tej książce, więc podeszłam do tego tak pewnie, że mi się to spodoba, a wyszło jak wyszło. Przez pierwsze 150 stron wszystko działo się za szybko. Przez to czułam się jakby to było takie totlanie randomowe. Potem było już o wiele lepiej, ale po połowie zaczęłam się tak niesamowicie nudzić, że myślałam, że nie dam rady tego skończyć i gdyby nie oglądanie jednocześnie genialnego serialu to pewnie bym nie dała rady. Ta książka ma też dwa bardzo duże problemy. Pierwszy jest taki, że czułam się, jakby autorka sądziła, że to będą czytać jakieś bezmózgi. Dosłownie na co drugiej stronie jest powtarzane, że 15 LAT TEMU COŚ SIĘ WYDARZYŁO! I to dosłownie w ten sposób jest to napisane za każdym razem. Czułam się jakbym była taka idiotka, który sama by się niczego nie domyśliła, po jednej rozmowie, w której nie powiedzieli by wprost, że 15 LAT TENU SIĘ COŚ STRASZNEGO STAŁO! Jednak gdyby to nie było to napisane to może główna bohaterka by tego nie ogarnęła, bo Boże święty takiego tepaka to ja dawno nie spotkałam. Ta laska to chyba jakiś eksperyment społeczny. Już nie patrząc na to, że ogarnięcie czegokolwiek było dla niej tak niesamowicie ciezkie to ona została porwana i trafiła do jakiegoś świata 100 kilometrów pod ziemią, gdzie mimo tego jest słońce, niebo i żyją sobie jakieś jaszczury. Ale uwaga to nie było dla niej niczym dziwnym. Natomiast niesamowitym szokiem było to, że w zamku jest kurwa biblioteka! No tak, bo to z tego wszystkiego co jej się przydarzyło jest najdziwniejsze. Mega plus za Amesa, który był naprawdę fajny i bardzo go polubiłam, ale nawet on nie był w stanie aż tak naprawić mi tej historii.
September 22, 2024
Znacie uczucie, kiedy książka po prostu w was uderza i wiecie, że nie będziecie mogli przestać o niej myśleć? Mam tak w tym przypadku.
Książka wciąga od samego początku. Akcja zaczęła się rozwijać bardzo szybko, więc nie trzeba czytać „o niczym” i czekać, aż w końcu coś zacznie się dziać. Podobała mi się nutka tajemniczości towarzyszącą porwaniu, ale również odkrywaniu Podziemia i zagłębianiu się w jego historię. Kłamstwa, intrygi, tajemnice - to wszystko można tu znaleźć. Oprócz tego autorka wymyśliła bardzo oryginalny pomysł na świat, w którym występują jaszczury władające żywiołami. Jest to naprawdę ciekawe oderwanie od najczęściej występujących istot w fantastyce. Podobało mi się, że zostało wytłumaczone jak wszystko tam funkcjonuje i nie trzeba się niczego domyślać.
Uwielbiam bohaterów „Pogrzebanego świata”. Zacznę od Souline, czyli głównej bohaterki. Mimo że podejmowała czasem głupie decyzje, to i tak bardzo ją polubiłam. Zwłaszcza jej odwagę, upór i cięty język. Podobało mi się w niej również to, że jest osobą bardzo empatyczną i potrafi wysłuchać innych. Doceniam, że autorka skupiła się na jej tęsknocie za domem, bo mam wrażenie, że czasami, kiedy bohaterki zostają porwane/trafiają do innego świata to zapominają, że mają rodzinę. Bardzo polubiłam również drugiego bohatera - Amesa. Uwielbiam, kiedy w książkach pojawiają się bohaterowie, którzy wydają się źli, jednak za ich czynami stoi coś więcej. Tak było również w tym przypadku. Trochę sarkastyczny, ale też uroczy (on zorganizował jej wschód słońca, bo wiedział, że lubi je oglądać 😭😭) to zdecydowanie mój typ. Podobało mi się, że był zawsze gotowy rzucić wszystko, aby jej pomóc i stał się dla niej bezpiecznym miejscem. Jestem wielką fanką ich osobno, ale także razem. Lubię, kiedy bohaterowie sobie dogryzają, ale jeśli trzeba to porozmawiają poważanie. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz również tak bardzo polubiłam bohaterów drugoplanowych. Moje serce skradła Bibi i mam nadzieję, że odkryje w sobie ogromną moc i odbierze to, co do niej należy.
Książka to rollercoaster emocjonalny - dosłownie od łez ze śmiechu do tych ze smutku, czy wzruszenia. Nie mogę pozbierać się po końcówce, dosłownie kończenie tak książki powinno być zabronione. Z niecierpliwością czekam, aż poznam dalsze losy bohaterów i Podziemia. Już teraz wiem, że ta historia zostanie ze mną na długo.
[współpraca reklamowa z wydawnictwem Papierowe Serca]
Książka wciąga od samego początku. Akcja zaczęła się rozwijać bardzo szybko, więc nie trzeba czytać „o niczym” i czekać, aż w końcu coś zacznie się dziać. Podobała mi się nutka tajemniczości towarzyszącą porwaniu, ale również odkrywaniu Podziemia i zagłębianiu się w jego historię. Kłamstwa, intrygi, tajemnice - to wszystko można tu znaleźć. Oprócz tego autorka wymyśliła bardzo oryginalny pomysł na świat, w którym występują jaszczury władające żywiołami. Jest to naprawdę ciekawe oderwanie od najczęściej występujących istot w fantastyce. Podobało mi się, że zostało wytłumaczone jak wszystko tam funkcjonuje i nie trzeba się niczego domyślać.
Uwielbiam bohaterów „Pogrzebanego świata”. Zacznę od Souline, czyli głównej bohaterki. Mimo że podejmowała czasem głupie decyzje, to i tak bardzo ją polubiłam. Zwłaszcza jej odwagę, upór i cięty język. Podobało mi się w niej również to, że jest osobą bardzo empatyczną i potrafi wysłuchać innych. Doceniam, że autorka skupiła się na jej tęsknocie za domem, bo mam wrażenie, że czasami, kiedy bohaterki zostają porwane/trafiają do innego świata to zapominają, że mają rodzinę. Bardzo polubiłam również drugiego bohatera - Amesa. Uwielbiam, kiedy w książkach pojawiają się bohaterowie, którzy wydają się źli, jednak za ich czynami stoi coś więcej. Tak było również w tym przypadku. Trochę sarkastyczny, ale też uroczy (on zorganizował jej wschód słońca, bo wiedział, że lubi je oglądać 😭😭) to zdecydowanie mój typ. Podobało mi się, że był zawsze gotowy rzucić wszystko, aby jej pomóc i stał się dla niej bezpiecznym miejscem. Jestem wielką fanką ich osobno, ale także razem. Lubię, kiedy bohaterowie sobie dogryzają, ale jeśli trzeba to porozmawiają poważanie. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz również tak bardzo polubiłam bohaterów drugoplanowych. Moje serce skradła Bibi i mam nadzieję, że odkryje w sobie ogromną moc i odbierze to, co do niej należy.
Książka to rollercoaster emocjonalny - dosłownie od łez ze śmiechu do tych ze smutku, czy wzruszenia. Nie mogę pozbierać się po końcówce, dosłownie kończenie tak książki powinno być zabronione. Z niecierpliwością czekam, aż poznam dalsze losy bohaterów i Podziemia. Już teraz wiem, że ta historia zostanie ze mną na długo.
[współpraca reklamowa z wydawnictwem Papierowe Serca]
October 6, 2024
„– Pamiętasz, jak cię pocałowałem?
- Co to ma do rze... - zaczęłam, a on szybkim ruchem wyciągnął pazury z mojego uda.
Tym razem nie zdołałam powstrzymać krzyku.
- Musiałem jakoś rozproszyć twoją uwagę. - Puścił mi oczko.”
☆☆☆☆☆/☆☆☆☆☆
Ostatnimi czasy zaczytałam się w fantastyce, a dokładniej to romantasy (jak macie jakieś polecajki to dm me star<3). Moja najlepsza przyjaciółka, podczas nocowania, pokazała mi zapowiedź pewnej złotej książki. I za to będę jej, autorce oraz wydawnictwu wdzięczna na zawsze, bo historia Soul i Amesa zawładnęła moją duszą, a serce zamieniła w złoto.
Podczas czytania doskonałego debiutu Laury Green dosłownie przeniosłam się do Podziemia pełnego tajemnic. Był to skutek niesamowitego sposobu pisania autorki. Posiada bardzo przyjemne, pełne plot-twistów pióro, nawet nie zauważycie kiedy dotrzecie do samego końca i pobiegniecie na wattpada Green! Czas przelewa się przez palce. Ja aktualnie jestem podczas czytania już trzeciego tomu - „Węzeł krwi” i nie mogę się doczekać aż będę miała całą serię w papierze. Cały świat jaszczurów razem z bohaterami jest magicznie i doskonale wykreowany.
Kolejny aspekt: główni bohaterowie. Szczerze? Bardzo polubiłam Souline. Czasami nie do końca rozumiałam jej wyborów, jednak wiem, że jakbym ja była postawiona w jej sytuacji to też bym była bardzo zdezorientowana. Pomimo to, jest bardzo silną bohaterką i czytając następne tomy widzimy to jak nabywa coraz więcej tej pewności siebie. She’s a queen!(hihihi)! Natomiast Ames… uwaga kobietki szykujcie miejsce na następnego książkowego męża! Król, który rządzi Królestwem Ognia złapie za wasze serce i nie będzie chciał puścić. To jak Amias troszczył się o „zwykłą” dziewczynę… chłopie, in another life i will be ur girl!!!!!!! Jest dla niej w stanie zrobić wszystko. Ich relacja to jest zdecydowanie coś więcej niż „więcej”. Nawet sam wszechświat w niczym im nie przeszkodzi.
Strasznie zżyłam się z bohaterami, nie ma w dniu godziny, abym o nich nie myślała. Uważam, że ta książka jest bardzo warta polecenia, nawet dla osób, które chcą zacząć przygodę z fantastyką!
Pamiętajcie, że miłość prawdziwa istnieje i dwie dusze pokonają wszystko.
xoxo, Jude <3
- Co to ma do rze... - zaczęłam, a on szybkim ruchem wyciągnął pazury z mojego uda.
Tym razem nie zdołałam powstrzymać krzyku.
- Musiałem jakoś rozproszyć twoją uwagę. - Puścił mi oczko.”
☆☆☆☆☆/☆☆☆☆☆
Ostatnimi czasy zaczytałam się w fantastyce, a dokładniej to romantasy (jak macie jakieś polecajki to dm me star<3). Moja najlepsza przyjaciółka, podczas nocowania, pokazała mi zapowiedź pewnej złotej książki. I za to będę jej, autorce oraz wydawnictwu wdzięczna na zawsze, bo historia Soul i Amesa zawładnęła moją duszą, a serce zamieniła w złoto.
Podczas czytania doskonałego debiutu Laury Green dosłownie przeniosłam się do Podziemia pełnego tajemnic. Był to skutek niesamowitego sposobu pisania autorki. Posiada bardzo przyjemne, pełne plot-twistów pióro, nawet nie zauważycie kiedy dotrzecie do samego końca i pobiegniecie na wattpada Green! Czas przelewa się przez palce. Ja aktualnie jestem podczas czytania już trzeciego tomu - „Węzeł krwi” i nie mogę się doczekać aż będę miała całą serię w papierze. Cały świat jaszczurów razem z bohaterami jest magicznie i doskonale wykreowany.
Kolejny aspekt: główni bohaterowie. Szczerze? Bardzo polubiłam Souline. Czasami nie do końca rozumiałam jej wyborów, jednak wiem, że jakbym ja była postawiona w jej sytuacji to też bym była bardzo zdezorientowana. Pomimo to, jest bardzo silną bohaterką i czytając następne tomy widzimy to jak nabywa coraz więcej tej pewności siebie. She’s a queen!(hihihi)! Natomiast Ames… uwaga kobietki szykujcie miejsce na następnego książkowego męża! Król, który rządzi Królestwem Ognia złapie za wasze serce i nie będzie chciał puścić. To jak Amias troszczył się o „zwykłą” dziewczynę… chłopie, in another life i will be ur girl!!!!!!! Jest dla niej w stanie zrobić wszystko. Ich relacja to jest zdecydowanie coś więcej niż „więcej”. Nawet sam wszechświat w niczym im nie przeszkodzi.
Strasznie zżyłam się z bohaterami, nie ma w dniu godziny, abym o nich nie myślała. Uważam, że ta książka jest bardzo warta polecenia, nawet dla osób, które chcą zacząć przygodę z fantastyką!
Pamiętajcie, że miłość prawdziwa istnieje i dwie dusze pokonają wszystko.
xoxo, Jude <3
January 5, 2025
Totalnie mi nie siadło,zaczynaj od tego ,że główna bohaterka to mój stan psychiczny na matematyce 😶
December 4, 2024
4,75/5 ⭐️
Autorka zabrała mnie do rewelacyjnie wykreowanego świata jaszczurów dla, którego absurdalnie przepadałem. Razem z Souline przechodzimy przez jej przygodę w podziemiach, która nie do końca należy do najprzyjemniejszych. To w praktyce wyszło bardzo naturalnie, ponieważ wiemy tyle samo co główna bohaterka.
„Pogrzebany świat” pozwolił mi na chwilę zapomnieć o wszystkim wokół i absolutnie wciągać mnie w swoje objęcia. Nie pamiętam nie ostatnio tak bardzo zaangażowałem się w historię bohaterów i razem z nimi się stresowałem czy przeżywałem kolejne tragiczne wydarzenia. Laura Green stworzyła świat jaszczurów totalnie od podstaw. To wszystko ma sens i trzyma się kupy. Małe rzeczy mają ogromne znaczenie🤫
Głównym zarzutem czytelników jest to, że nasza główna bohaterka jest „głupia” z czym ja absolutnie się nie zgadzam i postaram się ją trochę wybronić. Souline ma zaledwie 17 lat i trafia do totalnie nieznanego jej świata, wszystko co dzieje się wkoło niej jest w jej oczach abstrakcyjne. Jaszczury, podziemia, zamek- wszystko jest dla niej nowe i niezrozumiałe, więc nie można oczekiwać od niej, że wszystkie podejmowane przez nią decyzje będę w 100% trafione. Staram się trochę postawić w jej sytuacji i dochodzę do wniosku, że JA oszalałbym i najprawdopodobniej zginął w pierwszych 10 minutach w podziemiach. 🙂 W moim odczuciu właśnie tak zachowała by się biedna i zagubiona dziewczyna w abstrakcyjnej dla niej sytuacji.
Bardzo zainteresowało mnie wiele wątków pobocznych takich jak np. historia Eliasa i Lilly - mam nadzieję, że w kolejnych tomach dostaniemy o niech nieco więcej informacji.
Jestem oczarowany tym, że jest to debiut polskiej autorki fantasy, który wyszedł tak dobrze!!!
No i skoro to romantasy wypadłoby poruszyć temat Amesa i Souline. No co ja mogę więcej powiedzieć niż, że przepadałem dla niego!! Ta książka nie była napakowana samymi scenami romantycznymi, więc doceniałem każdą z nich. Śmieszne, słodkie i romantyczne - czego chcieć więcej?
Nie mogę doczekać się drugiego tomu i mam nadzieję, że jak najszybciej pojawi się on w moich rękach.
Autorka zabrała mnie do rewelacyjnie wykreowanego świata jaszczurów dla, którego absurdalnie przepadałem. Razem z Souline przechodzimy przez jej przygodę w podziemiach, która nie do końca należy do najprzyjemniejszych. To w praktyce wyszło bardzo naturalnie, ponieważ wiemy tyle samo co główna bohaterka.
„Pogrzebany świat” pozwolił mi na chwilę zapomnieć o wszystkim wokół i absolutnie wciągać mnie w swoje objęcia. Nie pamiętam nie ostatnio tak bardzo zaangażowałem się w historię bohaterów i razem z nimi się stresowałem czy przeżywałem kolejne tragiczne wydarzenia. Laura Green stworzyła świat jaszczurów totalnie od podstaw. To wszystko ma sens i trzyma się kupy. Małe rzeczy mają ogromne znaczenie🤫
Głównym zarzutem czytelników jest to, że nasza główna bohaterka jest „głupia” z czym ja absolutnie się nie zgadzam i postaram się ją trochę wybronić. Souline ma zaledwie 17 lat i trafia do totalnie nieznanego jej świata, wszystko co dzieje się wkoło niej jest w jej oczach abstrakcyjne. Jaszczury, podziemia, zamek- wszystko jest dla niej nowe i niezrozumiałe, więc nie można oczekiwać od niej, że wszystkie podejmowane przez nią decyzje będę w 100% trafione. Staram się trochę postawić w jej sytuacji i dochodzę do wniosku, że JA oszalałbym i najprawdopodobniej zginął w pierwszych 10 minutach w podziemiach. 🙂 W moim odczuciu właśnie tak zachowała by się biedna i zagubiona dziewczyna w abstrakcyjnej dla niej sytuacji.
Bardzo zainteresowało mnie wiele wątków pobocznych takich jak np. historia Eliasa i Lilly - mam nadzieję, że w kolejnych tomach dostaniemy o niech nieco więcej informacji.
Jestem oczarowany tym, że jest to debiut polskiej autorki fantasy, który wyszedł tak dobrze!!!
No i skoro to romantasy wypadłoby poruszyć temat Amesa i Souline. No co ja mogę więcej powiedzieć niż, że przepadałem dla niego!! Ta książka nie była napakowana samymi scenami romantycznymi, więc doceniałem każdą z nich. Śmieszne, słodkie i romantyczne - czego chcieć więcej?
Nie mogę doczekać się drugiego tomu i mam nadzieję, że jak najszybciej pojawi się on w moich rękach.
October 1, 2024
Kocham tą książkę i Amesa 🥹💚🦎 końcówka mnie rozwaliła i nie wiem jak się po niej pozbieram😭
August 28, 2025
⟢ 𝐉𝐚 𝐢 𝐣𝐚𝐤𝐚𝐤𝐨𝐥𝐰𝐢𝐞𝐤 𝐟𝐚𝐧𝐭𝐚𝐬𝐭𝐲𝐤𝐚? 𝐍𝐢𝐠𝐝𝐲 𝐰 𝐳̇𝐲𝐜𝐢𝐮! 𝐀 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐚𝐤. 𝑷𝒐𝒈𝒓𝒛𝒆𝒃𝒂𝒏𝒚 𝑺́𝒘𝒊𝒂𝒕 to książka, która mnie pochłonęła – to nie ja pochłonęłam ją, a ona mnie.
⟢ Nie spodziewałam się, że ta pozycja spodoba mi się aż tak. Nie wiem czemu, ale miałam wrażenie, że zacznę ją i nigdy nie skończę… A tu takie zaskoczenie.
⟢ 𝑷𝒐𝒈𝒓𝒛𝒆𝒃𝒂𝒏𝒚 𝑺́𝒘𝒊𝒂𝒕 𝐭𝐨 𝐩𝐢𝐞𝐫𝐰𝐬𝐳𝐚 𝐤𝐬𝐢𝐚̨𝐳̇𝐤𝐚 𝑳𝒂𝒖𝒓𝒚, 𝐣𝐚𝐤𝐚̨ 𝐦𝐚𝐦 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐞𝐦𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐜́ – 𝐢 𝐭𝐞𝐫𝐚𝐳 𝐣𝐮𝐳̇ 𝐰𝐢𝐞𝐦, 𝐳̇𝐞 𝐧𝐚 𝐩𝐞𝐰𝐧𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐧𝐢𝐚. Zakochałam się w piórze autorki, w tym, jak wykreowała bohaterów oraz cały świat. Mam wrażenie, że stworzenie dobrego świata w fantastyce jest trudniejsze niż w „zwykłej” książce, a to, co działo się tutaj, przerosło moje (zerowe!) oczekiwania. 𝐍𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐭𝐞̨ 𝐩𝐨𝐳𝐲𝐜𝐣𝐞̨.
⟢ Nie spodziewałam się, że tak szybko się wkręcę. Jak już zaczęłam, to skończyłam – przeczytałam ją na raz i absolutnie nie żałuję. Była świetna i nie mam pojęcia, czemu tak długo zwlekałam z jej przeczytaniem.
⟢ 𝐁𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐨𝐰𝐢𝐞 𝐭𝐨 𝐦𝐨𝐣𝐚 𝐧𝐨𝐰𝐚 𝐦𝐢ł𝐨𝐬́𝐜́ – 𝐢 𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐲𝐥𝐤𝐨 𝐜𝐢 𝐠ł𝐨́𝐰𝐧𝐢. Zazwyczaj nie lubię, gdy w książce pojawia się dużo postaci i każda z nich dostaje sporo czasu, ale tutaj absolutnie mi to nie przeszkadzało. Każdy bohater miał w sobie „to coś”. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐤𝐚𝐳̇𝐝𝐞𝐠𝐨 𝐳 𝐧𝐢𝐜𝐡 𝐢 𝐜𝐡𝐜𝐞̨ 𝐰𝐢𝐞̨𝐜𝐞𝐣!
⟢ 𝑺𝒐𝒖𝒍𝒊𝒏𝒆 – nasza słodka 𝐤𝐫𝐮𝐬𝐳𝐲𝐧𝐤𝐚. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐭𝐞̨ 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐜𝐳𝐲𝐧𝐞̨! Uwielbiam to, jak na początku nie wierzyła w cały ten świat, nie wierzyła w to, co się dzieje.
⟢ 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐫𝐨́𝐰𝐧𝐢𝐞𝐳̇ 𝐭𝐨, 𝐣𝐚𝐤 𝐨𝐝𝐳𝐲𝐰𝐚ł𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨 𝐤𝐫𝐨́𝐥𝐚. Dziewczyna nie miała żadnych zahamowań – mówiła to, co myślała. I właśnie to przyciągnęło do niej 𝑨𝒎𝒆𝒔𝒂. Przy niej nie dało się nudzić – przez swój cięty język i odwagę ciągle wpadała w kłopoty, z których musiał ją ratować właśnie on.
⟢ 𝑨𝒎𝒆𝒔 to mężczyzna, do którego na początku nie byłam przekonana. Wydawało mi się, że ma ogromne problemy z 𝐞𝐠𝐨 – ciągle wykorzystywał to, że jest królem i „𝐰𝐨𝐥𝐧𝐨 𝐦𝐮 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨”. Na szczęście później się ogarnął. I wtedy go 𝐩𝐨𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚ł𝐚𝐦. Wprost mówił, co czuł do dziewczyny, choć czasem jeszcze się hamował.
⟢ 𝐆𝐝𝐲 𝐭𝐲𝐥𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨𝐩𝐚𝐧𝐨𝐰𝐚ł – 𝐬𝐤𝐫𝐚𝐝ł 𝐦𝐨𝐣𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞. To, jak zachowywał się w stosunku do 𝑺𝒐𝒖𝒍𝒊𝒏𝒆, roztopiło mnie kompletnie. Wiedział, czego jej potrzeba, i było widać, że zrobiłby dla niej wszystko. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐢𝐜𝐡 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐜𝐣𝐞̨ – 𝐝𝐨𝐠𝐫𝐲𝐳𝐚𝐥𝐢 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞, 𝐚𝐥𝐞 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨𝐜𝐳𝐞𝐬́𝐧𝐢𝐞 𝐛𝐲𝐥𝐢 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐳𝐚𝐚𝐧𝐠𝐚𝐳̇𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢. Troszczyli się o siebie i na każdym kroku pokazywali, że są w stanie poświęcić dla siebie naprawdę wiele.
⟢ 𝐙𝐚𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐭𝐞𝐣 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐢, 𝐚𝐥𝐞… 𝐩𝐨 𝐭𝐲𝐦 𝐳𝐚𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐮 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐳𝐚ł𝐚𝐦𝐚𝐧𝐚. Nie wiem, jak autorka mogła nam to zrobić?! Ale idę czytać drugi tom, bo nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów.
ᴋɪssᴇs⋆𐙚₊˚⊹♡
⟢ Nie spodziewałam się, że ta pozycja spodoba mi się aż tak. Nie wiem czemu, ale miałam wrażenie, że zacznę ją i nigdy nie skończę… A tu takie zaskoczenie.
⟢ 𝑷𝒐𝒈𝒓𝒛𝒆𝒃𝒂𝒏𝒚 𝑺́𝒘𝒊𝒂𝒕 𝐭𝐨 𝐩𝐢𝐞𝐫𝐰𝐬𝐳𝐚 𝐤𝐬𝐢𝐚̨𝐳̇𝐤𝐚 𝑳𝒂𝒖𝒓𝒚, 𝐣𝐚𝐤𝐚̨ 𝐦𝐚𝐦 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐞𝐦𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐜́ – 𝐢 𝐭𝐞𝐫𝐚𝐳 𝐣𝐮𝐳̇ 𝐰𝐢𝐞𝐦, 𝐳̇𝐞 𝐧𝐚 𝐩𝐞𝐰𝐧𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐧𝐢𝐚. Zakochałam się w piórze autorki, w tym, jak wykreowała bohaterów oraz cały świat. Mam wrażenie, że stworzenie dobrego świata w fantastyce jest trudniejsze niż w „zwykłej” książce, a to, co działo się tutaj, przerosło moje (zerowe!) oczekiwania. 𝐍𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐭𝐞̨ 𝐩𝐨𝐳𝐲𝐜𝐣𝐞̨.
⟢ Nie spodziewałam się, że tak szybko się wkręcę. Jak już zaczęłam, to skończyłam – przeczytałam ją na raz i absolutnie nie żałuję. Była świetna i nie mam pojęcia, czemu tak długo zwlekałam z jej przeczytaniem.
⟢ 𝐁𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐨𝐰𝐢𝐞 𝐭𝐨 𝐦𝐨𝐣𝐚 𝐧𝐨𝐰𝐚 𝐦𝐢ł𝐨𝐬́𝐜́ – 𝐢 𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐲𝐥𝐤𝐨 𝐜𝐢 𝐠ł𝐨́𝐰𝐧𝐢. Zazwyczaj nie lubię, gdy w książce pojawia się dużo postaci i każda z nich dostaje sporo czasu, ale tutaj absolutnie mi to nie przeszkadzało. Każdy bohater miał w sobie „to coś”. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐤𝐚𝐳̇𝐝𝐞𝐠𝐨 𝐳 𝐧𝐢𝐜𝐡 𝐢 𝐜𝐡𝐜𝐞̨ 𝐰𝐢𝐞̨𝐜𝐞𝐣!
⟢ 𝑺𝒐𝒖𝒍𝒊𝒏𝒆 – nasza słodka 𝐤𝐫𝐮𝐬𝐳𝐲𝐧𝐤𝐚. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐭𝐞̨ 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐜𝐳𝐲𝐧𝐞̨! Uwielbiam to, jak na początku nie wierzyła w cały ten świat, nie wierzyła w to, co się dzieje.
⟢ 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐫𝐨́𝐰𝐧𝐢𝐞𝐳̇ 𝐭𝐨, 𝐣𝐚𝐤 𝐨𝐝𝐳𝐲𝐰𝐚ł𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨 𝐤𝐫𝐨́𝐥𝐚. Dziewczyna nie miała żadnych zahamowań – mówiła to, co myślała. I właśnie to przyciągnęło do niej 𝑨𝒎𝒆𝒔𝒂. Przy niej nie dało się nudzić – przez swój cięty język i odwagę ciągle wpadała w kłopoty, z których musiał ją ratować właśnie on.
⟢ 𝑨𝒎𝒆𝒔 to mężczyzna, do którego na początku nie byłam przekonana. Wydawało mi się, że ma ogromne problemy z 𝐞𝐠𝐨 – ciągle wykorzystywał to, że jest królem i „𝐰𝐨𝐥𝐧𝐨 𝐦𝐮 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨”. Na szczęście później się ogarnął. I wtedy go 𝐩𝐨𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚ł𝐚𝐦. Wprost mówił, co czuł do dziewczyny, choć czasem jeszcze się hamował.
⟢ 𝐆𝐝𝐲 𝐭𝐲𝐥𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨𝐩𝐚𝐧𝐨𝐰𝐚ł – 𝐬𝐤𝐫𝐚𝐝ł 𝐦𝐨𝐣𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞. To, jak zachowywał się w stosunku do 𝑺𝒐𝒖𝒍𝒊𝒏𝒆, roztopiło mnie kompletnie. Wiedział, czego jej potrzeba, i było widać, że zrobiłby dla niej wszystko. 𝐔𝐰𝐢𝐞𝐥𝐛𝐢𝐚𝐦 𝐢𝐜𝐡 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐜𝐣𝐞̨ – 𝐝𝐨𝐠𝐫𝐲𝐳𝐚𝐥𝐢 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞, 𝐚𝐥𝐞 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨𝐜𝐳𝐞𝐬́𝐧𝐢𝐞 𝐛𝐲𝐥𝐢 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐳𝐚𝐚𝐧𝐠𝐚𝐳̇𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢. Troszczyli się o siebie i na każdym kroku pokazywali, że są w stanie poświęcić dla siebie naprawdę wiele.
⟢ 𝐙𝐚𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐭𝐞𝐣 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐢, 𝐚𝐥𝐞… 𝐩𝐨 𝐭𝐲𝐦 𝐳𝐚𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐮 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐳𝐚ł𝐚𝐦𝐚𝐧𝐚. Nie wiem, jak autorka mogła nam to zrobić?! Ale idę czytać drugi tom, bo nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów.
ᴋɪssᴇs⋆𐙚₊˚⊹♡
November 5, 2024
Książka, która zaskoczyła mnie na wiele sposobów, taka, o której nie mogę przestać myśleć - •Pogrzebany Świat• od @lauragreen 👑 Zapraszam na recenzję!
Czuję się zagubiona. Zakończenie •Pogrzebanego Świata• sprawiło, że nie potrafiłam znaleźć sobie miejsca, zostawiło w mojej głowie mnóstwo pytań, a co najważniejsze - chęć przeczytania kolejnych losów bohaterów tej powieści! Souline pewnym zbiegiem okoliczności trafia do podziemnego świata, w którym mieszkańcy to nie zwykli ludzie, a reptilianie (tak! tacy, o których czasem czytacie żarty, teorie spiskowe na X lub widzicie memy). Główna bohaterka ma jeden cel - wydostać się na powierzchnię i wrócić do swojego „normalnego” życia. Ale im dłużej przebywa w królestwie Amesa, tym bardziej przywiązuje się do tego fantastycznego świata. •Pogrzebany Świat• to książka pełna tajemnic, nieoczywistości, miałam wrażenie, że wszystkiego się domyślam, jednak autorka tak sprawnie manewruje fabułą, że wiele razy zagrała mi na nosie plot twistami. Owszem! Mamy tutaj dość utarty schemat bohaterki, która trafia do magicznego świata, dostajemy obraz dziewczyny, która musi odnaleźć się w sytuacji, odpowiednio podejść do rzeczywistości, która nagle ją otacza, mamy silnego, sarkastycznego głównego bohatera, który z jednej strony chce ją uwolnić, a z drugiej zatrzymać przy sobie. Ale są w tej książce momenty, napięcie między bohaterami i ich ogólna kreacja, które przyciągają do samej książki i mimo, że możemy podejrzewać, co nas czeka, z zapartym tchem czekamy na bieg wydarzeń. Samą książkę czyta się ekspresowo, być może ze względu na świetne pióro autorki, która zapewnia nam rozrywkę, od której nie da się odejść. Jeżeli chodzi o bohaterów, mam swoich ulubieńców. Souline nie ma na podium, ale to zwyczajnie kwestia tego, że ja zazwyczaj nie „dogaduję się” z młodymi bohaterkami, które mają chwilami irytujące zachowania. Ames natomiast… ahh, w życiu nie sądziłam, że będę wzdychać do wielkiej jaszczurki 😅 Poczucie humoru, charakter, siła, wiedza, inteligencja - bardzo bardzo dobrze wykreowany główny bohater.
Niepowtarzalny klimat tej książki sprawia, że chcę więcej i więcej! To była naprawdę świetna pozycja i polecam Wam ją bardzo gorąco! 🥵🦎
Czuję się zagubiona. Zakończenie •Pogrzebanego Świata• sprawiło, że nie potrafiłam znaleźć sobie miejsca, zostawiło w mojej głowie mnóstwo pytań, a co najważniejsze - chęć przeczytania kolejnych losów bohaterów tej powieści! Souline pewnym zbiegiem okoliczności trafia do podziemnego świata, w którym mieszkańcy to nie zwykli ludzie, a reptilianie (tak! tacy, o których czasem czytacie żarty, teorie spiskowe na X lub widzicie memy). Główna bohaterka ma jeden cel - wydostać się na powierzchnię i wrócić do swojego „normalnego” życia. Ale im dłużej przebywa w królestwie Amesa, tym bardziej przywiązuje się do tego fantastycznego świata. •Pogrzebany Świat• to książka pełna tajemnic, nieoczywistości, miałam wrażenie, że wszystkiego się domyślam, jednak autorka tak sprawnie manewruje fabułą, że wiele razy zagrała mi na nosie plot twistami. Owszem! Mamy tutaj dość utarty schemat bohaterki, która trafia do magicznego świata, dostajemy obraz dziewczyny, która musi odnaleźć się w sytuacji, odpowiednio podejść do rzeczywistości, która nagle ją otacza, mamy silnego, sarkastycznego głównego bohatera, który z jednej strony chce ją uwolnić, a z drugiej zatrzymać przy sobie. Ale są w tej książce momenty, napięcie między bohaterami i ich ogólna kreacja, które przyciągają do samej książki i mimo, że możemy podejrzewać, co nas czeka, z zapartym tchem czekamy na bieg wydarzeń. Samą książkę czyta się ekspresowo, być może ze względu na świetne pióro autorki, która zapewnia nam rozrywkę, od której nie da się odejść. Jeżeli chodzi o bohaterów, mam swoich ulubieńców. Souline nie ma na podium, ale to zwyczajnie kwestia tego, że ja zazwyczaj nie „dogaduję się” z młodymi bohaterkami, które mają chwilami irytujące zachowania. Ames natomiast… ahh, w życiu nie sądziłam, że będę wzdychać do wielkiej jaszczurki 😅 Poczucie humoru, charakter, siła, wiedza, inteligencja - bardzo bardzo dobrze wykreowany główny bohater.
Niepowtarzalny klimat tej książki sprawia, że chcę więcej i więcej! To była naprawdę świetna pozycja i polecam Wam ją bardzo gorąco! 🥵🦎
October 14, 2024
4.75/5
To była tak wspaniała książka… Nie jestem w stanie stwierdzić, czy była dobra ze strony technicznej. Jeśli chodzi o wybitność ze strony emocjonalnej, to na pewno dostarczyła mi masę wrażeń, świetnie się bawiłam i niezwykle zżyłam się ze wszystkimi bohaterami. Zużyłam też pół opakowania karteczek (a jest to u mnie ostatnio rzadkość)
To była tak wspaniała książka… Nie jestem w stanie stwierdzić, czy była dobra ze strony technicznej. Jeśli chodzi o wybitność ze strony emocjonalnej, to na pewno dostarczyła mi masę wrażeń, świetnie się bawiłam i niezwykle zżyłam się ze wszystkimi bohaterami. Zużyłam też pół opakowania karteczek (a jest to u mnie ostatnio rzadkość)
October 21, 2024
Mocno się zawiodłam na tej książce.
Z taką ilością dobrych ocen i recenzji serio spodziewałam się czegoś o wiele lepszego, i może gdybym wiedziała wcześniej, że debiut książki był na Wattpadzie, to podeszłabym do niej inaczej i z mniejszymi oczekiwaniami.
Książka jest reklamowana jako enemies to lovers gdzie w rzeczywistości tego enemies praktycznie nie ma. Już bardziej bym się spodziewała romansu między Soul a Eliasem, i szczerze byłam zawiedziona jak się zorientowałam, że to nie on jest powodem wzdychań głównej bohaterki.
Król podziemnej krainy od początku rzuca żarcikami, flirtuje i zachowuje się, jakby główna bohaterka była jego koleżanką z młodości, a nie obcą osobą, która pojawiła się w jego królestwie i trzeba się jej jak najszybciej z niej pozbyć. Nawet po tym jak knuła z jego siostrą, prawie go zabiła (patykiem???) i uciekła do wrogiego królestwa, ten rzucił się za nią jakby była miłością jego życia od wielu, wielu lat. O ile samego Amesa polubiłam, tak jego zachowanie wobec głównej bohaterki było po prostu nielogiczne.
O Soul nie wiem nawet czy chce się rozpisywać. Tak, ma ledwo 17 lat, ale jest tak niewyobrażalnie głupia w porównaniu do innych 17-letnich głównych bohaterek, o których ostatnio czytałam, że trudno mi się przez to czytało tę książkę.
Kolejną rzeczą, która niesamowicie mnie drażniła było to, że każdy, k a ż d y, traktował intruza w ich królestwie jako psiapsiółeczkę, której wszystko można powiedzieć. Błagam, kto o normalnym rozumie prowadzi intruza do jakiejś dalszej, ważnej czy zakazanej części biblioteki w zamku ot tak?
A najgorsze w tym wszystkim jest chyba to, że każdy dialog między Soul a innymi postaciami wyglądał jak jeden wielki info dumping ze strony autorki, bo nie wiedziała jak przedstawić istotne informacje o świecie w bardziej naturalny sposób.
Żałuje, że kupiłam tę książkę i suma summarum odnoszę wrażenie, że powinna była zostać na Wattpadzie.
Ta jedna gwiazdka jest tylko i wyłącznie dla Amesa i potencjału relacji między Soul a Eliasem z samiutkiego początku opowieści.
Z taką ilością dobrych ocen i recenzji serio spodziewałam się czegoś o wiele lepszego, i może gdybym wiedziała wcześniej, że debiut książki był na Wattpadzie, to podeszłabym do niej inaczej i z mniejszymi oczekiwaniami.
Książka jest reklamowana jako enemies to lovers gdzie w rzeczywistości tego enemies praktycznie nie ma. Już bardziej bym się spodziewała romansu między Soul a Eliasem, i szczerze byłam zawiedziona jak się zorientowałam, że to nie on jest powodem wzdychań głównej bohaterki.
Król podziemnej krainy od początku rzuca żarcikami, flirtuje i zachowuje się, jakby główna bohaterka była jego koleżanką z młodości, a nie obcą osobą, która pojawiła się w jego królestwie i trzeba się jej jak najszybciej z niej pozbyć. Nawet po tym jak knuła z jego siostrą, prawie go zabiła (patykiem???) i uciekła do wrogiego królestwa, ten rzucił się za nią jakby była miłością jego życia od wielu, wielu lat. O ile samego Amesa polubiłam, tak jego zachowanie wobec głównej bohaterki było po prostu nielogiczne.
O Soul nie wiem nawet czy chce się rozpisywać. Tak, ma ledwo 17 lat, ale jest tak niewyobrażalnie głupia w porównaniu do innych 17-letnich głównych bohaterek, o których ostatnio czytałam, że trudno mi się przez to czytało tę książkę.
Kolejną rzeczą, która niesamowicie mnie drażniła było to, że każdy, k a ż d y, traktował intruza w ich królestwie jako psiapsiółeczkę, której wszystko można powiedzieć. Błagam, kto o normalnym rozumie prowadzi intruza do jakiejś dalszej, ważnej czy zakazanej części biblioteki w zamku ot tak?
A najgorsze w tym wszystkim jest chyba to, że każdy dialog między Soul a innymi postaciami wyglądał jak jeden wielki info dumping ze strony autorki, bo nie wiedziała jak przedstawić istotne informacje o świecie w bardziej naturalny sposób.
Żałuje, że kupiłam tę książkę i suma summarum odnoszę wrażenie, że powinna była zostać na Wattpadzie.
Ta jedna gwiazdka jest tylko i wyłącznie dla Amesa i potencjału relacji między Soul a Eliasem z samiutkiego początku opowieści.
April 11, 2025
4.5/5
Po rereadzie: 3.9/5
Uwielbiam postać Amesa, ale Souline to jakieś nieporozumienie.
Po rereadzie: 3.9/5
Uwielbiam postać Amesa, ale Souline to jakieś nieporozumienie.
October 10, 2024
💛ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘᴏɢʀᴢᴇʙᴀɴʏ śᴡɪᴀᴛ 💛
| współpraca reklamowa |
Do przeczytania tej historii skusiła mnie okładka, opis i motywy. Byłam jej niezwykle ciekawa. Gdy tylko dostałam swój egzemplarz wzięłam się za jej czytanie. Nie spodziewałam się, że ta książka mnie tak sobą zaciekawi, że nie będę umiała się od niej oderwać. A " jeszcze jeden rozdział" skończy się czytaniem ostatniej strony. Na dodatek jest to debiut więc po prostu WOW bo po przeczytaniu bym tego nie powiedziała, gdybym nie wiedziała.
Cały zamysł na fabułę, kreacja całego świata czy bohaterowie skradli moje serce. Już po pierwszej stronie poczułam się zaciekawiona i zaintrygowana. By dowiedzieć się co wydarzy się dalej. I co zaplanowała dla nich autorka. Oraz to jak główna bohaterka poradzi sobie z tym wszystkim. Bo znalazła się w tej sytuacji po raz pierwszy w życiu. I czy gdyby wiedziała zrobiłaby to wszystko po raz drugi? Czy jej to się opłaci? Czy da sobie radę? I co się stanie jeśli pozna odpowiedzi na nurtujące ją pytania. I czy niewiedza jest lepsza od bolesnej prawdy czy też kłamstwa?
Souline mimo sytuacji w jakiej się znalazła jest niezwykle silna. I mimo gdzieś głęboko zakorzenionego strachu. Stara się tego nie okazywać. Mimo wszystko zagryza zęby i nie da się tak łatwo wyeliminować. Mimo, że wiele osób chcę się jej pozbyć. I przede wszystkim jest zwykłym człowiekiem.
Od samego początku wzbudziła we mnie pozytywne emocje. Oczywiście dla niektórych może się wydawać, że jej decyzję są głupie i nieprzemyślane, ale sama nie wiem jak bym się zachowała na jej miejscu. I czy miałabym siłę by zmierzyć się z tym co zaplanował dla niej los. A raczej to na co żadnego wpływu nie miała. Może gdyby postąpiła inaczej. Ale na gdybanie jest już za późno.
Ames to bohater z którym miałam mocną relację hate - love. Na początku nie rozumiałam dlaczego taki jest. Dlaczego postępuje tak a nie inaczej. Nie ufałam mu i zastanawiałam się kiedy pokaże swoją prawdziwą twarz. Jednak czym bardziej poznawałam jego postać tym lepiej go rozumiałam. Nie zmienia to faktu, że emanował władzą, pewnością siebie. I był też groźny i powodował strach. Jego kreacja jest naprawdę intrygująca. Ma w sobie to " coś" co przyciąga go do czytelnika. Przez jedną sytuację zyskał bardzo dużo w moich oczach i zmieniłam nastawienie do jego postaci.
Podobało mi się to w jaki sposób autorce udało się ukazać relacje między głównymi bohaterami. Ich niektóre rozmowy powodowały u mnie śmiech ( mimo, że chyba nie powinny). Mimo, że Ames nie przepadał za dziewczyną to starał się mimo wszystko zapewnić jej bezpieczeństwo i był w stanie dla niej zrobić naprawdę wiele. Podobało mi się to jak była widoczna zmiana jego zachowania, gdy znajdował się przy dziewczynie. Ale jeśli myślicie, że było tak przez cały czas to jesteście w błędzie.
Bo nawet jeśli myślałam, że będzie już spokojnie, że nareszcie się dogadują to działy się rzeczy, które powodowały, że wracali do początków.
Nie mogę nie wspomnieć o postaciach drugoplanowych. Niektórych z nich naprawdę polubiłam bo wzbudzili we mnie pozytywne emocje. Ale znaleźli się też tacy których nie polubiłam. Wydawali mi się od samego początku dziwni i podejrzani. Jeśli właśnie o tym mówimy. To niejednokrotnie miałam problem by dobrze wytypować komu ufać a komu wręcz przeciwnie.
Motyw pogrzebanego świata był tak bardzo dobrze przemyślany i wykreowany, że nie mogę się do tego przyczepić. Naprawdę grał dużą rolę w tej pozycji. I ani razu nie pomyślałam, że czegoś w nim brakuje.
Styl pisania autorki bardzo mi się spodobał. Przez co bardzo szybko i łatwo mi się czytało tą historię. Ani przez chwilę nie poczułam się zagubiona podczas jej czytania.
Ostatnie rozdziały i zakończenie spowodowały u mnie najwięcej emocji Jak mam być z wami szczera. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Nie sądziłam, że tak autorka może zakończyć tą część. Dobrze, że druga część jest dostępna na Wattpadzie bo byłoby ciężko. Mam nadzieję, że pozostałe części ukażą się w papierze bo ta historia na to zasługuje.
Jeśli zastanawiacie się czy sięgnąć po tą pozycję to tak jak najbardziej z czystym sumieniem mogę Wam ją polecić. Ja bawiłam się na niej naprawdę dobrze. Towarzyszyło mi nie raz dużo emocji i autorka zadbała o nutkę niepewności. Nie zabraknie również momentów szybkiego bicia serca.
Moja ocena 5/5
| współpraca reklamowa |
Do przeczytania tej historii skusiła mnie okładka, opis i motywy. Byłam jej niezwykle ciekawa. Gdy tylko dostałam swój egzemplarz wzięłam się za jej czytanie. Nie spodziewałam się, że ta książka mnie tak sobą zaciekawi, że nie będę umiała się od niej oderwać. A " jeszcze jeden rozdział" skończy się czytaniem ostatniej strony. Na dodatek jest to debiut więc po prostu WOW bo po przeczytaniu bym tego nie powiedziała, gdybym nie wiedziała.
Cały zamysł na fabułę, kreacja całego świata czy bohaterowie skradli moje serce. Już po pierwszej stronie poczułam się zaciekawiona i zaintrygowana. By dowiedzieć się co wydarzy się dalej. I co zaplanowała dla nich autorka. Oraz to jak główna bohaterka poradzi sobie z tym wszystkim. Bo znalazła się w tej sytuacji po raz pierwszy w życiu. I czy gdyby wiedziała zrobiłaby to wszystko po raz drugi? Czy jej to się opłaci? Czy da sobie radę? I co się stanie jeśli pozna odpowiedzi na nurtujące ją pytania. I czy niewiedza jest lepsza od bolesnej prawdy czy też kłamstwa?
Souline mimo sytuacji w jakiej się znalazła jest niezwykle silna. I mimo gdzieś głęboko zakorzenionego strachu. Stara się tego nie okazywać. Mimo wszystko zagryza zęby i nie da się tak łatwo wyeliminować. Mimo, że wiele osób chcę się jej pozbyć. I przede wszystkim jest zwykłym człowiekiem.
Od samego początku wzbudziła we mnie pozytywne emocje. Oczywiście dla niektórych może się wydawać, że jej decyzję są głupie i nieprzemyślane, ale sama nie wiem jak bym się zachowała na jej miejscu. I czy miałabym siłę by zmierzyć się z tym co zaplanował dla niej los. A raczej to na co żadnego wpływu nie miała. Może gdyby postąpiła inaczej. Ale na gdybanie jest już za późno.
Ames to bohater z którym miałam mocną relację hate - love. Na początku nie rozumiałam dlaczego taki jest. Dlaczego postępuje tak a nie inaczej. Nie ufałam mu i zastanawiałam się kiedy pokaże swoją prawdziwą twarz. Jednak czym bardziej poznawałam jego postać tym lepiej go rozumiałam. Nie zmienia to faktu, że emanował władzą, pewnością siebie. I był też groźny i powodował strach. Jego kreacja jest naprawdę intrygująca. Ma w sobie to " coś" co przyciąga go do czytelnika. Przez jedną sytuację zyskał bardzo dużo w moich oczach i zmieniłam nastawienie do jego postaci.
Podobało mi się to w jaki sposób autorce udało się ukazać relacje między głównymi bohaterami. Ich niektóre rozmowy powodowały u mnie śmiech ( mimo, że chyba nie powinny). Mimo, że Ames nie przepadał za dziewczyną to starał się mimo wszystko zapewnić jej bezpieczeństwo i był w stanie dla niej zrobić naprawdę wiele. Podobało mi się to jak była widoczna zmiana jego zachowania, gdy znajdował się przy dziewczynie. Ale jeśli myślicie, że było tak przez cały czas to jesteście w błędzie.
Bo nawet jeśli myślałam, że będzie już spokojnie, że nareszcie się dogadują to działy się rzeczy, które powodowały, że wracali do początków.
Nie mogę nie wspomnieć o postaciach drugoplanowych. Niektórych z nich naprawdę polubiłam bo wzbudzili we mnie pozytywne emocje. Ale znaleźli się też tacy których nie polubiłam. Wydawali mi się od samego początku dziwni i podejrzani. Jeśli właśnie o tym mówimy. To niejednokrotnie miałam problem by dobrze wytypować komu ufać a komu wręcz przeciwnie.
Motyw pogrzebanego świata był tak bardzo dobrze przemyślany i wykreowany, że nie mogę się do tego przyczepić. Naprawdę grał dużą rolę w tej pozycji. I ani razu nie pomyślałam, że czegoś w nim brakuje.
Styl pisania autorki bardzo mi się spodobał. Przez co bardzo szybko i łatwo mi się czytało tą historię. Ani przez chwilę nie poczułam się zagubiona podczas jej czytania.
Ostatnie rozdziały i zakończenie spowodowały u mnie najwięcej emocji Jak mam być z wami szczera. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Nie sądziłam, że tak autorka może zakończyć tą część. Dobrze, że druga część jest dostępna na Wattpadzie bo byłoby ciężko. Mam nadzieję, że pozostałe części ukażą się w papierze bo ta historia na to zasługuje.
Jeśli zastanawiacie się czy sięgnąć po tą pozycję to tak jak najbardziej z czystym sumieniem mogę Wam ją polecić. Ja bawiłam się na niej naprawdę dobrze. Towarzyszyło mi nie raz dużo emocji i autorka zadbała o nutkę niepewności. Nie zabraknie również momentów szybkiego bicia serca.
Moja ocena 5/5
October 10, 2024
𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀
Pogrzebany świat – Laura Green
🦎🧝🏻♀️👑✨🔱
[współpraca reklamowa] 🤍
Dziewczyna ze szkoły, do której uczęszcza Souline, znika bez śladu. Nikt nie wie, co się z nią stało i chociaż większość osób woli trzymać się od miejsca zaginięcia z daleka, Souline ignoruje ostrzeżenia i wybiera się na spacer do lasu. Ta decyzja kończy się dla niej tragicznie. Zostaje schwytana przez nieludzkie istoty, które władają potężną magią i wysysają siłę życiową z ludzkich ofiar. Dziewczyna trafia do ukrytego przed ludźmi podziemnego królestwa. Władca tego miejsca wydaje się jej brutalny i szalony. Souline zrobi wszystko, by wrócić do domu. Nawet jeśli oznacza to wzięcie udziału w grze o władzę w Podziemiu i… współpracę z jego władcą.
W momencie, gdy zobaczyłam zapowiedź „Pogrzebanego świata”, wiedziałam, że muszę siegnąć po tę pozycję! Uwielbiam romantasy, zwłaszcza z motywem enemies to lovers, więc byłam pewna, że ta lektura przypadnie mi do gustu. Nie myliłam się.
Przez pierwsze sto stron powieści nie potrafiłam wciągnąć się w akcję, jednak gdy pewnego dnia przysiadłam i faktycznie miałam czas, aby przeczytać więcej, wtedy zaczęłam pochłaniać kolejne strony bez opamiętania.
Akcja nigdy nie zwalniała, pojawiała się masa plot twistów, dużo mrocznych tajemnic i — szczerze mówiąc – czasami aż za dużo, ponieważ momentami przez zbyt duży natłok informacji, gubiłam się podczas czytania, mimo, że ta wiadomość była wspomniana kilkadziesiąt stron wcześniej.
Główna bohaterka wraz z rozwojem fabuły nie zapominała o swoim głównym celu, czyli o powrocie do domu, mimo, że coraz więcej czasu spędzała w podziemnym świecie.
Na początku fabuły jako czytelnik sama nie wiedziałam, komu mogę zaufać, co było świetnym zabiegiem. Wprowadzało mnie to w nastrój dezorientacji i pragnęłam czytać dalej, aby dostać odpowiedzi na swoje pytania.
Wykreowanie relacji głównych bohaterów to coś, o czy mogłabym mówić cały czas - idealnie wyważony slowburn, a NAPIĘCIE pomiędzy nimi było tak namacalne ✋🏻🙏🏻 Mimo dużej ilości stron i stopniowego rozwoju ich znajomości absolutnie się nie nudziłam, co często mi się zdarzało przy innych książkach tego typu!
Zakończenie zmiotło mnie z planszy, nie sądziłam, że autorka w ten sposób poprowadzi zakończenie pierwszego tomu. W ciągu jednej strony fabuła zmieniła bieg o sto osiemdziesiąt stopni.
Podobało mi się wykreowanie świata przedstawionego – podział na cztery żywioły, moce, postaci fantastyczne i ich możliwości, stopniowe odkrywanie tajemnic podziemnej krainy, to coś, co utrzymywało moje zainteresowanie.
Mogłabym na siłę szukać minusów, ale dlaczego miałabym to robić, skoro świetnie bawiłam się podczas tej lektury, a sama książka dostarczyła mi mnóstwo rozrywki. 🤍
Czekam z niecierpliwością na wydanie drugiego tomu, wręcz potrzebuję go na wczoraj! 🫶🏻 Jestem bardzo ciekawa, jak dalej potoczy się akcja, a z tego, co się dowiedziałam, autorka planuje zrobić z tego serię czterotomową.
Pogrzebany świat – Laura Green
🦎🧝🏻♀️👑✨🔱
[współpraca reklamowa] 🤍
Dziewczyna ze szkoły, do której uczęszcza Souline, znika bez śladu. Nikt nie wie, co się z nią stało i chociaż większość osób woli trzymać się od miejsca zaginięcia z daleka, Souline ignoruje ostrzeżenia i wybiera się na spacer do lasu. Ta decyzja kończy się dla niej tragicznie. Zostaje schwytana przez nieludzkie istoty, które władają potężną magią i wysysają siłę życiową z ludzkich ofiar. Dziewczyna trafia do ukrytego przed ludźmi podziemnego królestwa. Władca tego miejsca wydaje się jej brutalny i szalony. Souline zrobi wszystko, by wrócić do domu. Nawet jeśli oznacza to wzięcie udziału w grze o władzę w Podziemiu i… współpracę z jego władcą.
W momencie, gdy zobaczyłam zapowiedź „Pogrzebanego świata”, wiedziałam, że muszę siegnąć po tę pozycję! Uwielbiam romantasy, zwłaszcza z motywem enemies to lovers, więc byłam pewna, że ta lektura przypadnie mi do gustu. Nie myliłam się.
Przez pierwsze sto stron powieści nie potrafiłam wciągnąć się w akcję, jednak gdy pewnego dnia przysiadłam i faktycznie miałam czas, aby przeczytać więcej, wtedy zaczęłam pochłaniać kolejne strony bez opamiętania.
Akcja nigdy nie zwalniała, pojawiała się masa plot twistów, dużo mrocznych tajemnic i — szczerze mówiąc – czasami aż za dużo, ponieważ momentami przez zbyt duży natłok informacji, gubiłam się podczas czytania, mimo, że ta wiadomość była wspomniana kilkadziesiąt stron wcześniej.
Główna bohaterka wraz z rozwojem fabuły nie zapominała o swoim głównym celu, czyli o powrocie do domu, mimo, że coraz więcej czasu spędzała w podziemnym świecie.
Na początku fabuły jako czytelnik sama nie wiedziałam, komu mogę zaufać, co było świetnym zabiegiem. Wprowadzało mnie to w nastrój dezorientacji i pragnęłam czytać dalej, aby dostać odpowiedzi na swoje pytania.
Wykreowanie relacji głównych bohaterów to coś, o czy mogłabym mówić cały czas - idealnie wyważony slowburn, a NAPIĘCIE pomiędzy nimi było tak namacalne ✋🏻🙏🏻 Mimo dużej ilości stron i stopniowego rozwoju ich znajomości absolutnie się nie nudziłam, co często mi się zdarzało przy innych książkach tego typu!
Zakończenie zmiotło mnie z planszy, nie sądziłam, że autorka w ten sposób poprowadzi zakończenie pierwszego tomu. W ciągu jednej strony fabuła zmieniła bieg o sto osiemdziesiąt stopni.
Podobało mi się wykreowanie świata przedstawionego – podział na cztery żywioły, moce, postaci fantastyczne i ich możliwości, stopniowe odkrywanie tajemnic podziemnej krainy, to coś, co utrzymywało moje zainteresowanie.
Mogłabym na siłę szukać minusów, ale dlaczego miałabym to robić, skoro świetnie bawiłam się podczas tej lektury, a sama książka dostarczyła mi mnóstwo rozrywki. 🤍
Czekam z niecierpliwością na wydanie drugiego tomu, wręcz potrzebuję go na wczoraj! 🫶🏻 Jestem bardzo ciekawa, jak dalej potoczy się akcja, a z tego, co się dowiedziałam, autorka planuje zrobić z tego serię czterotomową.
Read
October 19, 2024Nie wiem jak ją ocenić. Pierwsze 100 stron- intrygujące i angażujące. Później - ciarki żenady. A zakończenie ratujące sytuację. No i co ja mam o niej myśleć? 😵💫😵💫
October 2, 2024
{współpraca reklamowa}
O wow, nawet nie wiem od czego mam zacząć… Myślę, że najlepszym początkiem będzie 𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞̨𝐤𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 wydawnictwu, za egzemplarz do recenzji, bo gdyby nie to, nie poznałabym tak 𝐜𝐮𝐝𝐨𝐰𝐧𝐞𝐣 historii, która skradła 𝐦𝐨𝐣𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞.
Jest to moja pierwsza w życiu 𝐟𝐚𝐧𝐭𝐚𝐬𝐭𝐲𝐤𝐚, którą miałam okazję przeczytać i dosłownie brakuje mi słów, żeby opisać to, jak bardzo spodobał mi się ten 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐭, który 𝐋𝐚𝐮𝐫𝐚 stworzyła. Dodatkowo OGROMNY PLUS, ponieważ jest to 𝐝𝐞𝐛𝐢𝐮𝐭 autorki, a poradziła sobie z tym 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐚𝐥𝐧𝐢𝐞.
𝐒𝐨𝐮𝐥𝐢𝐧𝐞 to siedemnastolatka, która pomimo ostrzeżeń od bliskich, wchodzi do 𝐥𝐚𝐬𝐮. Jest zbyt ciekawa świata, żeby nie oprzeć się 𝐩𝐨𝐤𝐮𝐬𝐢𝐞. Niestety bliscy mieli rację - dwójka dziwnych mężczyzn atakuje ją i porywa do 𝐏𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐦𝐢𝐢. Dziewczyna zostaje poturbowana, jednak kiedy się budzi, spotyka tam również swoją przyjaciółkę, która tak jak ona - 𝐳𝐚𝐠𝐢𝐧𝐞̨𝐥𝐚.
Zaginionej dziewczynie udaje się wrócić na 𝐏𝐨𝐰𝐢𝐞𝐫𝐳𝐜𝐡𝐧𝐢𝐞̨, jednak z 𝐒𝐨𝐮𝐥𝐢𝐧𝐞 jest pewnien problem. Jej umysł został zablokowany, więc 𝐊𝐫𝐨́𝐥 nie jest w stanie jej tam przywrócić…
Szczerze mówiąc nie spodziewałam się, że oddam 𝐀𝐦𝐞𝐬𝐨𝐰𝐢 i 𝐒𝐨𝐮𝐥𝐢𝐧𝐞 już na zawsze część mojego serca. To jak świetnie bawiłam się czytając ich historię, było cudownym uczuciem. Mało tego, ta pozycja wyciągnęła mnie z 𝐳𝐚𝐬𝐭𝐨𝐣𝐮, a dodatkowo myślę, że to napewno nie jest moja ostatnia przeczytana 𝐟𝐚𝐧𝐭𝐚𝐬𝐭𝐲𝐤𝐚, a napewno nie jest to ostatnia książka, po którą sięgnęłam spod pióra 𝐋𝐚𝐮𝐫𝐲.
𝐀𝐦𝐞𝐬, czyli 𝐊𝐫𝐨́𝐥 𝐏𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐦𝐢𝐢 jest nieziemsko przystojnym 𝐑𝐞𝐩𝐭𝐢𝐥𝐢𝐚𝐧𝐞𝐦, który z jakiegoś powodu ustanowił za swój priorytet, 𝐛𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐒𝐨𝐮𝐥𝐢𝐧𝐞, bądź dla niego - 𝐊𝐫𝐮𝐬𝐳𝐲𝐧𝐲. Niesamowicie pokochałam to, jak autorka wykreowała jego postać, on jest po prostu 𝐜𝐮𝐝𝐨𝐰𝐧𝐲.
Najbardziej w tej historii spodobał mi się 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐭 stworzony przez 𝐋𝐚𝐮𝐫𝐞̨ i to jak doskonale opisuje wszystko co się dzieje dookoła. Wszystkie poboczne postacie były bardzo 𝐜𝐡𝐚𝐫𝐚𝐤𝐭𝐞𝐫𝐲𝐬𝐭𝐲𝐜𝐳𝐧𝐞, co jest ogromnym plusem, bo nie było mowy o zapomnieniu o którymś z nich, lub pomyleniu ich.
𝐙𝐚𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞 zabolało mnie w sposób, którego nie potrafię wytłumaczyć.. Tak 𝐳𝐳̇𝐲𝐥𝐚𝐦 się z tymi bohaterami, że dosłownie ostatnie strony przeciągałam jak najbardziej się dało, żeby tylko móc dalej przy nich 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐜́.
Naprawdę nie wiem co mogłabym dodać do tej recenzji więcej, prócz szczerej 𝐩𝐨𝐥𝐞𝐜𝐚𝐣𝐤𝐢! Jeśli szukacie idealnego 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐭𝐚𝐬𝐲 na jesienny wieczór, to jest to zdecydowanie książka dla 𝐰𝐚𝐬!!
Read
October 14, 2024DNF
Jeśli dana książka się Wam nie podoba, to i tak czytacie ją do końca?
Co do "Pogrzebanego świata" miałam wiele zastrzeżeń od samego początku, ale czytałam dalej. Cierpliwie czytałam kolejne rozdziały, choć nie czerpałam z tego żadnej radości, wręcz się męczyłam, ale wychodzę z założenia, że żeby ocenić jakąś książkę, trzeba ją przeczytać od początku do końca.
Dlatego ta recenzja będzie opublikowana wszędzie bez oceny, bo niestety po 200 stronach musiałam się poddać.
🕍 PODZIEMNY ŚWIAT - sam pomysł na książkę nie jest zły. Souline zostaje porw@na do podziemnego świata podzielonego na królestwa i dowiaduje się, że istoty żyjące pod ziemią będą chciały się nią "pożywić". Wszystko brzmi złowrogo, mrocznie i strasznie, a w rzeczywistości na przestrzeni 200 stron nie wydarzyło się nic ciekawego 🙈 Ames niby jest kreowany na okrutnego władcę, ale w towarzystwie Souline rzuca dwuznacznymi żarcikami, zaprasza ją do swojej komnaty... W dodatku niezmiernie rozbawił mnie fakt, że mroczny władca podziemnego królestwa nazywa swój lud "przerośniętymi jaszczurkami" 🤣
Największym minusem tej książki (na przestrzeni 200 stron) jest główna bohaterka. Gdy została porw@na to początkowo zachowywała się całkiem racjonalnie i byłam nawet tym pozytywnie zaskoczona, ale potem oczywiście zaczęła przypominać typową nastolatkę. Wyobrażacie sobie, że ktoś Was uwięził w jakimś magicznym zamku, a Wy pyskujecie wszystkim strażnikom i królowi? 🤦 Souline w dodatku była niezwykle łatwowierna, zdanie zmieniała jak chorągiewka, a scena w której rzuca się z PATYKIEM na mrocznego władcę mówi sama za siebie 🤣🤦
🖤 ENEMIES TO LOVERS - książka jest reklamowana tym motywem, ale możecie się już tego domyślić po przeczytaniu opisu na odwrocie okładki i po około 100/150 stronach. Wykreowanie relacji Souline i Ames nie jest niczym nowym, łatwo można przewidzieć, co wydarzy się później 😐
Brakowało mi w tej książce przede wszystkim ciekawej i logicznej akcji. Rozumiem, że fabuła nie może rozgrywać się za szybko, ale podczas czytania tej książki po prostu się nudziłam. Dodając do tego bohaterkę, której nie mogłam znieść i kolejnego władcę bad boya, to w pewnym momencie powiedziałam "dość".
Chciałam, aby spodobała mi się ta książka, ale niestety nie udało się 😢
A jakie Wy macie odczucia po przeczytaniu tej książki?
[współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca]
Jeśli dana książka się Wam nie podoba, to i tak czytacie ją do końca?
Co do "Pogrzebanego świata" miałam wiele zastrzeżeń od samego początku, ale czytałam dalej. Cierpliwie czytałam kolejne rozdziały, choć nie czerpałam z tego żadnej radości, wręcz się męczyłam, ale wychodzę z założenia, że żeby ocenić jakąś książkę, trzeba ją przeczytać od początku do końca.
Dlatego ta recenzja będzie opublikowana wszędzie bez oceny, bo niestety po 200 stronach musiałam się poddać.
🕍 PODZIEMNY ŚWIAT - sam pomysł na książkę nie jest zły. Souline zostaje porw@na do podziemnego świata podzielonego na królestwa i dowiaduje się, że istoty żyjące pod ziemią będą chciały się nią "pożywić". Wszystko brzmi złowrogo, mrocznie i strasznie, a w rzeczywistości na przestrzeni 200 stron nie wydarzyło się nic ciekawego 🙈 Ames niby jest kreowany na okrutnego władcę, ale w towarzystwie Souline rzuca dwuznacznymi żarcikami, zaprasza ją do swojej komnaty... W dodatku niezmiernie rozbawił mnie fakt, że mroczny władca podziemnego królestwa nazywa swój lud "przerośniętymi jaszczurkami" 🤣
Największym minusem tej książki (na przestrzeni 200 stron) jest główna bohaterka. Gdy została porw@na to początkowo zachowywała się całkiem racjonalnie i byłam nawet tym pozytywnie zaskoczona, ale potem oczywiście zaczęła przypominać typową nastolatkę. Wyobrażacie sobie, że ktoś Was uwięził w jakimś magicznym zamku, a Wy pyskujecie wszystkim strażnikom i królowi? 🤦 Souline w dodatku była niezwykle łatwowierna, zdanie zmieniała jak chorągiewka, a scena w której rzuca się z PATYKIEM na mrocznego władcę mówi sama za siebie 🤣🤦
🖤 ENEMIES TO LOVERS - książka jest reklamowana tym motywem, ale możecie się już tego domyślić po przeczytaniu opisu na odwrocie okładki i po około 100/150 stronach. Wykreowanie relacji Souline i Ames nie jest niczym nowym, łatwo można przewidzieć, co wydarzy się później 😐
Brakowało mi w tej książce przede wszystkim ciekawej i logicznej akcji. Rozumiem, że fabuła nie może rozgrywać się za szybko, ale podczas czytania tej książki po prostu się nudziłam. Dodając do tego bohaterkę, której nie mogłam znieść i kolejnego władcę bad boya, to w pewnym momencie powiedziałam "dość".
Chciałam, aby spodobała mi się ta książka, ale niestety nie udało się 😢
A jakie Wy macie odczucia po przeczytaniu tej książki?
[współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca]
October 2, 2024
Co to była z książka!!! Idealnie połączony świat magii ze światem realnym. Romans poprowadzony w tak pięknie subtelny i nie wulgarny sposób, że nie mogłam się od niego oderwać. Książka przepełniona bólem, strachem, brutalnością a przy tym miłość, która w tle dopełnia wszystko inne.
Historia opowiada o Souline, która zostaje porwana (w sumie przez przypadek) do podziemia. Magicznego miejsca, stworzonego przez Jaszczury, które przybierają ludzką postać. Podziemie to również królestwa, które zawzięcie ze sobą rywalizują. Główna bohaterka trafia do królestwa ognia i poznaje jego. Króla Amesa, który z pozoru wydaje się najbrutalniejszą osobą, jaką kiedykolwiek będzie dane jej poznać. Jednak z czasem wszystko zaczyna wirować i zmieniać się o 180 stopni.
Uwielbiam te intrygi, które są poprowadzone w niezwykle zawiły a przy tym logiczny sposób. To jak akcja prze do przodu i jak to wszystko w pewnych momentach zaczyna łączyć się w jedno.
Postać Souline to ten typ bohaterki, którego ja oczekuje od takich powieści, niegłupia, zaradna, dobra i moralna. Przy tym nie jest ślepo wpatrzona w przystojnego króla, tylko zawsze szuka tego co mogłoby być w nim złego lub niepokojącego.
Najciekawsza postacią był dla mnie sam Ames i chciałabym dowiedzieć się o nim jeszcze więcej. Ciekawi mnie całe jego życie i okres panowania w królestwie. Niezwykle intrygujący bohater, który co rusz robi sieczkę z mózgu swoimi zachowaniami.
Tak naprawdę odejmuje tej książce jedną gwiazdkę, za to, że momentami bywały wątki dla mnie totalnie niezrozumiałe i takie, których spokojnie mogłoby nie być, była ich co prawda tylko garstka, ale jednak gdzieś mi to trochę przeszkadzało.
Zakończenie niestety jest tym typem zakończenia, których czytelnicy bardzo nie lubią, jeśli jeszcze nie ma kolejnego tomu. Szczerze mówiąc coś czuję, że przynajmniej tydzień będę się po nim zbierać, żeby wrócić do jako takiej normalności. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu!
Magia, dworskie intrygi, nienachalny romans między śmiertelniczką a królem królestwa ognia, to jest to, co ja kupuję w 100%!
Historia opowiada o Souline, która zostaje porwana (w sumie przez przypadek) do podziemia. Magicznego miejsca, stworzonego przez Jaszczury, które przybierają ludzką postać. Podziemie to również królestwa, które zawzięcie ze sobą rywalizują. Główna bohaterka trafia do królestwa ognia i poznaje jego. Króla Amesa, który z pozoru wydaje się najbrutalniejszą osobą, jaką kiedykolwiek będzie dane jej poznać. Jednak z czasem wszystko zaczyna wirować i zmieniać się o 180 stopni.
Uwielbiam te intrygi, które są poprowadzone w niezwykle zawiły a przy tym logiczny sposób. To jak akcja prze do przodu i jak to wszystko w pewnych momentach zaczyna łączyć się w jedno.
Postać Souline to ten typ bohaterki, którego ja oczekuje od takich powieści, niegłupia, zaradna, dobra i moralna. Przy tym nie jest ślepo wpatrzona w przystojnego króla, tylko zawsze szuka tego co mogłoby być w nim złego lub niepokojącego.
Najciekawsza postacią był dla mnie sam Ames i chciałabym dowiedzieć się o nim jeszcze więcej. Ciekawi mnie całe jego życie i okres panowania w królestwie. Niezwykle intrygujący bohater, który co rusz robi sieczkę z mózgu swoimi zachowaniami.
Tak naprawdę odejmuje tej książce jedną gwiazdkę, za to, że momentami bywały wątki dla mnie totalnie niezrozumiałe i takie, których spokojnie mogłoby nie być, była ich co prawda tylko garstka, ale jednak gdzieś mi to trochę przeszkadzało.
Zakończenie niestety jest tym typem zakończenia, których czytelnicy bardzo nie lubią, jeśli jeszcze nie ma kolejnego tomu. Szczerze mówiąc coś czuję, że przynajmniej tydzień będę się po nim zbierać, żeby wrócić do jako takiej normalności. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu!
Magia, dworskie intrygi, nienachalny romans między śmiertelniczką a królem królestwa ognia, to jest to, co ja kupuję w 100%!
January 24, 2025
Poprostu wow
October 9, 2024
brak mi słów, co to było?? ta książka jest prze-genialna 🤩
October 13, 2024
JA PIERDOLE JAKIE TO JEST DOBRE
November 23, 2025
Okej, co tu się właściwie stało? To była jedna z najbardziej fantastycznych książek jakie czytałam. Rozwaliła mnie na tysiące kawałków, ale wciąż czekam, aż poskłada mnie na nowo. Gdybym mogła, dałabym jej ze sto gwiazdek, bo pięć to zdecydowanie za mało. Jestem zachwycona każdym jej elementem, zaczynając od świata, przez bohaterów a kończąc ogólnie na fabule. Przez 500 stron nie pojawił się ani jeden fragment który rozczarowałby mnie chociaż w najmniejszym stopniu. Nie mam jej nic do zarzucenia poza tym, że na obecny moment są wydane tylko dwie części więc będę musiała czekać na kolejne, których już nie mogę się doczekać.
„- Jak to zrobiłaś?
- Magia. Ames nie mówił ci, kim jesteśmy?
- Mówił, ale… Przecież to niemożliwe.
- W naszym świecie prawie wszystko jest możliwe.”
„- Jak to zrobiłaś?
- Magia. Ames nie mówił ci, kim jesteśmy?
- Mówił, ale… Przecież to niemożliwe.
- W naszym świecie prawie wszystko jest możliwe.”
December 6, 2024
Pomysł zacny, ale wykonanie leży i kwiczy.
Zaczynając od samego świata jaszczurów to był naprawdę interesujący, szkoda że nie było go więcej.
Romans wzięty z niczego. A główna bohaterka umysłowo na pewno nie była na wysokim poziomie.
A przede wszystkim mam jedno pytanie do autorki, patyk? Naprawdę? To było tak kuriozalne, że aż szkoda słów.
Zachwycona opiniami sięgnęłam uradowaną, skończyłam z ledwością.
Zaczynając od samego świata jaszczurów to był naprawdę interesujący, szkoda że nie było go więcej.
Romans wzięty z niczego. A główna bohaterka umysłowo na pewno nie była na wysokim poziomie.
A przede wszystkim mam jedno pytanie do autorki, patyk? Naprawdę? To było tak kuriozalne, że aż szkoda słów.
Zachwycona opiniami sięgnęłam uradowaną, skończyłam z ledwością.
October 2, 2024
Kolejna książka fantasy, która skradła moje serce!
Otoczona złotem i tajemnicą historia podziemnego świata wciągająca od samego początku. Samo zakończenie to jedno wielkie zaskoczenie zostawiające z niedowierzającym wyrazem twarzy. Ależ ja się zaskoczyłam! I jak niedowierzałam, że autorka postawiła na taką formę zaskoczenia…
Wszystko zaczęło się od zaginięcia dziewczyny ze szkoły Seline.
„Pogrzebany świat” to historia świata nie z tego istnienia obtoczona dużą ilością złota i tajemniczych stworzeń.
Akcja idealnie wyważona, nie za szybka i nie za wolna. Idealna by poznać pozłacany pogrzebany świat. Z każdym kolejnym rozdziałem czytelnik dostaje co rusz nowe pytania dotyczące istot żyjących głęboko pod ziemią, a sama główna bohaterka nieświadomie odkrywa go krok po kroku.
„Pogrzebany świat” zaskakuje, szokuje i daje czytelnikowi prawdziwą bombe fantastycznego świata.
Książka idealna dla osób kochających enemies to lovers!
Otoczona złotem i tajemnicą historia podziemnego świata wciągająca od samego początku. Samo zakończenie to jedno wielkie zaskoczenie zostawiające z niedowierzającym wyrazem twarzy. Ależ ja się zaskoczyłam! I jak niedowierzałam, że autorka postawiła na taką formę zaskoczenia…
Wszystko zaczęło się od zaginięcia dziewczyny ze szkoły Seline.
„Pogrzebany świat” to historia świata nie z tego istnienia obtoczona dużą ilością złota i tajemniczych stworzeń.
Akcja idealnie wyważona, nie za szybka i nie za wolna. Idealna by poznać pozłacany pogrzebany świat. Z każdym kolejnym rozdziałem czytelnik dostaje co rusz nowe pytania dotyczące istot żyjących głęboko pod ziemią, a sama główna bohaterka nieświadomie odkrywa go krok po kroku.
„Pogrzebany świat” zaskakuje, szokuje i daje czytelnikowi prawdziwą bombe fantastycznego świata.
Książka idealna dla osób kochających enemies to lovers!
December 28, 2024
°○°
o matko, dawno się tak nie wciągnęłam
co się tam stało? jeezzz, naprawdę myślałam że to będzie jakaś książka, którą po prostu czytam żeby przeczytać ale WOW
nie żałuję że ją przeczytałam, szczerze bardzo dawno nie trafiłam na taką książkę °○°
"Czym byłoby życie bez snów?"
o matko, dawno się tak nie wciągnęłam
co się tam stało? jeezzz, naprawdę myślałam że to będzie jakaś książka, którą po prostu czytam żeby przeczytać ale WOW
nie żałuję że ją przeczytałam, szczerze bardzo dawno nie trafiłam na taką książkę °○°
"Czym byłoby życie bez snów?"
July 11, 2025
Czy to jest najlepsza książka jaką czytałam? Nie.
Czy bawiłam się na nie wyśmienicie i dała mi dużo radości? Tak
Czy polecę ją każdemu? Tak!
Ps. Wciąż widzę rozwidlony język jako taki jak u węża a nie człowieka 🫡
Czy bawiłam się na nie wyśmienicie i dała mi dużo radości? Tak
Czy polecę ją każdemu? Tak!
Ps. Wciąż widzę rozwidlony język jako taki jak u węża a nie człowieka 🫡
September 30, 2024
Mieliśmy wampiry, czarownice, smoki, wilkołaki i elfy to teraz czas na jaszczury.
Pewnego dnia znika koleżanka Souline, z którą chodzi do szkoły. Nikt nie wie co się z nią stało i każdy stara się być ostrożny, ale nie nasza bohaterka. Zgodnie ze swoim zwyczajem udaje się na spacer do lasu i to tego miejsca, gdzie zniknęła dziewczyna. Dosyć nieodpowiedzialne, prawda? Cóż, zdecydowanie gdyby wiedziała w jaki sposób się to skończy to z pewnością zostałaby w domu.
Spacer kończy się tym, że zostaje pozbawiona przytomności w dosyć brutalny sposób i budzi się w lochach. Jej porywaczami okazują się nieludzkie istoty, które żywią się energią ludzi, a niektóre nawet czymś więcej i znajduje się ona głęboko, bardzo głęboko pod ziemią. To nie koniec dla niej nowości, bo tego samego dnia udaje się na ucztę, gdzie poznaje samego króla, a to co na niej widzi budzi jej głębokie przerażenie i nie ma się co dziwić, bo jest dosyć krwawo.
"- W takim razie kim jesteście?
- Repitalianami. Powiedzmy, że jesteśmy czymś na kształt przerośniętych jaszczurek"
Podziemie jest to strasznie niebezpieczne miejsce, przede wszystkim dla człowieka. A właśnie tam znajduje się Souline, a konkretnie w Królestwie Ognia. Oprócz niego istnieje jeszcze Królestwo Wody, Powietrza, Ziemi i kiedyś Lodu a obecnie jest to Martwa Ziemia. Ale dlaczego tak się stało?
Z czasem pojawia się nadzieja na powrót do domu, jednak z pewnych względów dziewczyna jest zmuszona przedłużyć tam swój pobyt. Co więcej, aby wrócić musi współpracować z samym królem jaszczurów, który słynie z tego, że jest okrutny, lubi torturować i wszyscy się go boją. Czy przy bliższym poznaniu też taki się okaże?
"Nienawidziłam tego miejsca, tych stworów, identycznych korytarzy i tego, że nie mogę wrócić do domu. Nienawidziłam bezsilności i strachu. I tego, że nie wiem, jak się stąd wydostać"
Souline to sympatyczna dziewczyna, która kocha wczesne spacery po lesie, pieczenie babeczek i wschody słońca. Polubiłam ją, ale miała pewne momenty. Zacznijmy od jej wycieczki do lasu. No bo kto myślący udaje się na spacer do lasu, samemu i to w pobliżu miejsca, gdzie została porwana jej koleżanka? Mimo ostrzeżeń? Skrajnie nieodpowiedzialne, prawda?. Ciężko mi również określić jej zachowanie w stosunku do swoich porywaczy. Podobało mi się, że była odważna, nie bała się mówić to co myśli i dawała się w pyskówki nawet z samym królem, nie bojąc się z tego tytułu konsekwencji. A z drugiej jednak strony zachowywanie się w taki sposób w stosunku do osób, które są znacznie, znacznie od niej potężniejsze jest bardzo ryzykowne. Pytanie – czy to odwaga czy już głupota?. I jak nigdy nic jej nie groziło ze strony samego króla to niestety nie można tego powiedzieć o innych osobach z jego gatunku. A sama często była pierwsza, która prowokowała. Potężny, groźny wielki jaszczur i zwykły, mały człowieczek. Raczej nie ma szansy, prawda?
Souline nie raz znajduje się w poważnym niebezpieczeństwie. Nie raz jest bliska śmierci. Nie wie komu może zaufać i z której strony zostanie zdradzona, zaatakowana. Dziewczyna podejmuje decyzję, że nie będzie nikomu ufać, ale szkoda że tego do końca się nie trzyma. Mija sekunda i już robi wręcz przeciwnie. Ślepo podąża i robi to co jej każą. Nie zastanawiając się w ogóle. To dosyć irytujące, bo robiła tak prawie w stosunku do wszystkich a wyjątkiem był tylko Ames. Król, który cały czas ją ratuje i pomaga a ona ma go za potwora i nie potrafi mu zaufać? Tyle dla niej robi, a ona jest dla niego wręcz okropna.
"Powiedziałam mu okropne rzeczy, on znowu przybył mi na ratunek"
No halo, mężczyzna dla niej zorganizował wschód słońca i zapewnił jej rzeczy do pieczenia, wiedząc, że to uwielbia.
Tak, zdaje sobie sprawę, że mężczyzna nie jest święty i zrobił wiele złego, ale jednak jej zachowanie trochę mnie wkurzało.
Ames to bardzo intrygująca postać. Tajemniczy, owiany złą sławą. Nie stroniący od tortur czy okrucieństwa. Przez jednych kochany a przez innych wręcz przeciwnie. Stara się pokazywać wszystkim tylko swoją złą twarz. Wszystkich trzyma na dystans, bo wie, że osoby dla niego bliskie często znajdują się w niebezpieczeństwie. Troszczy się o swój lud i osoby dla niego bliskie. Nie cierpi niesprawiedliwości czy złego traktowania. Zawsze pomaga osobom tego potrzebującym i zawsze rusza na pomoc naszej bohaterce. Ciężko zliczyć ile razy on ją uratował. Coraz bliżej go poznajemy i odkrywamy, że nie zawsze taki był. Wiele przeszedł, a wszystko się gwałtownie zmieniło 15 lat temu. Wiele mu wtedy też odebrano.
"Kiedy jest się królem, każdy po kolei i się od ciebie odwraca. Nie rozumie decyzji, które podejmujesz, bo nie wie tego co ty. Gdy jest się królem, nie powinno się mieć słabości. Każdy wróg chce to wykorzystać"
Souline i Amies coraz częściej przebywają w swoim towarzystwie i coraz bardziej się do siebie zbliżają. W ich relacji nie brakuje śmiechu, zabawnych momentów, jak również tych poważnych. Coraz więcej zaczyna ich łączyć, ale nie ma tego dużo. Fani motywu slow burn zdecydowanie będą zadowoleni, choć nie ukrywam, że w pewnych momentach byłam trochę zniecierpliwiona, że im przerywano😂. A raczej to nasz król powstrzymuje się przed bliższym kontaktem z naszą bohaterką.
"(...) na jego widok nie odczuwałam już strachu, to samo sobie było... przerażające. Zostawało tylko pytanie – dlaczego przestałam się go bać? Był jaszczurem, miał nadludzkie zdolności i mógł mnie zabić, a jednak coś powodowało, że nie czułam się przy nim całkowicie źle. Ani razu też mnie nie skrzywdził"
Nie brakuje tutaj emocji. Ciągle coś się dzieje. Chyba nie ma chwili, aby przestało być niebezpiecznie. Jest bardzo brutalnie i krwawo. Na każdym kroku czyha zagrożenie, nawet zdrada. Nie brakuje napięcia i oczekiwania do tego co będzie dalej. Nie brakuje również tajemniczości. Z niecierpliwością czekałam na moment, kiedy będzie wiadomo co tak naprawdę zdarzyło się te 15 lat temu, dlaczego było tak a nie inaczej i to co później się zdarzyło.
Zakończenie bardzo przypadło mi do gustu, ale nie wolno w taki sposób kończyć. Halo, jak można w takim momencie przerwać? Jestem bardzo ciekawa dalszego ciągu i potrzebuję zapoznać się z kontynuacją.
"Pogrzebany świat" to książka, z którą bardzo przyjemnie spędziłam czas. Wprawdzie były momenty, w których miałam problem żeby się połapać w sytuacji, ale nie było to na tyle, żeby mi miało zepsuć przyjemność z czytania. Jest to czasami brutalna, bardzo wciągająca historia i z czekam na kontynuację.
Należy zwrócić również uwagę na oprawę graficzną. Okładka bardzo przyciągająca wzrok a każdy rozdział jest ślicznie zaprojektowany. Ta grafika jest cudowna.
„Pogrzebany świat” jest to książka, do której z pewnością będę wracała. Polecam, miłego!
Pewnego dnia znika koleżanka Souline, z którą chodzi do szkoły. Nikt nie wie co się z nią stało i każdy stara się być ostrożny, ale nie nasza bohaterka. Zgodnie ze swoim zwyczajem udaje się na spacer do lasu i to tego miejsca, gdzie zniknęła dziewczyna. Dosyć nieodpowiedzialne, prawda? Cóż, zdecydowanie gdyby wiedziała w jaki sposób się to skończy to z pewnością zostałaby w domu.
Spacer kończy się tym, że zostaje pozbawiona przytomności w dosyć brutalny sposób i budzi się w lochach. Jej porywaczami okazują się nieludzkie istoty, które żywią się energią ludzi, a niektóre nawet czymś więcej i znajduje się ona głęboko, bardzo głęboko pod ziemią. To nie koniec dla niej nowości, bo tego samego dnia udaje się na ucztę, gdzie poznaje samego króla, a to co na niej widzi budzi jej głębokie przerażenie i nie ma się co dziwić, bo jest dosyć krwawo.
"- W takim razie kim jesteście?
- Repitalianami. Powiedzmy, że jesteśmy czymś na kształt przerośniętych jaszczurek"
Podziemie jest to strasznie niebezpieczne miejsce, przede wszystkim dla człowieka. A właśnie tam znajduje się Souline, a konkretnie w Królestwie Ognia. Oprócz niego istnieje jeszcze Królestwo Wody, Powietrza, Ziemi i kiedyś Lodu a obecnie jest to Martwa Ziemia. Ale dlaczego tak się stało?
Z czasem pojawia się nadzieja na powrót do domu, jednak z pewnych względów dziewczyna jest zmuszona przedłużyć tam swój pobyt. Co więcej, aby wrócić musi współpracować z samym królem jaszczurów, który słynie z tego, że jest okrutny, lubi torturować i wszyscy się go boją. Czy przy bliższym poznaniu też taki się okaże?
"Nienawidziłam tego miejsca, tych stworów, identycznych korytarzy i tego, że nie mogę wrócić do domu. Nienawidziłam bezsilności i strachu. I tego, że nie wiem, jak się stąd wydostać"
Souline to sympatyczna dziewczyna, która kocha wczesne spacery po lesie, pieczenie babeczek i wschody słońca. Polubiłam ją, ale miała pewne momenty. Zacznijmy od jej wycieczki do lasu. No bo kto myślący udaje się na spacer do lasu, samemu i to w pobliżu miejsca, gdzie została porwana jej koleżanka? Mimo ostrzeżeń? Skrajnie nieodpowiedzialne, prawda?. Ciężko mi również określić jej zachowanie w stosunku do swoich porywaczy. Podobało mi się, że była odważna, nie bała się mówić to co myśli i dawała się w pyskówki nawet z samym królem, nie bojąc się z tego tytułu konsekwencji. A z drugiej jednak strony zachowywanie się w taki sposób w stosunku do osób, które są znacznie, znacznie od niej potężniejsze jest bardzo ryzykowne. Pytanie – czy to odwaga czy już głupota?. I jak nigdy nic jej nie groziło ze strony samego króla to niestety nie można tego powiedzieć o innych osobach z jego gatunku. A sama często była pierwsza, która prowokowała. Potężny, groźny wielki jaszczur i zwykły, mały człowieczek. Raczej nie ma szansy, prawda?
Souline nie raz znajduje się w poważnym niebezpieczeństwie. Nie raz jest bliska śmierci. Nie wie komu może zaufać i z której strony zostanie zdradzona, zaatakowana. Dziewczyna podejmuje decyzję, że nie będzie nikomu ufać, ale szkoda że tego do końca się nie trzyma. Mija sekunda i już robi wręcz przeciwnie. Ślepo podąża i robi to co jej każą. Nie zastanawiając się w ogóle. To dosyć irytujące, bo robiła tak prawie w stosunku do wszystkich a wyjątkiem był tylko Ames. Król, który cały czas ją ratuje i pomaga a ona ma go za potwora i nie potrafi mu zaufać? Tyle dla niej robi, a ona jest dla niego wręcz okropna.
"Powiedziałam mu okropne rzeczy, on znowu przybył mi na ratunek"
No halo, mężczyzna dla niej zorganizował wschód słońca i zapewnił jej rzeczy do pieczenia, wiedząc, że to uwielbia.
Tak, zdaje sobie sprawę, że mężczyzna nie jest święty i zrobił wiele złego, ale jednak jej zachowanie trochę mnie wkurzało.
Ames to bardzo intrygująca postać. Tajemniczy, owiany złą sławą. Nie stroniący od tortur czy okrucieństwa. Przez jednych kochany a przez innych wręcz przeciwnie. Stara się pokazywać wszystkim tylko swoją złą twarz. Wszystkich trzyma na dystans, bo wie, że osoby dla niego bliskie często znajdują się w niebezpieczeństwie. Troszczy się o swój lud i osoby dla niego bliskie. Nie cierpi niesprawiedliwości czy złego traktowania. Zawsze pomaga osobom tego potrzebującym i zawsze rusza na pomoc naszej bohaterce. Ciężko zliczyć ile razy on ją uratował. Coraz bliżej go poznajemy i odkrywamy, że nie zawsze taki był. Wiele przeszedł, a wszystko się gwałtownie zmieniło 15 lat temu. Wiele mu wtedy też odebrano.
"Kiedy jest się królem, każdy po kolei i się od ciebie odwraca. Nie rozumie decyzji, które podejmujesz, bo nie wie tego co ty. Gdy jest się królem, nie powinno się mieć słabości. Każdy wróg chce to wykorzystać"
Souline i Amies coraz częściej przebywają w swoim towarzystwie i coraz bardziej się do siebie zbliżają. W ich relacji nie brakuje śmiechu, zabawnych momentów, jak również tych poważnych. Coraz więcej zaczyna ich łączyć, ale nie ma tego dużo. Fani motywu slow burn zdecydowanie będą zadowoleni, choć nie ukrywam, że w pewnych momentach byłam trochę zniecierpliwiona, że im przerywano😂. A raczej to nasz król powstrzymuje się przed bliższym kontaktem z naszą bohaterką.
"(...) na jego widok nie odczuwałam już strachu, to samo sobie było... przerażające. Zostawało tylko pytanie – dlaczego przestałam się go bać? Był jaszczurem, miał nadludzkie zdolności i mógł mnie zabić, a jednak coś powodowało, że nie czułam się przy nim całkowicie źle. Ani razu też mnie nie skrzywdził"
Nie brakuje tutaj emocji. Ciągle coś się dzieje. Chyba nie ma chwili, aby przestało być niebezpiecznie. Jest bardzo brutalnie i krwawo. Na każdym kroku czyha zagrożenie, nawet zdrada. Nie brakuje napięcia i oczekiwania do tego co będzie dalej. Nie brakuje również tajemniczości. Z niecierpliwością czekałam na moment, kiedy będzie wiadomo co tak naprawdę zdarzyło się te 15 lat temu, dlaczego było tak a nie inaczej i to co później się zdarzyło.
Zakończenie bardzo przypadło mi do gustu, ale nie wolno w taki sposób kończyć. Halo, jak można w takim momencie przerwać? Jestem bardzo ciekawa dalszego ciągu i potrzebuję zapoznać się z kontynuacją.
"Pogrzebany świat" to książka, z którą bardzo przyjemnie spędziłam czas. Wprawdzie były momenty, w których miałam problem żeby się połapać w sytuacji, ale nie było to na tyle, żeby mi miało zepsuć przyjemność z czytania. Jest to czasami brutalna, bardzo wciągająca historia i z czekam na kontynuację.
Należy zwrócić również uwagę na oprawę graficzną. Okładka bardzo przyciągająca wzrok a każdy rozdział jest ślicznie zaprojektowany. Ta grafika jest cudowna.
„Pogrzebany świat” jest to książka, do której z pewnością będę wracała. Polecam, miłego!
May 29, 2025
Zakończenie mocne, troche uniwersalne i nie wiem czy to dobrze czy zle. Nigdy wcześniej nie spotkałem się z podobnie wykreowanym światem oraz "rasą" postaci, przez co czytając tą książkę byłem naprawdę zaintrygowany. Polityka w fantastyce to coś, co naprawdę uwielbiam i pod tym względem akurat bardzo mi się podobało. Ciekawe powiązania i relacje między bohaterami w tym świecie (nie między dwójką głównych bohaterów)
October 9, 2024
Współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca
Souline prowadziła spokojne życie do chwili, gdy jedna dziewczyna ze szkoły zostaje porwana. Wtedy jeszcze nie wiedziała, że to właśnie przez nią również zaginie i trafi do podziemnego świata, gdzie nic nie jest takie jakie się wydaje. Z wyglądu podobni do ludzi, pod tym jednak kryją się wysokie, silne, szybkie jaszczurki. Biedna dziewczyna nie ma szans z ich nadludzkimi umiejętnościami.
To miały być tylko kilka dni.. Nikt nie spodziewał się, że wynikną komplikacje, q których dziewczyna nie będzie mogła wrócić na powierzchnię, dopóki problem się nie rozwiąże. Zrozpaczona Souline jest łatwym celem, a wielu będzie chciało wykorzystać ją do swoich własnych celów. Wciągnięta w kłamstwa i intrygi nie ma pojęcia komu wierzyć. A zaufanie może kosztować ją życie… Sytuacji nie pomaga fakt, że Soul zaczyna być zafascynowana królem jaszczurów.
,,- Dlaczego nigdy nie dostaje herbaty?
-Nie lubimy ciepłych rzeczy
-Przecież Ames jest gorący “
Króla Amesa uważają za potwora, a on nigdy nie zaprzeczał temu stwierdzeniu. Swoim zachowaniem narobił sobie wiele wrogów. Tylko co jeśli to wszystko na pokaz, a tak naprawdę Król skrywa w sobie wiele stłumionych emocji i dobroć, którą musi ukrywać?
,,– Gdy jest się królem, nie powinno się mieć słabości. Każdy wróg chce to wykorzystać.”
Przyznam, że sięgnęłam po tą książkę w trudnym okresie czytelniczym i bałam się, że ta książka również mi się nie spodoba. Po przeczytaniu paru stron wiedziałam już, że książka napisana jest w stylu, który lubię. Po kolejnych było dla mnie wiadomo, że przepadnę dla tej historii.
,,– Nawiedzasz moje sny, myśli i duszę.”
Pomysł z Jaszczurkami moim zdaniem to świetny wybór! Nigdy jeszcze nie spotkałam się w książkę z taką odmianą potworów. Choć oczywiście umiejętności jakie posiadają na pewno znane są wszystkim.
,,– Kiedy pierwszy raz cię zobaczyłem, wiedziałem, że zniszczysz wszystkie moje zasady… Przestałem zwracać uwagę na cokolwiek. Zaczęłaś liczyć się tylko ty.”
Mogę szczerze powiedzieć, że nie mogłam oderwać się od historii. Nie mogłam się doczekać aż w końcu dowiem się wszystkiego. Przyznam, że zachowanie Soul na początku może niektórych irytować, przez swoje głupiutkie wybory. Mi jednak ono nie przeszkadzało, miałam świadomość, że to tylko siedemnastoletnia dziewczyna, zagubiona i postawiona w całkiem nowej sytuacji.
Kocham romantasy i z pewnością mogę stwierdzić, że ta historia trafia do listy ulubionych książek. W tej historii mamy wątek romantyczny, który rozwija się powoli. Emocje buzują, a pożądanie wisi w powietrzu. Nie liczcie jednak na spicy sceny, bo w tej części ich nie dostajemy. Ale kto wie, może w drugiej 😏
,,Chciałam, żeby mnie pocałował.
Pragnienie okazało się tak wielkie, że byłam blisko rzucenia się na niego. Nigdy jeszcze nie zawładnęły mną emocje.”
Autorka poprowadziła historię tak, że przy 500 stronach, nie nudziłam się na żadnej. Adrenalina, niebezpieczeństwo, dawka humoru, intrygi i wybawiciel Ames 😂❤️
Dosłownie był on superbohaterem Souline, którą musiał co chwilę ratować. Bo w świecie, którym się znalazła, wielu chciało ją skrzywdzić, nie którzy za sam fakt, że jest człowiekiem i mogliby się zabawić.
,,– Pilnowanie, żeby ktoś cię nie zabił, to praca dwadzieścia cztery godziny na dobę.”
Król Ames to postać, ktorą ciężko było tak naprawdę poznać. Co chwilę dostawaliśmy jego dwie różne wersje. Złego króla, który kara zdrajców i doprowadził się do bardzo złych czynów oraz dobrej jaszczurki, która odczuwa emocje i dba o bezpieczeństwo Soul. Tylko, która strona jest prawdziwa? A może obie?
,,Mógłbym podziwiać cię całą wieczność, a i tak czułbym, że to za mało.”
Ja naprawdę zachęcam do przeczytania, bo dawno nie bawiłam się tak, jak na tej książce. Autorka zrobiła takie zakończenie, że ja nie wiem jak wytrzymam bez wydanej drugiej części. Lauro chce ci powiedzieć, że jestem pod wrażeniem i możesz być z siebie dumna. Gdybym czytała, nie znając autora, nigdy bym się nie domyśliła, że to debiut. Gratulacje❤️
Souline prowadziła spokojne życie do chwili, gdy jedna dziewczyna ze szkoły zostaje porwana. Wtedy jeszcze nie wiedziała, że to właśnie przez nią również zaginie i trafi do podziemnego świata, gdzie nic nie jest takie jakie się wydaje. Z wyglądu podobni do ludzi, pod tym jednak kryją się wysokie, silne, szybkie jaszczurki. Biedna dziewczyna nie ma szans z ich nadludzkimi umiejętnościami.
To miały być tylko kilka dni.. Nikt nie spodziewał się, że wynikną komplikacje, q których dziewczyna nie będzie mogła wrócić na powierzchnię, dopóki problem się nie rozwiąże. Zrozpaczona Souline jest łatwym celem, a wielu będzie chciało wykorzystać ją do swoich własnych celów. Wciągnięta w kłamstwa i intrygi nie ma pojęcia komu wierzyć. A zaufanie może kosztować ją życie… Sytuacji nie pomaga fakt, że Soul zaczyna być zafascynowana królem jaszczurów.
,,- Dlaczego nigdy nie dostaje herbaty?
-Nie lubimy ciepłych rzeczy
-Przecież Ames jest gorący “
Króla Amesa uważają za potwora, a on nigdy nie zaprzeczał temu stwierdzeniu. Swoim zachowaniem narobił sobie wiele wrogów. Tylko co jeśli to wszystko na pokaz, a tak naprawdę Król skrywa w sobie wiele stłumionych emocji i dobroć, którą musi ukrywać?
,,– Gdy jest się królem, nie powinno się mieć słabości. Każdy wróg chce to wykorzystać.”
Przyznam, że sięgnęłam po tą książkę w trudnym okresie czytelniczym i bałam się, że ta książka również mi się nie spodoba. Po przeczytaniu paru stron wiedziałam już, że książka napisana jest w stylu, który lubię. Po kolejnych było dla mnie wiadomo, że przepadnę dla tej historii.
,,– Nawiedzasz moje sny, myśli i duszę.”
Pomysł z Jaszczurkami moim zdaniem to świetny wybór! Nigdy jeszcze nie spotkałam się w książkę z taką odmianą potworów. Choć oczywiście umiejętności jakie posiadają na pewno znane są wszystkim.
,,– Kiedy pierwszy raz cię zobaczyłem, wiedziałem, że zniszczysz wszystkie moje zasady… Przestałem zwracać uwagę na cokolwiek. Zaczęłaś liczyć się tylko ty.”
Mogę szczerze powiedzieć, że nie mogłam oderwać się od historii. Nie mogłam się doczekać aż w końcu dowiem się wszystkiego. Przyznam, że zachowanie Soul na początku może niektórych irytować, przez swoje głupiutkie wybory. Mi jednak ono nie przeszkadzało, miałam świadomość, że to tylko siedemnastoletnia dziewczyna, zagubiona i postawiona w całkiem nowej sytuacji.
Kocham romantasy i z pewnością mogę stwierdzić, że ta historia trafia do listy ulubionych książek. W tej historii mamy wątek romantyczny, który rozwija się powoli. Emocje buzują, a pożądanie wisi w powietrzu. Nie liczcie jednak na spicy sceny, bo w tej części ich nie dostajemy. Ale kto wie, może w drugiej 😏
,,Chciałam, żeby mnie pocałował.
Pragnienie okazało się tak wielkie, że byłam blisko rzucenia się na niego. Nigdy jeszcze nie zawładnęły mną emocje.”
Autorka poprowadziła historię tak, że przy 500 stronach, nie nudziłam się na żadnej. Adrenalina, niebezpieczeństwo, dawka humoru, intrygi i wybawiciel Ames 😂❤️
Dosłownie był on superbohaterem Souline, którą musiał co chwilę ratować. Bo w świecie, którym się znalazła, wielu chciało ją skrzywdzić, nie którzy za sam fakt, że jest człowiekiem i mogliby się zabawić.
,,– Pilnowanie, żeby ktoś cię nie zabił, to praca dwadzieścia cztery godziny na dobę.”
Król Ames to postać, ktorą ciężko było tak naprawdę poznać. Co chwilę dostawaliśmy jego dwie różne wersje. Złego króla, który kara zdrajców i doprowadził się do bardzo złych czynów oraz dobrej jaszczurki, która odczuwa emocje i dba o bezpieczeństwo Soul. Tylko, która strona jest prawdziwa? A może obie?
,,Mógłbym podziwiać cię całą wieczność, a i tak czułbym, że to za mało.”
Ja naprawdę zachęcam do przeczytania, bo dawno nie bawiłam się tak, jak na tej książce. Autorka zrobiła takie zakończenie, że ja nie wiem jak wytrzymam bez wydanej drugiej części. Lauro chce ci powiedzieć, że jestem pod wrażeniem i możesz być z siebie dumna. Gdybym czytała, nie znając autora, nigdy bym się nie domyśliła, że to debiut. Gratulacje❤️
August 28, 2025
„Pogrzebany świat” autorstwa Laury Green to książka, która pochłania od pierwszej strony i nie wypuszcza czytelnika aż do samego końca. To opowieść o odwadze, pragnieniu wolności, o cienkiej granicy między nienawiścią a fascynacją, a przede wszystkim o tym, że czasem najtrudniejsze wybory prowadzą nas do prawdy o samych sobie.
Z pozoru zaczyna się niewinnie - tajemnicze zaginięcie dziewczyny, ciekawość, która każe Souline zignorować ostrzeżenia i wybrać się do lasu, miejsca które od zawsze budziło niepokój. Jednak ten jeden krok w nieznane staje się początkiem podróży do zupełnie innego świata - ukrytego pod naszymi stopami, pełnego magii, mroku i brutalnych zasad, gdzie ludzkie życie nie ma większej wartości niż pionek w grze o władzę.
Souline trafia do podziemnego królestwa rządzonego przez władcę, którego można nazwać zarówno tyranem, jak i tragiczną postacią uwięzioną we własnych demonach. To właśnie jego postać zrobiła na mnie ogromne wrażenie - balansuje na granicy szaleństwa i chłodnej kalkulacji, a mimo to ma w sobie magnetyzm, który sprawia, że trudno odwrócić wzrok. Relacja między nim a Souline to prawdziwy rollercoaster emocji - od strachu, gniewu i nieufności, po rosnącą fascynację, pragnienie i namiętność, która rozgrzewa każdą stronę. Wydawało mi się, że już znam ten schemat: dziewczyna kontra ciemny władca. A jednak Laura Green potrafiła zaskoczyć, bo w ich relacji nic nie jest oczywiste, a gra, którą muszą rozegrać, jest niebezpieczna i kosztowna.
Czytając, miałam poczucie, że autorka zbudowała niezwykle sugestywny świat - duszny, mroczny, pachnący ziemią i magią, a jednocześnie piękny w swojej dzikości. To nie jest miejsce, w którym chciałoby się żyć, ale z pewnością jest to miejsce, w którym chce się pozostać jak najdłużej jako czytelnik.
W tle rozgrywa się gra o władzę, intrygi i zdrady, ale dla mnie najmocniejszym elementem była przemiana Souline - z zagubionej dziewczyny w osobę, która potrafi walczyć o siebie i dokonywać trudnych wyborów. Jej wewnętrzne rozdarcie pomiędzy tęsknotą za domem a nowymi uczuciami, które nie powinny się pojawić, było przedstawione niezwykle prawdziwie i emocjonalnie.
„Czasami największe potwory kryją się nie w podziemiach, ale w nas samych” - to zdanie zapadło mi szczególnie w pamięć i świetnie oddaje klimat tej historii. Władca Podziemia to uosobienie ciemności, a jednak, paradoksalnie, właśnie on staje się dla Souline lustrem, w którym zaczyna dostrzegać własną siłę i pragnienia. Lektura obfituje w momenty pełne napięcia, zmysłowości i gry na emocjach. Nie brakuje tu także humoru w drobnych dialogach, które rozładowują ciężar fabuły.
Dla mnie „Pogrzebany świat” to przykład tego, jak można połączyć mrok i brutalność z romantyzmem i pasją. Historia jest naprawdę spicy, ale nie jest to pusta erotyka - każda scena ma swoje znaczenie i wpisuje się w rozwój bohaterów.
Przyznam, że zamykając książkę, miałam ogromne poczucie niedosytu i ochotę, by natychmiast wrócić do tego świata. A najlepsze w tym wszystkim jest to, że pojawia się pytanie: gdzie naprawdę należy serce Souline - do świata, z którego pochodzi, czy do mrocznego królestwa, które ją zniewoliło, a jednocześnie otworzyło na nowe pragnienia?
Jak mawiają Włosi – “Il cuore non conosce confini” - serce nie zna granic. I dokładnie tak czułam, obserwując tę historię.
Daję jej pełne 5/5 ⭐️, bo to opowieść, która trafiła we wszystkie moje czytelnicze słabości - mrok, magia, emocje i bohaterowie, których nie da się zapomnieć.
Z pozoru zaczyna się niewinnie - tajemnicze zaginięcie dziewczyny, ciekawość, która każe Souline zignorować ostrzeżenia i wybrać się do lasu, miejsca które od zawsze budziło niepokój. Jednak ten jeden krok w nieznane staje się początkiem podróży do zupełnie innego świata - ukrytego pod naszymi stopami, pełnego magii, mroku i brutalnych zasad, gdzie ludzkie życie nie ma większej wartości niż pionek w grze o władzę.
Souline trafia do podziemnego królestwa rządzonego przez władcę, którego można nazwać zarówno tyranem, jak i tragiczną postacią uwięzioną we własnych demonach. To właśnie jego postać zrobiła na mnie ogromne wrażenie - balansuje na granicy szaleństwa i chłodnej kalkulacji, a mimo to ma w sobie magnetyzm, który sprawia, że trudno odwrócić wzrok. Relacja między nim a Souline to prawdziwy rollercoaster emocji - od strachu, gniewu i nieufności, po rosnącą fascynację, pragnienie i namiętność, która rozgrzewa każdą stronę. Wydawało mi się, że już znam ten schemat: dziewczyna kontra ciemny władca. A jednak Laura Green potrafiła zaskoczyć, bo w ich relacji nic nie jest oczywiste, a gra, którą muszą rozegrać, jest niebezpieczna i kosztowna.
Czytając, miałam poczucie, że autorka zbudowała niezwykle sugestywny świat - duszny, mroczny, pachnący ziemią i magią, a jednocześnie piękny w swojej dzikości. To nie jest miejsce, w którym chciałoby się żyć, ale z pewnością jest to miejsce, w którym chce się pozostać jak najdłużej jako czytelnik.
W tle rozgrywa się gra o władzę, intrygi i zdrady, ale dla mnie najmocniejszym elementem była przemiana Souline - z zagubionej dziewczyny w osobę, która potrafi walczyć o siebie i dokonywać trudnych wyborów. Jej wewnętrzne rozdarcie pomiędzy tęsknotą za domem a nowymi uczuciami, które nie powinny się pojawić, było przedstawione niezwykle prawdziwie i emocjonalnie.
„Czasami największe potwory kryją się nie w podziemiach, ale w nas samych” - to zdanie zapadło mi szczególnie w pamięć i świetnie oddaje klimat tej historii. Władca Podziemia to uosobienie ciemności, a jednak, paradoksalnie, właśnie on staje się dla Souline lustrem, w którym zaczyna dostrzegać własną siłę i pragnienia. Lektura obfituje w momenty pełne napięcia, zmysłowości i gry na emocjach. Nie brakuje tu także humoru w drobnych dialogach, które rozładowują ciężar fabuły.
Dla mnie „Pogrzebany świat” to przykład tego, jak można połączyć mrok i brutalność z romantyzmem i pasją. Historia jest naprawdę spicy, ale nie jest to pusta erotyka - każda scena ma swoje znaczenie i wpisuje się w rozwój bohaterów.
Przyznam, że zamykając książkę, miałam ogromne poczucie niedosytu i ochotę, by natychmiast wrócić do tego świata. A najlepsze w tym wszystkim jest to, że pojawia się pytanie: gdzie naprawdę należy serce Souline - do świata, z którego pochodzi, czy do mrocznego królestwa, które ją zniewoliło, a jednocześnie otworzyło na nowe pragnienia?
Jak mawiają Włosi – “Il cuore non conosce confini” - serce nie zna granic. I dokładnie tak czułam, obserwując tę historię.
Daję jej pełne 5/5 ⭐️, bo to opowieść, która trafiła we wszystkie moje czytelnicze słabości - mrok, magia, emocje i bohaterowie, których nie da się zapomnieć.
Displaying 1 - 30 of 101 reviews