Στο συγκεκριμένο κόμικ μου αρέσει πολύ η ιδέα, μου αρέσει η αρχή, αλλά προοδευτικά μου τα χαλάει στην εκτέλεση. Η ιδέα, λοιπόν, είναι το πέρασμα από την πλούσια λαογραφία της ελληνικής γοργόνας σε μια εκδοχή όπου οι γοργόνες αίναι βιολογικά υπαρκτά πλάσματα, αντικείμενο μελέτης και ερευνητικών αποστολών. Από εκεί και πέρα, η αφήγηση ακολουθεί το campy '70s-'80s monster movie narrative που είναι τόσο αγαπητό στον Αβραάμ Κάουα και αυτό γενικά είναι ΟΚ.
Εκεί που διαφωνώ είναι ότι ο αφηγηματικός τόνος της αρχής, το αντίστοιχο ενός intro ταινίας, δεν σταματάει προκειμένου το κείμενο να μας διευκρινίζει πού και πού τι ακριβώς βλέπουμε στο "τώρα". Σκηνές εκτυλίσσονται, ως επί το πλείστον τα πράγματα είναι κατανοητά, αλλά σε κρίσιμα σημεία όπου θα ήταν χρήσιμο το σχόλιο του ιδανικού παρατηρητή, το κείμενο φιλοσοφεί χαμένο σε έναν "σινεφίλ" ρεμβασμό.
Όσο αφορά το σχέδιο, αυτό επιτελεί τον ρόλο του ικανοποιητικά, όμως είναι σαφώς άνισο, με τις πρώτες σελίδες να είναι πιο φροντισμένες ενώ οι τελευταίες 12 περίπου πολύ πιο βιαστικές. Ενδιαμέσως έχει διακυμάνσεις, με τα ιδιαίτερα πλάνα της κινησιολογίας των γοργόνων να μην είναι πάντα επιτυχημένα.
Σε κάθε περίπτωση, είναι μια τίμια προσπάθεια. Σαν κλείσιμο να πω, ελπίζω το στοιχείο συνομωσίας που παρουσιάζεται τελείως αποσπασματικά και λίγο άτσαλα, να σημαίνει ότι θα δούμε κάποια συνέχεια.