Frostpunk. Antologia

by Jakub Nowak, Anna Kańtoch, Robert M. Wegner

W alternatywnej rzeczywistości XIX wieku świat zamarzł.

Ludzkość jeszcze nie nasyciła się osiągnięciami rewolucji przemysłowej, a już stanęła wobec apokalipsy.

Ciepło, pozyskiwane z Generatorów, stało się najcenniejszym surowcem. Walka o przetrwanie to walka o zbudowanie nowego świata. W każdej ze skupionych wokół Generatorów społeczności od nowa wykuwają się wszystkie zasady: języka, prawa, kultury, religii, ekonomii.

Czy jest sens przestrzegać innych reguł niż te, które zapewnią przetrwanie?

A jeśli przetrwamy – co ten nowy świat uczyni z naszym człowieczeństwem?

Nagradzani autorzy – Jakub Nowak, Anna Kańtoch, Robert M. Wegner i Janusz Cyran – czterema minipowieściami wprowadzają nas w steampunkowe realia bestsellerowej gry Frostpunk.

Książka została wzbogacona tekstem Jakuba Stokalskiego, głównego projektanta i współreżysera gier Frostpunk i Frostpunk 2, oraz esejem Jacka Dukaja.

Witamy w uniwersum Frostpunka.

Genres: Science Fiction, Polish Literature, Fiction

624 pages, Hardcover

First published September 25, 2024

Reviews

[Cesária · Rating 4 out of 5]

Nie spodziewałam się niczego, dostałam solidną antologię, jestem zadowolona 👌🦜
Poniżej podsumowanie poszczególnych opowiadań:

1. Jakub Nowak - Ciepłe mięso
Z tym opowiadaniem mam problem. O ile klimat świata pokrytego śniegiem i konieczności uzależnienia życia od bliskości generatora jest tu bardzo widoczny, tak warstwa językowa mi nie siadła. Miałam wrażenie, że autor pisał na podstawie prompta lub słów kluczy i wziął je sobie za bardzo do serca, tak że niektóre z nich pojawiały się jakby wciśnięte na siłę. Do tego przebijał się jakby dziwny fetysz otyłości i tłuszczu, w równie dziwnych miejscach. Która kobieta zakładając torbę na ramie myśli że "pasek ściska tłuszcz w jej piersiach"???
Do tego dziwna narracja kompletnie wybijała mnie z immersji. Dialogi nie są tu w żaden sposób wyróżnione półpauzami, tylko są częścią tekstu oddzieloną przecinkami, więc trzeba się domyślać kto, co i do kogo powiedział, a która część jest tylko wtrąceniem od narratora.
Ocena ogólna: ★★☆☆☆
Klimat Frostpunka: ★★★☆☆

2. Anna Kańtoch - Zimne dzieci
Zdecydowanie moje ulubione opowiadanie z tej antologii. Klimat tu wręcz wycieka ze stron, społeczeństwo żyje i jest bardzo wiarygodne. Problemy nadal aktualne, mimo że ukazane w zupełnie odmiennej rzeczywistości. Tutaj wszystko grało i było na swoim miejscu. To opowiadanie będzie tym, które ze mną zostanie po przeczytaniu tego zbioru i chętnie przeczytałabym jego pełnowymiarową wersję. Chciałabym jednak mocniejszego związku z lore Frostpunka, bo tutaj troszkę bardziej czułam klimat Terroru Simmonsa, co jest moim jedynym zarzutem.
Ocena ogólna: ★★★★★
Klimat Frostpunka: ★★★★☆

3. Robert M. Wegner - Requiem dla pana S.
Bardzo dobre filozoficzne opowiadanie, o życiu, jego kruchości i o tym jak zepsuta jednostka powoduje psucie się całej społeczności. Zimno się robi od samego czytania, chociaż typowo frostpunkowego vibe'u tu stosunkowo niewiele - to by się mogło zadziać w dowolnym świecie skutym wiecznym lodem. Niemniej świetny tekst sam w sobie.
Ocena ogólna: ★★★★★
Klimat Frostpunka: ★★☆☆☆

4. Janusz Cyran - Wtedy zaś twarzą w twarz
Tym razem polityczne porachunki, socjologiczne rozkminy, skupiamy się na problemach społeczeństwa widzianych z różnych perspektyw. Angażujący tekst, bardzo ciekawe umiejscowienie akcji, różnorodni bohaterowie, wiarygodne społeczeństwo. Jedyne, co mnie wybijało to narracja pierwszoosobowa i częste przeskoki akcji po krótkich fragmentach, które powodowały że momentami się gubiłam.
Ocena ogólna: ★★★★☆
Klimat Frostpunka: ★★★★☆

***
Zimno.

[Cahir Mawr · Rating 3 out of 5]

dnf opowiadanie wegnera o teatrze i Szeksprze w wiecznym mrozie Frostpanku było wciągające , opowiadanie o zimnych dzieciach Kantoch też jeszcze miało ciekawe momenty ,ale pozostałe 2 opowiadania nudne nie doczytałem do końca dnf

[Bartek Żak · Rating 4 out of 5]

Trochę wyciągnięte trzy plus, ale nadal mając w odległej pamięci Wrota Baldura, nie mogę wyjść z podziwu jak bardzo poszła do przodu literatura adaptacyjno-franczyzowa - to naprawdę solidny zbiór. Na pierwszym miejscu chyba Wegner, ale stawka jest wyrównana.

P.S. Niech ktoś pokaże Dukajowi Undertale.

[Wojciechus Wroobellus · Rating 4 out of 5]

Bardziej 3,5.
Na antologię składają się cztery minipowieści/nowele i esej/posłowie Dukaja. Autorami historii są (w tej kolejności) Nowak, Kańtoch, Wegner i Cyran.
Przyznaję, że zabrałem się za ten tom głównie ze względu na Nowaka i Dukaja. Tych dwóch nie rozczarowało (choć również nie zachwyciło - dostałem z grubsza to, czego się spodziewałem), a wobec pozostałych nie miałem żadnych oczekiwań, więc miło było po prostu zobaczyć, jak podeszli do ilustrowania prozą świata Frostpunka.
Bardziej szczegółowy komentarz brzmi tak:

Jakub Nowak „Ciepłe mięso”
4/5
Wysoka nota głównie chyba ze względu na to, że mam słabość do prostoty Nowaka, jego dosadności i plastycznych obrazów, które tworzy. Z czego ta historia wydała mi się trochę zbyt cyniczna, rozsmakowana w brudzie i flakach. Niemniej - ostatnie miasto świata ze swoim mrocznym majestatem, Chrystus Polarnik, Inuicki płatny morderca, opisy rejsu przez zamarzające morza - wyobraźnia Nowaka robi na mnie spore wrażenie. Zdecydowanie podszedł do samej koncepcji Wielkiego Mrozu i ludzi, którzy próbują w nim przetrwać z największym światotwórczym rozmachem.

Anna Kańtoch „Zimne dzieci”
3/5
Historia arystokratycznego chłopca i tajemnicy dzieci znalezionych na mroźnym pustkowiu. Wciągająca opowiastka zbudowana z paru przeplatających się narracji. Rozwiązanie jest nieoczywiste i nie wszystkie pytania znajdują odpowiedzi, co się chwali. Czegoś mi jednak zabrakło. Większego polotu w opisie miasta? Albo bardziej szalonych pomysłów w końcówce?

Robert M. Wegner „Requiem dla pana S.”
2/5
Że wszystkich autorów Wegner podchodzi najbardziej naiwnie do upadłego świata Frostpunku. Pokazuje go jako w zasadzie nieźle prosperującą krainę północy, gdzie tryumfuje ludzka przedsiębiorczość, a mechanizmy adaptacyjne homo sapiens działają bez szwanku. Główna rzecz, którą tracimy to… zamiłowanie do sztuki i subtelność gustu. Pomysł na rozkręcenie fabuły jest ciekawy i dobrze się to czyta, ale jeśli chodzi o intelektualną głębię i złożoność przekazu, to autor nie za bardzo dowozi.

Janusz Cyran „Wtedy zaś twarzą w twarz”
3+/5
Tutaj duże zaskoczenie. Jako o jedynym z czwórki nic o tym autorze nie wiedziałem i z początku wydał mi się po prostu gościem próbującym naśladować Dukaja z 2007 roku. Wydaje mi się jednak, że w tej historii opowiedzianej przez wojskowych i H. G. Wellsa jest coś więcej. Pewnie głównie styl - Cyran udatnie naśladuje powłóczystą narrację „a la XIX wiek” i tworzy dzięki niej soczyste obrazy. Zaprzęga ją przy tym do angażującej fabuły, której niedopowiedziane zakończenie tyleż frapuje, co zostawia uczucie jakiego po tej historii się nie spodziewałem.
Nie jest to w żadnym wypadku nic wybitnego, ale na pewno popis języka i ciekawych pomysłów.

No i na koniec esej Dukaja pod tytułem „Nowa inżynieria dusz”. Jest to typowy średni (w sensie chronologicznym) Dukaj, który porzucił prozę i rozprawia wprost o projektowaniu społeczeństwa. Jest przy tym równie uroczy, co megalomański. Ja to kupuję z dobrodziejstwem inwentarza, bo jestem dukajheadem i czytałbym jego listy zakupów (serio). Niemniej mam wrażenie, że opisane tutaj myśli dotyczące teodycei, modeli rzeczywistości i gier komputerowych oraz ich wpływu na ludzkość (ludzkie myślunki), są trochę odbiciem „Po piśmie”, a trochę zalążkiem jakiejś większej niewydarzonej koncepcji. Dobrze się to czyta i parę myśli zostaje. Tylko… może mój problem polega tutaj na tym, że ja w Dukaju-eseiście zawsze będę widzieć głównie cień Dukaja-prozaika.
Ale jeśli ktoś chce poczytać, jak Jacek Dukaj grał w Heroes III i jakie wnioski z tego wyciągnął, to polecam.

[Maciej Sz. · Rating 3 out of 5]

W kategorii rozbudowy uniwersum, przeszczepienia go na inne medium i pogłębienia dylematów, mocne 4/5. Dobra gatunkowa rzecz, w której każdy autor inaczej podchodzi do wizji tego świata. Dlatego jeśli jesteś fanem, to nie musisz się wahać. Czytaj.

Ogólnoliteracko nie znajduję tu tekstów, które zostaną ze mną na dłużej.

[Martyna ☆ · Rating 2 out of 5]

2/5 ⭐️⭐️ ★ ★ ★
Chyba spodziewałam się po prostu czegoś innego.

[Oleksandr Zholud · Rating 4 out of 5]

This is a collection of four novellas plus an essay, all connected to the Polish grimdark steampunk post-apoc strategy game Frostpunk. For those unaware of the game, its idea is that in the second half of the 19th century, there was a sharp cooling of the Earth's climate, so now almost all land is covered with ice and the only way to survive is to have some heating device and fuel to keep it working. It is impossible to be good and kind; the setup is such that a player has to make unpleasant decisions, from letting all disabled/old die to using child labor. All authors presented in the book are well known for Polish SFF fans, with multiple local SFF awards.

The novellas:
Ciepłe mięso (Warm Meat) by Jakub Nowak
Past and present. The past story is about a ship with colonists doing through the icy ocean, trying to find a land to settle. The present is 20 years later, with a new generation living in Alaska, trading with locals, using an experimental Russian thermal well power plant and cutting parts of sperm whales trapped in ice. A lot of grimness, from amputations of frostbitten leg to a teenage girl beating her brother to take part in the meat harvest. Interesting local cults, from the Polar Christ to Inuit’s beliefs. It is a bit too dark for darkness sake. 3*
Zimne dzieci (Cold Children) by Anna Kańtoch a diary of a son of the local colony’s leader. To prove his worth, he took part in an expedition that discovered a dead colony, but for a few children (from 4-year-olds to teens). These children are not bothered by the cold, and the inhabitants of the surrounding settlement try to find out why and how. The problem is that they are unable/unwilling to communicate. The story goes into mystic, but then (seemingly?) returns to scientific explanations. This novel is nominated in 2025 for the Polish analogue of Hugo Award – the main SFF fan-voted award Nagroda Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla / Janusz A. Zajdel Award of Polish Fandom. 4*
Requiem dla pana S. (Requiem for Mr. S.) by Robert M. Wegner, my personal favorite, a story of a theatre performer turned merchant. He travels between settlements to earn a living, also performing with his team on a stage. However, the new generation doesn’t care about Shakespeare. So, he sets Romeo and Juliet and other plays for real, and even human life isn’t too high a price to do it. 5*
Wtedy zaś twarzą w twarz (Then, face to face) by Janusz Cyran
Something like a spy thriller with historical figures including Bernard Shaw and H.G. Wells, as well as a totalitarian communist colony. 2*

[Paweł Lubański · Rating 3 out of 5]

Naprawdę chciałem, żeby mi się podobała ta antologia. Z jednej strony swiat jest niesamowicie ciekawy, ale same opowiadania były...poprawne.
Podczas czytania może i wzbudzały niektóre historie emocje, ale po przeczytaniu nie jestem w stanie prawie nic powiedzieć o tych opowiadaniach.

[Astrades · Rating 2 out of 5]

Dla mnie duże rozczarowanie. Dostałem cztery opowiadania, w których nie czułem tej mroźnej zimy, tego odnajdywania się w nowej rzeczywistości i tej walki o przetrwanie co w grze, która była dla nich inspiracją. Zima w dużej mierze pozostawała gdzieś w tle, nie wydając mi się istotną częścią opowieści wymyślonych przez autorów. Jeśli miałbym powiedzieć coś o każdym z tekstów to:
- Tekst Nowaka postrzegam jako absolutnie okropny, o niczym i męczący w lekturze przez styl autora.
- Tekst Kańtoch miał ciekawą tajemnicę do zgłębienia, ale kończył się rozczarowująco.
- Tekst Wagnera był najlepszy w moim odczuciu, gdzie faktycznie pokazano trochę tego życia w wiecznej zimie, a poza tym mogłem zrozumieć protagonistę i jego działania. Spodziewałem się jak to się skończy, a mimo to też poczułem się trochę rozczarowany finałowymi twistami.
- Tekst Cyrana najbardziej się bawi w dyskusję o polityce, społeczeństwie i ideach, jawnych i ukrytych, ale często popada w chaotyczne rzucanie słowami, logika gdzieś się gubi, a wszystko zdaje nagle urywać, bez rozwiązania czegokolwiek.
- Esej Dukaja chyba mogę uznać za językowo najlepiej napisaną rzecz w antologii, ale raczej nie nadajemy na tych samych falach i jakoś nie mam ochoty na analizę jego słów i dyskusji z samym sobą nad ich znaczeniem.
Generalnie trochę żałuję wydanych pieniędzy i poświęconego czasu.

[Milena Siermińska · Rating 3 out of 5]

❓Czy zdarza Wam się grać w gry strategiczne❓

📚"Antologia Frostpunk" to zbiór opowiadań umiejscowionych w uniwersum Frostpunk - cztery wybitne nazwiska Nowak, Kańtoch, Wegner oraz Cyran stworzyły coś nieprawdopodobnego, czyli wykreowali historie, które mogłyby się wydarzyć podczas mroźnej postapokalipsy.

"Ciepłe mięso" - Jakub Nowak
Grudzień 1887r., Kapitan William Mayhew razem z załogą oraz ciężarną córką Caroline, podróżują na wielorybniczym żaglowcu Rhea Silvia po Pacyfiku. Nadciąga koniec czasów i wieczna zima. Cudem znajdują w miarę ciepły ląd, który ogrzewany jest energią geotermalną wykorzystywaną przez umiejscowioną tam eksperymentalną rosyjską elektrownię. Powstaje tam Miasto zasilane przez generator. Mija 30 rok zimy, Kapitan stał się liderem społeczności, Caroline Dyrektorem Lazaretu, a jej dzieci pracownikami miejscowego "szpitala". Co roku nieczynna elektrownia wysyła impuls elektryczny, który rozmraża otaczające wody ofiarowując mieszkańcom dostęp do ciepłego mięsa stworzeń przebywających w głębinach. Jednak w tym roku żniwa przyniosą z sobą coś jeszcze...

"Zimne dzieci" - Anna Kańtoch
Ekspedycja mająca za zadanie odkrywać nowe tereny i sporządzać mapy natrafia na nietypową osadę, którą zamieszkują wyłącznie półnagie dzieci-niemowy. Sir George zabiera je do New Ipswitch, miasta ulokowanego dookoła generatora, gdzie zostają nazwane "zimnymi dziećmi" z uwagi na swoją odporność na mróz. Mieszkańcy miasta starają się przekonać je do zdradzenia swojego sekretu, jednak nic nie jest w stanie zmusić je do mówienia. Okazuje się, że tajemnica tkwi w opuszczonej kopalni...

"Requiem dla Pana S." - Robert M. Wegner
Alfred Shampshawer w dawnych czasach był gwiazdą szekspirowskiej sceny. Obecnie mężczyzna jest handlarzem podróżującym ze swoimi pracownikami Sabiną i Markiem oraz dwójką aktorów Olivią i Joshua. Jeżdżą psimi zaprzęgami po wszystkich osadach wzdłuż Wybrzeża, wymieniając się towarami oraz wystawiając sztuki teatralne. Alfred od wielu lat planuje wyruszenie na Północ do miast zbudowanych wokół mitycznych generatorów, jednak zawsze coś staje mu na drodze. Chcąc nie chcąc, mężczyzna wędruje razem ze swoją trupą przy okazji odkrywając, że sztuki Szekspira nie sprawdzają się w czasach, w których prawie nikt nie rozumie podstawowych pojęć rządzących starym światem. Alfred postanawia więc wyreżyserować własną sztukę, gdzie aktorami będą nie zdający sobie z tego sprawy mieszkańcy pewnej osady...

"Wtedy zaś twarzą w twarz" - Janusz Cyran
Pułkownikowi Hallerowi zostało powierzone zadanie odeskortowania pana Wellsa, działacza socjalistycznego oraz jego przyjaciela pana Shaw do Yr Aifft celem przeciągnięcia na swoją stronę lidera buntu, który jest ich dobrym znajomym. Taka jest oficjalna wersja. Ta nieoficjalna głosi, że mężczyźni mają już nie wrócić, ponieważ ich ideologia jest wyjątkowo nie na rękę Zarządowi Nowego Jeruzalem. W podróż udają się łodzią podwodną, a na miejscu okazuje się, że Yr Aiff staje się niezależne za sprawą tajemniczego kontrahenta...w zamian za żywność pragnie on ludzi...

📚Jestem wielką fanką postapokalipsy, więc z ogromną chęcią zagłębiłem się w te opowiadania. Wstęp nakierował mnie na to, czego mogę się spodziewać po fabule, która jest wyjątkowa, ponieważ rzadko kiedy koniec świata jest mroźny. Zazwyczaj kojarzy nam się z pożogą, wybuchami, pustynnym klimatem. O ile wstęp był bardzo zachęcający i przybliżył mi specyfikę gry "Frostpunk", o tyle posłowie mnie wyjątkowo zmęczyło. Spostrzeżenia Jacka Dukaja były trafne, jednak zostały napisane w nużący sposób.

📚Jeśli chodzi o same opowiadania, moim ulubionym są "Zimne dzieci" - klimat niepokoju, nieznanego oraz zbliżającej się klęski towarzyszył mi do samego końca.
Wszystkie składowe antologii ukazują walkę o przetrwanie za wszelką cenę, czy to chodzi o warunki mieszkaniowe i jedzenie, czy też o wpływy w upadającym świecie. Człowiek przyparty do muru jest w stanie zrobić nieprawdopodobne rzeczy, ponieważ instynkt samozachowawczy jest tak silny. Opowiadania przedstawiają również ciężkie życie, które hartuje, a w najgorszym wypadku najsłabsze jednostki umierają. Tutaj nie ma też miejsca na inność, która budzi strach, niezrozumienie i agresję.

📚"Antologia Frostpunk" to pięknie wydana cegiełka (ponad 600str!), którą polecam fanom gry, strategii oraz postapokalipsy.

[Lisioł Czyta · Rating 3 out of 5]

Frostlisioł
.
Przejść obojętnie koło antologii Frostpunku? Niemożliwe do wykonania! I tak Lisioł znalazł się w środku zamarzającego świata, czytając niesamowicie ciekawy wstęp do książki pióra Stokalskiego. Rzadko się zdarza, żeby słowo wstępu tak wciągnęło futrzaka, szkoda, że tego samego nie można pisnąć o pierwszym z czterech opowiadań. „Ciepłe mięso” autorstwa Nowaka. Panuje tam niemały chaos i nieprzyjemna narracja. Czyta się ciężko, ale trudno pisnąć dokładnie czemu. Jest wiele zbędnych opisów, polanych krwią z każdej strony. Najciekawszy motyw tego opowiadania dotyczy rosyjskiej elektrowni i uwięzionych w lodzie kaszalotów. Lisiołowi zdecydowanie nie podobało się w tym mieście. Siostry bijące braci dla żniw, szczegółowe piłowanie komuś nogi oraz problemy z zajściem w ciąże, rozwiązywane morderstwem.
.
Drugie opowiadanie – „Zimne dzieci” pióra Kańtoch – ma w sobie nutkę tajemnicy. Życie całego miasta zależy od rozwiązania sekretu tytułowych zimowych dzieci, które mrozu się nie boją. Tam, gdzie ludzie zamarzają, one chodzą prawie na golasa. Przywiezione z dziczy do miasta, budzą nie tylko ciekawość, ale przede wszystkim wrogość. Kim są zimowe dzieci? Przyszłością czy przekleństwem?
.
Lisioł przyznaje otwarcie, że dopiero trzecie opowiadanie „Requiem dla pana S.” autorstwa Wegnera sprawiło mu radość. Teatr w świecie zdominowanym przez chęć przeżycia? No, no to dopiero pomysł. Zwłaszcza gdy Szekspir okaże się równie zabójczy jak wielkie zimno! Szkoda czasu, trzeba zaprzęgać sanie i jechać. Coś fenomenalnego!
.
Przy ostatnim opowiadaniu głowa Lisioła opadła na stół. Nie ma to jak idee społeczne oraz nowy polityczny porządek świata, referowany przy stole Zarządu Miasta. Bardziej futrzaka zainteresowała sprawa pomarańczy, bo skąd u diabła owoce w wiecznej zimie? Gorzej, że Lisioła czekała przeprawa przez socjalizm, chociaż pachnie jak komunizm z wszystkimi jego odcieniami. Tfuu więcej tutaj lisia łapa nie postanie.
.
Posłowie pióra Dukaja to jak przyjemny spływ po rzece zwanej człowieczeństwem. Tutaj nic się nie ukryje. Autor sprytnie wciąga nas w serię ciekawych poglądów, kumulujących się w grach komputerowych. Lisioł to bardzo docenia.
.
Frostpunk ma ciężki klimat. Tutaj nadzieja pojawia się rzadko. Liczy się przetrwanie, tylko jakim kosztem? Problemy moralne i religijne towarzyszą tym realiom od momentu premiery pierwszej części gry. 621 stron to całkiem sporo do kontemplacji. Lisioł musi jednak przyznać, że chociaż opowiadania zanurzały się w tkankę zamarzniętych miast i osad, to wielokrotnie futrzakowi dłużyły się teksty. Jakby brnął przez wielkie zaspy śnieżne, zamiast czytać.

[Jackspear217 · Rating 4 out of 5]

Nie słyszałem, a co za tym idzie, nie grałem w grę komputerową Frostpunk. Ale lubię steampunk i podróże w fantastyczne światy, a to oferuje niniejsza antologia. Składają się na nią cztery opowiadania czy jak ktoś woli minipowieści, autorów znanych i lubianych czyli Jakuba Nowaka, Anny Kańtoch. Roberta M. Wegnera i Janusza Cyrana. Akcja każdego z nich dzieje się w alternatywnym nurcie historii, w XIX wieku, który po przejściu gigantycznej burzy, mierzy się ze zlodowaceniem. Od razu na myśl przychodzi książka Jacka Dukaja Lód i chyba nie jest to przypadkowe skojarzenie, bo autor ten napisał posłowie do książki. Każda z minipowieści ma swój klimat, każda jest bardzo dobrze osadzona w świecie, którego pierwowzorem było uniwersum komputerowe i każde czyta się z przyjemnością, choć nie jest tu zbytnio ładnie, więcej jest mrocznie i strasznie zimno. To co łączy wszystkie teksty z tego zbioru to pytanie o naturę człowieczeństwa i o to co byśmy zrobili, do czego byśmy się posunęli, gdybyśmy musieli, by przetrwać? Odpowiedzi jest pewnie tyle ilu czytelników. Nie są to łatwe pytania, a i odpowiedzi nie należą też do takowych. Bohaterowie tej książki, zmuszeni przez otaczająca ich rzeczywistość muszą odkryć na nowo siebie, nauczyć się żyć w nowych warunkach, w nowej rzeczywistości i dokonywać wyborów, do jakich ich ona zmusza. Żyją więc w nowych społecznościach, z nowymi zasadami, wiedząc że powrotu do przeszłości już nie ma, a my jako czytelnicy, obserwatorzy musimy zastanowić się czy czytamy jeszcze o ludziach czy o człowieku nowej ery? Już samo to, że takie pytania rodzą się nam w głowach świadczy, że antologia Frostpunk jest bardzo dobrym wyborem na lekturę i czas z nią spędzony nie będzie stracony. Polecam!!!
Za książkę dziękuję @znak_literanova

[Hahhima · Rating 2 out of 5]

"Requiem dla pana S." (Robert M. Wegner)
O czym jest (bez spoilerów)
Wprowadzenie do uniwersum Frostpunka znajdziemy w przedmowie, nie trzeba znać gry - Jakub Dzierżykraj-Stokalski zaznajamia czytelnika z settingiem. Mamy świat trochę rodem z "Lodu" Dukaja, który doświadczył całkowitego zlodowacenia. Frostpunk to gra survivalowa, gracz zarządza zasobami i podejmuje trudne decyzje (np. o wysłaniu dzieci do kopalń). Jaki był więc cel antologii? Jak zauważa twórca, nie wszystko da się opowiedzieć za pomocą medium, jakim jest gra. Czasem potrzeba literatury, która używa innych narzędzi, by poruszyć odbiorcę, uwrażliwić na przesłanie czy uwidocznić inne aspekty, np. filozoficzne: w uniwersum pokrytym lodem, co postanowisz ocalić od zapomnienia ze starego świata?

Tytułowy bohater, Alfred Shampshawer, jest handlarzem i aktorem/reżyserem/wirtuozem sceny. Wraz z grupką czterech pracowników, którzy pomagają mu powozić psie zaprzęgi pełne zapasów, podróżuje od osady do osady, bogacąc się na wymianie dóbr oraz tworząc performance. Bo sztuka jest dla starego mężczyzny wszystkim, dla niej żyje, postanowił ocalić od zapomnienia Szekspira. Marzy, że pewnego dnia uzbiera na tyle zapasów, by wyruszyć w poszukiwaniu mitycznych miast z generatorami ciepła, które nie walczą o przetrwanie w strasznych zamieciach. Zawieje i głód nękają mieszkańców położonych nad morzem osad. Tubylcy martwią się populacjami morskich ssaków, głównego źródła oleju, skór i mięsa dla okolicznych skupisk ludzkich. Jakimi wartościami kierują się ludzie w tym świecie? I co jest dla nich ważniejsze, lokalne prawa, religia czy może chęć przetrwania za wszelką cenę?

Cd: https://smokadom.blogspot.com/2024/09...

[Aniela · Rating 3 out of 5]

1. Jakub Nowak - Ciepłe mięso - ★☆☆☆☆ - niestety ani nie mogłam wczuć się w klimat, ani nie byłam w stanie w jakimkolwiek stopniu czuć czegokolwiek w stosunku do bohaterów. Coś im idzie dobrze - ok, ktoś umarł - ok. Nie pomagał również sposób zapisu dialogów, często trzeba było się domyślać, co zostało powiedziane, a co dopowiedział autor.
2. Anna Kańtoch - Zimne dzieci - ★★★★☆ - całość napisana w klimacie Frostpunka, okrutnego i zimego. Poruszone problemy nie były naciągane, dobrze pokazana była typowa dla ludzkości ksenofobia i "polowanie na czarownice" - coś takiego można sobie wyobrazić nie tylko w uniwersum książki. Nie jestem do końca fanką zakończenia, ale jest to czysto kwestia gustu.
3. Robert M. Wegner - Requiem dla pana S. - ★★★★★ - ulubione z całej antologii. Dobrze uchwycony klimat Frostpunka, ciekawe podejście do rozwiązanych przez ludzkośc problemów wynikających z niskiej temperatury i dobrze przedstawiony świat. Do tego nawiązania do Szekspira - po prostu cacy.
4. Janusz Cyran - Wtedy zaś twarzą w twarz - ★★★☆☆ - czytało się przyjemnie, jednak narracja pierwszoosobowa ze zmieniającymi się bohaterami była nieco problematyczna w rozeznaniu, z czyjej perspektywy patrzymy na świat. Dużo polityki i rozważań filozoficznych społeczeństwa, które uczy się żyć od nowa w świecie, który staje się coraz mniej dziki.

[Dawid · Rating 5 out of 5]

Świetna pozycja dla fanów postapo. W każdej z czterech minipowieści jest dobry warsztat literacki ich autorów. Mroczny klimat, eksploatacja tematu przetrwania, moralności i ludzkiej natury w obliczu apokalipsy w świetnym stylu oraz bardzo ładnym wydaniu.
Moja ocena pojedyńczych pozycji:
1. "Ciepłe mięso" J. Nowak - 9/10
2. "Zimne dzieci" A. Kańtoch - 10/10
3. "Requiem dla pana S." R. M. Wegner- 7/10
4. "Wtedy zaś twarzą w twarz" J. Cyran- 8/10

[Daniel · Rating 4 out of 5]

Solidna antologia, ale jednak pierwsze i ostatnie opowiadanie były dla mnie zbyt przekombinowane i filozoficzne. Wypadało z klimatu przetrwania i frostpunka. Najlepiej leżało mi wspaniałe opowiadanie Wegnera, które jednak mogłoby być umiejscowione w jakimkolwiek zbiorze opowiadań. Jest dość uniwersalne i nie odnosi się prawie wcale do klimatu gry. Kańtoch również nie zawiodła pisząc tu przerażające opowiadanie.

[Jurinho0 · Rating 4 out of 5]

Pierwsze opowiadanie niezbyt trafione, reszta super.
W całości trochę mało akcji i wątków w samym centrum miast, ciężkiego przemysłu i generatora.
Niemniej jednak czytało się świetnie. Czekam na kolejne :)

[Paweł · Rating 3 out of 5]

Wegner i Kańtoch: fabuły na mocne 4*. Nowak i Cyran eh, no nic dobrego ode mnie nie usłyszą. No nie ujęło. Ale posłowie Dukaja całkiem przyzwoite. (Zwłaszcza, że jednak wszystko kręci się w okół zimnaza i tego, że lute nadciągają).

W sumie 3.5*

[Charles Wyrzykowsky · Rating 5 out of 5]

Pozycja obowiązkowa dla fanów gry, ale także dla każdego miłośnika ambitnej postapokalipsy i weird fiction. Antologia udowadnia, że marka Frostpunk to coś więcej niż świetny gameplay – to przede wszystkim wstrząsająca opowieść o tym, ile jesteśmy w stanie poświęcić, by przetrwać.

[Magdalena · Rating 4 out of 5]

Trzecie!!! Cudo!