In Duinbergen wordt een onthoofde vrouw in bed aangetroffen. Speurder Luk Borré verdenkt haar partner van femicide, een haatmisdrijf tegen vrouwen. De man is spoorloos. Is hij op de vlucht? Of is ook hij een slachtoffer?
Wanneer de echtgenoot eindelijk opduikt, wordt het mysterie alleen maar groter. Het onderzoek vordert moeizaam, want de verdachte wordt bijgestaan door een pittige advocaat. Daardoor krijgt Borré het ook op persoonlijk vlak moeilijk. Zijn jarenlange manier van werken komt onder druk te staan. Kijkt de Knokse speurder niet te veel in één richting?
Na Besloten Stad dacht ik dat het een beetje op was bij Pierreux, dat hij steeds in hetzelfde potje zat te roeren, maar niets is minder waar: Borré is back ! De “aangespoelde” en zijn team; Mariette, Pisters, Anthonis, Mangels, Ilsa De Riddere zijn weer hun scherpe zelve. Pierreux heeft zijn spitse oneliners en wijsheden terug en strooit er kwistig mee rond. De “witz” is terug. Het resultaat; verfrissende humor bij een zware misdaad. De opening is in echte Tarantino-stijl en zet je meteen op het verkeerde been , leuk gevonden. Wanneer een onthoofde vrouw wordt aangetroffen in haar bed en de echtgenoot verdwenen is vallen alle verdenkingen op hem. Eindelijk duikt hij op met een ( in de ogen van Borré) flutverhaal. Hij wordt echter bijgestaan door een keiharde advocate die Borré beschuldigt van mysogenie en vooroordelen. Borré krijgt het moeilijk, laat zijn instinct, die naar de man wees, hem in de steek? Hij belandt in een existentiële crisis, die op een grappige maar ook herkenbare manier omschreven is. Mooie cover die al verwijst naar de titel. Pierreux is terug in vorm!
het is een interessant verhaal met interessant plot, helaas vol referenties en dialect die voor mensen die niet van de streek zijn het moeilijk maakt om te volgen. Verder iets te veel een aanklacht aan de veranderingen die de #metoo en andere bewegingen hebben veroorzaakt